हाङ्‌पाओ अ़चुतामा लेन
सोमातुक्‍नाङ्‌नानिन्‌ओ अ़ङ्‌यावाचि ओ,
अ़ङ्‌का आम्‍नुओ निम्‍पाङ ओ ह्‍वातात्‌ओतात छाप्‍लावा छाप्‍तुङ्‌युङ्‌सुङ।
ओ ह्‍वातात्‍माङ छाप्‍लावादा अ़ङ्‌का मो य़ङ्‌चि मित्‍मेत्‌याङ्‌सा खानानिन नुलोक मिन्‍मा राक प़नायुङ्‌नानिन।
 बुया सेङ्‌याङ्‌ओ निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचिआ खोन्‍कि आम्‍नुओ छाम्‍माय़ङ्‌चिलाम्‍पा खाअ़लुसाओ आन्‍हाङ्‌पा खोन्‍कि कालेन्‍पाओ अ़चुलोमाय़ङ खानानिन्‌आ मित्‍मादोत।
 झारादाङ्‌का बुया खानानिन्‌आ ओ तुप्‍माङादोत,
आदेङ्‌ओ लेन कासुङ्‌चि सुङ्‌याङ्‌सा मोचिओ अ़चुअ़त्‍लो मित्‍मादा म़ता।
 मोचि म़य़ङ,
“खोक्‍कोसोओ अ़चुलामातामाओ हिप्‍माय़ङ खात्‍नि खारा?
आन्‍दिवापाचि म़सुवादादाङ्‌काङा झारा य़ङ्‌चि हेन्‍खामा मुन्‍माय़ङ्‌ओ अ़पुङ्‌चिपुक्‌दाङ्‌काङा मोवात्‍निङा म़मुयाङ।”
 मोचिआ सिन्‌याङ्‌साङा ओ अ़छ़ङ य़ङ अ़मान्‍के: निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ्‌लाम्‍पाङा निनाम्‍मा ब़द्‍धे बुयाङा युङाङा,
खोन्‍कि हेन्‍खामा चाक्‌वादाङ्‌का खोन्‍कि चाक्‌वालाम्‍पाङा अ़मुया।
 मो चाक्‌वालाम्‍पाङा मोन्‍ग़रिओ हेन्‍खामा वाधुप्‌आ लुक्‍ता।
 मेन मो य़ङ्‌आ निनाम्‍हाङ मान्‍ब़क्‍कादा म़नाचिओ छ़ङ्‌छेन्‍मा खोन्‍कि लुक्‍मा लेन्‌तारिओ निकिना आइमित्‌ओ नाम्‍छ़ऱ खोन्‍कि हेन्‍खामा मिओ निम्‍पाङ अ़च़क्‍तायुङ्‌सा।
 मेन सोमातुक्‍नाङ्‌नानिन्‌ओ अ़ङ्‌यावाचि ओ,
अ़क्‌तात य़ङ मान्‍मान्‍केदानुम: हाङ्‌पा निनाम्‍हाङ्‌ओ निम्‍पाङ अ़क लेन अ़क हजाराकादोङ्‌वा,
खोन्‍कि अ़क हजाराकादोङ अ़क लेन्‌वात्‍नि मु।
 खोक्‍कोसोओ अ़चुहिप्‍माय़ङ्‌ओ अ़तुक्‌वादा स़लेनि म़च़नि खा-खाक्‍कोचि म़य़ङ्‌नुछाङ खोक्‍को स़लेनि ऩच़निन।
मेन साङ्‌छाङ ऩलुक्‍निन्‍ने,
मेन झाराकापाङ्‌आ हेवा मुमा अ़छित्‍नेनि म़मिन्‌कि खोक्‍कोसाआ खानानिन ऩहुङिन्‌येन।
१० मेन हाङ्‌पाओ अ़चुलेन ना काख़पा अ़सिन्‍तिमिन्‌ओ ग़रि तान्‌वा ता।
खोन्‍किना मो लेन नाम्‍छ़ऱ अ़धिवो य़ङ्‌आ माखात।
नाम्‍छ़ऱदुओ झारा सामाचि नाम,
लादिप्‍मा खोन्‍कि साङ्‌केन्‍माचि मिआ म़योङ्‌खात खोन्‍कि हेन्‍खामाकिना मो दुङ्‌दाओ काचिचि म़ह़त्‍खात।
११ ओ झारा य़ङ्‌चि ओवात्‍नि म़ह़त्‍खात्‌ओसा खानानिन दियाको म़ना लिमादोत?
