शास्त्रिया ते फरीसिया कनु सावधान
23
1 तब ईशु ने भीड़ नु ते आपणे चेला नु केहले, 2 “यहुदी धर्मशास्त्री ते फरीसी मूसा चे शास्न नु सिखाणे चे अधिकरी छी । 3 ऐ वास्ते वे तम्हानु जको कहीं किही ऊं करजा, ते मनजा, पर वांह्चे आलीकर काम ना करजा, कांकि वे किही तां सही पर करी ना । 4 वे बन्दा चे मुढ़े पे इतना बोझ लङती ङी कि वानु चा ना सगो, पर वानु आंगली लारे सहारा तक ना ङी । 5 वे आपणे सारे काम लौका नु ङिखाणने वास्ते करी । वे आपणे तवीजा नु चोड़े करी ते जको ठोङा पे हाथा पे ब़ाहान्धी, ते आपणे चोला चे कुणे बधावी, ताकि बन्दी वानु धर्मी समझो! 6 मेहमान खाना मां खास - खास जग्हा पे ब़हसणे चाहवी, ते सभा मां खास - खास आसण पाणे चाहवी । 7 ते बजारा मां नमस्कार ते बन्दा मां रब्ब किहवावणे वानु भावे । 8 पर, तम्ही काये कनु वी ‘रब्बी, ना किहवाजा, कांकि तम्चा हेक ‘गुरु छै, ते तम्ही सारे भऊ छिवा । 9 ते धरती पर कानु आपणा ब़ा ना केहजा, कांकि तम्चा हेको ही ब़ा नरीकार छै, जको स्वर्गा मां छै । 10 ते ना ही बन्दा नु तम्ही आपणे आप नु मालिक किहुं ङिजा, कांकि तम्चा हेक ही मालिक छै, यानि ‘मैं, मसीह । 11 जको तम्चे मु ब़ङा हो, ओ तम्चा सेवक बणो । 12 जको कुई आपणे आप नु बङे बणावी, ऊ छोटे करले जही, ते जको कुई आपणे आप नु छोटे बणावी, ऊ बङे करले जही ।धर्मशास्त्रीया ते फरीसिया चे पखण्ड ची हाय
13 “ओ कपटी धर्मशास्त्री ते फरिसी तम्चे पर हाय ! तम्ही बन्दा चे वास्ते स्वर्ग चे राज़ चे दरवाजे बन्द करती नाखा वी, ना तां आप ही ओह्चे मां जावा, ते ना ओह्चे मां जणे आला नु जऊं ङिया, जको जाणे वास्ते कोशिस करी पले ! 14 a -
15 “ओ कपटी शास्त्री ते फरीसी तम्चे पर हाय ! तम्ही हेक जणे नु आपणे मत मां आणने कले, सारे समुन्र्द ते धरती मां फिरते रिहा, ते जिसे बेह्ले ओ मत मां आती जाये, तां ओह्नु आपणे कनु दुगने नरकआले बणाती ङिया ।
16 “ओ अन्धे अगुवे, तम्चे पर हाय, जको किहा कि अगर मन्दरा ची कसम खावा तां कहीं कोह्नी, पर अगर कुई मन्दरा चे सोने ची कसम खाए तां ओह्चे लारे ब़न्धिती जाए ?” 17 ओ बेवकूफू, ते अन्धे, ब़ङे कूण छै, सोने चा ओ मन्दर या बल्ति ओ जेह्णे सोने नु पवित्र बणाले ? 18 बल्ति किहा कि अगर कुई वेदी ची कसम खाए तां कहीं कोह्नी, पर जको भेट ओह्चे पर छै, अगर कुई ओची कसम खाए तां ऊ आपणी कसमी मां ब़न्धिती जाए । 19 ओ अन्धे, ब़ङे कूण ब़ङे छै, भेट जा वेदी, जाह्कनु भेट पवित्र हुवे ? 20 ऐ वास्ते जको वेदी ची कसम खाए, ते जको कहीं विचे पर छै, विची वी कसम खाए । 21 ते जको कुई मन्दरा ची कसम खाए, ओ ओची ते ओह्चे मां रेहणे आले नरीकारा ची वी कसम खाए । 22 ते जको स्वर्गा ची कसम खाए, ओ नरीकारा चे सिहांसन ची ते ओह्चे पर ब़ेसणे आले ङुहु ची वी कसम खाए ।
