येसु सेत्‍मा मित्‍चिऩङ
२२
खमिरा मान्‍पाक्‍माय़ङ पेम्‍पाक्‌ओ चानुचा च़क्‌दा ताङा।
ओ ‘काक्‍माखात्‍मा चानुचा’निछाङ अ़लो।
 मुलो काब़क्‍पाचि खोन्‍कि मोसाओ अ़य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचिआ खोक्‍को म़नाचिआ मान्‍सिन्‍माङ सेत्‍मा अ़वाखाम अ़लाप्‍ताङा।
मेन म़नाचिदाङ्‌का मोचि म़क़साङा।
 खोन्‍किना येसुओ बारकापाङ अ़चुकाखेङ्‌पाचिएदाङ्‌काओ अ़क्‍छा इस्‍करियोत्‌निओ यहुदाएदा सैताना वाङा।
 खो मुलो काब़क्‍पाचिएदा खोन्‍कि निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम कारात्‍चिएदा खाराकि मोचि देत्‍नि येसु लाप्‍माप़मा निम्‍पाङ याम़योआ।
 मोचिओ अ़चुऩङानुवा खोन्‍कि यहुदा छेन्‍बि प़मा निकिना खो अ़हिप्‍ता।
 यहुदा मो काचि मुमा काङ्‌सा,
खोन्‍कि म़ना मुक्‍ला मात्‍द़ङ्‌याङ्‌चिओ ग़रिदा येसु लाप्‍माप़मा निम्‍पाङ अ़वाखाम लाम्‍मापुङ्‌सु।
काक्‍माखात्‍मा चानुचाओ निम्‍पाङ म़चुम्‍सान्‍चिन्‌ओ
 खोन्‍किना खमिरा मान्‍पाक्‍माय़ङ पेम्‍पाक्‌ओ चानुचाओ लेन तादिसा।
मो लेन म़नाचिआ काक्‍माखात्‍मा चानुचाओ थुबाछाओ हेन्‍खोक्‌वा म़धान्‍ताङा।
 येसुआ पत्रुस खोन्‍कि युहन्‍ना ओवात्‍नि लोयाङ्‌सा म़छुत्‍तुचि,
“खाराचिकि आन्‍को निकि काक्‍माखात्‍मा चानुचा चामा चुम्‍साचु।”
 “आन्‍काच्‍या ओ चानुचा चामा खादा चुम्‍चुवानेनि त़मिनिन्‌येन?”
निकिना मोचिआ येसु अ़सेनाचु।
१० येसुआ म़लासुलोचि,
“खानाचि सहरादा त़वाङ्‌चिङ्‌चिहिदा दावादा चाक्‌वा खुन्‌याङ्‍ओ अ़क्‍छा दुवाछाएनान त़तुविन,
मो म़ना खिम्‌दा वाङ्‌लोतारि मोसोओ अ़देङ-अ़देङ त़ङ्‌तावाक्‍ताचु।
११ खोन्‍कि खानाचिआ मो खिम्‍हाङ्‌पा लोवाचु,
‘काचिन्‍पाआ अ़ङ्‌का अ़ङ्‌काखेङ्‌पाचिएनान काक्‍माखात्‍मा चानुचा चामाओ निकि युङ्‌खा खादा युङ्‌याङ?’
