हेरोद हाङ्‌आ दुखा प़चिओ
१२
मोन्‍ग़रि हाङ हेरोद अग्रिपाआ साम्‍भुङ्‌दाओ खा-खाक्‍को म़नाचि दुखा प़मा मिन्‍माआ लाउचि।
 खोसाआ युहन्‍नाओ अ़बुवा याकुब बान्‍छोन्‌आ सेत्‍मेत्‍तुचि।
 खोन्‍कि ओ काचिआ यहुदि बुसुवाचिओ ब़द्‍धे अ़चुऩङानुवाओ सिन्‍तुकि खमिरा मान्‍पाक्‍माय़ङ पेम्‍पाक चामा चानुचाओ ग़रि पत्रुस्‌छाङ लाप्‍मेत्‍तुचि।
 खोसाआ पत्रुस लाप्‍मेत्‍तुचिकि छेक्‍खाखिम्‌दा छेक्‍मेत्‍तुचि।
खोन्‍कि aकाक्‍माखात्‍मा चानुचा चिन्‌कि म़नाचिओ अ़चुबुदा खो तात्‍माकि सेन्‍मानि मिनाकि रात्‍खामिचि चारकारुहुप्‌दा चार-चारकापाङ खो हुङ्‌सि छाम्‍सुचि।
 मोवात्‍नि पत्रुस छेक्‍खाखिम्‌दा अ़छेक्‍ता,
मेन खोसोओ निम्‍पाङ साम्‍भुङ्‍ओ म़नाचिआ निनाम्‍हाङ्‌एदा ब़द्‍धे मिन्‍मा पाक्‌याङ्‌सा याअ़मात्‍ता पुवायुङ्‌साङा।
छेक्‍खाखिम्‌दाङ्‌का पत्रुस अ़लेराओ
 हेरोद्‌आ पत्रुस लोन्‍मा लाप्‍पुङुओसो बुयाओ अ़खाखुत पत्रुस ह्‍वातात काकाराओ चोक्‍माय़चिआ अ़छ़साकि ह़वाङ रात्‍खामिचिओ अ़चुकाप्‌दा इम्‍साङा।
खोन्‍कि नि रात्‍खामिचिआ छेक्‍खाखिम्‌ओ अ़बुदाओ वाङ्‌खा लाम्‌दा अ़हुङाङा।
 म़प्‍च़क़क्‌दा अ़क्‍छा निनाम्‍हाङ काफा मोदा खाङ्‌मुसान्‍चिन,
खोन्‍कि मो युङ्‌खाखोप्‌दा छेङ्‌छेङ्‌छेङ्‌वा लिसा।
निनाम्‍हाङ काफाआ पत्रुस्‌ओ अ़हेबेक्‌दा धात्‍तुकि थिन्‍तुलोइसुकि,
“च़क्‍नि पुवालोन्‍ता!”
नि लो।
खोन्‍कि चोक्‍माय़चि खोसोओ अ़छुक्‌चिदाङ्‌का म़फ़न्‍ताधा।
 खोन्‍किना निनाम्‍हाङ काफाआ,
“आम्‍तित हुम्‍सुकि फेङ्‌ता वारु!”
नि लो।
खोन्‍कि पत्रुस मोवात्‍निङा चुवा।
निनाम्‍हाङ काफाआ,
“हान आम्‍बोप्‍खु हुम्‍सुकि अ़ङ्‌का त़ङ्‌ताङ”नि लो।
 खोन्‍कि पत्रुस्‌आ निनाम्‍हाङ काफाओ अ़देङ-अ़देङ त़ङ्‌तुकि छेक्‍खाखिम्‌दाङ्‌का लोन्‍ता।
मेन निनाम्‍हाङ काफाआ मुङुओ काचि अ़नुछ्‍या निकिना खोसाआ मान्‍सिन्‍दो।
खो ना सेन्‍चि खाङ्‌योङ्‌नि मिनाङा।
१० खोचिआ बुयाओ खोन्‍कि मोसोओ अ़देङ्‌दाओ छेक्‍खाखिम काहुङ रात्‍खामिचि अ़क़प्‍तालोत्‍ताचुचिकि सहरादा वाङ्‌खा काकाराओ वाङ्‌खा लाम्‌दा तालाचिहिदा मो वाङ्‌खा लाम आप्‍पि होरा।
खोन्‍कि खोचि मो लाम लोन्‍ताचिकि अ़क्‌तात अ़चुप्‍पो लाम लियाङ्‌सा खाराचि।
खोन्‍कि म़प्‍च़क़क्‌दा निनाम्‍हाङ काफाआ पत्रुस छिरुदो।
११ खोन्‍किना आदेङ्‌माङ पत्रुस्‌आ सिन्‍तुकि य़ङा,
“हान ए अ़नुछ्‍या अ़ङ्‌का सिन्‍तुङ,
हाङ्‌पाआ अ़चुकाफा अ़य़साकि हेरोद हाङ्‌ओ अ़छुक्‌दाङ्‌का खोन्‍कि यहुदिचिआ देत्‍नि मुमानि ऩमित्‍ताङ्‌याङ्‍ओ,
मो झारादाङ्‌का अ़ङ्‌का ऩरात्‍ताङ।”
१२ खोन्‍कि ओ य़ङ पत्रुस्‌आ सिन्‍तुकिना मर्कुस्‌नि लोवाङाओ युहन्‍नाओ अ़मा मरियम्‌ओ अ़खिम्‌दा खारा।
मोदा ब़द्‍धेकापाङ अ़क्‍नि म़कोवान्‍चिन्‌कि याम़माराङा।
१३ खोन्‍कि पत्रुस्‌आ बुक्‍लुङ्‌दाओ वाङ्‌खा लाम्‌ओ लाप्‍तिखोप मोउखोहिदा रोदा अ़ऩङ मुवाङाओ अ़क्‍छा हारुक्‍माछा मो होत्‍प़सि खारा।
१४ मोसाआ पत्रुस चेवाओ सिन्‍तुकिना मोसोओ ब़द्‍धे अ़ऩङानुवाकि वाङ्‌खा लाम्‌ओ लाप्‍तिखोप मान्‍होत्‍प़माङ खिम्‍हुत्‌ह्‍यात्‍निङा लासालोरादिसाकि,
“पत्रुस ना वाङ्‌खा लाम्‌दा एप्‌याङ!”
