ايشوَر ݾون دايا رِي مِنٿ
(ايشوَر رَي گھر رَي درشن رَي ݾارُو ڀجن، سُليمون رو زبُور)
127
جي ايشوَر، گھر نِي ٺاوَي،تو گھر ٺاوڻ آݪَي رِي محنت اجائِي ھَي۔
جي ايشوَر، شھر رِي رُکاݪِي نِي راکَي،
تو چوڪيدار رو جاگڻ اجايو ھَي۔
2 ٿونرَي ݾارُو تارھي جاگڻ ھانَ دير ݾون ݾُوئڻ
ھانَ محنت رِي ٻاٽِي کاوڻ اجائِي ھَي،
ڪيونڪہ او آپرَي محبُوب نَي اُونگ ۾ برڪت ڏَي ھَي۔
3 اولاد ايشوَر رَي طرفون خاص تحفا ھَي
ھانَ ݾجائِي اولاد ايشوَر رِي برڪت ھَي۔
4 جوانِي را ٻاݪ اھڙا ڪونھي ھَي
جھڙا پھلوون رَي ھاٿ ۾ تير۔
5 ڌن او مِنک جڪَي رو ڪموڻ تيرون ݾون ڀريوڙو ھَي۔
جڏي او شھر رَي در تي دُشمن ݾون ٻولشَي،
تو او شرماوَي ڪونھي۔