กิจก๋านของอัครทูต
บทนำ
เถิงแม้ว่าหนังสือเล่มนี้บ่ได้บอกจื้อของผู้เขียนไว้ แต่คริสตจักรสมัยยุคแรกก็ยอมฮับว่าหนังสือเล่มนี้เขียนโดยลูก๋า เซิ่งเป๋นคนเดียวกั๋นกับตี้เขียน “ข่าวดีของพระเจ้าเรื่องพระเยซูคริสต์ เขียนโดยลูก๋า” ลูก๋าตั้งเก๊าเขียนหนังสือกิจก๋านของอัครทูตว่า “ต้านเธโอฟีลัสตี้นับถือ หนังสือเล่มก่อนตี้ข้าพเจ้าเขียนหื้อนั้น” จากข้อความนี้ก็แสดงว่า ตึงสองเล่มนี้เขียนเถิงคนเดียวกั๋น ภาษากับฮูปแบบก๋านเขียนในหนังสือข่าวดีของลูก๋า กับหนังสือกิจก๋านของอัครทูตเล่มนี้ก็มีลักษณะเดียวกั๋น
ในบทตี้ 16:10-17, 20:5-21:18 กับ 27:1-28 ผู้เขียนใจ๊สรรพนามว่า “เฮา” ตี้ใจ๊จาอี้ก็แสดงว่า ลูก๋าเป๋นเปื้อนฮ่วมงานกับเปาโลต๋อนตี้เตียวตางไปบอกข่าวดีต๋ามตี้ต่างๆ เปาโลได้อ้างเถิงลูก๋าในพระธรรมโคโลสี 4:14 กับ 2 ทิโมธี 4:11 ไว้ หนังสือกิจก๋านของอัครทูตเล่มนี้ได้เขียนไว้ประมาณปี๋ ค.ศ. 63 ต๋อนตี้ลูก๋ากับเปาโลอยู่ตวยกั๋นในกรุงโรม
ลูก๋าได้เขียนเถิงเปื้อนของต้านตี้จื้อเธโอฟีลัส เหมือนกับหนังสือข่าวดีของลูก๋า แต่ได้เขียนไว้เปื้อผู้เจื้อกู้คนจะได้ฮู้เถิงสิ่งตี้พระวิญญาณบริสุทธิ์ดลใจ๋หมู่อัครทูตหื้อออกไปบอกข่าวดีกับคนกู้คน ตั้งเก๊าในกรุงเยรูซาเล็มก่อน ไปจนเถิงกรุงโรม
เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ได้ต่อเนื่องมาจากหนังสือข่าวดีของลูก๋า ลูก๋าได้เล่าเรื่องตี้เกิดขึ้นหลังจากพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋าย แล้วขึ้นไปบนสวรรค์ ต้านได้เล่าเถิงเหตุก๋ารณ์ต๋อนตี้พระวิญญาณบริสุทธิ์มาอยู่กับหมู่คนในวันเพ็นเทคอสต์ หลังจากวันนั้นคริสตจักรต่างๆ ก็เติบโตขึ้นกับเข้มแข็งนักขึ้นโดยกำสั่งสอนของหมู่อัครทูตเถิงแม้ผู้เจื้อถูกค่ำ บทตี้ 1-12 ได้เล่าเรื่องของเปโตรตี้ออกไปบอกข่าวดี บทตี้ 13-28 ได้เล่าเถิงก๋านงานของเปาโลในก๋านบอกข่าวดี ต้านกับเปื้อนฮ่วมเตียวตางของต้านออกไปบอกข่าวดี แล้วได้ตั้งคริสตจักรต่างๆ ขึ้นจนเถิงกรุงโรม ลูก๋าบอกไว้ว่า สิ่งหมู่นี้ก็เกิดขึ้นโดยอำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ตี้ได้เยียะก๋านผ่านตางคนตังหลายตี้ได้ออกไปบอกข่าวดี