ङस कुंआरिया ची मिसाल
25
1 “बल्ति ईशु ने केहले, स्वर्ग चा राज़ वां ङस कुंआरिया आलीकर छै, जको मशाला चती बीन्दा चे दर्शन वास्ते निकड़लिया । 2 वांह्चे मुं पांच लापरवाह ते पांच सियाणिया हुतिया । 3 लापरवाह ने आपणिया मशाला ता चलिया, पर आपणे लारे जयादा तेल कोह्नी चले । 4 पर सियाणिया ने आपणिया मशाला लारे आपणिया कुप्पिया मां तेल वी भरती गेले । 5 जिसे बेह्ले बीन्दा चे आणे ची देर हुली, तां वे सारिया ऊंघु लागिया, ते नूहती रेहलिया ।”6 “आधी राती नु धोम मचली, ‘कि ङेखा, बीन्द आवे पला, ओह्चा दर्शन करने कले चाला ।’ 7 “तब वे सारिया कुंआरिया उठती कर आपणिया - आपणिया मशाला नु तियार करु लागलिया । 8 ते लापरवाह ने सियाणिया नु केहले, ‘आपणे तला मुं कहीं अम्हानु वी ङिहां, कांकि अम्चीया मशाला ब़िझलिया जई ।’ 9 “पर सियाणिया ने जबाब ङिला कि हो सगे़ अम्चे ते तम्चे कले पुरे ना हो; भले तां ईं छै, कि तम्ही बेचणे आला गोढु जतीकर आपणे कले मोल गेहती आवा ।’ 10 “जिसे बेह्ले वे मोल गिहुं जई पलतीया, तां बीन्द आती गेला, ते जको तिआर हुतिया, वे ओह्चे लारे बीहा चे घरा मां चाहलिया गेलिया ते दरवाजे बन्द करती ङिले गेले ।
11 “ऐचे बाद ङुजिया कुंआरिया वी आतीकर किहुं लागलिया, ‘ओ मालिक, ओ मालिक, अम्चे कले दरवाजे खोलती ङे ।’
12 “बीन्दा ने जबाब ङिला, ‘मैं तम्हानु सच्च किहे पला, मैं तम्हानु ना जाणी ।’
13 “ऐ वास्ते जागते रिहा, कांकि तम्ही ओ ङिहा ना जाणा, ना वे घणी नु, ‘जिसे बेह्ले ‘मैं, बन्दे चा पुत आती जही ।’ ”
तींई दासा ची मिसाल
14 कांकि स्वर्ग चा राज्य ओ बन्दे चे जिसड़ा छै, जेह्णे प्रदेश जते बेह्ले आपणे नौकरा नु हकारती, आपणी जायजात वांह्चे हाथा मां सोंपती ङिली । 15 ओह्णे हेके नु पांच थैलियाa सोने चा ङिलिया, ङुजे नु ङोन सोने चा थैलिया, ते तीजे नु हेक सोने ची थैली; यानि हर हेके नु ओची ताकत चे मुताबिक ङिले, ते तब प्रदेश चाहला गेला । 16 ते जानु पांच सोने चा थैलिया मिड़लिया हुतिया, ते ओह्णे फोरन जतीकर वांह्चे लारे लेण देण करला, ते ओह्णे पांच सोने चा थैलिया नेरीया कमालिया । 17 यूं करती जिसे नु ङोन सोने चा थैलिया मिड़लिया हुतिया, ओह्णे वी नेरीया ङोन सौने चा थैलिया कमालिया । 18 पर जानु हेक सोने ची थैली मिड़ली हुती, ओह्णे जतीकर माटी पटती कने खङा खोदला, ते आपणे मालका चे मिड़ले आले रूपिये लुकाती नाखले ।
19 “घणे ङिहां चे बाद वां नौकरा चा मालिक आतीकर वाकनु लेखा गिहुं लागला । 20 जानु पांच सोने चा थैलिया मिड़लिया हुतिया, ओह्णे पांच नेरीया सोने चा थैलिया आणती कने केहले, ओ मालिक, तें मनु तां पांच सोने चा थैलिया सोंलिया हुतिया, ते ङेख मैं पांच नेरीया सोने चा थैलिया कमालिया । 21 ओह्चे मालिका ने ओह्नु केहले, ‘धन्न छी आच्छा ते भरोसेमन्द नौकर’, तू थुड़े मां भरोसेमन्द रेहला; मैं तनु घणिया चीजा चा हक्कदार बणावीं आपणे मालिका ची खुशी मां शामिल हो ।
22 “ते जानु ङोन सोने चा थैलिया मिड़लिया हुतिया, ओह्णे वी आतीकर केहले, ओ मालिक, तें मनु तां ङोन सोने चा थैलिया सोंपलिया हुतिया, ते ङेख मैं ङोन सोने चा थैलिया नेरीया कमालिया ।’ 23 ओह्चे मालिका ने ओह्नु केहले, धन्न छी तु भरोसेमन्द नौकर, तू थोड़े मां भरोसेमन्द रेहला, मैं तनु घणिया चीजा चा हक्कदार बणावी आपणे मालिका ची खुशी मां शामिल हो ।
