नासरत्‌दा येसु साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुअ़दाओ
येसुआ याइरस्‌ओ अ़खिम अ़छिरादाकि खोक्‍को म़पोयाओ सहरा नासरत्‌दा म़लासाखारा,
खोन्‍कि अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ खोक्‍को अ़त़ङ्‌ता।
 खोन्‍कि सावातोम्‍खा-लेन्‌दा येसुआ यावायोक्‍खिम्‌दा चिन्‍मा म़पुङ्‌सुचि।
खोन्‍कि ब़द्‍धेकापाङ खोक्‍कोसोओ अ़चुय़ङ काएन्‌चि दोम्‍तुदोचि,
खोन्‍कि य़ङ्‌मा अ़पुङ्‌सा,
“खादाङ्‌का ओ म़नाआ ओ झारा तायाचि तोक्‍तुचि?
साङ्‌आ खोक्‍को ओवाको ताया अ़पुवा ओ?
देत्‍नि खोक्‍कोसाआ ओवाको म़दोम्‍दाओ काचिचि अ़चुछुक्‌लाम्‍पा म़मुङुचि ओ?
 दि ओक्‍को स़ङ्‌काचि कामु माआङ?
दि ओक्‍को मरियम्‌ओ अ़छा खोन्‍कि याकुब,
योसेफ,
यहुदा खोन्‍कि सिमोन्‌ओ अ़चुबुवा माआङ कि?
दि ओसोओ अ़छेत्‍कुमा निछाचि आन्‍कान्‌एनान ऩयुङ्‌निनिन कि?”
खोन्‍कि मोचिआ खोक्‍को अ़सुङ्‌ता खोन्‍कि साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुअ़दा।
 खोन्‍किना येसुआ मोचि म़लोचि,
“निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु अ़तेन्‌दा,
अ़म़नाचिएदा खोन्‍कि आप्‍पि अ़खिम्‌दा साया ऩमेत्‍तुन,
मेन नि झारादा साया अ़मेत।”
 खोन्‍कि येसुआ मोदा अ़क्‍चिलोक ओन्‍ङा कातुक म़नाचिएदा अ़चुछुक अ़युङ्‌साकि म़नुसुचि,
मोदाङ्‌का नि म़दोम्दाओ काचिचि मुमा मान्‍ऱअ़दा।
 खोन्‍कि मोचिआ साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुअ़दाओ अ़खाकि येसु दोम्‍तुदो।
खोन्‍किना खोक्‍को झारा तेन्‌चिदात्‍नि चिन्‌याङ्‌सा म़खाराङा।
अ़चुकाखेङ्‌पाचि निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाएत्‌सि म़छुत्‍तुचि ओ
 खोन्‍किना येसुआ बारकापाङ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़बुत्‍तुचि खोन्‍कि ह़-ह़वाङ मोचि खान्‍मा म़पुङ्‌सुचि।
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ मोचि अ़अ़त्‍पा लावाचि लोन्‍माखान्‍मा मोचि पाङ म़प़चि।
 खोक्‍कोसाआ मोचि म़लोचि,
“हुमाओ निम्‍पाङ दित्‍छाङ मान्‍खुन्‌दानिन,
ना पेम्‍पाक,
ना बेखा,
ना दोन्‍दिदा फेक्‌वा,
मेन अ़क्‌तात तोप्‍मालि ओन खुयानिन।
 फेङ्‌ता वारानिन,
