लकवे चे रोगिया नु ठीक करले
(मर. 2.1-12; लूका 5.17-26)
9
1 बल्ति औ ब़ेड़ी पर चह्ड़ती पार गेला, ते आपणे शहरा मां आला ।a 2 ते ङेखा, कई लौक हेक लकवे चे मारले आले नु खाटे पर मेहलती कने ओह्चे गोढु आणले; ईशु ने वाहचां यकिन ङेखती कने, ओ लकवे चे मारले आले नु केहले; “हे पूत; हिम्मत ब़ांध; दुधे पाप माफ हुले ।”3 ऐचे पर कई शास्त्रिया ने सोचले,“कि हा तां नरीकारा ची निन्दा करे पला ।”
4 ईशु ने वांह्चे मना ची बात जाणती कने केहले, “तम्ही लौक आपणे आपणे मना मां बुरा विचार कां करा पले ? 5 आसान कां छे ?, ईं केहणे, ‘कि दुधे पाप माफ हुले; या ईं केहणे, ‘ऊठ ते टोर फेर ।’ 6 पर ऐवास्ते कि तम्ही जाणती गिहा कि मैं बन्दे चे पुता नु धरती पर पाप माफ करने चा हक्क छे ।” तब ओह्णे लकवे चे मरीजा नु केहले “ऊठ आपणी खाट चा, ते आपणे घरे चाहला जा ” ।
7 ओ ऊठती कने आपणे घरे चाहला गेला । 8 लौक ईं ङेखती कने ङरती गेले ते नरीकारा ची महिमा करु लागले, जेहणे इन्साना नु इसड़ा हक्क ङिला ।
मती नु हकारले
(मर. 2.13-17; लूका 5.27-32)
9 ऊठु उगते टुरती कने ईशु ने मत्ती नावां चे हेक बन्दे नु महसूल गेहणे आले चौकी पर बेह्ले ङेखले, ते ओह्नु केहले, “माये भांसु टुरती पड़ ।”
ओ ऊठती कने ओह्चे भांसु टुरती पला ।”
10 ते जब ओ घरेb खाणा खाणे कले ब़ेहला, तां ब़ोहत नु चुंगी गेहणे आले ते पापी आती कने ईशु ते ओह्चे चेला लारे खऊं बेह्ले । 11 ईं ङेखती कने फरीसिया ने ओह्चे चेला नु केहले; “तम्चा गुरु चुगीं गेहणे आला लारे ते पापिया लारे कां खाये ?” 12 ईं सुणती कने ईशु ने वाहनु केहले, “ चंगे भले नु ङागदरा नु कोह्नी, पर बिमारा नु लोह्ड़ छै । 13 ऐ वास्ते तम्ही जतीकर ऐचा मतलब सीखती गिहा, कि ‘मैं बलिदान ना पर दया चाहवें; कांकि मैं धर्मीया नु ना पर पापिया नु हकारु आला ।”
ब्रता चे बारे मां सवाल
(मर. 2.18-22; लूका 5.33-39)
14 बल्ति यूहन्ना बपतिस्मा ङेणे आले चे चेला ने ओह्चे गोढु आती कने केहले; “का वजह छे कि अम्ही ते फरिसी इतना ब्रत राखुं, पर दुधे चेले ब्रत ना राखी ?”
