ईशु मोती कनु जिता हुला
( मर 16:1-10, लूका 24:1-12, यू 20:1-10)
28
1 सब्त चे ङियो चे बाद हफ्ते चे पेहले ङियो पुरा फटते ही मरियम मगदलीनी ते ङुजी मरियम कब्री नु ङेखु आलिया । 2 ते ङेखा , हेक बङा भोंयेअम्ब आला, कांकि प्रभु चा हेक स्वर्गदूत स्वर्गा मुं उतरला, ते वांह्चे गोढु आती कने, कब्री चे मुंहा कनु पत्थरा नु रेहड़ती छोड़ले , ते ओह्चे पर ब़ेसती रेहला । 3 स्चर्गदूत चा पुरा रूप बिजली आलीकर, ते ओची ओढणी कोरे आलीकर चिट्टी हुती । 4 स्वर्गदूत चे ङरा कनु पेहरेदार कांपु लागले, ते मुड़दा आलीकर हुती गेले ।5 स्वर्गदूत ने वा अस्त्रीया नु केहले, “ङरा ना , मैं जाणे कि तम्ही ईशु नु जको क्रूसा पर चढ़ाला गेलता सोधा पलीया । 6 ओ इठे कोह्नी, पर आपणे वचना चे मुताबिक जीता हुती गेला । हा जग्हा ङेखा, जिठे ओह्नु मेहलते ले । 7 ते जल्दी जती कने ओह्चे चेला नु किहा कि, ‘ओ मरला आला महु जीता हुती गेला, ‘ते तम्हा कनु पेहले गलील नु जाऐ पला, ‘ओठे ओह्चा दर्शन करा ! ङेखा, मैं तम्हानु केहती ङिले ।’ ”
8 वे ङरती ते ब़ङी खुशी लारे कब्री कनु जल्दी पुठे आती कने ओह्चे चेला नु खबर ङेणे कले द्रोड़ती पलीया । 9 ओ बेह्ले ईशु वानु मिड़ला ते केहले, “तम्हानु शान्ती मिलो ” । वाह्णे गोढु आती कने ते ओह्चे पगे पड़ती कने ओह्नु दन्डवत करले । 10 ओ बेह्ले ईशु ने वानु केहले, “ङरा ना, । “माये भावा नु जती कने किहा कि गलील नु चाहले जाओ, ओठे मनु ङेखे ।”
पेहरेदारा ची खबर
11 वे जई ही पलतीया कि पेहरेदारा मुं कईया ने शहरा मां आती कने पूरा हाल मुख्ययाजका नु केहती सुणाला । 12 बल्ति वाह्णे बङका यहूदी नेता चे लारे भेले हुती कने सलाह करली ते सिपाहीया नु घणी चान्दी चे रुपये ङिती कने केहले, 13 “यूं केहजा कि, ‘जिसे बेह्ले अम्ही नूहले पलते’, ‘तां ओह्चे चेला ने आती कने ओची लाशी नु चोरी करती चती गेले ।’ 14 ते अगर हा बात अधिकारिया चे काना तक पुजही, तां अम्ही ओह्नु समझाती गिहुं ते तम्हा नु मुसिबती कनु बचाती गिहुं ।”
15 तां वाह्णे चान्दी चे रुपये गेहती कने जिंवे वानु सिखालते, यूंही करले । हा बात आज़ तक यहुदी बन्दा मां फैली आली छै ।
ईशु ने चेला नु अधिकार ङिला
( मरकुस 16-14,18 लुका 24
16 गियारा चेले गलील मां ओ पाहाड़ा पर गेले, जको ईशु ने वानु बावड़ला हुता । 17 वाह्णे ईशु चे दर्शन करती ओह्नु प्रणाम करला, पर कानु - कानु मना मां शक हुला । 18 ईशु ने वांह्चे गोढु आती कने केहले, “स्वर्ग ते धरती चा सारा अधिकार मनु ङिला गेला । 19 ऐ वास्ते तम्ही जावा , सारे देशा चे बन्दा नु चेले बणावा, ते वानु ब़ा, ते पुत, ते पवित्र आत्मा चे नावां लारे बपतिस्मा ङिया । 20 ते वानु सारिया बाता जको ‘मैं, तम्हानु आज्ञा ङिलिया, मनणिया सिखावा । ते ङेखा, मैं दुनिया चे आखिर तक हमेशा तम्चे लारे छै ।”