छ़ङ्‌काछेन खोन्‍कि मेन्‍मित्‍मा
१८
अ़चुकाखेङ्‌पाचि अ़धुन याम़मात्‌युङ्‌ने खोन्‍कि अ़चुमिन्‍मा अ़स़निन्‍ने निकिना येसुआ मोचि अ़क्‌तात दोय़ङ्‌ला खाम़एत्‍तुचि।
 “अ़क्‌तात सहरादा निनाम्‍हाङ मान्‍कित्‍कादा खोन्‍कि म़ना साया मान्‍मेत्‍कादा अ़क्‍छा छ़ङ्‌काछेन युङाङा।
 मो सहरादा अ़क्‍छा मेन्‍मित्‍मा युङाङा।
मो मेन्‍मित्‍मा खोएदा तायुङ्‌साङा।
खोन्‍कि छुक फाङ्‌याङ्‌सा लोङु,
‘अ़ङ्‌ङेङ्‍ओ देङ्‌सालाप्‍पादा छ़ङ छेन्‍निप़नि।’
 मो छ़ङ्‌काछेन थोरेत्‌तारिना छुन्‍ता।
मेन आदेङ मोसाआ अ़मिन्‍मादा आप्‍पि मित्‍तु,
‘अ़ङ्‌का निनाम्‍हाङ अ़कित्‍ऩङ,
म़नाओ अ़छा साया अ़मेत्‍ऩङ।
 खोन्‍नुछाङ ओ मेन्‍मित्‍माआ अ़ङ्‌का दुखा अ़प़ङाङाओसा अ़ङ्‌का ओसोओ अ़छ़ङ छेन्‍तुङ्‌प़ङ,
माङ्‌नालो मो अ़धुन तायाङ्‌सा अ़ङ्‌नाप्‍मा अ़कान्‍ङा।’”
 खोन्‍कि हाङ्‌पाआ म़लोचि,
“ओ अ़अ़त्‍पा छ़ङ्‌काछेन दे य़ङा,
त़एनुम?
 निनाम्‍हाङ्‌आ म़छेन्‍तुचिओचिआ अ़खाखुत-अ़खोलेन छुक म़फाङ्‍ओ य़ङ्‌दा दि खोक्‍कोसाआ छ़ङ ऩछेन्‍तुन्‍प़न्‍चिन कि?
खोन्‍कि दि मोचिओ निकि खोक्‍को स़लेनि म़च़ कि?
 अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
खोक्‍कोसाआ च़क्‍निङा मोचिओ अ़चुछ़ङ म़छेन्‍तुप़चि।
खोन्‍नुछाङ अ़ङ्‌का म़नाओ अ़छा लाङाय़ङाहिदा हेन्‍खामादा साकोङ्‌छ़ङ कामुचि धिरुङ्‌च़ङ हे अ़धित्‍ऩङ्‌च़ऩङ?”
फरिसि खोन्‍कि दाम्‍दु कालात्‌ओ दोय़ङ्‌ला
 खोन्‍किना येसुआ आप्‍पिओन साम्‌योक्‍मिनि सोम्‍कुवा कामुचि खोन्‍कि निचि दिसुवा मान्‍मित्‍कादा खा-खाक्‍कोचि ओ दोय़ङ्‌ला खाम़एत्‍तुचि,
१० “ह़वाङ म़नाचि यामात्‍सि निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‌दु लोन्‍ताचि,
अ़क्‍छा फरिसि खोन्‍कि नि दाम्दु कालात।
११ फरिसि पुवालोन्‍ताकि अ़कोङ्‌या यामारा,
‘निनाम्‍हाङ्‌पो,
अ़ङ्‌का खानानिन आलाङ प़नानिन।
देकिनालो अ़ङ्‌का नि म़नाचिवाको काच़न,
अ़त्‍लोकाच़,
ताङ्‌लान कामु माङ्‌लो ओ दाम्‍दुकालात्‌वाकोछाङ अ़ङ्‌का अ़मुऩङ्‌ऩङ।
१२ अ़ङ्‌का सातादा ह्‍वादु मान्‍चामाङ युङ्‌ङा।
अ़ङ्‌का तोक्‍तुङ्‌ओ झारा सामाचिओ दस्‌कालोक्‌ओ अ़क लोक प़ङा।’
१३ मेन दाम्‍दु कालात अ़थाया एवाकि नाम्‍चोक्‌दुत्‍नि खाङ्‌माछाङ राक मान्‍मुमाङ अ़कोङ्‌कोम धात्‌याङ्‌सा ओवात्‍नि य़ङा,
‘निनाम्‍हाङ,
अ़ङ्‌का हेवामिएदा सोमातुक्‍ताङ्‌ऩङ।’
१४ अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