23 ओ कपटी धर्मशास्त्री, ते फरीसी, तम्चे पर हाय, तम्ही पुदीने, ते सौंप ते जीरे चा ङसवां हेंसा नरीकारा नु ङिया वी, पर तम्ही व्यवस्था चिया खास बाता यानिकि न्यां, दया ते विश्वास चा तिरिस्कार करा वी । भले ता हा हुवे हा कि तम्ही या खास बाता नु पेहले करते, ते ङंसवा हेंसा वी ङिते रिहा हा । 24 हे अन्धे अगुवे, तम्ही पाणीयां मु माच्छरा नु तां छाणती नाखा, पर ऊंठा नु निग़लती जावा ।
25 “ओ कपटी धर्मशास्त्री, ते फरीसी, तम्चे पर हाय, तम्ही मुंगर ते थाली नु ऊपर ऊपर कनु तां मांझा पर वे भीतरु धोखा, ते लालची लारे भरली आली छै । 26 ओ अन्धे फरीसी, पेहले मूंगर ते थाली नु भीतरु मांझ कि वे ब़ाहरु वी सुथरी हुती जाओ ।”
27 ओ कपटी धर्मशास्त्री, ते फरीसी, तम्चे पर हाय: तम्ही चूना पोतलिया आलिया कब्रा आलीकर छिवा जको ऊपरू तां सोहणिया ङिसी, पर भीतरु मुड़दा चा हङिया ते हर तरहा ची मलिनता लारे भरलिया आलिया छी । 28 यूं करती तम्ही वी ऊपर कनु बन्दा नु धर्मी ङीसा, पर भीतर कपट ते अधर्म लारे भरले पले ।
धर्मशास्त्रीया ते फरीसिया पर ङण्ड ची भविष्यवाणी
29 “ओ कपटी धर्मशास्त्री, ते फरीसी, तम्चे पर हाय । तम्ही भविष्यवक्ता चीया कब्रा बणावा, ते धर्मीया ची याद मां कब्रा नु सजावा । 30 ते किहा, ‘कि अगर अम्ही आपणे ङाङा ब़ा चे वख्ता मां हुवां तां, भविष्यवक्ता ची हत्या मां वांह्चे भईवाल ना हूवां ।’ 31 ऐचे कनु तम्ही आपणे आप पर गवाही ङिहां, कि तम्ही भविष्यवक्ता चे घत्त करने आला ची ऊलाद छीवा । 32 ऐ वास्ते तम्ही आपणे ङाङा ब़ा चे पाप चा घड़ा भरती ङिया । 33 “ओ नागु, ओ अजगर ची ऊलाद, तम्ही नरका चे ङंड कनु किवें करती बचा ? 34 ऐ वास्ते ‘ङेखा, मैं तम्चे गोढु भविष्यवक्ता ते अक्लबन्द ते शास्त्रिया नु भेजे पला, ते तम्ही वांह्चे कितना नु मारती नाखा, ते क्रूसा पे चड़ावा, ते कितना नु प्राथना चे घरा मां कोड़े मारा, ते हेक शहरा कनु ङुजे शहरा मां दुरकाणते फिरा । 35 ऐ वास्ते धर्मी हाबिल कनु गेहती कर बिरिक्याह चे पुता जकरयाह तक, जानु तम्ही यरुशलेमा चे मन्दरा ची वेदी चे बिचु मारती नाखलते । जितने धर्मीया चे लूंही धरती पर बहाले गेले, ऊं सारे तम्चे ठोङा पे पड़ी । 36 मैं तम्हानु सच्च किहे पला, ये सारिया बाता ऐ वख्ता चे लौका नु ङन्ड भोगणां पड़ी ।
यरुशलेम कले मुकाण
37 “ओ यरुशलेम, ओ यरुशलेम नगर, तू जको भविष्यवक्ता नु मारती नाखी, ते जको दुधे गोढु भेजले गेले, वानु तु पत्थर मारी, कितना वारी मैं चाहले कि जिंवे कूकड़ी आपणे ब़ाला नु आपणे खांपा तले भेले करे, यूंही मैं वी दुधे ब़ाला नु भेले करती गिहे, पर तम्ही कोह्नी चाहले । 38 ङेखा, तम्चे घर तम्चे वास्ते ऊज़ाड़ने कले छोड़ती ङिले जही । 39 कांकि मैं तम्हानु सच किहे पला, कि हमा कनु ओ बेह्ले तक तम्ही नी किहा, ‘कि धन्न छै ओ, जको प्रभु चे नावां कनु आवे, तब तक तम्ही मनु बल्ति कङी नी ङेखा ।’ ”