यरुशलेम मां जय चे लारे जाणे
(मर. 11.1-11; लूका19.28-40; यू. 12.12-19)
21
1 बल्ति ईशु ते चेले यरुशलेम चे गोढु पूजले ते जैतुन पहाड़ा पे बैतफगे चे गोढु आले, ते ईशु ने ङुहु चेला नु हा केहती कने भेजले, 2 कि आपणे सामणे चे गांवा मां जवा । ओठे पुजते ही तम्हानु हेक गदही ब़न्धीली आली मिली, ते विचे लारे हेक ब़च्चे तम्हानु मिली । वानु खोलती कने माये गोढु गेहती आवा । 3 अगर तम्हानु कुई कसा किहे, तां केहजा, “कि प्रभुa नु यांची जरुरत छै: । बल्ति ओ यानु जल्दी ही पुठे भेजती ङिही ।’ ”4 ऐ वास्ते इसड़े हुले कि, जको वचन भविष्यवक्ता चे जरिये केहला गेलता, ओ पुरा हो ।
5 “कि सिय्योन नगर चे बन्दा नु किहा, ‘ङेख, दुधा राजा दुधे गोढु आवे पला । ओ मुलायम छै ते गदहे पे ब़हेला ला, यानिकि गदहे चे ब़च्चे पर ब़ेहला आला छै ।’ ”
6 चेला ने जती कर, जिसड़े ईशु ने वानु केहले हुते, उसड़े ही करले । 7 ते गदही नु ते ब़च्चे नु आणती कने, ओह्चे पे आपणी ओढणी नाखली, ते ईशु ओह्चे पे ब़हसती रहेला । 8 ते घणा बन्दा ने आपणी ओढणी रस्ते मां बिछाली, ते नेरा - नेरा बन्दा ने खजुर चे पेड़ा कनु डालिया बाढ़ती - ब़ाढ़ती कने रस्ते मां बिछालिया । 9 ते जको भीड़ आगु - आगु जती ते, भांसु - भांसु टुरती आती, रोल मचाती - मचाती कने केहती कि, “दाउद ची उलादी ची होशना! धन्न छै ओ जको प्रभु चे नावां लारे आवे पला, आसमाना मां होशना !”
10 जिसे बेह्ले ओ यरुशेलमा मां गेला, ते सारे नगर मां खलबली मचती गेली, ते बन्दी किहुं लागली, “ईं कूण छे ?”
11 बन्दा ने केहले, “कि हा गलील इलाके चे नासरत नगरा चा भविष्यवक्ता ईशु छै ।”
ईशु मन्दरा मां
(मर. 11:15-19; लूका 19:45-48; यू. 2:13-22)
12 ईशु ने नरीकारा चे मन्दरा मां जती कने, वा सारा नु, जको मन्दरा मां लेन देन करी पलते, काढ़ती सोड़ले, ते रुपये चे बदले मां, ऊठले मन्दरा मां चलणे आला रुपया ङेणे आला चा पिङिया, ते कबुतरा नु बली कले बचणे आला चा चौकिया उलटती नाखलिया । 13 ते वानु केहले, “लिखले आले छै, ‘कि माये घर प्राथना चे घर किहवावे’ पर तम्ही ता ऐनू ङाकुवा चा अङा बणाती नाखला ।’ ”
14 अन्धे ते लंगड़े, मन्दरा मां ओह्चे गोढु आणले गेले, ते वानु ईशु ने ठीक करले । 15 पर जिसे बेह्ले महायाजक ते यहुदी धर्मशास्त्रीया ने या अचम्भे चे कामा नु जकौ ईशु ने करले हुते, ते ब़ाला नु मन्दरा मां ‘दाउद ची उलाद ची होशना’ केहते ङेखले । ते गुस्से मां ओह्नु किहुं लागले,
16 “का तु सुणी पला कि ये का किही पले ? ईशु ने ओह्नु केहले, ‘हवे, का तम्ही धर्मशास्त्र मां ईं कङी वी कोह्नी पढ़ले , ‘कि ब़ाला कनु, ते ङुध पीते ब़ाला चे मुंहा कनु, ते महिमा ते स्तुति कराली ?’ ”
17 बल्ति ईशु वानु ऊठी छोड़ती कने, यरुशलेम नगरा चे ब़ाहरु बैतनिय्याह सनु चाहला गेला, ते ओठे ओह्णे रात बिताली ।
ईशु नु अंजीर चे ब़ुटे नु सर्राफ
(मर. 11.12-14, 20-24 )
18 सवेले चे वख्ता पे जिसे बेह्ले ईशु यरुशलेम नगरा सनु पुठा आवे पलता ला, ते ओह्नु भोख लागली । 19 ते ओ अंजीर चे ब़ुटे नु सड़की चे पासे लारे ङेखती कने ओह्चे गोढु गेला, सेर्फ पता नु छोड़ती कने ओह्चे मां कसा वी कोह्नी मिड़ले, ते ओ पेड़ा नु केहले, “हमा कनु लाती कने उगते दुधे मां कङी वी फल नी लागी ।” ते अंजीरा चे पेड़ ओही बेह्ले सुखती गेले ।
20 ईं ङेखती कने चेला ने अचम्भा करला, ते आपस केहले, “ईं अंजीरा चे पेड़ तुरन्त का सुखती गेले ?”
