साकोङ्‌छ़ङ कामुचिएदाओ खिमाय़ङ
खानानिन्‌एदाओ अ़क्‍छा निएनान खिनालो दि छ़ङ्‌छेन्‍प़लुसि ख्रिस्‍तओ अ़चुसेङ्‌ताङ्‌पाचिएदा मान्‍खात्‍माङ मान्‍साम्‌योक्‍मिचिएदा खात्‍मा खो देत्‍नि राक मु?
 ख्रिस्‍तओ अ़चुसेङ्‌ताङ्‌पाचिआ हेन्‍खामाओ छ़ङ्‌अ़छेन निकिना दि खानानिन मान्‍सिन्‍त़युक्‍तुम?
खानानिन्‌ङा हेन्‍खामाओ अ़छ़ङ छेन्‍मादोत्‌नालो दि अ़चुप्‍पो य़ङ्‌चिओ छ़ङ्‌छेन्‍मा त़ऱन्‍मिन कि?
 आन्‍कान निनाम्‍हाङ काफाचिओ अ़चुछ़ङ छेन्‍तुम्‍च़म्‌नि दि खानानिन त़सिन्‍तिमिन्‌येन?
खोन्‌ओसा ओ ह़ङ्‌म़ङ्‌दाओ ताक्‍पेत्‍निओ य़ङ्‌चिओ छ़ङ्‌छेन्‍मा आन्‍कान च़लोक ऱम्‍च़म।
 ओवाकोसोओ अ़तुक्‌वादा खिमा य़ङ्‌चि म़तानालो देकि खानानिन साम्‍भुङ्‌आ दिसुवाछाङ अ़मित्‍तुन्‍चिन्‌ओ मो म़नाचिएदा त़खात्‍तुम्‍च़म?
 खानानिन लेजो मेत्‍माओ निम्‍पाङ अ़ङ्‌का ओवात्‍नि य़ङ्‌ङाङा।
दि साकोङ्‌छ़ङ कामुचिएदा खिमाय़ङ तोङ्‌मा काऱ ताया कातोक म़ना खानानिन्‌एदा साङ्‌छाङ मात्‍द़ङ?
 मेन अ़क्‍छा साकोङ्‌छ़ङ कामु नि साकोङ्‌छ़ङ कामुओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा छ़ङ्‌छेन्‍खादा खात खोन्‍कि मोछाङ साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुकादाचिओ अ़चुबुदा!
 अ़क्‍छा निएदाओ खिमाआ खानानिन अ़नुछ्‍याङा हारा त़लिसिन्‌युङ्‌सिन।
अ़त्‍लो मुमाय़ङ देकि मान्‌आङ्‌दामा?
माङ्‌लो देकि च़न्‍मान्‍लुदामा?
 मेन खानानिन्‌ङा अ़त्‍लो त़च़न खोन्‍कि त़च़न्‍तुम्‍च़म,
मोछाङ आम्‍नुओ द़क्‍छा बुवाचि!
 मान्‍साम्‌योक्‍मिचिआ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌दुओ पाङ ऩतोक्‍तुन्‌नि दि खानानिन त़सिन्‍तिमिन्‌येन?
धान्‍मादा मान्‍छुक्‍दानिन।
काचान्‍चाचि,
सेम्‍पोक काब़क्‌चि,
ताङ्‌लान कामुचि,
दुवाछा-दुवाछा काचान्‍चाचि,
१० काख़चि,
च़क्‍ख़य़ कामुचि,
खाबात सेत्‍चावाचि,
कासुङ्‌चि खोन्‍कि काङाप्‍खात्‍चिआ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌ओ पाङ ऩतोक्‍तुन।
११ खा-खाक्‍को खानानिन्‌छाङ ओवाकोङा त़मुन्‌येन।
मेन खानानिन वाऩस़न्‌युङ्‌सिन,
खानानिन त़सेङिन्‌युङ्‌सिन,
हाङ्‌पा येसु ख्रिस्‍तओ अ़चुऩङ्‌दा खोन्‍कि आन्‍निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुलावालाम्‍पा खानानिन निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुबुदा साम्‌योक्‍मि ऩकाइसिन्‌युङ्‌सिन।
ताङ्‌लान
१२ खानानिन त़य़ङिन,
“अ़ङ्‌का मिन्‍ङाओ झारा य़ङ मुमाछाङ तोक्‍तुङ”,
मेन झारा य़ङ्‌आ खानानिन नुलोक ऩमुन्‍मिन।
अ़ङ्‌का मिन्‍ङाओ झारा य़ङ मुमाछाङ तोक्‍तुङ,
मेन अ़ङ्‌का दिसु य़ङ्‌ओछाङ हारुक अ़लिऩङ।
१३ “चामायु बुक्‌ओ निम्‍पाङ ओ,
बुक चामायुओ निम्‍पाङ ओ।”
मेन निनाम्‍हाङ्‌आ ह्‍वातात्‍माङ म़लुक्‍तुचि।
पोक ताङ्‌लान्‌ओ निम्‍पाङ माआङ,
मेन हाङ्‌पाओ निम्‍पाङ ओ,
खोन्‍कि हाङ्‌पा पोक्‌ओ निम्‍पाङ ओ।
१४ निनाम्‍हाङ्‌आ अ़चुसावालाम्‍पा हाङ्‌पा म़सुवादाओदाङ्‌का अ़खोन्‍तालोइसा,
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ आन्‍कान्‌छाङ अ़चुसावालाम्‍पा म़खोन्‍लोन।
१५ आम्‍नुओ पोक ख्रिस्‍तओ अ़चुधाङ्‌चिओ निकिना दि खानानिन त़सिन्‍तिमिन्‌येन?
खोन्‍नालो दि अ़ङ्‌का ख्रिस्‍तओ अ़चुधाङ खात्‍माकि काचान्‍चामाएनान अ़क्‌तात मुमा?
ओ देम्‍खाछाङ लिमा अ़ऱनिन!
१६ काचान्‍चामाएदा काखात म़ना खो मोएनान अ़क पोक लिचि निकिना दि खानानिन त़सिन्‍तिमिन्‌येन?
देकिनालो साम्‍कालिन्‌दा ओवात्‍नि छाप्‌याङ,
“मो ह़वाङ्‌माङ अ़क पोक लिचि।”a
१७ मेन हाङ्‌पाएनान कातोङ म़ना खोक्‍कोएनान लावादा अ़क्‌तात लिचि।
१८ ताङ्‌लान्‌दाङ्‌का अ़थाया युङानिन।
म़नाआ खाक्‍कोछाङ हेवा मु,
मोसाआ अ़पोक्‌ओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा हेवा अ़मुन,
मेन ताङ्‌लान कामु म़नाआ आप्‍पिओ अ़पोक्‌ओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा हेवा मु।
१९ आम्‍नुओ पोक निनाम्‍हाङ्‌ओ सेङ्‌लावाओ अ़चुब़क्‍खाखिम्‌ओ निकिना दि खानानिन त़सिन्‍तिमिन्‌येन?
मो सेङ्‌लावा खानानिन्‌आ निनाम्‍हाङ्‌दाङ्‌का त़तोक्‍तुम्‌युङ्‌सुम,
खोन्‍कि खोक्‍को खानानिन्‌एदा म़याक।
खानानिन्‌छाङ आम्‍नुओ माआङ।
२० खानानिन निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुलुङ अ़छोराकि ऩखिरिन्‌ओ।
खोन्‌ओसा खानानिन्‌आ आम्‍नुओ पोक्‌दा निनाम्‍हाङ साया मेत्‍तानुम।