15 ईशु ने वानु केहले; “का बराती, जब तक बीन्द वाह्चे लारे छे सोग मना सगी ? पर वे ङिंहे आवे कि बीन्द वाह्चे कनु अलग करला जही, ओ वख्ता पे ब्रत करे ।”
16 “नवें ओढणा ची टाकी कुई पुराणे ओढणा पे ना लावी, कांकि वा टाकी ओढणा कनु नेरे कसा वी छिकती आवी, ते ऊ ओढण नेरे वी फड़ीती जही । 17 ते नवां अंगुरा चा रस पुराणीया मशका मां कुई ना भरी; कांकि इसड़े करने लारे मशका फूलती ते फड़ीती जई वी, ते अंगुरा चा रस बहती जाये ते मशका नाश हुती जई, पर नवां अंगुरा चा रस नवियां मशका मां भरिजे वे, ते वे ङोनी बचलिया रिहीc ।”
मरली आली छुवेरी नु जिते करने ते बीमार अस्त्री नु चंगे करने
(मर. 5.21-43; लूका 8.40-56)
18 ईशु वानु ये बाता किहे ही पलता ला कि ङेखा, हेके हाकिमा ने आती कने ओह्नु नमस्कार करला ते केहले कि “माई धुहु हमा ही मेली; पर चालती कने तु आपणा हाथ विचे मेहल, ते वा जिती हुती जही ।”
19 ते ईशु खड़ा हुती कने आपणा चेला समेत ओह्चे भांसु टुरती पला ।
20 ते ङेखा, हेकी अस्त्री ने जानु ब़ारहा साला कनु खुन बेहणे ची बीमारी हुती, ओह्चे भांसु आती कने ओह्चे ओढणा चे पान्दा नु छुले । 21 कांकि वा आपणे मना ही मां केहती कि मैं ऐचे ओढणा नु ही हाथ लावी तां मैं ठीक हुती जही ।”
22 ईशु ने मुड़ती ते विनु ङेखले, ते केहले “धुहु हिम्मत ब़ान्ध दुधे विश्वास ने तनु ठीक करले” ते वा अस्त्री ओही बेह्ले ठीक हुती गेली ।
23 ते जिसे बेह्ले ईशु ओ हाकिमा चे घरा मां पुजला ते बंसरी बजाणे आले ते, भीड़ी नु रोल मचाते ङेखले, बल्ति ईशु ने वानु केहले, 24 “हटती जावा, छुवेर मेली कोह्नी, वा ते नूहली पली ।” ऐ बाती पे वे बन्दी ईशु पे हसु पड़ती गेली । 25 पर जिसे बेह्ले भीड़ी नु ब़ाहरु काढ़ती सोड़ले, ते ओह्णे भीतर जती कने छुवेरी चा हाथ पकड़ला, ते वा जिती हुती गेली । 26 ते ऐ बाती ची चर्चा ओ सारे देशा मां फेलती गेली ।
ङु अन्धा नु ठीक करले
27 जिसे बेह्ले उठु कनु आगु टुरला, ते ङोन अन्धे ओह्चे भांसु जु रोल मचाती कने टुरले, “कि ओ दाउद ची सन्तान, अम्चे पे दया कर !”
28 जिसे बेह्ले ओ घरा मां पुजला, ते वे ङोनी अन्धे ओह्चे गोढु आले, ते ईशु ने वानु केहले, “का तम्हानु विश्वास छै, कि मैं ईं कर सगे ?”
“वाह्णे ओह्नु केहले; हवे प्रभु ।”
29 बल्ति ईशु ने वांह्चिया आंखिया नु हाथ लाती कने केहले, “जावा तम्चे विश्वास चे अनुसार तम्चे वास्ते हो ।” 30 ते वांह्चिया आंखिया खुलती गेलिया । ते ईशु ने वानु चिताती ते केहले; ‘सावधान, “कुई ऐ बाती नु ना जाणो ।”
31 पर वाह्णे जती कने सारे देशा मां ऐ बाती ची चर्चा नु फेलाती ङिले ॥
ईशु ने गुंगे नु ठीक करले
32 जिसे बेह्ले वे ब़ाहरु जई ले पलते, ते ङेखा, बन्दी हेके गूंगे नु जाये मां ब़ला हुती ओह्चे गोढु गेहती आले । 33 ते जिसे बेह्ले ईशु ने ब़लाई नु काढ़ती सोड़ले, ते गूंगा ब़ोलु लागती गेला; ते भीड़ी ने हैरान हुती कने केहले कि “इस्राएल मां इसड़े कङी वी कोह्नी ङेखले गेले ।”
34 पर फरीसिया ने केहले, “हा तां ब़लाया चे सरदारा ची मदत लारे ब़लाया नु काढ़े ॥”
ईशु नु वांह्चे पे तरस आला
35 ते ईशु सारे नगरा मां ते गांवा मां फिरता रेहला, “ते वांह्चिया प्राथना घर मां उपदेश करता, ते राज्य चा सुसमाचार प्रचार करता, ते हर तरीके ची बीमारिया नु ते कमजोरिया नु दूर करता रेहला । 36 जिसे बेह्ले ओह्णे भीड़ी नु ङेखले, ते ओह्नु वा बन्दा पे तरस आला, कांकि वे वा भेड़ा रोक हुती जाया कुई आजड़ी ना हो, बैचन ते भटकली आली हूती । 37 बल्ति ओह्णे आपणे चेला नु केहले, “पकले आले खेत तां घणे सारे छी पर मजदूर थोड़े जां छी । 38 ऐ वास्ते खेता चे मालिका कनु बिनती करा कि ओ आपणे खेता नु ब़ाढ़णे वास्ते मजदूरा नु भेजती ङियो ।”