21 ईशु ने वानु जवाब ङिला, “कि मैं तम्हानु सच किहे पला; अगर तम्ही विश्वास राखा, ते शक ना करा, तम्ही हेको ई नी करा पर जको मैं अंजीर चे ब़ुटे लारे करले, अगर तम्ही ऐ पहाड़ा नु वी किहा ता, ‘उखड़ती जा, ‘ते समुन्दरा मां जती लाग, ते हा वी तम्चे कहणे मनती जई । 22 ते जको कोच्छ तम्ही प्राथना मां विश्वास लारे मांगा, ऊ सारे कोच्छ तम्हानु मिलती जही ।’ ”
ईशु चे हक्क पे शक
(मर. 11.27-33; लूका20.1-8)
23 ईशु जती कने मन्दरा मां वचन सुणाये पलता ला, ते महायाजका ने ते बन्दा चे बङका ने ओकनु आती कने पुछले, “तु ईं कामा नु काये अधिकारा लारे करी वी,? ते तनु हा अधिकार कने ङिला?”
24 ईशु ने वानु जवाब ङिला, “कि मैं वी तम्हा कनु हेक बात पुछे । अगर मनु तम्ही बावड़ा तां, मैं वी तम्हानु बावड़ी कि ये कामे मैं काये अधिकारा लारे करे वे । 25 यूहन्ना नु बपतिस्मा ङैणे चा अधिकार किठु मिड़ला हुता ? स्वर्गा ची ओर कनु मिड़ला हुता या ते बल्ति बन्दा ची ओर कनु मिड़ला हुता ?”
ते वे ईं केहती कर आपस मां बहस बाजी करु लागले, “अगर अम्ही किहुं, ‘कि अगर नरीकारा चे तरफु’, तां अम्हानु हा किही, ‘तां बल्ति तम्ही ओह्चे पे विश्वास के वास्ते कोह्नी करला ?’ 26 पर अम्ही अगर किहुं, ‘बन्दा चे तरफु, तां अम्हानु भीड़ चा ङर छै, कांकि वे सारे यूहन्ना नु भविष्यवक्ता मन्ही वी ।” 27 तां वाह्णे ईशु नु जवाब ङिला, “अम्ही ना जाणु ।”
ईशु ने वी वानु केहले, “तां मैं वी तम्हानु ना बावड़ी कि ईं काम किसे हक्का लारे करे ।”
ङु पुता ची मिसाल
28 “तम्ही का सोचा ? कुई बन्दे चे ङोन पूत हुते । ओह्णे पेहले पुता गोढु जती कर केहले, ‘ओ पूत, आज़ अंगुरा ची बाड़ी मां जतीकर काम कर ।’ 29 ते ओह्णे जवाब ङिला, ‘मैं ना जईं’, पर बादा मां पछताती कर चाहला गेला । 30 बल्ति बा़ ने ङुजे पुता गोढु जतीकर यूं ही केहले, ओह्णे जवाब ङिला, ‘जी हां जाये पला’ पर कोह्नी गेला । 31 यां ङुंहु मुं किसे ने ब़ा ची इच्छा पुरी करली ?’ वाह्णे केहले, ‘पेहले ने ।”