नि खानानिन ऩसेनिन्‌येन।
१२ मोसाआ खानाचि धाउछान्‌दु चोङ्‌सायुङ्‌साओ अ़धिवाङ खिम्‍खोप खाङ्‌त़मेत्‌चि।
मोदा आन्‍को निम्‍पाङ चुम्‍साचु।”
१३ खोन्‍कि मोचि सहरादा खाराचि,
खोन्‍कि झारा सामाचि येसुआ मोचि म़लोचिओवात्‍निङा अ़धिराचु।
खोन्‍कि मोचिआ काक्‍माखात्‍मा चानुचा अ़चुम्‍साचु।
आदेङ्‌ओ हाङ्‌पा खाबाचा
१४ काक्‍माखात्‍मा चानुचा चामा ग़रि लिसाहिदा येसु अ़चुओ छाम्‍माय़ङ्‌चिएनान चासि म़युङा।
१५ खोन्‍कि येसुआ मोचि म़लोचि,
“अ़ङ्‌का दुखा आङ्‌मा बुयाङा ओ काक्‍माखात्‍मा चानुचा खानानिन्‌एनान चामानि अ़न्‍नुनु मिनाङ्‌याङ।
१६ देकिनालो अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन ताकि अ़नुछ्‍या ओ चानुचाओ अ़तुप्‍माय़ङ मान्‍तालायुक्‌ओन अ़ङ्‌का ओ चानुचा अ़लाऩङ्‌चाऩङ।”
१७ खोन्‍किना खोक्‍कोसाआ लाङ्‌चोक्‍खुङ अ़क़क्‍ताकि निनाम्‍हाङ आलाङ अ़पुवा,
खोन्‍कि अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि,
“ओ लोआनुम्‌कि खानानिन आम्‍नुओ रादा हासानुम।
१८ देकिनालो अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन अ़लानिन्‍तानिन्‌तारि अ़ङ्‌का अङ्‌गुरा माङ्‌वा अ़लाऩङ्‌दुङ्‌ऩङ।”
१९ खोन्‍किना खोक्‍कोसाआ पेम्‍पाक अ़क़क्‍ताकि निनाम्‍हाङ आलाङ अ़पुवाचिआकि मो अ़धाङ्‌साकि अ़चुकाखेङ्‌पाचि प़याङ्‌सा म़लोचि,
“ओ आम्‍नुओ निम्‍पाङ प़नानिन्‌ओ अ़ङ्‌पोक ओ।
हान्‌दाङ्‌का ओ अ़ङ्‌मित्‍मादा मुयाङ्‌सा मुवानुम।”
२० अ़नाम्‍प़क्‌ओ चा म़चाचिआकि येसुआ मोवात्‍निङा लाङ्‌चोक्‍खुङ अ़क़क्‍ताकि म़लोचि,
“ओ लाङ्‌चोक्‍खुङ्‌दाओ अङ्‌गुरा माङ्‌वा आम्‍नुओ निकि सोन्‌ओ अ़ङ्‌ह़लाम्‍पा मुमाय़ङ अ़ऩङ्‌वा य़ङ्‌छ़ङ ओ।
२१ मेन खानुम,
अ़ङ्‌का काधान अ़ङ्‌काएनान्‌ङा चा चायाङ।
२२ देकिनालो अ़ङ्‌का म़नाओ अ़छा ना अ़छ़ङ मुवाओवात्‍निङा खात्‍मादोत।
मेन साङ्‌आ अ़ङ्‌का अ़धान्‍ङा,
मो म़ना अ़चाअ़त्‍मादा छुक।”
२३ “ओवात्‍नि काच़ आन्‍कान्‌दाङ्‌का साङ ओ?”
नि मोचिओ अ़चुरादा सेन्‍कासेन मुमा अ़पुक्‍ता।
साङ अ़धिवो?
२४ खोन्‍किना मोचिएदा “झारादाङ्‌का तोक्‍पो साङ लि?”
निओ अ़तुक्‌वादा खोचिओ अ़चुरादा दुम्‌तुमा अ़पुक्‍ता।
२५ येसुआ मोचि म़लोचि,
“निरावाचिओ अ़चुहाङ्‌चिआ ना म़नाचिएदा राकाङ्‌थेत्‍नि हाङ्‌काचि म़मु,
खोन्‍कि म़नाचिएदा पाङ कायाङ्‌चिआ आप्‍पि ‘म़नाचि काफाचि’नि लो म़मेत्‍तुचि।
२६ मेन खानानिन आम्‍नुओ रादा ओवात्‍नि लिमा अ़नुनिन।
खानानिन्‌दाङ्‌का साङ झारादाङ्‌का अ़धिवाङ मुयाङ,
मो अ़चुप्‍पो म़नावात्‍नि लिने,
खोन्‍कि साङ बुसुवा काचि मु,
मो काब़त्‍पावाको लिने।
२७ अ़धिवाङ साङ ओ,
चा-चासि कायुङ हे काब़त?
दि चा-चासि कायुङ माआङ कि?
मेन अ़ङ्‌का आम्‍नुओ रादा अ़क्‍छा काब़त्‍पावाको मुङाङा।
२८ खानानिन अ़ङ्‌का दुखा तोक्‍ताङ्‌हिदा अ़ङ्‌काएनान अ़क्‍नि त़आङ्‌तुम।
२९ देत्‍नि अ़ङ्‌पापाआ अ़ङ्‌का हाङ्‌होन ऩपुवाङ,
मोवात्‍निङा अ़ङ्‌काछाङ खानानिन हाङ्‌होन प़नानिन,
३० खोन्‌ओसा खानानिन्‌छाङ अ़ङ्‌हाङ्‌होन्‌दा अ़ङ्‌चा चाखादा चामा खोन्‍कि दुङ्‌मा त़ऱन,
खोन्‍कि इस्राएल्‌दाओ बारकाभुङ्‌चिओ छ़ङ्‌छेन्‌याङ्‌सा हाङ्‌युङ्‌खाचिदा त़युङिन।
पत्रुस “अ़ङ्‌का येसु अ़सिन्‍ऩङ”नि य़ङ निकिना बुया खाअ़लुसाओ
३१ सिमोन,
सिमोन,
एनुखो!
