लिसादाङ्‌काओ दोप्‍म़क येसुआ अ़नुसाओ
मोदाङ्‌का म़खाराङाहिदा येसुआ अ़क्‍छा म़ना लिसादाङ्‌काओ दोप्‍म़क अ़खा।
 खोक्‍कोसो अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ खोक्‍को अ़सेना,
“रब्‍बि,
साङ हेवा मुवा,
ओसाआ हे ओसोओ अ़मा-अ़पाचिआ,
खोन्‍कि ओ म़ना दोप्‍म़क लिसा?”
 येसुआ म़लासुलोचि,
“ओसाआ ना हेवा मु ना ओसोओ अ़मा खोन्‍कि अ़पाआङा।
निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़काचि ओ म़नाओ अ़ह़ङ्‌म़ङ्‌दा खाङ्‌मुने निकिना ओ दोप्‍म़क लिसाओ।
 अ़ङ्‌का काछुत्‌ओ अ़चुकाचि अ़खोलेन्‌ङा आन्‍कान मुमादोत।
देकिनालो अ़खाखुत तायाङ खोन्‍कि साङ्‌छाङ काचि मुमा अ़ऱनिन।
 अ़ङ्‌का हेन्‍खामादा युङ्‌ङातारि अ़ङ्‌का हेन्‍खामादाओ साम ओ।”
 ओ य़ङ म़चेवाकि खोक्‍कोसाआ बाखादा म़थुङ्‌सा,
खोन्‍कि थेत्‍नुङ्‌वाआ बाखा अ़होलाकि मो दोप्‍म़क्‌ओ अ़म़क्‌दा अ़पाक्‍तापुवा।
 खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ मो अ़लोवा,
“खारा,
सिलोआम वाताम्‍खादा खाराकि वास़।”
खोन्‍किना मो म़ना खाराकि वास़,
खोन्‍कि खाकाखाङ लिसाकि लासा।
(सिलोआम्‌ओ अ़तुप्‌य़ङ छुत्‍माय़ङ्‍ओ)।
 मोसोओ अ़तेन्‍पाङ्‌चि खोन्‍किना मो बुया चादोराङाओ काखाङ्‌चिआ म़य़ङा,
“युङाकि चाकादोत म़नाओङा माआङ?”
 खा-खाक्‍कोचि म़य़ङा,
“ओ मोङा ओ।”
निचि म़य़ङा,
“खो माआङ,
मो खोवात्‍निङा कात्‌याङ।”
मेन खो य़ङा,
“मो म़ना अ़ङ्‌काङा ओ।”
१० खोन्‍कि मोचिआ खो अ़सेना,
“खोन्‍नालो देत्‍नि खा-खाङ्‌मा त़रुवा?”
११ मोसाआ लासुलोचि,
“येसुनिओ अ़क्‍छा म़नाआ बाखा होलुकि अ़ङ्‌म़क्‌दा अ़पाक्‍ताङ्‌पुवाङ खोन्‍कि अ़ङ्‌का अ़लोवाङ,
‘सिलोआम वाताम्‍खादा खारा खोन्‍कि वास़।’
खोन्‍कि खाराङ्‌कि अ़ङ्‌का वास़ङ खोन्‍कि अ़ङ्‌का खा-खाङ्‌मा रुवाङ।”
१२ मोचिआ खो अ़सेना,
“खो खादा युङ्‌याङ?”
मोसाआ लासुलोचि,
“अ़ङ्‌का अ़सिन्‍ऩङ।”
फरिसिचिओ सेन्‍माय़ङ
१३ बुया दोप्‍म़क मुवाङाओ म़ना मोचिआ फरिसिचिएदा अ़तारा।
१४ खाउ लेन येसुआ बाखा होलुकि मोसोओ अ़म़क्‌दा पाक्‍तु प़ खोन्‍कि नुवाओ मो सावातोम्‍खा-लेन ओ।
१५ फरिसिचिआ मो अ़सेना,
“खाना देत्‍नि खा-खाङ्‌मा त़रुवा?”
मोसाआ खोचि लासुलोचि,
“खोक्‍कोसाआ अ़ङ्‌म़क्‌दा बाखा होलुकि अ़पाक्‍ताङ्‌पुवाङ,
खोन्‍किना अ़ङ्‌का वास़ङ्‌कि खा-खाङ्‌मा रुवाङ।”
१६ फरिसिचिएदाओ खा-खाक्‍कोचि म़य़ङा,
“मो म़ना निनाम्‍हाङ्‌लाम्‍पा ताओ माआङ,
देकिनालो मोसाआ सावातोम्‍खा-लेन अ़योङुन्‌योन।”
मेन निचि म़य़ङा,
“देत्‍नि हेवामि म़नाआ ओवाको म़दोम्‍दाओ बुन्‌चि मुमा ऱचि?”
