२६
खोन्‍किना हाङ अग्रिपाआ पावल लो,
“हान खाना आम्‍लिप्‍पादा चेप्‍मा त़ऱ।”
खोन्‌ओसा पावल्‌आ छुक्‌चाला मुवाकिना रात्‍नान्‍चिन्‍सा चेप्‍मा पुङ्‌सु,
 “हाङ अग्रिपा ओ,
यहुदि बुसुवाचिआ अ़ङ्‌देङ्‌सालाप्‍पादा झारा ऩह़त्‍ताङ्‍ओ अ़तुक्‌वादा आय़ अ़ङ्‌का आम्‍नुओ बुदा रात्‍मान्‍चिन तोक्‍तुङ्‌ओदा अ़ङ्‌का आप्‍पि छाप्‍माछानि मित्‍ङान्‍च़ङ।
 देकिनालो यहुदिचिओ झारा अ़चुच़माथाङ्‌मा खोन्‍कि दुम तुमाय़ङ्‌चिओ अ़तुक्‌वादा नुलोक खानानिन त़सिन्‍तुम्‌योम।
खोन्‌ओसा हान अ़ङ्‌य़ङ आम्‍नुओ नामान्‍धाप्‍माङ एन्‍निप़नि निकिना अ़ङ्‌का खानानिन्‌एदा छुक फाङ्‌ङाङा।
 अ़ङ्‌का बुया अ़ङ्‌रावाचिओ अ़चुरादा खोन्‍कि यरुसलेम सहरादा अ़ङ्‌छायुङ्‌काङा देत्‍नि अ़ङ्‌ह़ङ्‌म़ङ क़प्‍तुङ,
मो झारा यहुदिचिआ अ़सिन्‌याङ।
 मोचिआ अ़ङ्‌का झारादाङ्‌का प़क्‌याङ्‍ओ आन्‍काओ साम्‌योक फरिसि रुहुप्‌दाओ म़ना ओ निकिना बुयादाङ्‌का ऩसिन्‍ङाङा,
मोचि य़ङ्‌मा म़स़नालो ओ य़ङ आप्‍पिछाङ य़ङ्‌मा म़ऱ।
 निनाम्‍हाङ्‌आ आन्‍काओ सुन्‍तुम्‌चि म़हिप्‍तुचिओ य़ङ माय़ङ ताला निकिना सोम्‍कुवा मुङ्‌ओसा अ़ङ्‌का आय़ ओदा खानानिन्‌लाम्‍पा सेन्‍लुङाङा।
 हाङ अग्रिपा ओ,
आन्‍कान्‍का बारकाभुङ्‌दाओ म़नाचिआ मो हिप्‍माय़ङ माय़ङ तालाने निकिना सोम्‍कुवा मुन्‍काकि अ़खाखुत अ़खोलेन अ़क मिन्‍माआ निनाम्‍हाङ ब़क्‍तुम्‌योम्‍का।
अ़ङ्‌काछाङ मोङा साकोङ्‌छ़ङ मुङाओसा यहुदिचिआ अ़ङ्‌देङ्‌सालाप्‍पादा ऩह़त्‍ताङ।
 निनाम्‍हाङ्‌आ म़सुवादाओचि लामाखोन्‍मालोन्‍मा म़ऱचिनिओ य़ङ्‌दा देकि खानानिन साङ्‌छाङ साकोङ्‌छ़ङ त़मुन्‍मिन्‌येन?
