सत्‍तरिकापाङ काखेङ्‌पाचि म़छुत्‍तुचिओ
१०
खोन्‍किना हाङ्‌पाआ aनि सत्‍तरिकापाङ म़छेन्‍तुचिकि खोक्‍को खात्‍मा म़मुवाङाओ झारा सहरा खोन्‍कि तेन्‌दा खोक्‍कोएदाङ्‌का बुया मोचि ह़-ह़वाङ म़छुत्‍तुचि।
 खोक्‍कोसाआ मोचि म़लोचि,
“चा सिवा ना च़लोक याक्‌याङ,
मेन काचि कामुचि अ़क्‍चित्‌कापाङ ओन्‍ङा म़युङ्‌याङ।
खोन्‌ओसा चाखाओ अ़चुहाङ्‌पाएदा यामारानिन,
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ अ़चुओ चाखादा काचि कामुचि म़छुत्‍तुचिने।
 खारानिन!
एनानुम,
अ़ङ्‌का खानानिन बेन्‍पाचिओ अ़चुरादा भेराओ अ़छाचिवात्‍नि छुत्‍नाङ्‌नानिन।
 ना फेक्‌वा खुन्‍खा दोन्‍दि,
ना बेखा,
ना नि फेङ्‌ता खुयानिन,
खोन्‍कि लाम्‌दा साङ्‌चिछाङ सेवा मान्‍नेत्‌दानुम्‍च़म।
 खाक्‍को खिम्‌दा त़वाङिन,
बुया ‘ओ खिम्‌दा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुसेवाङ्‌नि युङ्‌ने’नि लोवानुम्‍च़म।
 खोचि आम्‍नुओ आसिखा लोक्‍मा खान्‍तुचिओ म़नाचि म़मुयाङ्‌नालो निनाम्‍हाङ्‌आ खोचि अ़नुछ्‍याङा नुलोक म़मुचि,
मेन खोचि आम्‍नुओ आसिखा लोक्‍मा अ़खान्‍तुन्‍चिन्‌ओ म़नाचि म़मुयाङ्‌नालो मो सेवाङ्‌नि खानानिन्‌एदा लाताने।
 मोचिआ ऩप़न्‌ओ चामायुचि चासा,
दुङ्‌सा मो खिम्‌दाङा युङानिन।
देकिनालो काचि कामुआ अ़काचिलुङ तोक्‍मा खान्‍तु।
खिम-खिम्‌दा मान्‍सोत्‍लुक्दानिन्‍चिन।
 खानानिन खाक्‍कोछाङ सहरादा त़वाङिन्‌हिदा मोचिआ खानानिन साया ऩमेत्‍तिन्‌कि आम्‍नुओ बुदा ऩप़न्‌ओ चामायु चानुम।
 मोदा म़याक्‌याङ्‌ओ कातुक्‌चि नुसानुम्‍च़म,
खोन्‍कि मोचि लोवानुम्‍च़म,
‘निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन आम्‍नुओ च़क्‌दाङा तायुङ्‌सा।’
१० मेन खानानिन खाक्‍को सहरादा त़वाङिन,
मोचिआ खानानिन साऩङ्‌वा ऩमेत्‍तिमिन्‌नालो मो सहरादाओ लाम्‌चिदा खारानिन्‌कि ओवात्‍नि लोवानुम्‍च़म,
११ ‘आन्‍काओ लाङ्‌दा खेप्‍ताओ आम्‍नुओ सहरादाओ बाखा थुलि आन्‍कान्‍का आम्‍नुओ देङ्‌सालाप्‍पादा चाप्‍चेत्‍माओ निकि धाम्‍सुम्‍धान्‍तुम्‌दाम्‍का।
खोन्‍नुछाङ ओ सिन्‍तानुम,
निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन च़क्‌दाङा तायुङ्‌सा!’