खाना छुमाचावात्‍नि थाप्‍मा पाङ सैतानाआ निनाम्‍हाङ दोत्‍तुयुङ्‌सु।
३२ मेन सिमोन,
आम्‍साकोङ्‌छ़ङ अ़मानिन्‍ने निकि यामात्‍नाप़नायुङ्‌ना।
खोन्‍कि खाना अ़ङ्‌काएदात्‍नि त़लाकि आम्‍बुवा निछाचि फासुचि।”
३३ मेन पत्रुस्‌आ येसु लो,
“हाङ्‌पो,
अ़ङ्‌का खानानिन्‌एनान छेक्‍खाखिम्‌दा खात्‍मा खोन्‍कि स़माछाङ ऱङा।”
३४ खोन्‍किना येसुआ अ़लोवा,
“पत्रुस,
अ़ङ्‌का खाना लोना,
आय़ अ़खाखुत्‌ङा वापापा ओक्‍मा बुया खाना अ़ङ्‌का सुम्‌कादु ऩङात़छित्‍ङा।”
दोन्‍दि, बेखा खोन्‍कि बान्‍छोन
३५ येसुआ मोचि म़सेनुचि,
“अ़ङ्‌का खानानिन aदोन्‍दि,
बेखा,
नि फेङ्‌ता मात्‍द़ङ नुय़ङ्‌खान खाएत्‌सि खान्‍नानिन्‌हिदा दिसाआ खानानिन मान्‍लात्‍त़दान?”
मोचि म़य़ङा,
“माआङ,
अ़लात्‍तिन्‍का।”
३६ येसुआ मोचि म़लोचि,
“हान साङ्‌कोओ अ़दोन्‍दि युङ्‌याङ खोसाआ खुयुने,
खोन्‍कि बेखाछाङ खुयुने,
खोन्‍कि साङ्‍एदा बान्‍छोन मात्‍द़ङ,
अ़बोप्‍खु इनुकिनुछाङ अ़क्‌तात खिरुने!
३७ अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
साम्‍कालिन्‌दा b‘खोक्‍को हेवा कामुचिएनान अ़खिप्‍ता’निकिना छाप्‍ताओ य़ङ अ़ङ्‌काएदा तामालामाङादोत।
देकिनालो अ़नुछ्‍याङा अ़ङ्‌तुक्‌वादा छाप्‍माय़ङ य़ङ्‌चि म़तालायाङ।”
३८ अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ अ़लोवा,
“खानुम हाङ्‌पो,
ओदा ह्‍वातात बान्‍छोन्‌चि म़युङ्‌याङ।”
येसुआ म़लोचि,
“बान्‍छोन्‌ओ अ़तुक्‌वादा मोन्‍ङाने।”
जैतुन भ़ऱदु येसु याम़माराओ
३९ अ़धुन्‌वाङा येसु सहरा अ़छिरादाकि जैतुन भ़ऱदु म़खारा।
अ़चुकाखेङ्‌पाचिआछाङ खोक्‍को अ़त़ङ्‌ता।
४० मोदा म़तालाकि खोक्‍कोसाआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि,
“यामारानिन खोन्‍कि तामा मुयाङ्‌ओ मिन्‍मा सात्‍मादाङ्‌का खानानिन त़छोसिन्‍ने।”
४१ खोन्‍किना येसु अ़चुकाखेङ्‌पाचिदाङ्‌का अ़क्‍चित ह्‍यात्‍नि म़खाराकि अ़चुतुम्‍प़छ़क अ़तोम्‍ताकि याम़मारा।
४२ “आपो,
आम्‍नुओ मिन्‍मा याक्‌याङ्‌नालो ओ दुखाओ लाङ्‌चोक्‍खुङ अ़ङ्‌काएदाङ्‌का माङ्‌निप़नि।
खोन्‍नुछाङ अ़ङ्‌मिन्‍मावा माआङ,
मेन आम्‍नुओ मिन्‍मावा लिने।”
४३ खोन्‍किना निनाम्‍मादुङ्‌का अ़क्‍छा निनाम्‍हाङ काफा युवाकि येसुओ अ़चुसावा पोइसुप़।
४४ खोन्‍कि अ़न्‍नुनु चाअ़त्‍लो अ़चुमिन्‍मा तुआकि येसु अ़क्‍चित क़न्‍नान्‍चिन्‍सा याम़मारा।
खोक्‍कोसोओ अ़चुहाक्‍नुङ्‌वा ह़ओ अ़चोक्‌वात्‍नि लिसाकि बाखादा चोक्‍ताङा।
४५ येसु अ़चुयामात्‍खादाङ्‌का म़पुवालोन्‍ताकि अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़युङाङाओदा म़लासाताहिदा मोचि सोखाआ होत्‍तुचिकि म़इम्‍सादायुङ्‌साओ म़धिरुचि।
४६ खोक्‍कोसाआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि,
“खानानिन देकिना त़इम्‍सिन्‍दान्‌येन्‌ओ?