मेन ह्‍वातात लोक्‍छुम्‌चि मान्‍खुन्‍दानुम्‍च़म।”
१० खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ मोचि म़लोचि,
“खाक्‍को खिम्‌दा त़वाङिन,
मोदाङ्‌का त़हासिमिन्‍चिन्‌तारि मोदाङा युङानिन।
११ खोन्‍कि खाक्‍को तेन्‌दा म़नाचिआ खानानिन साऩङ्‌वा ऩमेत्‍तिमिन माङ्‌लो आम्‍नुओ य़ङ ऩएनुन्‌नालो मो सहरा त़छिरुम्दाम्‌योम्‌हिदा मो म़नाचिओ अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पादा सालुम्‍स़ङ्‌ओ निम्‍पाङ आम्‍नुओ लाङ्‌दाओ बाखा थुलि धाम्‍साधान्‍तादानुम।”
१२ खोन्‍किना अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़खाराकि म़नाचि अ़चुहेवाचिदाङ्‌का म़लाने निकिना नुय़ङ्‌खान खाम़एत्‍तुचि।
१३ मोचिआ ब़द्‍धे चाकावालावाचि म़लोइसुखाइसुचि,
खोन्‍कि ब़द्‍धेकापाङ कातुक्‌चि आक्‌वा म़पाक्‍तुचिकि मोचि म़नुसुचि।
बप्‍तिस्‍मा काप़ युहन्‍नाओ अ़स़मा
१४ खोन्‍कि हेरोद हाङ एन्‍तिपास्‌आ येसुओ अ़चुकाचिचिओ अ़तुक्‌वादा एनु,
देकिनालो खोक्‍कोसोओ अ़चुऩङ झारादात्‍नि ऱङाखारायुङ्‌सा।
खा-खाक्‍कोचि म़य़ङाङा,
“बप्‍तिस्‍मा काप़ युहन्‍ना सुवादाओदाङ्‌का खोन्‍तालोन्‍तायुङ्‌सा,
खोन्‌ओसा ओवाको म़दोम्‍दाओ काचिचि खोसाआ मुङुचि!”
१५ मेन नि म़नाचि म़य़ङाङा,
“ओ ना निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु एलियाङा ओ।”
खोन्‍कि निचि म़य़ङाङा,
“ओ ना आराङ्‌ओ निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचिवात्‍निओ अ़क्‍छा निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुङा ओ।”
१६ मेन हेरोद हाङ एन्‍तिपास्‌आ येसुओ अ़तुक्‌वादा म़नाचि म़चेवाङाओ एनुकि य़ङा,
“युहन्‍नाओ अ़ताङ अ़ङ्‌का क़प्‍मेतुङ्‌च़ङ्‌ओ,
मो सुवादाओदाङ्‌का खोन्‍तालोन्‍तायुङ्‌सा!”
१७ देकिनालो हेरोद हाङ एन्‍तिपास्‌आ म़नाचि छुत्‍तुचि खोन्‍कि युहन्‍ना लाप्‍मेत्‍तुचिकि छेक्‍खाखिम्‌दा छेक्‍मेत्‍तुयुङ्‌सुचि।
हेरोद हाङ एन्‍तिपास्‌आ ओ काचि हेरोदियास्‌ओ अ़ऩङानुमाओ निम्‍पाङ मुओ,
देकिनालो अ़निछा फिलिप्‌ओ अ़खिम्‍हाङ्‌मा हेरोद्‌आ सायाकाम्‍सुयुङ्‌सु।
१८ देकिनालो बप्‍तिस्‍मा काप़ युहन्‍नाआ “आम्‍निछाओ अ़खिम्‍हाङ्‌मा खाना सायाकाम्‍मा य़ङ्‌हुप्‌आ त़प़नान!”
