रोमि कप्‍तानाओ अ़साकोङ्‌छ़ङ
येसुआ म़ना मुक्‍लाचि ओ झारा य़ङ्‌चि खाम़एत्‍तुचिउचिकि कफर्नहुम्‌ह्‍यात्‍नि म़खारा।
 मोदा अ़क्‍छा रोमि कप्‍तानाआ ब़द्‍धे सोमातुक्‍तुङुओ अ़हारुक तुआकि स़मादामा मुवाङा।
 मो कप्‍तानाआ येसुओ अ़तुक्‌वादा एनुकि अ़क्‍चित्‌कापाङ यहुदिचिओ अ़धुवाचि येसुएदा खाइसुचि,
खोन्‍कि “बानानिन खोन्‍कि अ़ङ्‌हारुक नुनिप़नि”नि बुक्‍मेत्‍तुचि।
 यहुदिचिओ अ़चुअ़धुवाचि येसुएदा म़ताकि अ़चुछुक अ़न्‍नुनु म़फाङ्‌ताकि अ़लोवा,
“ओ रोमि कप्‍ताना खानानिन्‌आ फामा खान्‍तुओ म़ना मुयाङ,
 देकिनालो खोसाआ आन्‍रावाचि सोमातुक्‍तुचि,
खोन्‍कि आन्‍कान अ़क्‌तात यावायोक्‍खिम म़मेत्‍तापुवायुङ्‌सा।”
 खोन्‍कि येसु मोचिएनान म़खारा।
कप्‍तानाओ अ़खिम च़क्‌दा म़तालाहिदा कप्‍तानाआ अ़यावाचि खाइसुचिकि ओवात्‍नि लोमेत्‍तुचि,
“हाङ्‌पो,
दुखा मान्‍मुदानिन।
अ़ङ्‌का अ़ङ्‌खिम्‌दा खानानिन वाक्‍मा अ़खान्‍ङाओ अ़ङ्‌का अ़मुऩङ्‌ऩङ।
 खोन्‍किना अ़ङ्‌का आप्‍पिछाङ आम्‍नुओ बुदा तामा अ़खान्‍ङाओनि अ़मित्‍ऩङ्‌च़ऩङ।
मेन हाङ्‌पो,
‘नुवाखारा!’
नि लोनिप़नि खोन्‍कि अ़ङ्‌हारुक नुखात।
 अ़ङ्‌का सिन्‍तुङ्‌योङ देकिनालो अ़ङ्‌का आप्‍पिछाङ अ़ङ्‌छोङ्‌दुओ पाङ्‌यिचिओ अ़चुपाङ्‌दा याक्‍ङाङा,
खोन्‍कि अ़ङ्‌पाङ्‌दा रात्‍खामिचि म़याक्‌याङ।
अ़ङ्‌का अ़क्‍छा ‘खारा!’
नि लोङ,
खोन्‍कि मो खात,
नि ‘बाना!’
नि लोङ खोन्‍कि मो बान।
अ़ङ्‌का अ़ङ्‌हारुक,
‘ओ मु!’
