चाप्‍चेत्‍मा
खोन्‌ओसा आन्‍कान दि एनुम्‌युङ्‌सुम,
मोदा आन्‍कान च़लोक मिन्‍मा पाक्‍मादोत।
मोवात्‍निनालो आन्‍कान मोदाङ्‌का अ़थेमिन्‍खारिमिन।
 निनाम्‍हाङ काफाचिआ आन्‍सुन्‍तुम्‌चि खाम़एत्‍तुचिओ य़ङ्‌खान अ़छ़ङ लिसा,
खोन्‍कि झारा हेवा कामु खोन्‍कि झारा लोमावा मान्‍च़कादाआ खान्‍तुओ दन्‍दा तोक्‍तु।
 हान आन्‍कान ओन तोक्‍पो लेन्‍मा ऩङाछिरुम्‌नालो आन्‍कान देत्‍नि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुदन्‍दादाङ्‌का फुङ्‌मा ऱन?
अ़ऱन्‍मिन!
देकिनालो ओ लेन्‍मा बुयाओदु हाङ्‌पाआङा खाअ़लुसा ओ,
खोन्‍कि खोक्‍कोसोओ अ़चुय़ङ काएन म़नाचि आन्‍कान अ़छ़ङ सालुम्‍स़ङ म़पुवा।
 निनाम्‍हाङ्‌आछाङ बुन्‌चि खोन्‍कि म़दोम्‍दाओ काचिचि,
अ़पारा-अ़पाराओ सावाओ दोम्‍मादामायुचि खोन्‍कि खोक्‍कोसोओ अ़चुमित्‍मावा सेङ्‌लावाओ आसिखाचि अ़हासाकि ओ य़ङ्‌ओ सालुम्‍स़ङ अ़पुवा।
ख्रिस्‍त कालेन्‍पा
 आन्‍कान्‍का य़ङिन्‌येन्‌ओ अ़तुक्‌वादा मो माय़ङ ताओ हेन्‍खामा निनाम्‍हाङ्‌आ निनाम्‍हाङ काफाचिओ अ़चुपाङ्‌दा मान्‍प़म़दोचि।
 साम्‍कालिन्‌ओ अ़क्‍तेप्‌दा ओवात्‍नि सालुम्‍स़ङ पुवायुङ्‌सा,
“म़ना दि ओ कि,
खानानिन मोचिओ अ़चुतुक्‌वादा त़मिनिन?
म़नाओ अ़छा साङ ओ कि
खानानिन मोचि त़मित्‍तुम्‍च़म?
 खानानिन्‌आ खोक्‍को अ़क्‍दुओ निम्‍पाङ निनाम्‍हाङ काफाचिदाङ्‌का अ़क्‍चित अ़चुप्‍पो त़मुम।
खानानिन्‌आ खोक्‍को साम खोन्‍कि सायाओ ताङ्‌बोप्‍खा त़बोप्‍तुम्‌युङ्‌सुम।
 खानानिन्‌आ झारा य़ङ्‌चि खोक्‍कोसोओ अ़चुपाङ्‌दा त़युङ्‌सुम।”a
म़नाओ अ़पाङ्‌दा झारा सामाचि त़युङ्‌सुम्‌हिदा खोक्‍कोसोओ अ़चुपाङ्‌दाङ्‌का बुङ्‌खादा दित्‍छाङ मान्‌युङ्‌त़दोम।
मेन ओन्‍ग़रि झारा य़ङ्‌चि म़नाओ अ़पाङ्‌दा युङ्‌याङ्‌ओ आन्‍कान अ़खान्‍मिन।
 मेन आन्‍कान येसु खाम।
खोक्‍को अ़क्‍दुओ निम्‍पाङ निनाम्‍हाङ काफाचिदाङ्‌का अ़क्‍चित ह्‍युना अ़युङ्‌साकि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुसोम्‍तुक्‍माआ झारा म़नाचिओ निम्‍पाङ खोक्‍को स़मादोरा।
