निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुच़क्‌दा खात्‍मा
आम्‍नुओ रादा खिमा खोन्‍कि म्‍हुमा खादाङ्‌का ता?
दि मो झारा आम्‍नुओ पोक्‍फुत्‍चिहुत्‌दा काम्‌युङ पोक मित्‍माचिदाङ्‌का ता ओ माआङ कि?
 खानानिन मित्‍मा ना त़स़न,
मेन त़तोक्‍तिमिन।
खानानिन म़ना त़सेरिन खोन्‍कि च़क्‍ख़य़ ना त़मुन,
मेन त़तोक्‍तिमिन।
खानानिन त़खिन खोन्‍कि त़म्‍हुन।
खानानिन दोत्‌ओ खानानिन्‌एदा मात्‍द़ङ,
देकिनालो खानानिन निनाम्‍हाङ त़दोत्‍तिमिन।
 खानानिन त़दोरुम्‌नुछाङ त़तोक्‍तिमिन,
देकिनालो आम्‍नुओ पोक मित्‍माओ निम्‍पाङ अ़त्‍लो मिन्‍माआ त़दोरुम।
 ताङ्‌लान कामु म़नाचि ओ,
हेन्‍खामाएनान यावाकामु ना निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुङेङ्‌ओनि दि खानानिन त़सिन्‍तिमिन्‌येन?
खोन्‌ओसा साङ हेन्‍खामाओ अ़यावा लिमा लाम,
मो निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुङेङ लि।
 “निनाम्‍हाङ्‌आ आन्‍कान्‌एदा म़पाक्‍तापुवाओ लावा अ़न्‍नुनु ऩङ्‌च़आ भेप्‍तुयुङ्‌सु”नि साम्‍कालिन्‌दा छाप्‌याङ्‌ओ य़ङ खानानिन्‌आ सोज्‍जेनि त़मित्‍तुम्‌योम?
 मेन खोक्‍कोसाआ अ़न्‍नुनु च़लोक सोमाम़तुक।
खोन्‌ओसा साम्‍कालिन ओवात्‍नि य़ङ,
“निनाम्‍हाङ्‌आ ऱफोक्‌वा,
फित्‍चि अ़मु,
मेन कासिम्‍नान्‍चिन्‌चि सोमाअ़तुक।”a
 खोन्‌ओसा खानानिन निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुक़म्‍मादा युङानिन।
सैताना फित्‍चि मुवानुम,
खोन्‍कि मो खानानिन्‌एदाङ्‌का फुङ।
 निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुच़क्‌दा तानिन,
खोन्‍कि खोक्‍को आम्‍नुओ च़क्‌दा म़ता।
खानानिन हेवामिचि ओ!
आम्‍नुओ छुक वासुवानुम।
कोङ्‌क़त्‌वा म़नाचि ओ!
आम्‍नुओ साकोङ्‌वा सेङ्‌सानुम।
 ओत्‌ओत्‌ओत्‌वा खावानिन,
खोन्‍कि सोखा मुवानिन्‍किना घुक्‍स़क्‍नि खावानिन।
खोन्‍कि आम्‍नुओ इमा सोखादा खोन्‍कि आम्‍नुओ ऩङानुमा राक्‍स़मादा फान्‍ने।
१० हाङ्‌पाओ अ़चुबुदा सिम्‍सानिन्‍चिन,
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ खानानिन ऩझोइसिन।
रुफोक्‍माओ देङ्‌सालाप्‍पादा चाप्‍चेत्‍मा
११ ब़ब़,
नाना खोन्‍कि निछाचि ओ,
अ़क्‍छा निओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा रुफोक्‍काफोक मान्‍मुदानिन।
खानानिन साकोङ्‌छ़ङ कामुओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा रुत़फोक्‍तुम्‍च़म माङ्‌लो लाहि त़पाक्‍तुम्‍च़म्‌नालो खानानिन य़ङ्‌हुप्‌ओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा त़चेविन,
खोन्‍कि य़ङ्‌हुप्‌ओ छ़ङ्‌त़छेन्‍तुम।
खानानिन य़ङ्‌हुप्‌ओ छ़ङ्‌त़छेन्‍तुम्‌नालो खानानिन य़ङ्‌हुप्‌वा काच़ मान्‍लित़दान,
मेन य़ङ्‌हुप्‌ओ छ़ङ्‌काछेन्‌ए त़लिसिन।
१२ य़ङ्‌हुप काप़ खोन्‍कि छ़ङ्‌काछेन ना निनाम्‍हाङ ओन्‍ङा म़युङ्‌याङ।
खोक्‍कोसाआ लेन्‍मा खोन्‍कि लुक्‍माछाङ अ़ऱ।
मेन आम्‍नुओ तेन्‍पाङ लाहि कापाक खानानिन साङ ओ?
तोक्‍पो लिमाओ अ़तुक्‌वादा चाप्‍चेत्‍मा
१३ हान एनानुम,
“आय़ माङ्‌लो माङ्‌कोलेन आन्‍कान अ़क्‌तात सहरादा खारिन्‍ने,
मोदा अ़क दोङ युङिन्‍ने खोन्‍कि खित्‍मा,
इन्‍मा काचि मुन्‌कि ब़द्‍धे छेन्‍बि दुइन्‍ने”नि खानानिन त़य़ङिन।
१४ माङ्‌कोलेन दे लिओ खानानिन त़सिन्‍तिमिन।
आम्‍ह़ङ्‌म़ङ दियाको मुयाङ?
खानानिन ना साम्‌वाको ओ।
अ़क्‍दु दात खोन्‍कि माखात।
१५ खानानिन ना “निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुमिन्‍मा याक्‌याङ्‌नालो आन्‍कान्‍का ह़ङिन्‍काकि ओक्‍को मुम्‍का माङ्‌लो मो मुम्‍का”नि य़ङ्‌मा दोराङाओ।
१६ मेन खानानिन तोक्‍पो त़लिसिन्‌कि ऱक्‍भाक त़मुन,
खोन्‍कि झारा ओवाको तोक्‍पो लिमा अ़अ़त्‍पा ओ।
१७ खोन्‌ओसा साङ नुलोक च़मा लेकिछाङ अ़च़निन,
खो हेवा मु।