पुवालोन्‍तानिन्‌कि यामारानिन खोन्‍कि तामा मुयाङ्‌ओ मिन्‍मा सात्‍मादाङ्‌का खानानिन त़छोसिन्‍ने।”
येसु अ़लावाओ
४७ येसु म़चेवाङाहिदाङा म़ना मुक्‍लाचि मोदा म़तादिसा।
बारकापाङ अ़चुकाखेङ्‌पाचिएदाओ अ़क्‍छा यहुदाआ मोचि तित्‍तुङुचि।
येसु cचुप्‍मा मेत्‍सि खोक्‍कोसोओ अ़चुच़क्‌दा खो खारा।
४८ येसुआ मो अ़लोवा,
“यहुदा,
दि खाना चुप्‍मा त़मेत्‍ङाकि अ़ङ्‌का म़नाओ अ़छा इन्‍मा त़लाप्‍ङाङा?”
४९ येसु लाप्‍मा अ़मुवाङाओ अ़खाकि येसुओ अ़चुच़क्‌चिदात्‍नि म़याआङाओ अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ येसु अ़लोवा,
“हाङ्‌पो,
आन्‍कान्‍का आन्‍काओ बान्‍छोन्‌चिआ धेरुम्‍च़म्‍का?”
५० खोन्‍किना अ़चुकाखेङ्‌पाचिएदाओ अ़क्‍छाआ मुलो काब़क्‍पाओ अ़हारुक्‌ओ अ़चुप्‍ताङ नाबाक छोपेक्‍नि पेक्‍तुखाइसुप़।
५१ मेन येसुआ म़लोचि,
“मोन्‍ङाने।
हान मान्‍नेत्‌दानुम्‍च़म!”
खोन्‍कि येसुआ मो म़नाओ अ़नाबाक अ़नोप्‍ताकि अ़नुसापुवा।
५२ येसु लाप्‍सि म़ताओ मुलो काब़क्‍पाचि,
निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम कारात्‍चिओ अ़चुओ अ़धुवाचि खोन्‍कि अ़धुवाचि म़याआङा।
येसुआ मोचि म़लोचि,
“दि अ़ङ्‌का काङाप्‍खात्‌ओकि बान्‍छोन्‌चि खोन्‍कि रोलाचिएनान अ़ङ्‌का लाप्‍सि त़तान्‌ओ?
५३ अ़ङ्‌का अ़लेन्‍खिन्‍तुम निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‌दा खानानिन्‌एनान्‌ङा युङाङ्‌याङ्‌हिदा खानानिन्‌आ अ़ङ्‌का मान्‍लाप्‍त़दाङ्‌ऩङ!
मेन हान ना आम्‍नुओ काचि मुमा ग़रि,
खोन्‍कि कुन्‌यामाओ अ़सावाआ हाङ मुमा ग़रि ता।”
पत्रुस “अ़ङ्‌का येसु अ़सिन्‍ऩङ”नि य़ङा
५४ खोन्‍किना मो म़नाचिआ येसु अ़लावाकि मुलो काब़क्‍पाओ अ़खिम्‌दा अ़खात्‍ता।
पत्रुस्‌आ अ़थायाङ्‌काङा खोक्‍कोसोओ अ़चुदेङ-देङ त़ङ्‌तुखात्‍तु।
५५ खोन्‍कि बुक्‍लुङ्‌ओ अ़रादा मि म़तुम्‍ता खोन्‍कि म़नाचि म़कोवान्‍चिन्‌कि म़युङाङा।
पत्रुस्‌छाङ मोचिएनान युङा।
५६ अ़क्‍छा हारुक्‍माआ पत्रुस मि भुक्‍ताङाओ खाकि नुलोक चोप्‌याङ्‌सा लो,
“ओ म़नाछाङ येसुएनान्‌ङा युङाङाओ!”
