आन्‍पापा निनाम्‍हाङ
१२
आन्‍ऱङ्‌कोप्‌नि ओन ब़द्‍धे म़ना मुक्‍लाओ सालुम्‍स़ङ्‌चि म़युङ्‌याङ,
खोन्‌ओसा आन्‍कान झारा बुया खात्‍मा काछेक झारा य़ङ्‌चिदाङ्‌का खोन्‍कि हेवाओ वाय़दाङ्‌का फोङ्‌सिन्‍चिन्‍ने,
खोन्‍कि आन्‍बुदा म़युक्‍ताओ लोत्‍मा राक मान्‍सेत्‍माङ लोरिन्‍ने।
 आन्‍साकोङ्‌छ़ङ कापुङ खोन्‍कि काताला येसु नुलोक आन्‍म़क्‌आ खाम्‍ने।
खोक्‍कोसाआ आदेङ तोक्‍माय़ङ अ़चुऩङ्‌नुमा अ़मित्‍ताकि सायापेप्‍माय़ङ क्रुस्‌दा स़माओ अ़तुक्‌वादा दित्‍छाङ मान्‍मित्‌अ़दा।
खोन्‌ओसा ओन्‍ग़रि खोक्‍को निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌युङ्‌खाओ अ़चुचुप्‍ताङ्‌छुक्‌लिप्‍पा म़युङ्‌याङ।
 अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पादाओ हेवामिचिओ च़लोक फित्‍चि खोक्‍कोसाआ अ़आङ्‌ताओ मित्‍तानुम।
खोन्‍नालो खानानिन त़होत्‍तिमिन खोन्‍कि आम्‍नुओ राक अ़स़निन।
 हेवाओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा आम्‍नुओ ङेन मुमादा खानानिन्‌आ हान्‌तारि ह़ मान्‍सोन्‍त़युक्‍तुम।
 दि खानानिन्‌आ मो राक प़माय़ङ य़ङ त़मान्‍तुम्‍केसुम?
खोक्‍कोसाआ खानानिन खोक्‍कोसोओ अ़चुछाचिवा ऩबुत्‍तिन्‌येन।
“अ़ङ्‌छा ओ,
निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुचिन्‍मा ऩङामान्‍छित्दो,
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ त़रेन्‌हिदा आम्‍राक मान्‍सेत्‌दो।
 देकिनालो झारा साङ निनाम्‍हाङ्‌आ सोमाअ़तुक,
मो चाप्‍चेत्‌याङ्‌सा म़चिन्‍तुचि।
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ साङ अ़चुछावा अ़लोक,
मो सुच़क़ल़क अ़पाक।”a
 निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुचिन्‍मा तोक्‍माओ निम्‍पाङ खानानिन अ़चाअ़त्‍मा त़आङ्‌तुम।
निनाम्‍हाङ खानानिन्‌एदा अ़चुछाचिवा काचि म़मु।
अ़पाआ अ़चिन्‍तुन्‌ओ खाक्‍को अ़छा युङ कि?