 अ़ङ्‌काछाङ बुया नासरत्‌ओ येसु काखेङ्‌चिओ अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पादा झारा य़ङ्‌चिदा फित्‍चि मुमादोत्‌नि मिनाङ्‌याङ।
१० अ़ङ्‌का मुलो काब़क्‍पाचिलाम्‍पा पाङ तोक्‍तुङ्‌कि यरुसलेम्‌दाओ ब़द्‍धे साकोङ्‌छ़ङ कामुचि छेक्‍खाखिम्‌दा छेक्‍सि खाइसुङ्‌च़ङ्‌ओ ओन्‍ङा माआङ,
मेन खोचि सेत्‍मादाछाङ काङ्‌साङ।
११ ब़द्‍धेकादु अ़ङ्‌का यावायोक्‍खिम-खिम्‌चिदा खाराङ्‌कि साकोङ्‌छ़ङ कामुचि दन्‍दा मुमेत्‍तुङ्‌च़ङ।
खोन्‍कि खोचिओ अ़चुसाकोङ्‌छ़ङ राकाङ्‌थेत्‍नि छित्‍मेत्‍तुङ्‌च़ङ।
खोन्‍कि अ़ङ्‌का खोचिएदाङ्‌का चाअ़त्‍लो अ़ङ्‌माइसुङ काराकिना खोचि दुखा प़माचि निम्‍पाङ निहेन्‍कोप्‌दाओ सहराचिदाछाङ खाराङ।a
१२ ओवात्‍निङा अ़क लेन मुलो काब़क्‍पाचिलाम्‍पा पाङ खोन्‍कि काचि मुमा छाप्‍लावा तोक्‍तुङ्‌कि अ़ङ्‌का दमस्‍कस सहराह्‍यात्‍नि खाराङ्‌याङ।
१३ हाङ अग्रिपा ओ,
आप्‍फात अ़खोलेन लाम्‌दा खाराङ्‌याङ्‌हिदा निनाम्‍मादुङ्‌का नाम्‍साम्‌दाङ्‌काछाङ छाक्‍छाक्‍छाक्‌वाओ साम धाओ अ़ङ्‌का खाङ,
मो अ़ङ्‌ऱङ्‌कोप्‍नि खोन्‍कि अ़ङ्‌काएनान काखात अ़ङ्‌यावाचिएदा लेराङा।
१४ खोन्‍कि आन्‍कान्‍का झारा बाखादा ध़न्‍खारिन्‍का,
खोन्‍कि हिब्रु य़ङ्‌दा अ़ङ्‌का ओवात्‍नि य़ङाङाओ अ़क्‌तात य़ङ एनुङ,
‘सावल,
सावल!
देकि खाना अ़ङ्‌का दुखा त़प़ङाङा?
अ़ङ्‌काएनान त़म्‍हुनालो खाना आप्‍पि चाअ़त्‍लो त़लि।’
१५ खोन्‍किना अ़ङ्‌का सेनुङ ‘हाङ्‌पो,
खानानिन साङ ओ?’
खोन्‍कि हाङ्‌पाआ ऩलोवाङ,
‘अ़ङ्‌का येसु ओ,
खोङा खाना दुखा त़प़ङु।
१६ हान पुवालोन्‍ताकि एवा।
देकिनालो खाना अ़ङ्‌हारुक खोन्‍कि अ़ङ्‌सालुम्‍स़ङ काप़ छेन्‍मा निकिना अ़ङ्‌का खानाएदा खाङ्‌मुसाङ्‌युङ्‌साङ्‌च़ङ।
खाना आय़ अ़ङ्‌तुक्‌वादा त़खायुङ्‌सुओ काचिचि खोन्‍कि अ़ङ्‌का खाना माय़ङ खाङ्‌मेत्‍नाओ काचिचि म़नाचि खाएत्‍माचिदोत।
१७ अ़ङ्‌का खाना यहुदि आम्‍म़नाचि खोन्‍कि निरावाचिएदाङ्‌का रात्‍ना।
अ़ङ्‌का खाना मोचिएदाङा छुत्‍नाङ्‌ना।
१८ खाना मोचि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ चिन्‍तुचि,
खोन्‍कि कुइयामादाङ्‌का उयाङ्‌ओदाकि सैतानाओ अ़सावादाङ्‌का निनाम्‍हाङ्‌एदा म़लाने।
खोन्‍किना मोचि अ़ङ्‌काएदा मोचिओ अ़चुहेवाचि निनाम्‍हाङ्‌आ म़लेत्‍तुप़चिकिना अ़ङ्‌काएदाओ साकोङ्‌छ़ङ्‌लाम्‍पा म़सेङाकि निनाम्‍हाङ्‌आ म़छेन्‍तुचिओ म़नाचिओ अ़चुरादा मोचिआ युङ्‌मा अ़तोक।’
१९ खोन्‌ओसा हाङ अग्रिपा,
येसुआ मुनि ऩलोवाङ्‍ओ निनाम्‍मादुओ सेन्‍चिदा अ़ङ्‌का काङ्‌साङ।
२० बुया दमस्‍कस्‌दा कायुङ यहुदिचि खोन्‍कि यरुसलेम्‌दाओचि खोन्‍कि झारा यहुदियादाओचि खोन्‍कि निरावाचिआछाङ ‘हेवा मुमा छिरानुम्‌कि निनाम्‍हाङ्‌एदा लासानिन,