५७ मेन पत्रुस्‌आ अ़ऩङाछिरुकि य़ङा,
“मेत्‍छामो,
अ़ङ्‌का ना खो अ़सिन्‍ऩङ।”
५८ अ़क्‍दुकि नि अ़क्‍छाआ पत्रुस खाकि लो,
“खानाछाङ मोचिएदाओ अ़क्‍छा ओ!”
मेन पत्रुस्‌आ लासुलो,
“म़ना,
अ़ङ्‌का ना माआङ!”
५९ आप्‍फात अ़क कोम्‌कि नि अ़क्‍छा ओवात्‍नि क़न्‍नान्‍चिन्‍सा य़ङा,
“अ़नुछ्‍याङा ओ म़नाछाङ येसुएनान युङाङाचिओ।
देकिनालो ओछाङ गालिल्‌दाओ म़नाङा ओ।”
६० मेन पत्रुस्‌आ लासु लो,
“म़ना,
खाना दे त़य़ङ्‌याङ्‌ओ अ़ङ्‌का सिन्‍माइ अ़सिन्‍ऩङ!”
मो चेवाङाहिदाङा वापापा ओक्‍ता।
६१ खोन्‍किना हाङ्‌पाआ म़हुसान्‍चिन्‌कि पत्रुस होन्‍नि अ़चोआ।
“आय़ अ़खाखुत वापापा ओक्‍मा बुया खाना अ़ङ्‌का सुम्‌कादुतारि ऩङात़छित्‍ङा”निकिना हाङ्‌पाआ म़य़ङाओ य़ङ पत्रुस्‌आ मित्‍तुतोक्‍तु।
६२ खोन्‍कि मो बुङ्‌खाया लोन्‍ताकि घुक्‍स़क्‍नि खावा।
येसु अ़सुङ्‌ता खोन्‍कि अ़धात्‍ता
६३ खोन्‍किना येसु काहुङ म़नाचिआ खोक्‍को अ़सुङ्‌ता खोन्‍कि अ़धात्‍ता।
६४ खोक्‍कोसोओ अ़चुम़क अ़दिप्‍तापुवाकि अ़सेना,
“निनाम्‍हाङ्‌य़ङ आन्‍कान्‍का खाएत्‍नि!
खाना काधात साङ ओ?”
६५ खोन्‍कि मोचिआ खोक्‍को सुङ्‌याङ्‌सा अ़पारा-अ़पाराआ याअ़सान्‍ता।
धियायोक्‍खाओ अ़बुदा येसु
६६ खादाराकि म़नाचिओ अ़चुबुसुवाचि,
मुलो काब़क्‍पाचि खोन्‍कि मोसाओ अ़य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचि म़कोवान्‍चिन्‌कि येसु धियायोक्‍खादा अ़खात्‍ता।
६७ खोन्‍कि मोचिआ अ़लोवा,
“खाना ख्रिस्‍त ओ?
आन्‍कान्‍का लोनि।”
येसुआ मोचि म़लासुलोचि,
“अ़ङ्‌का खानानिन खाएत्‍नानिन्‌नुछाङ अ़नुछ्‍यानि त़मिनिमिन।
६८ खोन्‍कि अ़ङ्‌का सेन्‍नानिन्‌नुछाङ खानानिन्‌आ अ़ङ्‌य़ङ त़लासिमिन।
६९ मेन हान्‌दाङ्‌का ह्‍यात्‍नि अ़ङ्‌का म़नाओ अ़छा सावापोरि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुचुप्‍ताङ्‌छुक्‌लिप्‍पा युङ्‌ङा।”
७० मोचि झारासाआ अ़सेना,
“खोन्‍नालो दि खाना निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुछा ओ?”
खोक्‍कोसाआ मोचि म़लासुलोचि,
“खानानिन्‌ङा त़य़ङिन्‌येन्‌वात्‍नि अ़ङ्‌का खोङा ओ।”
७१ खोन्‍किना मोचि म़य़ङा,
“आन्‍कान हान नि च़लोक दि सालुम्‍स़ङ्‌चि म़दोत कि?
आप्‍पि अ़दोलाम्‍पाङा आन्‍कान एनुम्‍लाउम।”
लुका २२:१-३८
लुका २२:३९-७१