आम्‍नुओ ह़ङ्‌म़ङ निनाम्‍हाङ्‌ओ निम्‍पाङ सेङ्‌याङ्‌ओ खोन्‍कि साम्‌योक्‍मि च़माथाङ्‌मादा प़मादोत।
१२ ओवात्‍निओसा खानानिन्‌आ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुलेन च़क्‍नि तानेनि मिन्‍मादोत।
मो लेन नाम्‍छ़ऱ मिआ ह़त्‌कि योङ्‌खात,
खोन्‍कि नाम,
लादिप्‍मा खोन्‍कि साङ्‌केन्‍माचि म़ह़त्‌कि म़योङ्‌खात।
१३ मेन खोक्‍कोसोओ अ़चुहिप्‍माय़ङवात्‍नि आन्‍कान अ़ऩङ्‌वा हेन्‍खामा खोन्‍कि अ़ऩङ्‌वा निनाम्‍माओ अ़चुलाम खाम,
मोदा साम्‌योक्‍मि ओन्‍ङा म़यु।
१४ खोन्‌ओसा सोमातुक्‍नाङ्‌नानिन्‌ओ अ़ङ्‌यावाचि ओ,
ओ य़ङ्‌चि काहुङ्‌चिओसा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुखाङ्‌मादा खानानिन थुपि खोन्‍कि ह़त्‍माय़ङ मात्‍द़ङ्‌ओ सेवाङ्‌निओ ह़ङ्‌म़ङ ह़ङानिन।
१५ आन्‍हाङ्‌पाआ म़नाचि हेवादाङ्‌का लेन्‍मा अ़वाखाम म़प़चिहिदा खोक्‍कोसाआ देम अ़हुङा मो य़ङ मित्‍तानुम।
मोवात्‍निङा आन्‍कान सोमातुक्‍तुम्‌योम्‌ओ निछा पावल्‌आछाङ निनाम्‍हाङ्‌आ अ़पुवाओ तायावात्‍नि खानानिन मो य़ङ्‌चि त़छाप्‍तिन।
१६ खोसोओ झारा अ़छाप्‍लावाचिदाछाङ खोसाआ ओ य़ङ्‌चिओ अ़चुतुक्‌वादा छाप्‍तुयुङ्‌सुचि।
मोदा खा-खाक्‍को य़ङ्‌चि तुप्‍मा अ़ऱन्‍चिमिन,
मान्‍खिप्‍कादा खोन्‍कि चाप्‍चिरोङ म़नाचिआ ओ य़ङ्‌चि नि साम्‍कालिन छाप्‍लाखाचिवात्‍नि खोचिआ देङ्‌सा बुसा म़मुचि,
खोन्‍कि अ़चुलुक्‍मा अ़तात।
१७ खोन्‌ओसा सोमातुक्‍नाङ्‌नानिन्‌ओ अ़ङ्‌यावाचि ओ,
खानानिन ओ झारा य़ङ बुयाङा सिन्‍तानुम्‍च़म्‌कि चाप्‍चेत्‍तानिन्‍चिन।
अ़अ़त्‍पा म़नाचिओ अ़चुफिमादा ऩतित्‍तिन्‍खात्‍तिन्‌कि आम्‍नुओ अ़छ़ङ साकोङ्‌छ़ङ अ़मानिन्‍ने।
१८ मेन आन्‍हाङ्‌पा खोन्‍कि कालेन्‍पा येसु ख्रिस्‍तओ अ़चुताया खोन्‍कि अ़चुसोम्‍तुक्‍मादा पोन्‌याङ्‌सा खारानिन।
ओन्‍ग़रि खोन्‍कि अ़धुन हाङ्‌पाओ अ़चुऩङ्‌लोङ्‌ने।
मोवात्‍निङा लिने!