नि हेरोद लोयुङ्‌सु।
१९ खोन्‌ओसा हेरोदियास्‌आ युहन्‍नाओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा अ़माइसुङ कात्‍तुकि मो सेत्‍मा लाप्‍तुङु,
मेन मोसाआ खो सेत्‍मा मान्‍ऱयुक्‍तु।
२० देकिनालो युहन्‍ना साम्‌योक्‍मि खोन्‍कि सेङ्‌ताङ्‌पा म़नानि हेरोद्‌आ सिन्‍तुकिना युहन्‍ना सायामेत्‍तुङु,
खोन्‍कि खोसाआ खो रात्‍तुयुङ्‌सुङु।
हेरोद्‌आ युहन्‍नाओ अ़य़ङ एनुङुहिदा हेरोद्‌ओ अ़मिन्‍मा चाअ़त्‍साङा,
खोन्‍नुछाङ खोसोओ अ़य़ङ अ़ऩङानुयाङ्‌सा एनुङु।
२१ मेन आदेङ हेरोदियास्‌आ अ़वाखाम तोक्‍तु।
हेरोद्‌ओ अ़लिमा लेन खोसोओ अ़हाङ्‌काचि पाङ कातोक्‌चि,
खोन्‍कि अ़रात्‍खामिचिओ अ़चुमुकुधुम्‌चि,
खोन्‍कि गालिल्‌दाओ अ़चुऩङ्‌ऱङाओचि बुत्‍तुचिकि अ़धिवो खाबाचा प़चि।
२२ खोन्‍कि हेरोदियास्‌ओ अ़छा अ़चुखाबाचा चाखाहुत्‌दा वाङाकि थोमा,
खोन्‍कि मोसाआ हेरोद खोन्‍कि अ़तावाङ्‌चिओ अ़चुऩङा नुसुचि।
खोन्‍किना हाङ्‌आ मो अ़छा मेत्‍छाछा लो,
“खाना दि दोत्‍मा त़स़याङ,
दोत्‍ताङ,
अ़ङ्‌का खाना प़ना।”
२३ खोन्‍कि हाङ्‌आ अ़न्‍नुनु किरे चासा मो हिप्‍तु,
“खाना अ़ङ्‌का दि त़दोत्‍ङा,
अ़क्‍धाङ अ़ङ्‌हाङ्‌होन्‌ङा त़दोत्‍ङानुछाङ अ़ङ्‌का खाना प़ना।”
२४ खोन्‍किना हेरोदियास्‌ओ अ़छा अ़माएदा खाराकि सेनु,
“अ़ङ्‌का दि दोत्‍मा?”
अ़माआ लासुलो,
“बप्‍तिस्‍मा काप़ युहन्‍नाओ अ़ताङ दोरु।”
२५ खोन्‍कि मो छा मोन्‍ग़रिङा फुलिलिवा हाङ्‌एदा खाराकि दोत्‍तु,
“बप्‍तिस्‍मा काप़ युहन्‍नाओ अ़ताङ ओन्‍ग़रिङा फाङ्‌लान्‌दा अ़ङ्‌का प़निनि लोनिङ्‌नि।”
२६ खोन्‍कि हाङ अ़न्‍नुनु मिन्‍राक्‌दा छुक्‍तानुछाङ झारा तावाङ्‌चिओ अ़चुबुदा खोसाआ हिप्‍तुओसा अ़प़नान्‌नि लोमा मान्‍ऱदो।
२७ खोन्‍किना हाङ्‌आ च़क्‍नि युहन्‍नाओ अ़ताङ खोक्‍बात्‍मेत्‍मा निकिना अ़क्‍छा अ़रात्‍खामि छुत्‍तु।
मो रात्‍खामि छेक्‍खाखिम्‌दा खाराकि युहन्‍नाओ अ़ताङ खोक्‍तु।
२८ खोन्‍कि युहन्‍नाओ अ़ताङ फाङ्‌लान्‌दा बात्‍तु,
खोन्‍कि मो मेत्‍छाछा छा प़,
खोन्‍किना मो मेत्‍छाछा छाआ मो खात्‍तुकि अ़मा प़।
२९ ओ य़ङ अ़एनाकि युहन्‍नाओ अ़काखेङ्‌चि म़ताकि खोसोओ अ़स़पोक अ़खात्‍ता खोन्‍कि एप्‍मादा अ़खुम्‍ता।
येसुआ पाच हजार म़नाचि म़चान्‍तुचिओ
३० बारकापाङ छाम्‍माय़ङ्‌चि येसुएदा म़लासाता खोन्‍कि झारा खोचिआ अ़मुवाओ खोन्‍कि म़चिन्‍तुचिओ य़ङ्‌चि खोक्‍को खाअ़एत्‍ता।