ओ दाम्‍दु कालात मो फरिसिदाङ्‌का निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुमिन्‍मावा काच़नि काइसाकि अ़खिम्‌ह्‍यात्‍नि खारा।
देकिनालो साङ आप्‍पि झोन्‍नान्‍चिन,
मो सिम,
खोन्‍कि साङ आप्‍पि सिम्‍नान्‍चिन,
मो झोन।”
येसुआ छाचि आसिखा म़प़चिओ
१५ अ़क लेन म़नाचिआ अ़चुप्‍पो छाचि येसुआ म़नोप्‍तुचिकि आसिखा म़प़चिने निकिना खोक्‍कोएदा म़तारुचि,
मेन ओ अ़खाकि अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ मोचि म़रेन्‍तुचि।
१६ मेन येसुआ छाचि खोक्‍कोएदा म़बुत्‍तुचिकि अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि,
“छाचि अ़ङ्‌काएदा तामा पुवानुम्‍च़म,
मोचि मान्‍छेक्‍दानुम्‍च़म।
देकिनालो निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन ओ छाचिवाकोचिओ निकिङा ओ।
१७ अ़नुछ्‍या अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
साङ्‌आ अ़क्‍छा छाआवात्‍नि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन अ़लोउन,
मो देम्‍खाछाङ मोदा वाङ्‌मा अ़ऱनिन।”
कातोक बुसुवा
१८ अ़क्‍छा बुसुवाआ येसु सेनु,
“अ़नुवाक काचिन्‍पो,
अ़लुक्‍निन्‌ओ ह़ङ्‌म़ङ तोक्‍मा अ़ङ्‌का दे च़मादोत?”
१९ येसुआ मो म़ना अ़लासालोवा,
“देकि खाना अ़ङ्‌का अ़नुवाक्‌नि त़लोङाङा?
अ़नुवाक ना निनाम्‍हाङ ओन्‍ङा म़मुयाङ।
२० खाना निनाम्‍हाङ्‌आ लोमाय़ङ य़ङ्‌चि ना त़सिन्‍तुङुचि,
‘ताङ्‌लान अ़मुन्‍मिन,
म़ना अ़सेरिमिन,
अ़ख़सिमिन,
सोज्‍जेओ सालुम्‍स़ङ अ़प़न्‍मिन,
खोन्‍कि आम्‍मामा खोन्‍कि आम्‍पापाचि साया मेत्‍तुचि।’”a
२१ मो म़नाआ येसु लासुलो,
“ओ झारा य़ङ्‌चि ना अ़ङ्‌का अ़ङ्‌सावाछादाङ्‌काङा मुङ्‌युङ्‌सुङ्‌च़ङ।”
२२ ओ अ़एनाकि येसुआ मो म़ना अ़लोवा,
“हान्‍छाङ खाना अ़क्‌तात काचि मुमादोत।
खानाएदा म़युङ्‌याङ्‌ओ झारा सामाचि इनुचिकि मान्‍तोक्‍कादाचि हात्‍तुचि,
खोन्‍कि खाना निनाम्‍मादु चासुम्‍छेन्‍बि त़तोक्‍तु,
खोन्‍किना बानाकि अ़ङ्‌का त़ङ्‌ताङ।”
२३ मेन ओ य़ङ मो म़नाआ एनुकि खोसोओ च़लोक अ़मिन्‍मा सुवा,
देकिनालो मो म़ना अ़न्‍नुनु कातोक मुवाङा।
२४ खोन्‍किना येसुआ मो म़नाएह्‍यात्‍नि अ़चोवाकि म़य़ङा,
“कातोक म़ना निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌दा वाङ्‌मा ब़द्‍धे चाअ़त।
२५ कातोक म़ना निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌दा वाङ्‌मादाङ्‌का ना उता लुप्‍मित्‌ओ अ़खेत्‌दाङ्‌का लेन्‍मालोन्‍मा नुसुम्‍पेन्‍ता लि।”
२६ मो काएन्‌चिआ येसु अ़सेना,
“खोन्‍नालो साङ लेन्‍मा ऱ?”
