हेवादाङ्‌का त़लासिमिन्‌नालो त़लुक्‍तिन
१३
मोन्‍ग़रि मोदा देम्‌कापाङ म़नाचिआ गालिल धिखाहुप्‌दाओ म़नाचिओ अ़चुतुक्‌वादा येसु अ़लोवा।
गालिल धिखाहुप्‌दाओ म़नाचिआ हेन्‍खोक्‌वा म़धान्‍ताङाहिदा धिखाहुप हाङ पिलातस्‌आ मोचि सेत म़मेत्‍तुचिकि मोचिओ अ़चुह़ हेन्‍खोक्‌वाओ ह़एनान होलाखारा।
 खोन्‍किना येसुआ मोचि म़लोचि,
“खानानिन देत्‍नि त़मिनिन?
ओ गालिलिचि नि झारा गालिलिचिदाङ्‌का च़लोक हेवा म़मुवाओसा ओवात्‍नि दुखा म़तोक्‍ता ओ?
 अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
माआङ!
मेन खानानिन्‌छाङ आम्‍नुओ हेवादाङ्‌का त़लासिमिन्‌नालो झारा मोवात्‍निङा त़लुक्‍तिन।
 माङ्‌नालो खानानिन देत्‍नि त़मिनिन?
सिलोआम्‌दाओ तुङ तियाकि अथारकापाङ म़सुवा।
दि मोचि झारा यरुसलेम्‌दा कायुङ्‌चिदाङ्‌का च़लोक हेवामिचि ओ कि?
 अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन।
माआङ,
खानानिन्‌छाङ आम्‍नुओ हेवादाङ्‌का त़लासिमिन्‌नालो झारा मोवात्‍निङा त़लुक्‍तिन।”
अ़सिवा मान्‍सिओ वासिताङ
 खोन्‍किना येसुआ ओ दोय़ङ्‌ला खाअ़लुसा।
“अ़क्‍छा म़नाआ अ़अङ्‌गुराखादा अ़क ताङ aवासिताङ लित्‍तुओ याआङा।
खोन्‍कि मो अ़ताङ्‌दा अ़सिवा सिया हे निकि खाङ्‌सि खोक्‍को ता,
मेन मोसाआ अ़क्‍बोप्‌छाङ मान्‍धित्‌दो।
 खोन्‍किना मोसाआ अङ्‌गुराखा काखाङ म़ना लो,
‘खाखो,
अ़ङ्‌का ताङ्‌कि ओ वासिताङ्‌दा अ़सिवा लामुङ्‌योङ्‍ओ सुम्‌कादोङ लिसा।
मेन अ़क्‍बोप्‌छाङ मान्‍धित्‌युक्‍तुङ।
ओ धेरु तेइसु।
देकि ओसाआ व़क काक्‍मेत्‍मा?’
 खोन्‍कि अङ्‌गुराखा काखाङ म़नाआ लासुलो,
‘हाङ्‌पो,
ओ हान अ़क दोङ याक्‍मा पुवानुम।
खोन्‍कि अ़ङ्‌का ओसोओ ऱङ्‌कोप्‍नि धोक्‍तुङ्‌कि म़ला पाक्‍तुङ्‌ने।
 खोन्‍किना नाम्‍माङ अ़सिवा सिसुनालो नुलोक लि,
मेन अ़सिसुन्‌नालो खानानिन मो तेइसानुम।’”
सावातोम्‍खा-लेन कुङ्‌ताखाराओ म़ना अ़नुसा
१० यहुदिचिओ सावातोम्‍खा-लेन्‌दा येसुआ अ़क्‌तात यावायोक्‍खिम्‌दा म़चिन्‍तुङुचि।
११ खोन्‍कि मोदा अ़क्‍छा मेत्‍छामा याआङा।
मो अथारकादोङ बुयादाङ्‌का चाकावालावाआ लाउकि कुङ्‌ताखारायुङ्‌सा।
खोन्‍कि मो मेत्‍छामा फेमान्‍चिन्‌ङा मान्‍ऱयाङ।
१२ येसुआ मो मेत्‍छामा अ़खाकि अ़चुबुदा अ़बुत्‍ता,
खोन्‍कि खो अ़लोवा,
“आनो,
खाना आम्‍सारिमादाङ्‌का त़नुवा।”
१३ खोन्‍कि येसुआ अ़चुछुक मो मेत्‍छामाएदा अ़युङ्‌सा,
खोन्‍किना मो च़क्‍नि फेसालोन्‍ताकि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङ लोङ्‌मा पुङ्‌सु।
१४ मेन येसुआ सावातोम्‍खा-लेन्‌दा मो मेत्‍छामा अ़नुसाओसा यावायोक्‍खिम्‌दाओ बुसुवाओ अ़माइसुङ कारा,
खोन्‍कि खोसाआ मुक्‍लाचि लोचि,
“काचि मुखा छकालेन म़याक्‌याङ।
खोन्‌ओसा ओ छकालेन्‌दा तानिन्‌कि नुलुवानिन।
सावातोम्‍खा-लेन्‌दा माआङ।”
१५ मेन हाङ्‌पाआ य़ङ अ़लासाकि मो बुसुवा अ़लोवा,
“खानानिन कोङ्‌क़त्‌वाचि ओ!