खोन्‍कि हेवादाङ्‌का त़लासिन्‌ओ आम्‍नुओ अ़नुवाक काचिचिलाम्‍पा खाङ्‌मुसानुम।’
निकिना अ़ङ्‌का म़नाचि खाएत्‍तुङ्‌च़ङ।
२१ अ़ङ्‌का ओवात्‍नि निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खालुसुङ्‌ओसा खा-खाक्‍को यहुदिचिआ निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‌दा अ़ङ्‌का ऩलावाङ्‌कि सेत्‍मा ऩलाप्‍ताङ।
२२ मेन आय़ओ लेन्‌तारि अ़ङ्‌का निनाम्‍हाङ्‌आ ऩफासाङ्‌युङ्‌साङ,
खोन्‌ओसा अ़ङ्‌का ओदा येसु ख्रिस्‍तओ अ़तुक्‌वादा झारा अ़चुप्‍पो अ़धिवा सालुम्‍स़ङ प़सि ह़ङ्‌ङाङा।
अ़ङ्‌का निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचि खोन्‍कि मोसाओ अ़य़ङ्‌चि म़तालानि य़ङाङ,
मोदाङ्‌का अ़ङ्‌का नि य़ङ देत्‍छाङ मान्‌य़ङ्‌युक्‍ङा।
२३ कालेन्‍पा हाङ्‌पा ख्रिस्‍तआ दुखा आङ्‌माकि स़मादोत,
खोक्‍को म़सुवादाओ म़नादाङ्‌का कालाखोन्‍लोन झारादाङ्‌का बुदाओ म़लि,
खोन्‍कि खोक्‍कोसा यहुदि अ़चुम़नाचि खोन्‍कि निरावाचिएदा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ खाअ़लु।”
२४ पावल रात्‍नान्‍चिन्‍सा चेवाङाओ ग़रि फेस्‍तस्‌आ पावल अ़धिवाङ य़ङ्‌आ लो,
“पावल,
खाना त़हिम्‌याङओ!
ब़द्‍धे आम्‍चिन्‍मान्‍चिन्‌आ खाना हिम्‍सावा त़मुवायुङ्‌सा!”
२५ मेन पावल्‌आ लासुलो,
“सायाकातोक फेस्‍तस,
अ़ङ्‌का हिम्‍सावा माआङ,
अ़ङ्‌का अ़छ़ङ खोन्‍कि अ़नुवाक खारुआ चेप्‍ङाङा।
२६ हाङ अग्रिपाआ ओ य़ङ्‌चिओ अ़तुक्‌वादा नुलोक अ़सिन्‌याङ,
खोन्‍कि अ़ङ्‌का दिसुवा मान्‍मिन्‍माङ खोएनान हान्‍मा ऱङा।
अ़ङ्‌का सिन्‍तुङ्‌योङ खानानिन्‌आ ओ म़लिसाओ य़ङ्‌चि झारा त़सिन्‍तुम्‌युङ्‌सुम्‍च़म,
देकिनालो ओ य़ङ्‌चि अ़क्‌तात खुचुरोङ्‌दा म़लिसाओ माआङ।
२७ हाङ अग्रिपा ओ,
दि खानानिन निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचि साकोङ्‌छ़ङ त़मुम्‍च़म?
अ़ङ्‌का सिन्‍तुङ्‌योङ खानानिन साकोङ्‌छ़ङ त़मुम्‍च़म।”
२८ अग्रिपाआ पावल लासुलो,
“ओन च़क्‍नि दि खाना अ़ङ्‌का सोन्‍माकि ख्रिस्‍तियान मुमा ऱङ्‌नि त़मित्‍ङाङा?”
२९ पावल्‌आ लासुलो,
“च़क्‍निनेकि स़लेनिने खानानिन खोन्‍कि झारा आय़ अ़ङ्‌य़ङ काएन्‌चि अ़ङ्‌कावाङा लिसानिन,
मेन काकारा चोक्‍माय़आ ऩछुम्‍सिमिन्‍ने निकिना अ़ङ्‌का निनाम्‍हाङ्‌एदा यामात्‍ङा।”
३० खोन्‍किना हाङ अग्रिपा,
धिखाहुप काखाङ फेस्‍तस,
बरनिकि खोन्‍कि मोचिएनान म़युङाङाओ झारा म़पुवालोन्‍ता।
३१ खोन्‍कि तुप्‍खाखिम्‌दाङ्‌का म़हासान्‌यान्‍चिन्‌हिदा अ़क्‍छा निएदा म़य़ङा,
“ओ म़नाआ ना सेत्‍मा दन्‍दा प़मा माङ्‌लो छेक्‍मा खान्‍तुओ काचि दित्‍छाङ मान्‍मुयुक्‍तु।”
३२ अग्रिपाआ फेस्‍तस लो,
“ओ म़नाआ कैसरएदाङ्‌का छ़ङ्‌छेन्‍प़मान्‍लुओ खाङ्‌देना ओ त़लेरुखाइसुनुछाङ नुवाओ।”