नि झारा खाएत्‍तुचि।
१५ मोचिआ मो अ़लोवा,
“खाना त़हिम्‌याङ!”
खोन्‍नुछाङ मोसाआ “पत्रुस्‌ङा ओ”नि क़रुओ क़रु।
खोन्‍कि मोचिआ “मो ना पत्रुस कारात निनाम्‍हाङ काफा ओन्‍दे!”
नि अ़लोवा।
१६ मेन पत्रुस्‌आ वाङ्‌खा लाम्‌ओ लाप्‍तिखोप मोउयुङ्‌सु,
खोन्‍कि मोचिआ लाप्‍तिखोप अ़होराहिदा खो अ़खाकि मोचि दोम्‍तुदोचि।
१७ मेन पत्रुस्‌आ मोचि “वाइवेत युङानिन”निकिना अ़छुक्‌चाला मेत्‍तुचि,
खोन्‍कि हाङ्‌पाआ देत्‍नि छेक्‍खाखिम्‌दाङ्‌का अ़लोइसाओ मो य़ङ मोचि खाएत्‍तुचि।
खोसाआ “ओवात्‍नि लिसाओ य़ङ याकुब खोन्‍कि नि साकोङ्‌छ़ङ कामुचि खाएत्‍तानुम्‍च़म”नि लोचि।
खोन्‍किना खो मोदाङ्‌का हासान्‍चिन्‌कि नि दात्‍नि खारा।
१८ अ़वाय़ङ लिसाकि पत्रुस्‌ओ अ़तुक्‌वादा दे लिसा निकिना रात्‍खामिचिओ अ़चुरादा ब़द्‍धे काचेङ्‌वा लिसा।
१९ खोन्‍कि हेरोद अग्रिपाआ रात्‍खामिचि खो लाम्‍मेत्‍तुचिकिछाङ मान्‍धित्‌अ़दा,
खोन्‍कि खोसाआ रात्‍खामिचि सेनुचिकि पत्रुस काहुङ रात्‍खामिचि सेत्‍मेत्‍तुचि।
खोन्‍किना हेरोद यहुदियादाङ्‌का कैसरियायु खाराकि मोयुङा युङा।
हेरोद हाङ सुवादाओ
२० हेरोद हाङ तुरोस खोन्‍कि सिदोन सहरादाओ म़नाचिएदा ब़द्‍धे अ़माइसुङ कारायुङ्‌सा।
मेन खोसोओ अ़हेन्‍कोप्‌दाङ्‌काङा तुरोस खोन्‍कि सिदोन्‌दाओ म़नाचिआ चामायु खात्‍मादोराङा।
खोन्‌ओसा खोचि अ़क रुहुप म़लिसाकि खो तुप्‍सि म़खारा।
बुया हाङ्‌आ सोम्‍कुवा मुओ अ़काचि काफा बलस्‍तस अ़सोन्‍ताकि तोङ्‌मा निकिना फाम़लुवा।
२१ खोन्‍कि मोचिएनान तुप्‍मा निकिना अ़छ़ङ मुओ लेन हाङ हेरोद्‌आ हाङ्‌आ हुम्‍मायु तित हुम्‍साकि हाङ्‌युङ्‌खादा युङा,
खोन्‍कि म़नाचि लोमा पुक्‍तुचि।
२२ म़नाचिआ “ओ ना म़नाओ अ़य़ङ माआङ,
मेन माङ्‌ओ अ़य़ङ ओ!”
नि य़ङ्‌याङ्‌सा म़पारा।
२३ हेरोद्‌आ निनाम्‍हाङ साया मान्‍मेत्‌दोओसा मोन्‍ग़रिङा अ़क्‌तात निनाम्‍हाङ काफाआ सारिमा पाक्‍तु प़,
खोन्‍कि खो भेवाचिआ अ़चाकि सुवादा।
२४ मेन निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़य़ङ पोन्‌याङ्‌सा खोन्‍कि थ़ङ्‌याङ्‌सा खारा।
२५ बारनाबास खोन्‍कि सावल्‌आ अ़चुकाचि अ़चिआचुकि यरुसलेम्‌दाङ्‌का एन्‍तिओखिया लासाचि।
खोचिआ युहन्‍नानि लोवाङाओ मर्कुस्‌छाङ खोचिएनान अ़खात्‍ताचु।