मोसादाङ्‌का येसु तोक्‍पो
खोन्‌ओसा निनाम्‍हाङ्‌आ ऩबुत्‍तिन्‌ओ त़सेङियेन्‌ओ अ़ङ्‍ब़ब़,
नाना,
खोन्‍कि निछाचि ओ,
निनाम्‍हाङ्‌आ अ़छाम्‍साओ खोन्‍कि मुलो काब़क्‍पानि आन्‍कान य़ङिन्‌ओ येसु मित्‍तानुम।
 खोक्‍को कापाक निनाम्‍हाङ्‌एदा येसु अ़चुकाचिदा सोम्‍कुवा मुमा खान्‍तुओ म़मुवाङा,
मोवात्‍निङा निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु मोसाछाङ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुम़नाचिएदा अ़काचि मुमादा सोम्‍कुवा मुमा खान्‍तुओ मुवाङा।
 देत्‍नि खिम्‌दाङ्‌का खिम कामु च़लोक साया मेत,
मोवात्‍नि मोसादाङ्‌का येसु च़लोक सायाकातोक काइसायुङ्‌सा।
 देत्‍नि झारा खिम अ़क्‍छा खाक्‍को म़नाएदाङ्‌का मु,
मोवात्‍निङा झारा सामा कामुपा निनाम्‍हाङ म़युङ्‌याङ।
 मोसा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुखिम्‌दा काब़त लिसाकि अ़नुछ्‍या सोम्‍कुवा मुमा खान्‍तुओ मुवाङा।
खोसोओ अ़काचि निनाम्‍हाङ्‌आ माय़ङ खाङ्‌अ़मुओ अ़छ़ङ ओ अ़मात्‍ऩङ मुवाङा।
 मेन ख्रिस्‍त निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुखिम्‌दा पाङ कामु छावात्‍नि सोम्‍कुवा मुमा खान्‍तुओ म़मुयाङ।
खोन्‍कि आन्‍कान तोक्‍पो लिमायु आन्‍राक खोन्‍कि ख्रिस्‍तएदाओ आन्‍सोम्‍कुवा क़क्‍तुम्‌युङ्‌सुम्‌नालो आन्‍कान खोक्‍कोसोओ अ़चुखिम्‌दाओ म़नाचि ओ।
साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुदामाओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा चाप्‍चेत्‍माय़ङ
 खोन्‌ओसा सेङ्‌लावा म़य़ङ्‌याङ,
“खानानिन्‌आ खोक्‍कोसोओ अ़चुय़ङ त़एनुम्‌नालो
 आम्‍नुओ सुन्‍तुम्‌चिआ अ़चुय़ङ एन्‍मा ऩङाअ़छिराकि अ़चुओ साकोङ्‌वा छाक्‍लो अ़मुवावात्‍नि मान्‍लिदानिन।
मो लेन मोचिआ लेक्‍लेक्‍लेक्‌वाओदा निनाम्‍हाङ अ़चिन्‍ताखा।
 मोदा आम्‍नुओ सुन्‍तुम्‌चिआ चालिस्‌कादोङ्‌तारि अ़ङ्‌काचिचि अ़खानुछाङ,
मोचिआ अ़ङ्‌का ऩचिन्‍ताङ्‌खाङ।
१० खोन्‌ओसा मो दुङ्‌एनान अ़ङ्‌को अ़ङ्‌च़ऱपाकारा खोन्‍कि य़ङाङ,
‘मोचिओ अ़चुसाकोङ्‌वा अ़धुन अ़ङ्‌कादाङ्‌का थेम्‍खात,
मोचिआ अ़ङ्‌लाम मान्‍सिन्‌अ़युक।’
११ खोन्‌ओसा अ़ङ्‌का अ़ङ्‌च़ऱपादा ओवात्‍नि किरे चोङ,
‘अ़ङ्‌सावा तोम्‍खादा मोचि देम्‍खाछाङ ऩवाङ्‌निन।’”a
१२ ब़ब़,
नाना खोन्‍कि निछाचि ओ,
चाप्‍चेत्‍तानिन्‍चिन!
खानानिन खा-खाक्‍कोएदा याक्‌याङ्‌ओ अ़अ़त्‍पा खोन्‍कि साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुदामा साकोङ्‌वाआ खानानिन अ़ह़ङ निनाम्‍हाङ्‌एदाङ्‌का अ़थाया ऩखात्‍तिमिन्‍ने।
१३ मेन “आय़ओ लेन”निओ य़ङ युङ्‌याङ्‌तारि अ़लेन्‍खिन्‍तुम अ़क्‍छा निएदा राक प़मुवानिन,
खोन्‌ओसा हेवाओ म़प्‍माआ आम्‍नुओ साङ्‌कोछाङ साकोङ्‌वा छाक्‍लो अ़लिनिन्‍ने।
१४ ओवात्‍नि आन्‍कान बुयाओदु अ़चुम़नाचि लिसिन्‌दाङ्‌का आन्‍सोम्‍कुवा देङ्‌दातारि नुलोक क़क्‍तुम्‌युङ्‌सुम्‌नालो आन्‍कान ख्रिस्‍तओ अ़चुयावाचि ओ।
१५ साम्‍कालिन्‌दा छाप्‍ताचिआयुङ्‌सा,
“खानानिन्‌आ खोक्‍कोसोओ अ़चुय़ङ त़एनुम्‌नालो
आम्‍नुओ सुन्‍तुम्‌चिआ अ़चुय़ङ एन्‍मा ऩङाअ़छिराकि अ़चुओ साकोङ्‌वा छाक्‍लो अ़मुवावात्‍नि मान्‍लिदानिन।”b
१६ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ अ़एनाकिछाङ एन्‍मा ऩङाअ़छिराओचि साङ्‌चि ओ?
दि मोचि निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु मोसाआ तित्‍तुचिकि मिस्र हेन्‍कोप्‌दाङ्‌का झारा लोइसुबात्‍तुचि माआङ?
१७ खोन्‍कि साङ्‌एनान खोक्‍को चालिस्‌कादोङ्‌तारि अ़चुच़ऱपाकारा?
दि मोचि हेवा म़मुवाकि लेक्‍लेक्‍लेक्‌वाओदा म़सुवादाओचि माआङ?
१८ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुसावातोम्‍खादा देम्‍खाछाङ वाङ्‌मा ऩतोक्‍तुन निकिना साङ्‌एदा खोक्‍कोसाआ किरे म़चाओ?
दि लोमावा मान्‍च़कादा म़नाचिओ निम्‍पाङ माआङ?
१९ खोन्‌ओसा आन्‍कान खाम,
अ़चुसाकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुदामाआ मोचि सावातोम्‍खादा वाङ्‌मा मान्‍ऱचि।