३१ खोन्‍किना येसुआ खोचि म़लोचि,
“अ़ङ्‌काएनान खानानिन ओन सुकुलादा बानानिन,
खोन्‍कि आन्‍कान अ़क्‍दु सावा तोम्‍सिन्‍ने।”
देकिनालो मोदा ब़द्‍धे म़नाचि म़ताङा खोन्‍कि म़खाराङा,
खोन्‍कि खोचि चामाछाङ मान्‍कायाङ्‌चि।
३२ खोन्‌ओसा खोचि नावादा म़वाङाकि वाइवेत सुकुलादा म़खारा।
३३ मेन ब़द्‍धे म़नाचिआ खोचि म़खाराङाओ म़खाचि,
खोन्‍कि मोचिआ खोचि म़सिन्‍तुचि,
खोन्‍कि झारा सहराचिदाङ्‌का लोत्‌याङ्‌सा म़खाराकि खोचिदाङ्‌का बुया मोदा म़ताला।
३४ धियाङ्‌वामाओ अ़केम्‌दा नावादाङ्‌का म़धान्‍तान्‍चिन्‌हिदा मो म़ना मुक्‍लाचि येसुआ म़खाचिकि खोक्‍कोसाआ मोचि सोमाम़तुक्‍तुचि,
देकिनालो मोचि अ़चुकाखाङ मात्‍द़ङ्‌ओ भेराचिवात्‍नि म़मुवाङा।
खोन्‌ओसा खोक्‍कोसाआ मोचि ब़द्‍धे य़ङ्‌चि चिन्‍मा म़पुङ्‌सुचि।
३५ खोन्‍कि अ़नाम्‍प़क्‍साऱङ खोक्‍कोसोओ अ़चुकाखेङ्‌पाचि खोक्‍कोएदा म़ताकि अ़लोवा,
“ओ ना अ़कुय़ङ ओ,
खोन्‍कि अ़नाम्‍प़क लिसाचिआ।
३६ म़ना मुक्‍लाचि छुत्‍ताखाइसानुम्‍च़म,
खोन्‍कि मोचि ओह्‍यात्‍नि-मोह्‍यात्‍निओ तेन्‍चिदा खोन्‍कि याक्‍साचिदा म़खात्‌कि दि-दि आप्‍पि चामायु मोचि म़खित्‍ने।”
३७ मेन येसुआ मोचि म़लोचि,
“खानानिन्‌आ मोचि चामा पुवानुम्‍च़म।”
मोचिआ खोक्‍को अ़लोवा,
“दि आन्‍कान्‍का खात्‍माकि ह्‍वासये रुपाओ फेक्‌वाआ पेम्‍पाक खित्‍माकि मोचि चामा प़माचि कि?”
३८ येसुआ मोचि म़सेनुचि,
“खानानिन्‌एदा देम्‌कातात पेम्‍पाक्‌चि म़युङ्‌याङ?
खारानिन्‌कि खानुम!”
खोन्‍कि मोचिआ अ़खाकि खोक्‍को अ़लोवा,
“पाच्‌कातात पेम्‍पाक खोन्‍कि ह्‍वातात ङाचि म़युङ्‌याङ!”
३९ खोन्‍किना येसुआ अ़चुओ काखेङ्‌पाचि मो झारा म़नाचि ल़क्‍ल़क्‍ल़क्‌वाओ नागिदा अ़भुङ-अ़भुङ युङ्‌म़मेत्‍तुचि।
४० खोन्‌ओसा मोचि सये-सये खोन्‍कि पचास-पचासकापाङ्‌ओ अ़भुङ्‌दा म़युङा।
४१ खोन्‍कि येसुआ पाच्‌कातात पेम्‍पाक्‌चि खोन्‍कि ह्‍वातात ङाचि अ़क़क्‍ताकि निनाम्‍मादुत्‍नि चोप्‌याङ्‌सा निनाम्‍हाङ आलाङ अ़पुवा,
खोन्‍कि पेम्‍पाक्‌चि म़धाङ्‌सुचिकि “म़नाचि हात्‍तानुम्‍च़म”निकिना अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़प़चि।
खोन्‍कि मो ह्‍वातात ङाचिछाङ खोक्‍कोसाआ झारासोओ अ़चुरादा हाम़मेत्‍तुचि।
४२ खोन्‍कि झारासाआ अ़चाकि अ़चुबुक खासा।
४३ खोन्‍किना अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ पेम्‍पाक खोन्‍कि ङाओ अ़चेत्‌वाचि बारकाखेङ म़कोउचि।