खोन्‍कि मोचिओ अ़चुरादा म़फेआन्‍चिन।
१७ खोचिआ मो दोप्‍म़क अ़लासासेना,
“खोक्‍कोसाआ खाकाखाङ त़मुवा,
हान खोक्‍कोसोओ अ़तुक्‌वादा खाना दे त़य़ङ?”
खोसाआ लासुलोचि,
“खोक्‍को निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु ओ।”
१८ खाकाखाङ लिसाओसोओ अ़मा-अ़पाचि म़बुत्‍तुचिकि मान्‍सेन्‍माङ्‌तारि यहुदि बुसुवाचिआ मो दोप्‍म़क मुवाङाओ खोन्‍कि खा-खाङ्‌मा रुवाओ निकिना साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुचि।
१९ खोन्‍कि खोचिआ मोचि म़सेनुचि,
“ओ आम्‍चुओछाङा ओ,
खो दोप्‍म़क्‌ङा लिसाओ निकिना खानाचि त़य़ङ्‌चि?
हान देत्‍नि मो खाङ्‌मा काऱ लिसा?”
२० खोसोओ अ़मा-अ़पाचिआ मोचि म़लासुलोचि,
“आन्‍काचिआ सिन्‍चुङ्‌चुवा,
ओ आन्‍चुवाओ छाओ,
खोन्‍कि आन्‍काचिआ सिन्‍चुङ्‌चुवा खो दोप्‍म़क्‌ङा लिसाओ।
२१ मेन देत्‍नि ओन्‍ग़रि ओ खा-खाङ्‌मा रुवा।
ओसोओ अ़म़क साङ्‌आ खा-काखाङ मेत्‍तुप़,
मोछाङ आन्‍काचिआ अ़सिन्‍चुन्‍का।
खो अ़धिवा लिसायुङ्‌सा,
खोङा सेनानुम।
खोसोओ अ़तुक्‌वादा खो आप्‍पि चेप।”
२२ मोसोओ अ़मा-अ़पाचि ओवात्‍नि य़ङाचि,
देकिनालो खोचि यहुदि बुसुवाचिदाङ्‌का क़साङाचि।
देकिनालो साङ्‌आ येसुङा ख्रिस्‍त ओ निकिना लोउनालो मो यावायोक्‍खिम्‌दाङ्‌का लोन्‍माखान्‍मादोत निकिना यहुदिचि बुयाङा याम़योआयुङ्‌सा।
२३ खोन्‌ओसा मोसोओ अ़मा-अ़पाचि य़ङाचि,
“खो अ़धिवा लिसायुङ्‌सा,
मोङा सेनानुम।”
२४ खोन्‍किना मोचिआ मो दोप्‍म़क म़ना ह्‍वादुओदु अ़बुत्‍ताकि अ़सेना,
“निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङ्‌दा अ़छ़ङ य़ङ य़ङा।
आन्‍कान्‍का सिन्‍तुम्‌योम्‍का मो म़ना हेवामि ओ।”
२५ खोसाआ लासुलोचि,
“खोक्‍को हेवामिओ हे माआङ अ़ङ्‌का अ़सिन्‍ऩङ।
अ़क्‌तात य़ङ ओन्‍ङा अ़ङ्‌का सिन्‍तुङ्‌योङ,
अ़ङ्‌का दोप्‍म़क मुवाङ्‌याङ्‍ओ,
मेन हान खा-खाङ्‌ङाङा।”
२६ खोन्‍कि खोचिआ मो अ़सेना,
“खोक्‍कोसाआ खाना दे त़मुवा?
खोक्‍कोसाआ आम्‍म़क देत्‍नि खाकाखाङ त़मेत्‍तापुवा?”
२७ खोसाआ मोचि लासुलोचि,
“अ़ङ्‌का खानानिन आत्‍थुङा लोनाचिन्‍नानिन,
मेन खानानिन्‌आ मान्‌एन्‍त़दोम।
हान देकि खानानिन लामाएन्‍मा त़स़न्‌येन?
खानानिन्‌छाङ खोक्‍कोसोओ अ़चुकाखेङ्‌पा लिमा त़लामिन्‌येन हे देत्‍नि?”