२७ येसुआ म़लासुलोचि,
“दि म़नाचिदाङ्‌का लिमा अ़ऱनिन,
ओ निनाम्‍हाङ्‌एदा लिमा ऱ।”
२८ पत्रुस्‌आ येसु अ़लोवा,
“खानुम,
आन्‍कान्‍का झारा आन्‍काओ सामाचि छिरुम्दोम्‍च़म्‍काकि खानानिन त़ङ्‌निङ्‌नि।”
२९ खोन्‍कि येसुआ मोचि म़लोचि,
“अ़ङ्‌का खानानिन अ़नुछ्‍या लोनानिन,
साङ्‌आछाङ अ़खिम माङ्‌लो अ़खिम्‍हाङ्‌मा माङ्‌लो अ़द़क्‍छा-बुवाचि माङ्‌लो अ़पा,
अ़मा माङ्‌लो अ़छाचि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌ओ निकि छिरुचि,
३० खोसाआ छिरुदोचिओदाङ्‌का ब़द्‍धेकास़रो ओ हेन्‍खामादा तोक्‍तु,
खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌दाछाङ अ़लुक्‍निन्‌ओ ह़ङ्‌म़ङ तोक्‍तु।”
येसुआ अ़चुस़माओ अ़तुक्‌वादा बुया खाअ़लुसाओ
३१ खोन्‍किना येसुआ बारकापाङ अ़चुकाखेङ्‌पाचि अ़क्‍चित ह्‍यात्‍नि म़खात्‍तुचिकि म़लोचि,
“खानुम,
आन्‍कान यरुसलेम्‌ह्‍यात्‍नि खारिन्‌येन,
खोन्‍कि म़नाओ अ़छाओ अ़तुक्‌वादा निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचिआ अ़छाप्‍ताओ य़ङ्‌चि झारा म़ताला।
३२ म़नाचिआ अ़ङ्‌का निरावाचिओ अ़चुछुक्‌दा ऩपाक्‍ङा,
खोन्‍कि अ़ङ्‌का ऩसुङ्‌ङा,
अ़ङ्‌साया ऩपेप्‍ङा,
ऩथुक्‍ङा।
३३ खोचिआ अ़ङ्‌का य़हुप ऩपाक्‍ङाकि ऩसेत्‍ङा।
मेन अ़ङ्‌का सुम्‌कालेन्‌दा खोन्‍ङालोन्‍ङा।”
३४ मेन अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ ओ य़ङ अ़क्‍छेप्‍छाङ मान्‍तुप्‌अ़दा।
ओसोओ अ़तुप्‌य़ङ मोचिएदाङ्‌का कुम्‍सायुङ्‌सा खोन्‌ओसा येसु म़चेवाओ अ़तुक्‌वादा मोचिआ मान्‍तुप्‌अ़दा।
येसुआ दोप्‍म़क चाकादोत्‍पा अ़नुसाओ
३५ येसु यरिहो सहरा च़क्‌दा म़तालाहिदा मोदा अ़क्‍छा दोप्‍म़क लाम च़क्‌दा चा दोत्‌याङ्‌सा युङाङा।
३६ मो दोप्‍म़क्‌आ म़ना मुक्‍लाचि म़खाराङाओ एनुकि सेनुचि,
“ओदा दे लियाङ?”
३७ म़नाचिआ मो दोप्‍म़क अ़लोवा,
“नासरत्‌ओ येसु ओलाम्‍पा म़खात्‌याङ।”
३८ खोन्‍कि मो दोप्‍म़क्‌आ पात्‌याङ्‌सा लो,
“दाउद्‌ओ अ़चुछा येसु,
अ़ङ्‌का सोमातुक्‍नि!”
३९ बुया लाम कातित्‍चिआ खो “वाइवेत युङा!”
नि अ़रेन्‍ता।
मेन खो अ़क्‍चित च़लोक पारा,
“दाउद्‌ओ अ़चुछा,
अ़ङ्‌का सोमातुक्‍नि!”
४० येसु म़एवादिसा,
खोन्‍कि “मो म़ना अ़ङ्‌काएदा बात्‍तानुम”नि अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि।
मो म़ना येसुओ अ़चुच़क्‌दा ता,
खोन्‍कि येसुआ अ़सेना,
४१ “आम्‍को निकि अ़ङ्‌का दे मुनानेनि खाना त़मिन्‌याङ?”
खोन्‍कि मोसाआ य़ङ्‌लासु,
“हाङ्‌पो,
अ़ङ्‌का लामाखाखाङ्‌मा ऱङाने!”
४२ खोन्‍कि येसुआ खो अ़लोवा,
“खाना खाकाखाङ लिसा!
आम्‍साकोङ्‌छ़ङ्‌आ खाना त़नुसायुङ्‌सा।”
४३ मोन्‍ग़रिङा खो लामाखाखाङ्‌मा रुवा खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङ लोङ्‌याङ्‌सा खोसाआ येसु त़ङ्‌तु।
मोवात्‍नि लिसाओ अ़खाकि झारा म़नाचिआछाङ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङ अ़चोन्‍ता।
लुका १८:१-१७
लुका १८:१८-४३