कातोक्‌चि चाप्‍चेत्‍माय़ङ
कातोक म़नाचि ओ!
एनानुम,
खानानिन्‌एदा तायाङ्‌ओ दुखाचिओ निकि घुक्‍स़क्‍निकिना ओत्‌ओत्‌ओत्‌वा खावानिन।
 आम्‍नुओ चासुम्‍छेन्‍बिचि म़कुवाखारायुङ्‌सा,
खोन्‍कि आम्‍नुओ तित्‌चि भेवाचिआ म़चोखात्‍तुयुङ्‌सुचि।
 आम्‍नुओ रुपा खोन्‍कि हाराक्‌वाचिदा अ़ख़आ एत्‍तुयुङ्‌सु।
मो अ़ख़ आम्‍नुओ देङ्‌सालाप्‍पादा सालुम्‍स़ङ लि,
खोन्‍कि मिआवात्‍नि आम्‍नुओ याम चा।
खानानिन्‌आ आदेङ्‌ओ लेन्‍चिदा चासुम्‍छेन्‍बि त़कोउम्‌युङ्‌सुम।
 एनानुम!आम्‍नुओ व़क्‌चिदा काचि कामुचि त़च़न्‍तुम्‍च़म्‌कि अ़चुकाचिलुङ मान्‍प़त़दोम्‍च़म्‌किना आम्‍नुओ देङ्‌सालाप्‍पादा मोचि म़पात्‌याङ।
मो काचि कामुचिओ अ़चुपात्‍मा सावापोरि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुनाबाक्‌दा तालायुङ्‌सा।
 खानानिन ओ हेन्‍खामादा आम्‍नुओ ताकावा युङ्‌माचामादा खोन्‍कि आम्‍नुओ मिन्‍मावा च़याङ्‌सा त़युङिन्‌येन।
खानानिन हेन्‍खोक्‌वाओ लेन्‌ओ निम्‍पाङ खानानिन पुन्‍दुक्‍दुक्‌वाओ त़मुन्‌युङ्‌सिन्‍चिन।
 खानानिन फित्‍चि मान्‍मुकादा साम्‌योक्‍मि म़नाचि खानानिन्‌आ लाहि त़पाक्‍तुम्‍च़म्‌कि त़सेरुम युङ्‌सुम्‍च़म।
हुङ्‌मा खोन्‍कि यामात्‍मा
 खोन्‌ओसा ब़ब़,
नाना खोन्‍कि निछाचि ओ,
हाङ्‌पा ऩलानिन्‍तानिन्‌तारि हुङायुङ्‌सानुम।
खानुम,
व़क काचि कामुआ अ़नुवाक अ़सिवा तोक्‍मा निकिना बुयाओ खोन्‍कि देङ्‌दाओ वामान्‍तायुक्‌ओन हुङुयुङ्‌सु।
 खानानिन्‌छाङ हुङायुङ्‌सानुम खोन्‍कि आम्‍नुओ साकोङ्‌वादा राक मुवानिन,
देकिनालो हाङ्‌पाओ अ़चुतामा नेक्‌याङ।
 ब़ब़,
नाना खोन्‍कि निछाचि ओ,
अ़क्‍छा निओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा छुऩङ्‌वा मान्‍मुदानिन।
माङ्‌लोना खानानिन छ़ङ्‌छेन्‍मादा त़छुक्‍तिन।
खानुम,
छ़ङ्‌काछेन आम्‍नुओ लाप्‍तिखोप्‌दाङा म़एप्‌याङ!