खानानिन झारासा सावातोम्‍खा-लेन्‌दा बोयोङ माङ्‌नालो गधा अ़चुछुम्‍खादाङ्‌का त़हुरुम्‍च़म्‌कि चाक्‌वा दुङ्‌सि त़खात्‍तिमिन्‍चिन कि?
१६ खोन्‍कि bअब्राहाम भुङ्‌ओ ओ मेत्‍छामा अथारकादोङ्‌तारि सैतानाआ छ़सुयुङ्‌सुओ।
सावातोम्‍खा-लेन्‌दा छ़माय़ङ्‌दाङ्‌का मो फोङ्‌मालोन्‍मा मान्‍नुयाङ कि?”
१७ मोवात्‍नि येसु ओ य़ङ म़य़ङाचिआकि खोक्‍कोसोओ अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पा काच़चि झारा लेजोदा म़छुक्‍ता।
मेन म़नाचि झारा खोक्‍कोसाआ अ़मुवाङाओ म़दोम्‍दाओ काचिचि अ़खाकि अ़चुऩङानुवा।
प़सैओ अ़ल़वा खोन्‍कि खमिरा
१८ खोन्‍किना येसुआ म़लोचि,
“निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन दिवात्‍नि मुयाङ?
मो अ़ङ्‌का देत्‍नि तोङ्‌सुङ्‌खाङ?
१९ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन ओवाको ओ: अ़क्‍छाआ प़सैओ अ़ल़वा खात्‍तुकि अ़व़क्‌दा वेत्‍तु।
खोन्‍कि मो पोन्‌कि अ़क्‌तात स़ङ्‌ताङ्‌वात्‍नि झोन्‍लो लि।
नाम्‍छ़ऱदुओ छोङ्‌वाचि मोसोओ अ़खेक्‌चिदात्‍नि याङ म़पाक।”
२० खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ अ़क्‍चित्‌छाङ म़लोचि,
“निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन अ़ङ्‌का दिएनान तोङ्‌सुङ्‌खाङ?
२१ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन खमिरावाको ओ: मो अ़क्‍छा मेत्‍छामाआ खात्‍तु खोन्‍कि ब़द्‍धे बुत्‍थ़दा खमिरा होलु खोन्‍कि खमिराआ झारा बुत्‍थ़ होम्‍सुलोइसु।”
चुकुवाहुत्‍हुत्‌ओ लाप्‍तिखोप
२२ खोन्‍कि येसु सहरा-सहरा कि तेन-तेन लियाङ्‌सा म़नाचि चिन्‌याङ्‌सा यरुसलेम्‌ह्‍यात्‍नि म़खारा।
२३ खोन्‍कि अ़क्‍छाआ येसु अ़सेना,
“हाङ्‌पो,
दि निनाम्‍हाङ्‌आ अ़क्‍चिलोक म़नाचि ओन्‍ङा म़लेइसुचि?”
येसुआ मोचि म़लोचि,
२४ “चुकुवाहुत्‍हुत्‌ओ लाप्‍तिखोप्‌दाङ्‌का निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌दा वाङ्‌मा लामानिन।
देकिनालो अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
ब़द्‍धे म़नाचि वाङ्‌मा म़लाम,
खोन्‍नुछाङ ऩऱनिन।
२५ खिम्‍हाङ्‌पा पुक्‍लोन्‌कि लाप्‍तिखोप छेक्‍तुचिउनालो खानानिन बुङ्‌खाया त़एविन्‍कि लाप्‍तिखोप मोक्‌याङ्‌सा,
‘हाङ्‌पो,
आन्‍कान्‍का लाप्‍तिखोप होत्‍निप़नि!’
