ह़ङ्‌म़ङ्‌ओ याङ्‌वामा
२२
खोन्‍किना निनाम्‍हाङ काफाआ अ़ङ्‌का फत्‍किरिवाको छोक्‍छोक्‍छोक्‌वाओ ह़ङ्‌म़ङ काप़ चाक्‌वाओ याङ्‌वामा खाङ्‌अ़मेत्‍ताङ।
मो याङ्‌वामा निनाम्‍हाङ्‌ओ खोन्‍कि थुबाछाओ हाङ्‌युङ्‌खादाङ्‌का लोन्‍ताकि
 मो सहरादाओ मुलो लाम्‌ओ अ़रादाङ्‌का सोलाङा।
मो याङ्‌वामाओ ह्‍वालिप्‍पा अ़केम्‌दा ह़ङ्‌म़ङ्‌ओ स़ङ्‌ताङ याआङा।
मोसाआ बारकादोङ्‌वात्‌दा अ़दोङ्‌वात खिन्‍तुम अ़खाला-अ़खालाओ अ़सिवाचि सिसुङुचि।
मोसोओ अ़बाक्‌वाचि रावा-रावाचि नुमाचिओ निम्‍पाङ ओक्‍तो अ़याङाङा।
 हान्‌दाङ्‌का मोह्‍यात्‍नि मो सहरा देम्‍खाछाङ माङ्‌अ़हिम्‍निन।
निनाम्‍हाङ खोन्‍कि थुबाछाओ अ़चुहाङ्‌युङ्‌खा मोदा लि,
खोन्‍कि खोक्‍कोसोओ अ़चुहारुक्‌चिआ खोक्‍को अ़ब़क।
 मोचिआ खोक्‍कोसोओ अ़चुङाइवा अ़खाङ,
खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङ म़नाचिओ अ़चुत़ऱबुप्‌चिदा छाप।
 मोदा देम्‍खाछाङ खाअ़खुत्‍निन,
खोन्‍कि मोचि कुपि माङ्‌लो नाम साम अ़दोत्‍निन,
देकिनालो हाङ्‌पा निनाम्‍हाङ्‌ङा मोचिओ अ़चुसाम म़लि,
खोन्‍कि मोचि अ़धुन-अ़धुन्‌तारि हाङ्‌म़मु।
येसु च़क्‍नि म़तायाङ
 खोन्‍किना निनाम्‍हाङ काफाआ अ़ङ्‌का अ़लोवाङ,
“ओन्‍ग़रितारि खाना त़एनुओ य़ङ्‌चि अ़छ़ङ म़मुयाङ खोन्‍कि सोम्‍कुवामुमायु म़मुयाङ।
निनाम्‍हाङ्‌आ खोक्‍कोसोओ अ़चुखाकालुचि खोक्‍कोसोओ अ़चुलावा म़प़चि खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ हान च़क्‍नि लिमा म़मुयाङ्‌ओ य़ङ्‌चि अ़चुहारुक्‌चि खाङ्‌मेत्‍सि खोक्‍कोसोओ अ़चुकाफा अ़छुत्‍तायुङ्‌सा।”
 येसु म़य़ङ्‌याङ,
“खानुम!
अ़ङ्‌का च़क्‍निङा ताङाङा!
ओ छाप्‍लाखा भोङ्‌दा म़छाप्‍ताओ खालुमाय़ङ काकाङ्‌चि आसिखा कातोक्‌चि ओ।”
 ओ झारा य़ङ काएन खोन्‍कि काखाङ अ़ङ्‌का युहन्‍ना ओ।
खाउग़रि अ़ङ्‌का ओ य़ङ्‌चि एनुङ्‌चिउङ्‌च़ङ खोन्‍कि खाङ्‌चिउङ्‌च़ङ,
अ़ङ्‌का ओ य़ङ खाङ्‌कामेत निनाम्‍हाङ काफा ब़त्‍सि खोसोओ अ़लाङ्‌दा बोम्‍मान्‍चिन लामाङ।
 मेन निनाम्‍हाङ काफाआ अ़ङ्‌का अ़लोवाङ,
“खाना ओवात्‍नि मान्‍च़दा!
