निनाम्‍हाङ्‌एनान अ़क्‍नि काचि कामुओसा आन्‍कान्‍का खानानिन लोनिङ्‌नि,
निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुसोम्‍तुक्‍मा त़तोक्‍तुम्‌युङ्‌सुम,
हान निनाम्‍हाङ काचि मुमा खानानिन्‌एदा पुवानुम।
 देकिनालो खोक्‍को म़य़ङ्‌याङ,
“तोङाङाओ ग़रिदा अ़ङ्‌का आम्‍बुत्‍माय़ङ एनुङ,
खोन्‍कि लेन्‍माओ लेन्‌दा अ़ङ्‌का खाना फाना।”
खाखो,
तोङ्‌ओ ग़रि ओन्‍ग़रिङा ओ,
लेन्‍माओ लेन ओन्‍ग़रिङा ओ।
पावल्‌ओ अ़दुखाचि
 आन्‍काओ काचिदा फिमाय़ङ ऩधिरुन्‍ने निकिना आन्‍कान्‍का साङ्‌कोछाङ अ़लाम अ़छेक्‍तिमिन्‍का।
 मेन निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुकाब़त्‍पाचिओसा झाराकापाराआ आन्‍कान्‍का आप्‍पि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़नुवाक म़नाचि निकिना आन्‍कान्‍का च़लोक आङ्‌मादा,
दुखाचिदा,
मान्‍ऱदामाचिदा,
छ़ङ्‌मादिमाचिदा खाङ्‌मुसिन्‍चिन्‍का।
 आन्‍कान्‍का धात्‍खावाचिदा,
छेक्‍खावाचिदा,
ङेन्‍चिदा,
चात्‍लो काचि मुमाचिदा,
मान्‌इम्‍माङ युङ्‌मादा,
सास़मादा युङिन्‍का।
 आन्‍कान्‍का सेङ्‌मादा,
तायादा,
हुङ्‌मादा,
सोम्‍तुक्‍मादा,
सेङ्‌लावादा,
अ़नुछ्‍याओ सोम्‍तुक्‍मादा,
 अ़छ़ङ य़ङ्‌दा,
खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुसावादा,
चुप्‍ताङ खोन्‍कि बेङ्‌वा छुक्‌दा साम्‌योक्‍मिओ बान्‍छुबिछु खुयिन्‍का।
 साया तोक्‍मादा खोन्‍कि साया मान्‍तोक्‍दामादा,
अ़अ़त्‍पा ऩङ्‌दा खोन्‍कि अ़नुवाक ऩङ्‌दा,
आन्‍कान्‍का म़नाकाच़न्‍चिवात्‍नि ऩमुन्‍का,
खोन्‍नुछाङ अ़नुछ्‍याओ मुन्‌येन्‍का।
 आन्‍कान्‍का ऩसिन्‍तिन्‍कानुछाङ ऩसिन्‍तिमिन्‌येन्‍कावा म़च़।
स़मादामा मुन्‌येन्‍कानुछाङ आन्‍कान्‍का ह़ङिन्‌येन्‍का।
दन्‍दा काआङ्‌नुछाङ मान्‍सेत्‍ऩयुक्‍तिन्‍का।
१० आन्‍काओ राक स़याङ,
खोन्‍नुछाङ अ़धुन आन्‍काओ ऩङानुसिन्‍चिन्‍का।
मान्‍तोक्‍कादानुछाङ,
ब़द्‍धेकापाङ कातोक मुम्‍च़म्‍का,
दित्‍छाङ मात्‍द़ङ्‌नुछाङ आन्‍कान्‍काएदा झारा सामाचि म़याक्‌याङ।
११ कोरिन्‍थिदाओचि ओ,
आन्‍कान्‍का खानानिन छेङ्‌छेङ्‌छेङ्‌वा लोनियुङ्‌नि,
आन्‍काओ साकोङ्‌वा आम्‍नुओ निम्‍पाङ होत्‌याङ।
१२ खानानिन्‌एदाओ आन्‍काओ सोम्‍तुक्‍मा मान्‍चुक्‍खात्‌युक,
मेन आम्‍नुओ सोम्‍तुक्‍माए चुक्‍ताखारायुङ्‌सा।
१३ हान ओसोओ अ़फान्‌दा अ़ङ्‌छाचिवा लोनाङ्‌नानिन,
खानानिन्‌आछाङ आम्‍नुओ साकोङ्‌वा होरानुम।
साकोङ्‌छ़ङ कामु खोन्‍कि मान्‍मुकादा
१४ साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुकादाचिएनान अ़क्‌तात कोम्‌दा मान्‍नाप्‌दानिन्‍चिन।
साम्‌योक्‍मि खोन्‍कि अ़अ़त्‍पा देत्‍नि होन्‍मान्‍चिन।
माङ्‌लो कुइयामाएनान साम्‌ओ दिसु काचि?
१५ ख्रिस्‍त सैतानाएनान देत्‍नि तोङ्‌मा?
माङ्‌लो साकोङ्‌छ़ङ कामुओ साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुकादाएनान देत्‍नि होन्‍मान्‍चिन?
१६ सेम्‍पोक्‌एनान निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुब़क्‍खाखिम देत्‍नि तोङ्‌मा?
देकिनालो आन्‍कान अ़ह़ङ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुब़क्‍खाखिम ओ।
निनाम्‍हाङ ओवात्‍नि म़य़ङायुङ्‌सा,
“‘अ़ङ्‌का मोचिएदा याक्‍ङा,
खोन्‍कि मोचिओ अ़चुरादा कोन्‍ङा,
खोन्‍कि अ़ङ्‌का मोचिओ अ़चुनिनाम्‍हाङ लिङा,
खोन्‍किना मोचि अ़ङ्‌म़ना म़लि।’a
१७ खोन्‌ओसा निनाम्‍हाङ म़य़ङ्‌याङ,
‘मोचिओ अ़चुरादाङ्‌का लोन्‍ताबानानिन,
खोन्‍कि मोचिएदाङ्‌का खानानिन फेआनिन्‍चिन,
अ़सेङ्‌निनिन्‌ओ दित्‍छाङ मान्‍नोप्‌दानुम,
खोन्‍कि अ़ङ्‌का खानानिन लोक्‍नानिन।’b
१८ ‘खोन्‍कि अ़ङ्‌का आम्‍नुओ पापा लिङा,
खोन्‍कि खानानिन अ़ङ्‌दुवाछा छाचि खोन्‍कि अ़ङ्‌मेत्‍छाछा छाचि त़लिसिन’नि
झारा सावापोरिओ निनाम्‍हाङ म़य़ङ्‌याङ।”c