मोवात्‍निङा खोक्‍कोसाआ आन्‍को निम्‍पाङ स़माओ अ़चाअ़त्‍मा अ़आङ्‌ता।
खोन्‌ओसा खोक्‍को साम खोन्‍कि साऩङ्‌वाओ ताङ्‌बोप्‍खाआ अ़बोप्‍तायुङ्‌सा।
१० झारा सामाचि निनाम्‍हाङ्‌आ अ़मुया ओ,
खोन्‍कि मोचि निनाम्‍हाङ्‌ओङा ओ।
ब़द्‍धे म़नाचि साम्‌दा तात्‍मा निम्‍पाङ निनाम्‍हाङ्‌आ येसु स़मा आङ्‍अ़मेत्‍ताकि अ़च़क़ल़क अ़मुवाओ तोङा।
देकिनालो म़नाचि लेन्‍मादा कातित येसुङा ओ।
११ हेवादाङ्‌का म़ना कासेङ येसु खोन्‍कि म़सेङ्‌सुओचि झारासोओ अ़चुपा अ़क्‍छाङा ओ।
खोन्‌ओसा येसुआ मोचि निछानि लोमादा अ़चुलेजो अ़कात्‍निन।
१२ खोक्‍को म़य़ङ्‌याङ,
“अ़ङ्‍ब़ब़,
नाना खोन्‍कि निछाचिओ अ़चुबुदा आम्‍नुओ काचि अ़ङ्‌का खालुसुङ,
आम्‍नुओ म़नाचिओ रुहुप्‌ओ अ़चुरादा अ़ङ्‌का आम्‍नुओ ऩङ्‌चोन्‍तुङ।”b
१३ खोन्‍कि खोक्‍को म़लाय़ङ्‌याङ,
“अ़ङ्‌का निनाम्‍हाङ्‌एदा सोम्‍कुवा मुङा।”c
खोन्‍कि खोक्‍को म़लाय़ङ्‌याङ,
“खानुम,
अ़ङ्‌का निनाम्‍हाङ्‌आ ऩपुवाङ्‌ओ ओ छाचिएनान युङ्‌ङाङा।”d
१४ मो छाचिएदा सा खोन्‍कि ह़ओ पोक याक्‌याङ्‌ओसा,
येसुछाङ सा खोन्‍कि ह़ओ पोक म़लिसा।
मोवात्‍नि खोक्‍कोसोओ अ़चुस़मालाम्‍पा स़मा सावाकातोक मो सैताना खोक्‍कोसाआ लुक्‍मा अ़ऱने।
१५ खोन्‍किना स़माओ क़माआ ह़ङ्‌म़ङ भेप्‍लो हारुक म़लिसाओचि खोक्‍कोसा म़फोङ्‌सुलोइसुचि।
१६ अ़नुछ्‍याङा येसु निनाम्‍हाङ काफाचि फासि माआङ,
मेन अब्राहाम्‌ओ अ़छाचि फासि म़ताओ।
१७ खोन्‌ओसा खोक्‍को सोमाकातुक खोन्‍कि सोम्‍कुवा मुमायु मुलो काब़क्‍पा म़लिसाकि निनाम्‍हाङ अ़ब़क्‍ने निकिना झारा य़ङ्‌चिदा अ़चुनिछाचिवात्‍नि लिमादोरा।
मोवात्‍नि म़लिसाकिना खोक्‍को म़नाचिओ अ़चुहेवाचि लेत्‍मा हेन्‍खोक्‌वा काप़ म़लिसा।
१८ खोक्‍कोसाआ अ़चाअ़त्‍मा अ़आङ्‌ता खोन्‍कि चिन्‍ताखा,
खोन्‌ओसा चिन्‍माखाङ्‌मादा काछुक्‌चि खोक्‍कोसाआ फामा म़ऱचि।