नि य़ङ्‌मा त़पुङ्‌सुम।
खोन्‍किना खोसाआ ऩलासिन्‍लोन,
‘खानानिन खादाङ्‌का त़तान्‌ओ,
खानानिन साङ्‌चि ओ अ़ङ्‌का अ़सिन्‍नानिमिन।’
२६ खोन्‍किना खानानिन य़ङ्‌मा त़पुङ्‌सुम,
‘आन्‍कान्‍का खानानिन्‌एनान्‌ङा चान्‍का,
दुङिन्‍का खोन्‍कि आन्‍काओ लाम्‌चिदा खानानिन्‌आ त़चिन्‍नि।’
२७ मेन खोसाआ ऩलोन,
‘अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
खानानिन खादाङ्‌का त़तान्‌ओ,
खानानिन साङ्‌चि ओ,
अ़ङ्‌का अ़सिन्‍नानिमिन।
अ़त्‍लो काचि कामुचि ओ,
खानानिन झारा अ़ङ्‌काएदाङ्‌का खारालावानिन!’
२८ अब्राहाम,
इसहाक,
याकुब खोन्‍कि झारा निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌दा म़युङ्‌याङ्‌ओ,
मेन खानानिन बुङ्‌खाया ऩवेइसिन्‍लोइसिन्‌ओ त़खान्‍चिन।
मोदा म़नाचि म़खाप खोन्‍कि अ़चुक़ङ अ़ऱक
२९ खोन्‍कि झारा हेन्‍खामादाओ बुसुहोन,
देङ्‌सुहोन,
धाउहोन,
ह्‍युहोन्‌युङ्‌का म़नाचि म़ताकि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌ओ खाबाचा चाखादा म़युङ।
३० खोन्‍कि एनानुम,
देङ्‌दा कालिचि बुया म़लि,
खोन्‍कि बुया कालिचि देङ्‌दा म़लि।”
यरुसलेम्‌ओ निकि येसु म़खावा
३१ मोन्‍ग़रिङा देम्‌कापाङ फरिसिचि येसुएदा म़ताकि खोक्‍को अ़लोवा,
“ओदाङ्‌का लोन्‍तानिन्‌कि खारालावानिन।
देकिनालो हेरोद हाङ्‌आ खानानिन सेत्‍मा ऩलाप्‍तिन्‌येन।”
३२ खोन्‍कि येसुआ मोचि म़लोचि,
“खारानिन्‌कि मो स्‍यालावाको म़ना लोवानुम,
‘खा,
अ़ङ्‌का चाकावालावाचि ऱसुङ्‌च़ङ,
आय़ खोन्‍कि माङ्‌कोलेन म़नाचि नुसुङ्‌च़ङ्‌कि सुम्‌कालेन्‌दा अ़ङ्‌का मुमादोत्‌ओ काचिचि मुङ्‌चिउङ्‌च़ङ।’
३३ देत्‍निङानुछाङ आय़,
माङ्‌कोलेन खोन्‍कि अ़छिन्‍तु अ़ङ्‌का यरुसलेम्‌ह्‍यात्‍नि खात्‍माङादोत।
देकिनालो यरुसलेम बुङ्‌खाया खाक्‍कोछाङ निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु अ़स़निन।
३४ यरुसलेम,
यरुसलेम,
खाना निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचि त़सेरुचि खोन्‍कि खानाएदा छुत्‍तुङ्‌च़ङ्‌ओचि लुङ्‌ताक्‌आ त़कोउचि!
देत्‍नि वामामाआ वाइछेत्‌चि अ़लाप्‌हुत्‌दा कोउचि,
मोवात्‍निङा देम्‍कादु अ़ङ्‌का आम्‍छाचि कोप्‍माचिनि मिनाङ,
मेन खाना त़छुन्‍ता।
३५ खा,
आम्‍खिम रोङ्‌रोङ्‌धाप छिरादायुङ्‌सा।
खोन्‍कि अ़ङ्‌का खाना लोना,
खाना ‘निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङ्‌दा म़ताओ आसिखा कातोक म़मुयाङ!’
नि मान्‌य़ङ्‌त़युक्‌ओन अ़ङ्‌का खाना त़खाङ्‌ऩङ।”
लुका १३:१-२१
लुका १३:२२-३५