सात्‌कातात्‌ओतात सेप्‍खा
थुबाछाआ सात्‌कातात्‌ओतात सेप्‍खा फोङ्‌सुहिदा आप्‍फात अ़दाक्‌वाकोम्‌तारि निनाम्‍मादु स़ङ्‌कुवाल़ङ्‌ल़ङ लिसा।
 खोन्‍किना अ़ङ्‌का खाङ्‌च़ङ्‌ओ सात्‌कापाङ निनाम्‍हाङ काफाचिङा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुबुदा काएप्‌चि ओ,
खोन्‍कि मोचि सात्‌कातात थुथुरि म़प़चि।
 खोन्‍किना नितात निनाम्‍हाङ काफा हाराक्‌वाओ नाम्‍नुओ सुङ पाक्‍खा क़क्‍तुकि ता,
खोन्‍कि खो हाङ्‌युङ्‌खाओ अ़बुदा हाराक्‌वाओ ब़क्‍खाओ अ़च़क्‌दा एवा।
झारा निनाम्‍हाङ काब़क म़नाचिओ अ़चुयामात्‍माएनान खो ब़द्‍धे धुपा पाक्‍मा पुवा।
 धुपाओ तुङ्‌ऱक निनाम्‍हाङ काब़क म़नाचिओ अ़चुयामात्‍माएनान निनाम्‍हाङ काफाआ पाउओ धुपा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुबुदुत्‍नि खारा।
 खोन्‍किना निनाम्‍हाङ काफाआ धुपा पाक्‍खा क़क्‍तुकि ब़क्‍खादाओ मिआ मो भेम्‍सु,
खोन्‍कि हेन्‍खामादा वेत्‍तुखाइसु।
खोन्‍किना कुलुङ्‌धिप्‍पाचि मुक्‍तुङुचि,
अ़मुक्‍माचि म़ऱङाङा,
नाम्‍चिम्‍पिलेक्‌ओ अ़साम्‌चि म़लोन्‍ताङा खोन्‍कि लुत्‍लि खारा।
थुथुरिचि
 मो सात्‌कातात थुथुरि कातोक सात्‌कातात्‍माङ निनाम्‍हाङ काफाचि थुथुरि मुत्‍सि म़चुम्‍सान्‍चिन।
 बुयाओ निनाम्‍हाङ काफाआ अ़थुथुरि मुत्‍तु,
खोन्‍कि ह़एनान होलाङाओ नाङ खोन्‍कि मि ता,
खोन्‍कि मो हेन्‍खामादा वेइसाधान्‍ता।
खोन्‍कि हेन्‍खामादाओ सुम्‌कालोक्‌ओ स़ङ्‌ताङ्‌चिओ अ़क लोक खोन्‍कि झारा ल़क्‍ल़क्‍ल़क्‌वाओ घासाचि म़ह़त्‍ताखारा।
 ह्‍वातात्‌ओतात निनाम्‍हाङ काफाआ अ़थुथुरि मुत्‍तु।
खोन्‍कि मिआ लेराङाओ अ़क्‌तात अ़धिवो भ़ऱवाको धियाङ्‌वामादा वेइसादिसा।
खोन्‍किना धियाङ्‌वामा सुम्‌कालोक्‌ओ अ़क लोक ह़ लिसा।
 खोन्‍कि धियाङ्‌वामादा म़याआङाओ अ़ह़ङ्‌चि सुम्‌कालोक्‌ओ अ़क लोक म़सुवा,
खोन्‍कि वाप्‍तेलाचिओ सुम्‌कालोक्‌ओ अ़क लोक लुक्‍ताखारा।
१० सुम्‌कातात्‌ओतात निनाम्‍हाङ काफाआ अ़थुथुरि मुत्‍तु,
खोन्‍कि नाम्‍चोक्‌दुङ्‌का बास़ङ्‌वा लेराङाओ अ़क्‌तात अ़धिवा साङ्‌केन्‍मा धा।
मो होङ्‌कुचिओ सुम्‌कालोक्‌ओ अ़क लोक्‌दा खोन्‍कि चाक्‌वाओ अ़लित्‍खाचिदा मो धा।
११ मो साङ्‌केन्‍माओ अ़ऩङ “ख़क्‍लेप्‍पा” ओ।
मोसाआ चाक्‌वाओ सुम्‌कालोक्‌ओ अ़क लोक ख़क्‍तुखाइसु,
खोन्‌ओसा मो ख़क्‍ताओ चाक्‌वाआ ब़द्‍धे म़नाचि म़सुवा।
१२ चारकातात्‌ओतात निनाम्‍हाङ काफाआ अ़थुथुरि मुत्‍तु,
खोन्‍कि नाम,
लादिप्‍मा खोन्‍कि साङ्‌केन्‍माओ सुम्‌कालोक्‌ओ अ़क लोक्‌दा वेरा,
खोन्‌ओसा मोचिओ अ़चुसाम्‌ओ सुम्‌कालोक्‌ओ अ़क लोक कुन्‌यामा लिसा।
खोन्‍कि लेन्‌ओ सुम्‌कालोक्‌ओ अ़क लोक अ़साम माखारा,
मोवात्‍निङा अ़खाखुत्‌ओ सुम्‌कालोक्‌ओ अ़क लोक्‌छाङ कुन्‌यामा लिसा।
१३ खोन्‍किना अ़ङ्‌का चोउङ,
खोन्‍कि नाम्‍छ़ऱदु अ़क्‌तात कोकोङ्‌वेत्‍मा अ़धिवा य़ङ्‌दा पात्‌याङ्‌सा पियाङाओ एनुङ,
मो ओवात्‍नि य़ङाङा,
“अ़चाअ़त्‍मा!
अ़चाअ़त्‍मा!
अ़चाअ़त्‍मा!
झारा साङ ओ हेन्‍खामादा युङ्‌याङ।
हान सुम्‌कातात निनाम्‍हाङ काफाचिआ अ़चुथुथुरि मुत्‍मा अ़मुयाङ।”