४४ मोदा पेम्‍पाक काचा दुवाछाचि पाच हजारा म़याआङा।
येसु चाक्‌वादुङ्‌दा म़कोलाओ
४५ खोक्‍कोसा म़ना मुक्‍लाचि अ़चुखिम म़छुत्‍तुखाइसुङुचिवा अ़चुकाखेङ्‌पाचि खोक्‍कोएदाङ्‌का बुया नावादा वाङ्‌म़मेत्‍तुचिकि धियाङ्‌वामाओ अ़ह्‍याउधेत बेथसेदादा म़खाइसुचि।
४६ खोन्‍कि मोचिएनान म़हासान्‍चिआन्‍चिन्‌किना खोक्‍को यामात्‍सि भ़ऱदु म़लोन्‍ता।
४७ अ़नाम्‍प़क लिसाहिदा नावा धियाङ्‌वामाओ अ़रादा तालायुङ्‌सा,
खोन्‍कि खोक्‍को अ़चुदाप्‍म़ङ धियाङ्‌वामाओ अ़केम्‌दा म़युङाङा।
४८ खोन्‍कि अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ नावा याप्‍मा चात्‍लो दुखा म़तोक्‍ताङाओ खोक्‍कोसा म़खाचि,
देकिनालो ह़क खोचिओ अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पा बानाङा।
आप्‍फात अ़वाय़ङ्‌ओ सुम्‌का ऱङ साङाहिदा खोक्‍को धियाङ्‌वामादा कोन्‌याङ्‌सा अ़चुकाखेङ्‌पाचिएदा म़ता,
खोन्‍कि खोचिदाङ्‌का बुया खात्‍मानि म़मिना।
४९ मेन खोक्‍को धियाङ्‌वामादा म़कोलाङाओ अ़खाकि अ़चुकाखेङ्‌पाचि स़लावानि म़मिना,
खोन्‍कि अ़चुक़माआ म़पारा।
५० देकिनालो मोचि झारासा खोक्‍को अ़खाकि म़क़सा।
मेन येसुआ च़क्‍नि मोचि म़लोचि,
“राक मुवानिन!
अ़ङ्‌काङा ओ।
मान्‍क़दानिन!”
५१ खोन्‍किना खोक्‍को मोचिएनान नावादा म़वाङा,
खोन्‍कि ह़क सेम्‍ता,
खोन्‍कि मोचि च़लोक दोम्‍तुदोचि।
५२ देकिनालो मोचिआ पेम्‍पाक्‌ओ अ़तुक्‌वादाओ य़ङ मान्‍तुप्‌अ़दा,
मेन मोचिओ अ़चुसाकोङ्‌वा लुङ्‌ख़धेन लिसायुङ्‌सा।
५३ खोचिआ धियाङ्‌वामा अ़धेराकि गनेसरेत्‌निओदा म़धान्‍तान्‍चिन,
खोन्‍कि खोचिआ नावा धियाङ्‌वामाओ अ़केम्‌दा अ़नान्‍ता।
५४ खोन्‍कि खोचि नावादाङ्‌का म़लोन्‍ताङाहिदा म़नाचिआ येसु च़क्‍नि अ़सिन्‍तालावा।
५५ खोन्‍कि ओह्‍यात्‍नि-मोह्‍यात्‍निओ तेन्‍चिदा मोचि म़लोराखारा,
खोन्‍कि येसु म़ताओ य़ङ्‌खान खाम़एत्‍तुचि,
खोन्‍कि म़नाचिआ खोक्‍को खादा म़युङ्‌याङ्‌नि अ़एना मोदा कातुक्‌चि अ़चुइम्‍खाएनान म़तारुचि।
५६ खोन्‍कि येसु खा-खाक्‍को तेन्‍चिदा,
सहराचिदा,
कुय़ङ्‌चिदा म़खारा,
म़नाचिआ कातुक्‌चि बजारा-बजारादा अ़युक्‍ताङा,
खोन्‍कि मोचिआ येसुओ अ़चुतित्‌ओ अ़चोम ओन्‍ङानुछाङ नोप्‍मा प़निनि खोक्‍को अ़लोवा,
खोन्‍कि देम्‍पाङ्‌साआ अ़चुतित अ़नोप्‍ता मोचि झारा म़नुवा।