१० ब़ब़,
नाना खोन्‍कि निछाचि ओ,
दुखा आङ्‌मा खोन्‍कि हुङ्‌माओ अ़मात्‍ऩङ्‌ओ निकिना हाङ्‌पाओ अ़चुऩङ्‌दा निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचि मित्‍तानुम्‍च़म।
११ खानानिन त़सिन्‍तुम्‌योम,
काहुङ्‌चि आन्‍कान आलाङ्‌मिओनि लोम्‍च़म।
खानानिन्‌आ अय्‍युब्‌ओ अ़हुङ्‌माय़ङ खोन्‍कि हाङ्‌पाओ अ़चुमित्‍चिऩङ त़एनुम्‌युङ्‌सुम।
आदेङ हाङ्‌पाआ देत्‍नि नुलोक अ़मुवा मो त़सिन्‍तुम्‌योम।
देकिनालो हाङ्‌पा अ़न्‍नुनु नुलोक कामित खोन्‍कि सोमाकातुक म़मुयाङ।
१२ अ़ङ्‍ब़ब़,
नाना खोन्‍कि निछाचि ओ,
झारादाङ्‌का अ़च़वाङ्‌य़ङ निनाम्‍माओ अ़चुऩङ्‌दा किरे चामाइ मान्‍चादानिन ना हेन्‍खामाओ अ़ऩङ्‌दा ना नि दिसोओ अ़ऩङ्‌दाङा किरे चानिन।
मेन आम्‍नुओ “अ़नुछ्‍या” अ़नुछ्‍याङाने,
“माआङ”ओ माआङ्‌ङाने खोवात्‍निनालो खानानिन छ़ङ्‌छेन्‍मादा त़छुक्‍तिमिन।
१३ खानानिन्‌एदा साङ दुखा तोक्‌याङ?
खो यामात्‍ने।
साङ्‌को अ़ऩङानुयाङ?
खोसाआ निनाम्‍हाङ चोन्‍मा साम्‍ऱङ लुने।
१४ खानानिन्‌एदा साङ तुक्‌याङ?
खोसाआ साम्‍भुङ्‌दाओ ताङ्‌पाचि बुत्‍तुचिने।
खोचिआ हाङ्‌पाओ अ़चुऩङ्‌दा आक्‌वा अ़सोप्‌कि खोसोओ निकि याम़मात्‍ने।
१५ खोन्‍कि साकोङ्‌छ़ङ्‌ओ यामात्‍माआ कातुक नु,
खोन्‍कि हाङ्‌पाआ खो अ़नु।
खोन्‍कि खोसाआ हेवाङा मुओनुछाङ खो लेत्‍प़।
१६ खोन्‌ओसा अ़क्‍छा निएदा आम्‍नुओ हेवा खालुसानुम,
खोन्‍कि अ़क्‍छा निओ निम्‍पाङ यामारानिन,
खोवात्‍निनालो खानानिन त़नुन।
साम्‌योक्‍मि म़नाओ अ़यामात्‍मा सावापोरि खोन्‍कि नुलोक काचि मु।
१७ एलिया आन्‍कान्‌वाकोङा अ़क्‍छा म़ना ओ।
वा अ़तानिन्‍ने निकिना खो निनाम्‍हाङ्‌एदा अ़साकोङ्‌वाहुत्‌याङ्‌काङा यामारा,
खोन्‍कि सुम्‌कादोङ छकादोङ्‌वात्‌तारि हेन्‍खामादा वा मान्‍ता।
१८ खोन्‍किना खो लासा यामारा,
खोन्‍कि निनाम्‍मादुङ्‌का वा ताकि थाम्‍पुक्‌आ चासुम सिसु।
१९ अ़ङ्‍ब़ब़,
नाना खोन्‍कि निछाचि ओ,
खानानिन्‌एदाओ अ़क्‍छा अ़छ़ङ्‌दाङ्‌का वाऱनान्‍खात्‍नान्‍चिन्‌नालो खो अ़क्‍छाआ लामातात्‍मादोत।
२० खानानिन मित्‍तानुम,
साङ्‌आ मो हेवामि वाऱनान्‍खात्‍नान्‍चिन्‌ओ लाम्‌दाङ्‌का लासुतारु,
खोसाआ स़मादाङ्‌का मो म़नाओ अ़लावा लेइसु,
खोन्‍कि खोसोओ ब़द्‍धे अ़हेवाचि निनाम्‍हाङ्‌आ अ़लेत्‍प़।