खाना,
निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु आम्‍द़क्‍छा बुवाचि खोन्‍कि ओक्‍को छाप्‍लाखा भोङ्‌दा छाप्‍ताओ य़ङ्‌चि काकाङ झारा म़नाचिवात्‍नि अ़ङ्‌का निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहारुक ओन्‍ङा ओ।
खाना निनाम्‍हाङ ओन्‍ङा ब़क्‍मादोत।”
१० खोन्‍किना मोसाआ अ़ङ्‌का ओवात्‍नि अ़लोवाङ,
“ओ छाप्‍लाखा भोङ्‌दाओ खालुमाय़ङ मान्‍सेप्‌दानुम,
देकिनालो ओ झारा लिमा ग़रि च़क्‌दा ताचिआयुङ्‌सा।
११ साङ अ़अ़त्‍पा काचि कामु मुयाङ,
मो अ़अ़त्‍पा काचिङा मुयुङ्‌ने,
खोन्‍कि साङ चिप्‍माकात्‍तुओ काचि मुयाङ,
मो चिप्‍माकात्‍तुओ काचिङा मुयुङ्‌ने,
साङ अ़नुवाक काचि मुयाङ,
मो अ़नुवाक काचिङा मुयुङ्‌ने,
खोन्‍कि साङ सेङ्‌याङ मो सेङ्‌युङ्‌ने।”
१२ येसु म़य़ङ्‌याङ “खानुम!
अ़ङ्‌का च़क्‍निङा ताङाङा!
झारा म़नाआ मुओवा प़मा सिरिफा अ़ङ्‌काएदा युङ्‌याङ।
१३ अ़ङ्‌का अल्‍फा खोन्‍कि ओमेगा,
बुयाओ खोन्‍कि देङ्‌दाओ,
अ़पुङ्‌चिपुक खोन्‍कि अ़सेत्‍खा ओ।”
१४ अ़चुतित्‌चि वाकाधाप्‌चि आसिखा कातोक्‌चि ओ।
मो सहराओ लाप्‍तिखोप्‌चिदाङ्‌का वाङ्‌मा खोन्‍कि ह़ङ्‌म़ङ काप़ स़ङ्‌ताङ्‌दाङ्‌का अ़सिवा चामा पाङ अ़तोक।
१५ मेन मो सहरा बुङ्‌खाया ना कुतिवाचि,
म़क्‍फेङ कामुचि,
पोप्‍कापोप कामुचि,
म़ना कासेत्‌चि,
सेम्‍पोक काब़क्‌चि खोन्‍कि सोज्‍जेओ ऩङाकानुचि खोन्‍कि मोवात्‍निङा काच़चि म़युङ।
१६ “अ़ङ्‌का येसुआ खानाएदा साम्‍भुङ्‌चिओ निम्‍पाङ ओ य़ङ्‌खान प़सि अ़ङ्‌को अ़ङ्‌काफा छुत्‍तुङ्‌युङ्‌सुङ।
अ़ङ्‌का दाउद भुङ्‌ओ अ़भेन खोन्‍कि खोसोओ हाङ्‌कामु पाङ्‌यि कातोक ओ।
अ़ङ्‌का अ़वाय़ङ लेत्‌याङ्‌ओ साङ्‌केन्‍मा ओ।”
१७ सेङ्‌लावा खोन्‍कि सायाकाकाम्‍मा म़य़ङ्‌याङ,
“तानिन!”
साङ्‌आ एनु मो य़ङ्‌ने,
“तानिन।”
साङ वामित्‍मा स़,
मो ताने,
साङ मिन मोसाआ ह़ङ्‌म़ङ्‌ओ चाक्‌वा मोहाङा दुङुने।
१८ ओ छाप्‍लाखा भोङ्‌दाओ खालुमाय़ङ काएन झारा म़नाचि अ़ङ्‌का पाङ्‌एनान चाप्‍चेत्‍तुङ्‌च़ङ।
साङ्‌आ मोदा तेप्‍तु,
ओ छाप्‍लाखा भोङ्‌दा म़छाप्‌याङ्‌ओ अ़चाअ़त्‍माचि निनाम्‍हाङ्‌आ मोएदा अ़तेप्‍प़।
१९ खोन्‍कि साङ्‌आ ओ निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खालुमाय़ङ्‌ओ छाप्‍लाखादाओ य़ङ्‌चिदाङ्‌का दिदिचि लारुखाइसुचि,
ओ छाप्‍लाखा भोङ्‌दा छाप्‌याङ्‌ओ ह़ङ्‌म़ङ काप़ स़ङ्‌ताङ्‌ओ अ़लोक खोन्‍कि सेङ्‌याङ्‌ओ सहरादाङ्‌का मोसाआ तोक्‍मायु अ़लोक निनाम्‍हाङ्‌आ अ़ङाप।
२० ओ य़ङ्‌चिओ अ़चुसालुम्‍स़ङ काप़ म़य़ङ्‌याङ,
“उवा,
अ़ङ्‌का च़क्‍निङा ताङाङा!”
मोवात्‍निङा लिने।
हाङ्‌पा येसु तानिन।
२१ हाङ्‌पा येसु ख्रिस्‍तओ अ़चुसोम्‍तुक्‍मा झारा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुम़नाचिएदा युङ्‌ने।
मोवात्‍निङा लिने।