नि लोङ,
खोन्‍कि खोसाआ मो मु।”
 ओ अ़य़ङ अ़एनाकि येसु दोम्‍तुदो,
खोन्‍कि खोक्‍को कात़ङ म़ना मुक्‍लाचिएह्‍यात्‍नि म़हुसान्‍चिन्‌कि म़लोचि,
“अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
इस्राएल्‌दाओ साङ्‌एदाछाङ ओन तोक्‍पो साकोङ्‌छ़ङ अ़ङ्‌का मान्‍धित्‌युक्‍तुङ।”
१० कप्‍तानाओ अ़य़ङ्‌खान येसुएदा काबात म़नाचि खिम्‌या म़लासाखाराहिदा अ़हारुक नुवाचिआयुङ्‌सा।
येसुआ मेन्‍मित्‍माओ अ़छा अ़लेइसाओ
११ अ़क्‍चित लेन्‌कि येसु नाइन्‌निओ सहरादा म़खारा।
खोक्‍कोसोओ अ़चुकाखेङ्‌पाचि खोन्‍कि नि ब़द्‍धे म़नाचि खोक्‍कोएनान म़खारा।
१२ येसु सहराओ अ़लाप्‍तिखोप्‌दा म़तादिसाहिदा म़नाचिआ अ़क्‍छा सुवादाओ म़ना अ़खुयाकि म़लोन्‍ताङा।
सुवादाओ म़ना अ़क्‍छा मेन्‍मित्‍माओ अ़क्‍छा ओन्‍ङा ओ दुवाछा अ़छा ओ।
मो मेन्‍मित्‍माएनान सहरादाओ ब़द्‍धे म़नाचिछाङ म़याआङा।
१३ हाङ्‌पाआ मो मेन्‍मित्‍मा अ़खाकि खोक्‍कोसोओ अ़चुसोम्‍तुआ।
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ मो अ़लोवा,
“खाना मान्‍खाप्दा!”
१४ खोन्‍कि येसु बुया म़खाराकि स़पोक अ़खुयाङाओ दोङ्‌लोङ्‌स़ङ अ़नोप्‍ता।
खोन्‍कि काखुन्‌चि चोप्‍नि म़एवादिसा।
खोन्‍कि येसु म़य़ङा,
“सावाछा,
अ़ङ्‌का लोनाङ्‌ना,
पुवालोन्‍ता!”
१५ सुवादाओ दुवाछा पुवालोन्‍ताकि युङा खोन्‍कि चेप्‍मा पुक्‍तु।
येसुआ मो सावाछा मोसोओ अ़मा अ़लासापुवा।
१६ झाराकापाङ म़क़साकि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङ लोङ्‌याङ्‌सा म़य़ङा,
“अ़क्‍छा अ़धिवाङ निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु आन्‍कान्‌एदा म़तायुङ्‌सा।
निनाम्‍हाङ आप्‍पिओ अ़चुम़नाचि फासि म़युवायुङ्‌सा।”
१७ येसुओ अ़चुतुक्‌वादाओ य़ङ्‌खान यहुदिया धिखाहुप भेप्‍लो खोन्‍कि मोसोओ ऱङ्‌कोप्‍नि झारादात्‍नि फेसा।
युहन्‍नाआ येसुओ अ़चुतुक्‌वादा य़ङ तुप्‍सि छुत्‍तुचिओ
१८ युहन्‍नाओ अ़चुकाखेङ्‌चिआ ओ झारा काचिचि युहन्‍ना खाअ़एत्‍ता।
१९ खोन्‍कि युहन्‍नाआ अ़काखेङ्‌चिएदाओ ह़वाङ बुत्‍तुचिकि हाङ्‌पाएदा सेन्‍सि खाइसुचि,
“दि काता खानानिन्‌ङा ओ हे,
आन्‍कान्‍का नि हुङुम्‍का ओ?”
२० खोन्‍कि मोचिआ येसुएदा ताचिकि अ़सेनाचु,
“‘दि काता खानानिन्‌ङा ओ हे,
आन्‍कान्‍का नि हुङुम्‍का ओ?’