 निनाम्‍हाङ्‌आ झारा अ़चुछाचि म़चिन्‍तुचि।
खानानिन दुखा मान्‌आङ्‌माङ चिन्‍माय़ङ त़तोक्‍तिमिन्‌नालो खानानिन अ़नुछ्‍याओ अ़चुछाचि माआङ।
खानानिन अ़पा-अ़मा मात्‍द़ङ्‌ओसोओ अ़चुछाचि ओ।
 हेन्‍खामादाओ आन्‍पापाचिआ अ़चुओ मिन्‍मावा च़मा आन्‍कान म़चिन,
खोन्‍कि आन्‍कान खोचि साया मेत्‍तुम्‍च़म।
ओदाङ्‌का च़लोक आन्‍लावामि पापा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुक़म्‍मादा आन्‍कान अ़धुन्‌तारि ह़ङिन।
१० आन्‍पापाचिआ अ़लेयाङ ओन थुत्‍मेत्‍लो म़चिन,
मेन निनाम्‍हाङ्‌आ आन्‍को आन्‍नुलोक्‌ओ निम्‍पाङ म़चिन,
खोन्‌ओसा आन्‍कान खोक्‍कोवात्‍नि सेङ्‌लो लिमा ऱन्‍ने।
११ दुखा आङ्‌मालाम्‍पाओ ओ चिन्‍माय़ङ अ़नुछ्‍याङा साङ्‌कोछाङ अ़ऩङाअ़नुनिन।
मेन साङ्‌चि ओ दुखालाम्‍पा म़चिन्‍तान्‌युङ्‌सान्‍चिन,
आदेङ साम्‌योक्‍मि ह़ङ्‌म़ङ्‌दा सेवाङ्‌निओ अ़सिवा अ़तोक।
१२ खोन्‌ओसा आम्‍नुओ होत्‍तुचिओ छुक्‌चि थेन्‍तानुम्‍च़म,
खोन्‍कि मान्‍ऱकादा आम्‍नुओ तुम्‍प़छ़क्‌चि म़छोलो मुवानुम्‍च़म।
१३ आम्‍नुओ लाङ्‌चिओ निम्‍पाङ लाम्‌चि ऩऱक्‍निन्‍लो मुवानुम्‍च़म,
खोन्‌ओसा पेसोला लाङ्‌चि ऩलुक्‍निन्‍खात्‍निन्‍ने,
मेन मोचि म़नुने।
निनाम्‍हाङ ऩङामान्‍छित्‌दामाओ चाप्‍चेत्‍माय़ङ
१४ झारा म़नाचिएनान नुलोक तोङानिन्‌कि युङानिन।
सेङ्‍ओ ह़ङ्‌म़ङ ह़ङानिन।
सेङ्‌लो मान्‍ह़ङ्‌माङ साङ्‌आछाङ हाङ्‌पा अ़खान।
१५ मिन्‍मा पाक्‍तानुम,
खाक्‍कोछाङ म़ना निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुसोम्‍तुक्‍मा तोक्‍मादाङ्‌का देङ्‌सा अ़लानिन्‍ने।
मोवात्‍नि खाक्‍कोछाङ ख़क्‌याङ्‌ओ छ़क्‌ओ अ़ताङ लित्‌किना मोसाआ झारा खान्‌अ़त्‍लो त़मुन खोन्‍कि मोसाआ ब़द्‍धेकापाङ त़पोप्‍तिन।
१६ साङ्‌छाङ काचान्‍चा अ़लिनिन्‍ने।
निनाम्‍हाङ कित्‌याङ्‌सा ह़ङानिन,
एसाब्‌वात्‍नि माआङ,
खोसाआ अ़क्‍खुङ चामायुदा खोसोओ अ़कुम्‍पा पाङ इनुचो।
१७ खानानिन्‌आ त़सिन्‍तुम्‌योम,
आदेङ्‌माङ,
अ़पादाङ्‌का आसिखा तोक्‍मा लामाहिदा खो मान्‍प़अ़दा।
खोसाआ अ़म़क्‌वा सोन्‌याङ्‌सा मो लामुनुछाङ खोसाआ मासुओ अ़पाङ मान्‍लातोक्‍दो।b
१८ खानानिन त़तान्‍लान्‌ओ सिनै भ़ऱवाको माआङ।
मो सिनै अ़क्‌तात नोप्‍मा ऱम्‌ओ भ़ऱ ओ।
मोदा मि लेराङा,
कुन्‍चियाधेक्‍धेक्‌ओ माक्‍मुन्‌वाआ दिप्‍तुङु,
कुन्‌यामा लिसाङा,
कुह़क्‍मा बानाङा,c
१९ थुथुरि साङाङा,
खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ ऱङाङा।
मो य़ङ काएन्‌चिआ निनाम्‍हाङ “हान नि च़लोक मान्‍चेप्‌दानिन”नि अ़लोवा।
२० देकिनालो “साक्‍स़ङ्‌आछाङ मो भ़ऱ नोप्‍तुनालो मो लुङ्‌आ वेन्‍मासेत्‍मादोत”नि लोमाय़ङ मोचिआ आङ्‌मा मान्‍ऱअ़दा।d
२१ मो दाराङाओ अ़न्‍नुनु क़माकात्‍तुओ मुवाङाकि “अ़ङ्‌का अ़ङ्‌क़माआ अ़धुन्‍ङाङा”नि निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु मोसा य़ङा।e
२२ मेन खानानिन सियोन भ़ऱदा त़तान्‌युङ्‌सिन।
मो अ़ह़ङ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुसहरा,
खोन्‍कि निनाम्‍मादुओ यरुसलेम ओ।
मोदा खिप्‌दिअ़तेत्‍निन्‌ओ निनाम्‍हाङ काफाचि ऩङानुयाङ्‌सा म़कोप्‍नान्‍चिन।
२३ खानानिन बुया म़लिसाओचिओ निनाम्‍मादुओ अ़चुयायोक्‍खादा त़तान्‌युङ्‌सिन।
मोचिओ अ़चुऩङ निनाम्‍मादु छाप्‍तायुङ्‌सा।
मोचि अ़च़क़ल़क मुमाय़ङ साम्‌योक्‍मि म़नाचिओ अ़चुलावा ओ।
खानानिन झारा म़नाचि छ़ङ्‌काछेन निनाम्‍हाङ्‌एदा त़तान्‌युङ्‌सिन।
२४ खानानिन अ़ऩङ्‌वा य़ङ्‌छ़ङ कातुम येसुएदा त़तान्‌युङ्‌सिन।
रेम्‍माय़ङ खोक्‍कोसोओ अ़चुह़ हाबिल्‌ओ अ़ह़दाङ्‌का च़लोक अ़नुवाक य़ङ खालुसु।f
२५ चाप्‍चेत्‍तानिन्‍चिन!
साङ म़चेप्‌याङ,
खोक्‍को खानानिन्‌आ ऩङामान्‍छित्‌दानुम।
निनाम्‍हाङ्‌आ हेन्‍खामादा चाप्‍म़चेत्‍तुचिओ अ़चुय़ङ आम्‍नुओ सुन्‍तुम्‌चिआ एन्‍मा ऩङाअ़छिराहिदा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुमाइसुङ्‌दाङ्‌का फुङ्‌मा मान्‍ऱचि।
मोवात्‍नि साङ्‌आ निनाम्‍मादुङ्‌का चाप्‍म़चेत्‌याङ,
आन्‍कान खोक्‍कोसोओ अ़चुय़ङ ऩङाछिरुम्‌नालो आन्‍कान्‌छाङ अ़नुछ्‍याङा फुङ्‌मा अ़ऱन्‍मिन।
२६ खोक्‍कोसोओ अ़चुय़ङ्‌आ मोन्‍ग़रि हेन्‍खामा धुन्‍तु,
मेन ओन्‍ग़रि खोक्‍कोसाआ ओवात्‍नि म़हिप्‍तायुङ्‌सा,
“हेन्‍खामाओन्‍ङा माआङ,
मेन निनाम्‍माछाङ अ़ङ्‌का हान अ़क्‍दु ङाङ्‌सुङ।”g
२७ “हान अ़क्‍दु”निओ य़ङ्‌आ ओ नुलोक खाङ्‌मुसु,
मुन्‍माय़ङ य़ङ्‌चि म़ङाङ्‌खान खोन्‍कि म़चुम्‍खान,
मेन ऩङाङ्‌निन्‌ओ य़ङ्‌चि म़युङ्‌युङ।
२८ खोन्‌ओसा अ़ङाङ्‌निन्‌ओ हेन्‍कोपh आन्‍कान तोक्‍तुम्‌ओदा आन्‍कान आलाङ्‌मिओ लिसिन्‍ने,
खोन्‍किना कित्‌याङ्‌सा खोन्‍कि सायामेत्‌याङ्‌सा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङानुलो ब़क्‍तुम्‍ने।
२९ देकिनालो आन्‍निनाम्‍हाङ काराङ्‌खान मिवा म़मुयाङ!i