१२ अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
छ़ङ्‌छेन्‍खा लेन खानानिन्‌दाङ्‌का अ़अ़त्‍पा सदोम सहरादाओ म़नाचिआ च़लोक निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुदन्‍दा आङ्‌मा अ़ऱलो लि।”
साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुकादा सहराचि माय़ङ चाअ़त्‍लो म़लि
१३ “अ़चाअ़त्‍मादा त़छुक्‍तिन खानानिन,
खोराजिन्‌दाओ म़नाचि ओ!
अ़चाअ़त्‍मादा त़छुक्‍तिन,
बेथसेदादाओ म़नाचि ओ!
देकिनालो खानानिन्‌एदा मुमाय़ङ्‌ओ सावापोरिओ काचिचि तुरोस खोन्‍कि सिदोन्‌दा म़मुवाओदे मोचिआ आराङ्‌ङा bघोक्‍सुवारोक्‍रोक्‌ओ तित म़हुम्‍सा खोन्‍कि थाबुत्‌आ म़सोप्‍तान्‍चिन्‌कि निनाम्‍हाङ्‌एदा म़लासाचिआओ।
१४ मेन छ़ङ्‌छेन्‍खा लेन खानानिन्‌दाङ्‌का तुरोस खोन्‍कि सिदोन्‌दाओ म़नाचिआ च़लोक निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुदन्‍दा आङ्‌मा अ़ऱलो लि।
१५ कफर्नहुम्‌दाओ म़नाचि ओ!
दि निनाम्‍मादु साऩङ्‌वा तोक्‍तिन्‍कानि खानानिन त़मिनिन्‌येन?
खानानिन सित्‍म़ङ दुखा तोक्‍खायु त़धान।”
१६ “साङ्‌आ आम्‍नुओ य़ङ एनु,
मोसाआ अ़ङ्‌य़ङ एनु।
साङ्‌आ खानानिन ऩङाऩछिरिन,
खोसाआ अ़ङ्‌का ऩङाअ़छित्‍ङा,
खोन्‍कि साङ्‌आ अ़ङ्‌का ऩङाअ़छित्‍ङा,
खोसाआ अ़ङ्‌का काछुत्‍पा ऩङाछिरु।”
सत्‍तरिकापाङ काखेङ्‌पाचिआ अ़चुकाचि खाअ़एत्‍ताओ
१७ मो सत्‍तरिकापाङ काखेङ्‌पाचि अ़चुऩङानुयाङ्‌सा म़लासाताकि ओवात्‍नि म़य़ङा,
“हाङ्‌पो,
आम्‍नुओ ऩङ्‌दा आन्‍कान्‍का लोम्‍च़म्‍काओ चाकावालावाचिछाङ म़काङ्‌याङ!”
१८ खोसाआ मोचि म़लोचि,
“सैताना निनाम्‍मादुङ्‌का नाम्‍चिम्‍पिलेक्‌वात्‍नि धाङाओ अ़ङ्‌का खाङ।
१९ एनानुम,
अ़ङ्‌का खानानिन प़चि खोन्‍कि लुङ्‌छुमिचि नेप्‍मा खोन्‍कि ङेङ्‌ओ झारा सावाएदा छोमा पाङ प़नायुङ्‌नानिन।
खोन्‌ओसा दिसाआछाङ खानानिन देत्‍छाङ मुमा त़ऱनानिमिन।
२० खोन्‍नुछाङ चाकावालावाचि आम्‍नुओ क़म्‍मादा म़याक्‌याङ निकि आम्‍नुओ ऩङानुमा माआङ,
मेन आम्‍नुओ ऩङ निनाम्‍मादु छाप्‍तायुङ्‌सा निकि आम्‍नुओ ऩङानुने।”
येसुओ अ़चुऩङानुवाओ
२१ मोन्‍ग़रिङा येसु सेङ्‌लावाआ म़भेप्‍ताकि ब़द्‍धे अ़चुऩङानुयाङ्‌सा म़य़ङा,