२८ खोन्‍किना मोचिआ खो यासान्‍सा अ़लोवा,
“खानाए खोक्‍कोसोओ अ़चुकाखेङ्‌पा ओ,
मेन आन्‍कान्‍का ना निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु मोसाओ अ़काखेङ्‌पाचि ओ!
२९ आन्‍कान्‍का सिन्‍तुम्‌योम्‍का मोसाएनान निनाम्‍हाङ म़चेवायुङ्‌सा,
ओ म़ना खादाङ्‌का ताओ,
आन्‍कान्‍का अ़सिन्‍तिमिन्‍का।”
३० मो म़नाआ मोचि लासुलोचि,
“दियाको अ़तोङ्‌निनिन्‌ओ य़ङ!
खादाङ्‌का खोक्‍को म़ताओ खानानिन त़सिन्‍तिमिन!
मेन अ़ङ्‌म़क खोक्‍कोसाआ खाकाखाङ ऩमेत्‍ताङ पुवाङ।
३१ आन्‍कान सिन्‍तुम्‌योम निनाम्‍हाङ्‌आ हेवामिचिओ अ़चुलोमाय़ङ ऩएनुन,
मेन निनाम्‍हाङ साऩङ्‌वा कामेत खोन्‍कि खोक्‍कोसोओ अ़चुमिन्‍मावा काच़ म़नाओ अ़चुलोमाय़ङ निनाम्‍हाङ्‌आ अ़एन।
३२ हेन्‍खामाओ अ़पुङ्‌चिपुक्‌दाङ्‌का अ़लिमादाङ्‌काओ दोप्‍म़क्‌ओ अ़म़क साङ्‌आछाङ नुसुओ देम्‍खाछाङ मान्‌एन्‌युक।
३३ ओ म़ना निनाम्‍हाङ्‌लाम्‍पा मान्‍ताओनालो खोक्‍कोसाआ दित्‍छाङ मुमा मान्‍ऱअ़दाओ।”
३४ मोचिआ खो अ़लासालोवा,
“खाना ना अ़नुछ्‍याङा हेवादा त़लिसाओ,
खोन्‍कि दि खाना आन्‍कान्‍का चिन्‍मा त़लाप्‍निङ्‌नि ओ?”
खोन्‍किना मोचिआ मो यावायोक्‍खिम्‌दाङ्‌का बुङ्‌खाया अ़लोइसाखाइसा।
लावामि दोप्‍म़क
३५ खोचिआ मो यावायोक्‍खिम्‌दाङ्‌का बुङ्‌खाया अ़लोइसाखाइसानिओ य़ङ येसुआ अ़एना,
खोन्‍कि खो अ़धिराकि अ़लोवा,
“दि खाना म़नाओ अ़छाएदा साकोङ्‌छ़ङ त़मु?”
३६ मोसाआ लासुलो,
“हाङ्‌पो,
खोक्‍को साङ ओ अ़ङ्‌का लोनि,
अ़ङ्‌का खोक्‍कोएदा साकोङ्‌छ़ङ मुङा।”
३७ येसुआ अ़लोवा,
“खाना खोक्‍को त़खायुङ्‌सु,
खोन्‍किना खानाएनान काचेप खोक्‍कोङा ओ।”
३८ खोन्‍किना मोसाआ लो,
“हाङ्‌पो,
अ़ङ्‌का साकोङ्‌छ़ङ मुङा,”
खोन्‍कि मो खोक्‍कोएदा बोम्‍सान्‍चिन।
३९ खोन्‍किना येसु म़य़ङा,
“मान्‍खाङ्‌कादाचिआ अ़खाङ्‌ने खोन्‍कि काखाङ्‌चि दोप्‍म़क म़लिने।
ओवाको छ़ङ्‌छेइसि अ़ङ्‌का ओ हेन्‍खामादा ताङ्‌ओ।”
४० ओ य़ङ अ़एनाकि खोक्‍कोसोओ अ़चुच़क्‌दा कायुङ खा-खाक्‍को फरिसिचिआ खोक्‍को अ़सेना,
“दि आन्‍कान्‍काछाङ दोप्‍म़क्‌चि ओ?”
४१ येसुआ मोचि म़लासुलोचि,
“खानानिन दोप्‍म़क्‌चि ओनालो हेवाओ लाहिदा मान्‍छुक्‍त़दान्‌ओ,
मेन खानानिन ‘आन्‍कान्‍का खा-खान्‍का’नि त़य़ङिन,
खोन्‌ओसा आम्‍नुओ हेवा युङ्‌याक।”