24 बल्ति जानु हेक सोने ची थैली मिड़ली हुती, ‘ओह्णे आतीकर केहले, ओ मालिक, मैं तनु जाणता, कि तू सख्त बन्दे छी, ते जिठे ना छटी ऊठु भेले करी, ते जिठु तु राहावी ना ऊठु तु बाढ़ी वी ।’ 25 तां मैं ङरती गेला ते जतीकर दुधी सोने ची थैली नु माटी मां खङा खोदती ते लुकाती नाखली, ङेख, जको दुधा छै, ओ हा छै । 26 ओह्चे मालका ने जबाब ङिला, ‘कि ओ दोष्ट ते आलसी नौकर, जिसे बेह्ले तू जाणता, कि जिठे मैं कोहनी राहले ऊठु बाढे़, ते जिठु मैं छटले कोह्नी ऊठु भेले करे । 27 तां तनु चाही हुते, कि माये रूपये बणीयां नु ङिहा जती, बल्ति मैं आती कने आपणा धन ब्याज समेत गेहती गिहा । 28 ऐ वास्ते वा सोने ची थैली ओकनु गेहती गिहा, ते जाये कनु ङस सोने चा थैलिया छी, ओह्नु ङिया जती । 29 कांकि जाये कनु छै, ओह्नु नेरे ङिले जही । ते ओह्चे कनु घणे हुती जही, पर जाये कनु कोह्नी, ओह्चे कनु ऊं वी गेहती गेले जही,जको ओह्चे कनु छै, । 30 ते ओ आलसी नौकरा नु बा़हरले अन्धारे मां नाखती ङिया, जिठे रोंवड़े ते ङांत पीसणें हुवी ।’ ”
न्यां चा ङियो
31 “जिसे बेह्ले ‘मैं, बन्दे चा पूत आपणी महिमा मां आवी, ते सारे स्वर्गदूत माये लारे आवे, तां मैं आपणे सिहांसन पे विराजमान हुवी । 32 ते सारिया जातिया माये साह्म्णे भेलिया करलिया जाये, ते जिंवे आजड़ी भेङा नु ब़ाकरिया कनु अन्ज करती ङिये, यूंही मैं वानु हेके ङुजे कनु अन्ज करती ङी । 33 ते ‘मैं, भेङा नु आपणे सज़्ज़े पासु ते ब़ाकरिया नु खब़्ब़े पासु भुकाणी । 34 ‘मैं, ‘राजा आपणे सज़्ज़े पासे आला नु किही, ओ माये ब़ा ची धन्न बन्दी, आवा, ओ राज्य चे हक्कदार हुती जावा, जको संसार चे शुरुआत कनु तम्चे कले तिआर करला आला छै । 35 कांकि मैं भुक्का हुता, ते तम्ही मनु खाणे कले ङिले । मैं तरसेला आला हुता । ते तम्ही मनु पाणी पिलाले । मै प्रदेशी हुता । तम्ही मनु आपणे घरे रोकले । 36 मैं ऊघाड़ा हुता, तम्ही मनु ओढणी घलाली । मैं बिमार हुता, तम्ही माई ङेखभाल करली, मैं कैदखाने मां हुता, तम्ही मनु मिलु आले ।
37 “बल्ति धर्मी ओह्नु जबाब ङिये, कि ‘ओ प्रभु, अम्ही तनु कङण भुक्के ङेखले ते खुलाले ? जा तरसेले आले ङेखले, ते पिलाले ? 38 अम्ही कङण तनु प्रदेशी ङेखले, ते आपणे घरे रोकले जा उघाड़े ङेखले, ते ओढणी घलाली ? 39 अम्ही कङण तनु बिमार जा कैदखाने मां ङेखले ते तनु मिलु आले ?’
40 “तब ‘मैं, राजा वानु जवाब ङी, ‘मैं तम्हानु सच्च किहे पला, कि तम्ही जको माये यां छोटा कनु छोटे - भोले भावा मुं कुई हेके लारे करले, ऊं माये लारे ही करले ।’ 41 बल्ति खब़्ब़े पासे आला नु किही, ओ स्नापित बन्दी, माये साह्म्णे ओ नरका चे जाख्ते मां चाहले जावा, जको शैतान ते ओह्चे दूता कले तिआर करले गेले । 42 कांकि मैं भुक्का हुता, ते तम्ही मनु खाणे कले कोहनी ङिले, मै तरसेला हुता, ते तम्ही मनु पाणी कोह्नी पिलाले । 43 ‘मैं प्रदेशी हुता, ते तम्ही मनु आपणे घरे कोह्नी रोकले, मैं उघाड़ा हुता, ते तम्ही मनु ओढणी कोह्नी घलाली, बिमार ते कैदखाने हुता, ते तम्ही माई सोध कोह्नी गेहली, ।’
44 “बल्ति वे जबाब ङिहे, कि ओ प्रभु, अम्ही तनु किसे बेह्ले भुक्के, जा तरसेले, जा प्रदेसी, जा ऊघाड़े, जा बिमार, जा कैदखाने मां ङेखले, ते दुधी सेवा टहल कोह्नी करली ? 45 बल्ति ‘मैं, वानु जबाब ङीही, मैं तम्हानु सच्च किहे पला, कि तम्ही यां छोटे मुं छोटे कुई हेके लारे कोह्नी करले, ऊं माये लारे वी कोह्नी करले । 46 ते बुरी बन्दी अनन्त सज़्ज़ा भोगे पर धर्मी अनन्त जीन्दगी मां जाये । या हमेशा चे जीवन मां जाये ।”