“आपो,
निनाम्‍मा खोन्‍कि हेन्‍खामादाओ हाङ्‌पा,
अ़ङ्‌का खानानिन आलाङ प़नाङ्‌नानिन,
देकिनालो खानानिन्‌आ ओ य़ङ्‌चि खारु कातोक खोन्‍कि तायाहाङ्‌पाचिदाङ्‌का त़कुम्‍सुम,
खोन्‍कि छाचि मो खाङ्‌त़मेत्‍तुम्‍च़म।
उवा,
आपो,
देकिनालो ओवात्‍निङा च़मा खानानिन त़स़न।
२२ अ़ङ्‌पापाआ झारा सामाचिएदा पाङ्‌मुमा सावा अ़ङ्‌का ऩपुवाङ्‌युङ्‌साङ।
निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुछा साङ निकि अ़ङ्‌पापाएदाङ्‌का साङ्‌आछाङ अ़सिन्‍तुन।
अ़ङ्‌पापा साङ निकिना अ़ङ्‌काएदाङ्‌का साङ्‌आछाङ अ़सिन्‍तुन।
खोन्‍कि अ़ङ्‌का साङ्‌एदा खाङ मुमानि मिन्‍ङा,
मोएदाङ्‌का नि साङ्‌आछाङ अ़ङ्‌पापा साङ निकिना अ़सिन्‍तुन।”
२३ येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचिएह्‍यात्‍नि म़हुसान्‍चिन्‌कि मोचि सुकुलादा म़लोचि,
“खानानिन्‌आ त़खाम्‍च़म्‌ओ काचिचि काखाङ आम्‍नुओ म़क्‌चि आसिखा कातोक ओ।
२४ देकिनालो अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
खानानिन त़खाम्‌योम्‍च़म्‌ओ काचिचि ब़द्‍धे निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचि खोन्‍कि हाङ्‌चिआ खाङ्‌मा म़सुवाङा,
मेन खाङ्‌मा मान्‍तोक्‌अ़दा,
खोन्‍कि खानानिन्‌आ त़एनुम्‌ओ य़ङ्‌चि मोचिआ एन्‍मा म़सुवाङा,
मेन एन्‍मा मान्‍तोक्‌अ़दा।”
अ़नुवाक सामरिओ दोय़ङ्‌ला
२५ अ़क्‍छा य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाआ येसु चिन्‍खाङ्‌सि पुवालोन्‍ताकि सेनु,
“काचिन्‍पो,
अ़लुक्‍निन्‌ओ ह़ङ्‌म़ङ तोक्‍मा अ़ङ्‌का दे च़मादोत?”
२६ येसुआ मो अ़लोवा,
“मोसाओ अ़य़ङ्‌हुप्‌दा दि छाप्‍तायुङ्‌सा?
खाना दि त़खिप्‍तु?”
२७ मोसाआ य़ङ्‌लासु,
“हाङ्‌पा आम्‍निनाम्‍हाङ झारा आम्‍साकोङ्‌वाआ,
झारा आम्‍ह़ङ्‌म़ङ्‌आ,
झारा आम्‍सावाआ खोन्‍कि झारा आम्‍मिन्‍माआ सोमातुक्‍तु,
खोन्‍कि खाना आम्‍तेन्‍पाङ आप्‍पिवात्‍निङा सोमातुक्‍तु।”
२८ येसुआ अ़लोवा,
“खाना खोप्‍तालो य़ङ त़लासु।
ओवात्‍नि चुवा खोन्‍कि खाना त़ह़ङ।”
२९ मेन मो आप्‍पि अ़नुवाक म़नानि खाङ्‌मुमान्‍चिन मिन्‍माआ येसु सेनु,
“अ़ङ्‌तेन्‍पाङ साङ ए खा?”