नि aबप्‍तिस्‍मा काप़ युहन्‍नाआ आन्‍काच्‍या सेन्‍सि ऩछुत्‍ताच्‍याओ।”
२१ मोन्‍ग़रिङा येसुआ सारिमाआ लाउचिओचि,
कातुक्‌चि खोन्‍कि चाकावालावाआ लाउचिओ ब़द्‍धे म़नाचि म़नुसुचि खोन्‍कि ब़द्‍धे दोप्‍म़क्‌चिछाङ काखाङ म़मुचि।
२२ खोन्‍कि येसुआ युहन्‍नाओ अ़काखेङ्‌पाचि म़लोचि,
“खानानिन्‌आ दि-दि त़खाम्‌युङ्‌सुम खोन्‍कि त़एनुम्‌युङ्‌सुम,
खारानिन्‌कि युहन्‍ना मो दुम्‌ङा खाएत्‍तानुम।
दोप्‍म़क्‌चि खाम़खाङ,
एक्‍सोक्‌वाचि म़कोन,
क़माधामा सारिमाआ लाउचिओचि म़सेङायुङ्‌सा,
खोन्‍कि फेङ्‌नाबाक्‌चि खाम़एन,
म़सुवादाओचि म़खोन्‍तालोन्‍तायुङ्‌सा खोन्‍कि मान्‍तोक्‍कादाचिआ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुनुय़ङ्‌खान एन्‍मा अ़तोक्‌याङ।
२३ अ़ङ्‌तुक्‌वादा मान्‍केङ मान्‍मुकादा म़ना अ़नुछ्‍याङा आसिखा कातोक ओ।”
२४ युहन्‍नाओ अ़काखेङ्‌चिआ येसु अ़छिरादाचुकिना खोक्‍कोसाआ युहन्‍नाओ अ़तुक्‌वादा म़ना मुक्‍लाचि लोमा म़पुक्‍तुचि,
“खानानिन लेक्‍लेक्‍लेक्‌वाओदा दि खाङ्‌सि त़लोन्‍तिन?
दि ह़क्‌आ म़म्‍सुङुओ द़ङ?
२५ माङ्‌नालो खानानिन दि खाङ्‌सि त़लोन्‍तिन?
दि अ़नुवाक तित्‌चि काहुम म़ना खाङ्‌सि?
मेन लेत्‌याङ्‌ओ तित काहुम म़ना खोन्‍कि अ़नुवाक सामाचि कायाङ म़ना ना हाङ्‌ओ अ़चुहाङ मुखा खिम्‌चिदा म़युङ।
२६ माङ्‌नालो खानानिन देकि त़लोन्‍तिन म़ल़क?
दि निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु खाङ्‌सि?
उवा,
अ़ङ्‌का अ़नुछ्‍या खानानिन लोनानिन,
निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचिदाङ्‌काछाङ अ़क्‍छा तोक्‍पो म़ना त़खाम्‌युङ्‌सुम।
२७ ओ मोङा ओ,
ओसोओ अ़तुक्‌वादा साम्‍कालिन्‌दा छाप्‍तायुङ्‌सा,
‘खाखो,
अ़ङ्‌का अ़ङ्‌य़ङ काखुन आम्‍बु-आम्‍बु छुत्‍तुङ,
मोसाआ आम्‍नुओ बुदा आम्‍नुओ लाम चुम्‍सु।’b
२८ अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
मेत्‍छामाएदाङ्‌का कालिचिदा बप्‍तिस्‍मा काप़ युहन्‍नादाङ्‌का तोक्‍पो साङ्‌छाङ मान्‍लियुक।
खोन्‍नुछाङ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌दा साङ झारादाङ्‌का अ़चुप्‍पो मुयाङ,
खो युहन्‍नादाङ्‌का तोक्‍पो ओ।”
२९ झारा म़नाचि खोन्‍कि दाम्‍दु कालात्‍चिआ येसुओ ओ अ़चुय़ङ अ़एनाकि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुकाचि अ़नुवाक निकिना म़काङ्‌सा।
देकिनालो मोचि बुया युहन्‍नाएदाङ्‌का बप्‍तिस्‍मा म़लोआयुङ्‌सा।
३० मेन फरिसिचिकि cमोसाओ अ़य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचिओन निनाम्‍हाङ्‌आ मोचिओ निकि अ़मुवाओ अ़मित्‍चिऩङ अ़छिराकि युहन्‍नाएदाङ्‌का बप्‍तिस्‍मा मान्‍लोक्‌चि।
३१ “ओ दुङ्‌दाओ म़नाचि अ़ङ्‌का दिएनान तोङ्‌सुङ्‌खाङ्‌च़ङ?