ईशु ने वानु केहले, “मैं तम्हानु सच्च किहे पला कि चुंगी गेह्णे आले, ते रंन्ड़िया तम्चे कनु पेहले नरीकारा चे राज़ मां जाये । 32 कांकि यूह्न्ना बपतिस्मा ङेणे आला धर्म चा रस्ता ङिखाड़ता हुला तम्चे गोढु आला, ते तम्ही ओह्चा विश्वास कोह्नी करला । पर चुंगी गेह्णे आला ने ते रंन्ड़िया ने ओह्चा विश्वास करला । ते तम्ही ईं ङेखती कर बादा मां वी नी पछताले, ते ना ओह्चा विश्वास करला ।”
मालिक ते ठेकेदारा ची मिसाल
(मर. 12.1-12; लूका20.9-19)
33 ईशु ने केहले, “हेक नेरी मिसाल सुणा : हेक घरा चा मालिक हुता, जेह्णे अंगुरा ची बाड़ी लाली, विचे चारो तरफ बाड़ लाली, विचे मां हेक कुंडा खोदला, ते हेक मनहा बणाला ते ठेकेदारा नु वीचा ठेके ङिती कर परदेश चाहला गेला । 34 जिसे बेह्ले फल चा वख्त गोढु आला, तां मालिका ने आपणे कोच्छ नौकरा नु फल गेह्णे वास्ते ठेकेदारा गोढु भेजले । 35 पर ठेकेदारा ने ओह्चे नौकरा नु पकड़ती कने, कानु तां कोटले, ते कानु तां जानी कनु खत्म करती नाखले; ते कानु तां पत्थरा लारे मारले । 36 बल्ति मालिका ने नेरा नौकरा नु भेजले, जको पहला कनु घणे सारे हुते; ते ठेकेदारा ने वांह्चे लारे वी उसड़े ही करले । 37 आखिर मां मालिका ने आपणे प्यारे पुता नु हा केहती कने ठेकेदारा गोढु भेजले, ‘कि वे माये प्यारे पुता चा आदर करें ।’ 38 पर ठेकेदारा ने मालिका चे पुता नु आते ङेखती कने आपस मां हा फैसला करला, ‘कि हा ता हेकला ऐ जेजाती चा वारिस छै । ‘आवा’ ऐनू मारती नाखु, ते ओची जेजाती नु गेहती गिहुं ।’ 39 ते वाह्णे ओह्नु पकळे ते अंगुरा ची बाड़ी मु ब़ाहरु काढ़ती ते मारती नाखले ।”
40 “ऐ वास्ते जिसे बेह्ले अंगुरा ची बाड़ी चा मालिक आवी, ते वा ठेकेदारा लारे ओ का करी ?”
41 वाह्णे ईशु नु केहले, “कि वा गन्दा बन्दा नु ओ गन्दी तंरावे नाश करी; ते अंगुरा ची बाड़ी चा ठेका ओ वा ठेकेदारा नु ङिही जको, वख्ता पे ओह्नु फल ङिहिये ।”
42 ईशु ने वानु केहले, “कि का तम्ही कङी पवित्र शास्ना मां कोह्नी पढ़ले ? ‘कि जिसे पत्थर नु राज़मिस्नीया ने निकमे ठहराती ङिले, ओही पत्थर कुणे चा पत्थर निकड़ला । ईं प्रभु ची ओर कनु हुले ते अम्चे ङेखणे मां अदभुत छै ।’
43 “ऐ वास्ते मैं तम्हानु किहे पला, कि नरीकारा चा राज्य तम्चे बीच मु ही गेहला जही, ते इसड़ी जाति नु जको ओह्चा फल आणे, ङिला जहीb। 44 जको ऐ पत्थरा पे ढ़िही, ऊ चकनाचूर हुती जही: ते जाये पे हा पत्थर ढ़िही, ओह्नु पीसती नाखी ।”