३० येसुआ य़ङ अ़लासा,
“अ़क्‍छा म़ना यरुसलेम्‌दाङ्‌का यरिहोह्‍युत्‍नि धाङा।
मो काङाप्‍खात्‍चिआ अ़धिरा।
मोचिआ मो अ़कालाङ्‌द़क अ़मुवाकि अ़ब़ङ्‌सा,
खोन्‍कि स़मादामा ना ह़ङ्‌मा अ़मुवाकि अ़छिरादा।
३१ छोङ्‌तुप्‌नि अ़क्‍छा काब़क्‍पा मो लाम लियाङ्‌सा धाङा,
खोन्‍कि मो म़ना खाकि मो नि लिप्‍पा ओङ्‌सान्‍खात्‍तान्‍चिन।
३२ मोवात्‍निङा अ़क्‍छा cलेबिछाङ मोदा ता,
खोन्‍कि मो खाकि नि लिप्‍पा ओङ्‌सान्‍खात्‍तान्‍चिन।
३३ मेन अ़क्‍छा dसामरि मो लाम खाराङाहिदा मो म़ना युङाङाओदा तादिसा,
खोन्‍कि मो खाकि खोसोओ अ़सोम तुआ।
३४ खोन्‍कि मोदा खाराकि मोसोओ अ़खोवाचिदा आक्‌वा खोन्‍कि अङ्‌गुरा माङ्‌वा पाक्‍तुकि तेन्‍तुम्‍माआ छ़सुप़,
खोन्‍कि आप्‍पिओ अ़युक्‌वादा पाउकि मो अ़क्‌तात याक्‍सादा तारुकि खा।
३५ अ़माङ्‌कोलेन खोसाआ ह्‍वातात eरुपाओ फेक्‌वा लारुकि याक्‍साओ अ़हाङ्‌पा प़याङ्‌सा लो,
‘ओ म़ना खाङ्‌निप़नि।
खोन्‍कि नि ब़द्‍धे त़याङुनालो अ़ङ्‌का लाङाताङाहिदा खाना छोत्‍नाने।’
३६ आम्‍मिन्‍मादा ओ सुम्‌कापाङ्‌दा काङाप्‍खात्‌चिओ अ़चुछुक्‌दा काछुक म़नाओ अ़तेन्‍पाङ खाक्‍को काइसा?”
३७ मो मोसाओ अ़य़ङ्‌हुप काचिन्‍पा य़ङा,
“खाक्‍कोसाआ मो म़ना सोमातुक्‍तु,
मोङा।”
येसुआ मो अ़लोवा,
“खाराकि खानाछाङ मोवात्‍निङा चुवा।”
मार्था खोन्‍कि मरियम
३८ येसु खोन्‍कि अ़चुकाखेङ्‌पाचि लाम्‌दा म़खाराङाहिदा खोचि अ़क्‌तात तेन्‌दा म़तादिसा,
खोन्‍कि मार्था अ़ऩङ मुवाङाओ अ़क्‍छा मेत्‍छामाआ अ़खिम्‌हुत्‌दा येसु बुत्‍तु।
३९ मरियम अ़ऩङ मुवाङाओ खोसोओ अ़क्‍छा अ़निछा युङाङा।
मो हाङ्‌पाओ अ़लाङ्‌चोक्‌वादा युङाकि खोक्‍कोसोओ अ़चुय़ङ एनुयुङ्‌सुङु।
४० मेन मार्था ब़द्‍धे साऩङ्‌वा मेत्‍मा काचिदा मान्‍कासुहेलोक लिसाङा।
मो येसुएदा ताकि य़ङा,
“हाङ्‌पो,
अ़ङ्‌निछाआ साऩङ्‌वा काचिदा अ़ङ्‌का अ़ङ्‌दाप्‍म़ङ अ़मुवाङ्‌युङ्‌साङ,
खानानिन त़खान्‍मिन्‌येन?
मो लोवानुम,
खोन्‍कि खोसाआ अ़ङ्‌का अ़फाङाने।”
४१ मेन हाङ्‌पाआ मो अ़लासालोवा,
“मार्था,
मार्था!
खाना मिन्‍राक त़मुकिना ब़द्‍धे काचिचिआ आम्‍मिन्‍मा अ़सात्‌युङ्‌याङ।
४२ मेन अ़नुछ्‍याओ अ़नुवाक य़ङ अ़क्‌तात ओन्‍ङा युङ्‌याङ।
मो अ़नुवाक य़ङ मरियम्‌आ छेन्‍तुयुङ्‌सु,
मो खोएदाङ्‌का अ़ङाप्‍निन।”
लुका १०:१-२४
लुका १०:२५-४२