मोचि दियाको म़मुयाङ?
३२ मोचि ना हातादा म़युङ्‌कि नाम्‍कालोक अ़चुप्‍पो छाचिवाकोचि म़मुयाङ,
मोचिआ नि अ़चुयावाचि म़बुत्‍तुचि,
‘आन्‍कान्‍का आम्‍नुओ निम्‍पाङ बासुरि मुत्‍तिन्‍काहिदा खानानिन मान्‍थोम्‍त़दान।
आन्‍कान्‍का म़ना खुम्‍माओ छाम लुन्‍का,
मेन खानानिन मान्‍खाप्‍त़दान।’
३३ खोन्‍नुछाङ बप्‍तिस्‍मा काप़ युहन्‍ना ना पेम्‍पाक चायाङ्‌सा माङ्‌लो अङ्‌गुरा माङ्‌वा दुङ्‌याङ्‌सा ता,
खोन्‍कि खो खानानिन्‌आ चाकावालावाआ लाउओ म़नानि त़लोम।
३४ म़नाओ अ़छा चासा खोन्‍कि दुङ्‌सा ता,
खोन्‌ओसा मोचि म़य़ङ्‌याङ,
‘खानुम,
ओ म़ना ना बुक्‍ध़राक,
खाबात सेत्‍चावा,
दाम्‍दु कालात्‌चि खोन्‍कि हेवामिचिओ अ़चुयावा!’
३५ मेन निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुखारुदाङ्‌का चिन्‍माय़ङ य़ङ अ़छ़ङ निओ य़ङ खोक्‍कोसोओ अ़चुखारुदा काकोन्‍चिआङा अ़कान।”
हेवामि मेत्‍छामाओ अ़हेवा अ़लेत्‍तापुवाओ
३६ अ़क्‍छा फरिसिआ येसु खोएदा चा चासि बुत्‍तु।
खोन्‌ओसा येसु मो फरिसिओ अ़खिम्‌दा म़खाराकि चा चाखादा म़युङा।
३७ मो सहरादाओ अ़क्‍छा हेवा कामु मेत्‍छामाआ येसु फरिसिओ अ़खिम्‌दा चा चासि म़तायुङ्‌सानिओ सिन्‍तु।
खोन्‍कि खो अ़क्‌तात वाचेत्‍लुङ्‌ओ दावाछादा अ़लुङ्‌छ़साङाओ नाम्‍नुवाङाओ सुङ तारुकि ता,
३८ खोन्‍कि खो येसुओ अ़चुदेङ्‌दा अ़चुलाङ च़क्‌दा एवाकि खावा,
खोन्‍किना अ़म़क्‌वाआ येसुओ अ़लाङ वापोक्‍मा पुक्‍तु।
खोन्‍कि खोक्‍कोसोओ अ़चुलाङ अ़ताङ्‌मुवाआ त़क्‍तुप़किना चुप्‍मा मेत्‍तु खोन्‍कि मो नाम्‍नुवाङाओ आक्‌वा थोक्‍तु प़।
३९ ओ खाकि येसु काबुत फरिसि अ़मिन्‍मादा आप्‍पि मिना,
“ओ म़ना निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु ओनालो ना खोक्‍को कानोप मेत्‍छामा दियाको हेवामिओ निकिना सिन्‍मादोराङाओ।”
४० मोन्‍ग़रि येसुआ मो फरिसि अ़लोवा,
“सिमोन,
अ़ङ्‌का खाना अ़क्‌तात य़ङ लोमादोत्‌याङ।”
मोसाआ लो,
“लोनि काचिन्‍पो!”
