हेवाओ म़ना
हान ब़ब़,
नाना खोन्‍कि निछाचि ओ,
आन्‍हाङ्‌पा येसु ख्रिस्‍त म़य़ओ खोन्‍कि अ़क्‍नि म़कोप्‌कि खोक्‍को तुप्‍माओ अ़तुक्‌वादा आन्‍कान्‍का खानानिन लोनिङ्‌नि।
 हाङ्‌पाओ अ़लेन बुयाङा ताचिआयुङ्‌सा निकिना खा-खाक्‍कोचि म़य़ङ्‌नुछाङ,
खानानिन च़क्‍नि त़दोम्‍तिन्‍दान्‍मिन्‍ने माङ्‌लो मान्‍क़दानिन।
मोचिआ सेङ्‌लावादाङ्‌काओ माङ्‌लो खालुमाय़ङ्‌दाङ्‌काओ माङ्‌लो आन्‍कान्‍कालाम्‍पाओ छाप्‍लावावाको मुयाङ्‌नि म़य़ङ्‌नुछाङ खानानिन साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुदानुम।
 साङ्‌आछाङ खानानिन देत्‍निकिछाङ ऩधान्‍तिमिन्‍ने।
देकिनालो बुया ङेन मान्‍लिमाङ्‌तारि माङ्‌लो य़ङ्‌हुप्‌वा मान्‍च़कादा,
लुक्‍मादा काखात म़ना खाङ्‌मान्‍मुयुक्‍नान्‍चिन्‌तारि मो लेन अ़तानिन।
 खोसाआ निनाम्‍हाङ खोन्‍कि झारा म़नाचिआ म़ब़क्‍तुङुचिओचिओ अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पादा फित्‍चि मुचि खोन्‍कि मोचिदाङ्‌का आप्‍पि तोक्‍पो मुनान्‍चिन।
खोन्‌ओसा,
आप्‍पिङा निनाम्‍हाङ नि झारा खाएत्‌याङ्‌सा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुब़क्‍खाखिम्‌दा मो युङ।
 अ़ङ्‌का खानानिन्‌एनान युङाङ्‌याङ्‌हिदाङा ओ य़ङ्‌चि लोयाङ्‌सा मुनाङ्‌नानिन ओ,
दि खानानिन्‌आ त़मित्‍तुम्‌योम?
 मो अ़त्‍लोकाच़ दिसाआ अ़त्‍लो च़मादाङ्‌का छेक्‍तुयुङ्‌सुओ खानानिन त़सिन्‍तुम्‌योम।
मेन,
खानानिन त़सिन्‍तुम्‌योम्‌ओसा खो अ़ग़रिदा खाङ्‌मुनान्‍चिन।
 देकिनालो मो साम्‌योक्‍मि य़ङ्‌हुप काभुङ्‌खान्‌आ बुयादाङ्‌काङा मान्‍सिन्‍माङ अ़काचि मुङु।
मेन साङ्‌आ ओन्‍ग़रितारि मो अ़छेक,
खोक्‍कोसाआङा ऩलेरुन्‌तारि मो छेक्‌युङ।
 खोन्‍किना य़ङ्‌हुप काभुङ्‌खान खाङ्‌मुनान्‍चिन,
खोन्‍कि हाङ्‌पा येसु साम्‌एनान म़य़याङ्‌हिदा अ़चुदोदाओ अ़चुसाक्‍माआ मो अ़लुक।
 य़ङ्‌हुप काभुङ्‌खान सैतानाओ अ़सावाएनान ता,
मोसाआ झाराकापाराओ सोज्‍जेओ सावा खोन्‍कि बुन्‌चि खोन्‍कि म़दोम्‍दाओ काचिचि मुचि।
१० खोन्‍कि खोसाआ खा-खाक्‍कोचि लुक्‍मा म़मुयाङ,
मोचि झाराकापाराआ म़प्‍तुचि,
देकिनालो मोचिआ कालेन अ़छ़ङ य़ङ सोमातुक्‍मा ऩङाअ़छिरा।
११ खोन्‌ओसा मोचि सोज्‍जेओ य़ङ्‌दा साकोङ्‌छ़ङ म़मुने निकिना निनाम्‍हाङ्‌आ मोचिएदा सावापोरिओ काम़प अ़य़।
१२ खोन्‌ओसा अ़छ़ङ य़ङ्‌दा साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुमाङ मान्‍साम्‌योक्‍मिदा सेवाङ्‌नि कालि झाराकापाङ ह़त्‍मादा म़छुक।
लेत्‍माओ निकि म़छेन्‍ताओचि
१३ हाङ्‌पाआ सोमाऩतुक्‍तिन्‌ओ ब़ब़,
नाना खोन्‍कि निछाचि ओ,
आम्‍नुओ निकि आन्‍कान्‍का अ़धुन निनाम्‍हाङ आलाङ मान्‍प़माङ अ़ऱन्‍मिन्‍का,
देकिनालो बुयादाङ्‌काङा सेङ्‌लावाओ सेङ्‌मा काचिलाम्‍पा खोन्‍कि अ़छ़ङ्‌दाओ साकोङ्‌छ़ङ्‌लाम्‍पा ह़ङ्‌म़ङ प़मा निम्‍पाङ निनाम्‍हाङ्‌आ खानानिन ऩछेन्‍तिन।
१४ खोन्‌ओसा आन्‍कान्‍का खालुसुम्‍काओ नुय़ङ्‌खान्‌लाम्‍पा आन्‍हाङ्‌पा येसु ख्रिस्‍तओ अ़चुऩङ्‌चोन्‍मा खानानिन्‌आछाङ तोक्‍तानुम निम्‍पाङ खोक्‍कोसाआ खानानिन ऩबुत्‍तिन।
१५ खोन्‌ओसा ब़ब़,
नाना खोन्‍कि निछाचि ओ,
आम्‍नुओ साकोङ्‌छ़ङ्‌दा ओह्‍यात्‍नि-मोह्‍यात्‍नि मान्‍लिमाङ युङानिन,
खोन्‍कि आन्‍कान्‍का लोनिओ य़ङ्‌दा माङ्‌लो आन्‍काओ छाप्‍लावादाङ्‌का खानानिन्‌आ दियाको ताया त़तोक्‍तुम्‌युङ्‌सुम,
मो लावायुङ्‌सानुम।
१६ हान आन्‍कान सोमाकातुक खोन्‍कि खोक्‍कोसोओ अ़चुसोम्‍तुक्‍मालाम्‍पा अ़लुक्‍निन्‌ओ राक खोन्‍कि झारादाङ्‌का अ़नुवाक सोम्‍कुवा काप़ आन्‍हाङ्‌पा येसु ख्रिस्‍त खोन्‍कि निनाम्‍हाङ,
१७ आम्‍नुओ साकोङ्‌वादा राक ऩप़न्‍ने।
खोन्‍कि खोक्‍कोएदाङ्‌काओ झारा अ़नुवाक काचि खोन्‍कि य़ङ्‌चिदा खानानिन्‌आ राक खोन्‍कि सावा तोक्‍तानुम।