निनाम्‍हाङ काफा खोन्‍कि अ़चुप्‍पो छाप्‍लाखा भोङ
१०
खोन्‍किना नि सावापोरिओ निनाम्‍हाङ काफा निनाम्‍मादुङ्‌का धाङाओ अ़ङ्‌का खाङ।
खो य़वारिदा रिप्‍ताङा,
खोन्‍कि अ़ताङ्‌दु वानाम्‍साम याआङा।
मोसोओ अ़ङाइवा नाम्‌वा खोन्‍कि अ़लाङ्‌चि मिओ खाबोचिवा म़मुवाङा।
 मोसोओ अ़छुक्‌दा फोङ्‌माय़ङ अ़चुप्‍पो साहोक्‌वाओ छाप्‍लाखा भोङ याआङा।
खोसाआ अ़चुप्‍ताङ लाङ्‌आ धियाङ्‌वामादा खोन्‍कि अ़बेङ्‌वा लाङ्‌आ थाम्‍पुक्‌दा नेम्‍सु।
 खोन्‍किना मो निनाम्‍हाङ काफा धिनारा अ़धिवा य़ङ्‌आ ङुरिन्‌वा पारा।
मो पाराहिदा सात्‌कातात कुलुङ्‌धिप्‍पाचि म़चेवा।
 मो सात्‌कातात कुलुङ्‌धिप्‍पाचि म़चेवाङावा अ़ङ्‌का छाप्‍मा मुङ्‌योङ्‌ओ।
मेन निनाम्‍मादुङ्‌का ओवाको य़ङ अ़ङ्‌का एनुङ,
“मो सात्‌कातात कुलुङ्‌धिप्‍पाचि म़चेवाओ य़ङ मान्‍छाप्‌दो,
मेन ओ य़ङ कुम्‍सुयुङ्‌सु।”
 खोन्‍किना धियाङ्‌वामा खोन्‍कि बाखादा एवाङाओ मो निनाम्‍हाङ काफा अ़ङ्‌का खाङ्‌ओ,
मोसाआ अ़चुप्‍ताङ्‌छुक निनाम्‍मादुत्‍नि थेन्‍तु।
 खोन्‍कि अ़धुन-अ़धुन्‌तारि काह़ङ्‌युङ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङ्‌दा,
निनाम्‍मा,
हेन्‍खामा,
धियाङ्‌वामा खोन्‍कि मोदा म़याक्‌याङ्‌ओ झारा सामाचि कामुन्‍पाएदा अ़क्‌तात किरे चो,
“हान स़लेनि अ़लिनिन्‌नि!
 मेन सात्‌कातात्‌ओतात अ़चुकाफाआ अ़थुथुरि मुत्‍मा ग़रिताहिदा निनाम्‍हाङ्‌आ अ़चुकोङ्‌दुम्‌ओ मित्‍चिऩङ अ़ताला।
खोसाआ अ़चुय़ङ खाकालु हारुक्‌चि देत्‍नि खाएत्‍तुचि मोवात्‍निङा ओ लि”नि निनाम्‍हाङ काफाआ लो!
 खोन्‍किना निनाम्‍मादुङ्‌काओ एनुङ्‌ओ य़ङ्‌आ अ़ङ्‌का ओवात्‍नि अ़लासाङ्‌लोवाङ,
“खारा,
धियाङ्‌वामा खोन्‍कि बाखादा काएप निनाम्‍हाङ काफाओ अ़छुक्‌दा याक्‌याङ्‌ओ फोङ्‌माय़ङ साहोक्‌वा छाप्‍लाखाओ अ़भोङ लोउ।”
 मोवात्‍नि अ़ङ्‌का निनाम्‍हाङ काफाएदा खाराङ,
खोन्‍कि मो अ़चुप्‍पाङ साहोक्‌वा छाप्‍लाखा भोङ दोत्‍तुङ।
अ़ङ्‌का मोसाआ अ़लोवाङ,
“ओ लोउ,
खोन्‍कि चो।
आम्‍दोदा ओसाआ खुदोवा लेम्‍लो मु,
मेन आम्‍बुक्‌दा सुन्‍तु।”
१० अ़ङ्‌का मो निनाम्‍हाङ काफाओ अ़छुक्‌दाङ्‌का मो अ़चुप्‍पाङ साहोक्‌वा छाप्‍लाखा भोङ लोउङ,
खोन्‍कि चोङ।
अ़ङ्‌दोदा खुदोवाङा मो लेमा।
मेन अ़ङ्‌का मो चोङ्‌चिउकिना अ़ङ्‌बुक सुन्‍तु।
११ खोन्‍किना अ़ङ्‌का ओवात्‍नि ऩलोवाङ,
“हान्‍छाङ खाना ब़द्‍धे म़नाचि,
रावाचि,
य़ङ्‌चि खोन्‍कि हाङ्‌चिओ अ़चुतुक्‌वादा निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खालुमाङादोत।”