४१ येसुआ अ़लोवा,
“अ़क्‍छा म़नाओ ह़वाङ अ़नाक काचाचि युङाङाचि।
अ़क्‍छाआ पाच सयेकाdरुपाओ फेक्‌वा,
खोन्‍कि नितात्‌आ पचास्‌कारुपाओ फेक्‌वा अ़लोआचु।
४२ मोचि ह़वाङ्‌माङ्‌सा मो नाक लामाछोत्‍मा मान्‍ऱअ़दाचु,
खोन्‌ओसा नाक काप़पाआ ह़वाङ्‌माङ्‍ओ अ़चुनाक लेत्‍तुप़चि।
हान य़ङाखा,
मोचिएदा खाक्‍कोसाआ नाक काप़पा ब़द्‍धे सोमातुक्‍तु?”
४३ सिमोन्‌आ लो,
“अ़ङ्‌मित्‍मादा खाक्‍कोसोओ ब़द्‍धे अ़नाक लेत्‍ता,
मोसाआ ब़द्‍धे सोमातुक्‍तु।”
येसुआ अ़लोवा,
“खाना खोप्‍तालो त़य़ङा।”
४४ खोन्‍किना येसु मो मेत्‍छामाएह्‍यात्‍नि म़हुसान्‍चिन्‌कि सिमोन अ़लोवा,
“ओ मेत्‍छामा त़खा?
अ़ङ्‌का आम्‍खिम्‍हुत्‌दा वाङाङ्‌नुछाङ खाना eअ़ङ्‌लाङ वास़खा चाक्‌वातारि मान्‍प़त़दाङ।
मेन ओसाआ ना अ़ङ्‌लाङ अ़म़क्‌वाआ वापोक्‍तुकि अ़ताङ्‌मुवाआ त़उयुङ्‌सु।
४५ खाना साया मेत्‍माओ चुप्‍मा मान्‍मेत्‍त़दाङ,
मेन ओ मेत्‍छामाआना अ़ङ्‌का वाङाङ्‍ओ ग़रिदाङ्‌काङा अ़ङ्‌लाङ fचुप्‍मा मेत्‍मा मान्‍लेत्‌युक्‍तु।
४६ खोन्‍कि अ़ङ्‌का खाना अ़ङ्‌ताङ्‌दा आक्‌वा मान्‍थोक्‍त़दाङ।
मेन ओसाआ ना अ़ङ्‌लाङ्‌दा नाम्‍नुवाङाओ आक्‌वा अ़थोक्‍ताङ्‌पुवाङ्‌युङ्‌साङ।
४७ खोन्‌ओसा अ़ङ्‌का खाना लोना,
ओसोओ ब़द्‍धे अ़हेवाचि लेत्‍तुङ्‌युङ्‌सुङ्‌निओ य़ङ ओसाआ अ़ङ्‌का ब़द्‍धे सोमाअ़तुक्‍ताङ्‌निओ य़ङ्‌आ खाङ्‌मुसु।
मेन साङ्‌को उन्‍नि अ़हेवा लेत्‍तुङ,
मोसाआ उन्‍नि ओन्‍ङा अ़ङ्‌का सोमाअ़तुक्‍ङा।”
४८ खोन्‍किना येसुआ मो मेत्‍छामा अ़लोवा,
“अ़ङ्‌का आम्‍हेवा लेत्‍नायुङ्‌ना।”
४९ मोदा अ़क्‍नि चासि म़युङाओ म़नाचिआ अ़क्‍छा निएदा य़ङ्‌मा अ़पुक्‍ता,
“हेवाछाङ कालेत साङ ओक्‍को?”
५० येसुआ मो मेत्‍छामा अ़लोवा,
“खाना साकोङ्‌छ़ङ त़मुवाओसा निनाम्‍हाङ्‌आ खाना ऩलेइसायुङ्‌सा।
हान मिन्‍राक मान्‍मुमाङ खारा।”
लुका ७:१-१०
लुका ७:११-३५
लुका ७:३६-५०