येसुओ अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पादा थालि म़बाङ्‌ताओ
१४
हान aकाक्‍माखात्‍मा चानुचा खोन्‍कि खमिरा मान्‍पाक्‍माय़ङ पेम्‍पाक्‌ओ चानुचा ह्‍वालेन ओन्‍ङा युङाङा।
मुलो काब़क्‍पाचि खोन्‍कि मोसाओ अ़य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचिआ साङ्‌आछाङ मान्‍सिन्‍माङ येसु लाप्‍मा खोन्‍कि सेत्‍मा अ़वाखाम अ़लाप्‍ताङा।
 मेन मोचि म़य़ङा,
“चानुचाओ ग़रिदा माआङ,
माङ्‌लो म़नाचिओ अ़चुमाइसुङ्‌कात।”
 अ़क्‌लेन येसु बेथानिया तेन्‌दा सिमोन्‌ओ अ़खिम्‌दा म़युङाङा।
खो क़माधामा सारिमाआ लाउयुङ्‌सु।
खोक्‍को सिमोन्‌ओ अ़खिम्‌दा चा चासि म़युङाङा मोन्‍ग़रि अ़क्‍छा मेत्‍छामा वाचेत्‍लुङ्‌ओ दावाछादा ब़द्‍धे अ़लुङ्‌छ़साङाओ जतामसिओ नाम्‍नुवाङाओ सुङ तारुकि ता।
खोन्‍कि दावाछा केरुकि येसुओ अ़चुताङ्‌दु सुङ थोक्‍तु प़।
 मेन खा-खाक्‍को मोदा कायुङ म़नाचि अ़चुमाइसुङ्‌काराकि खो-खोचिएदा म़य़ङा,
“देकि ओन अ़लुङ्‌छ़ओ नाम्‍नुयाङ्‌ओ सुङ ओवात्‍नि मोहा लुक्‍मा?
 ओ सुम्‌कासयेदाङ्‌का च़लोक रुपाओ फेक्‌वादा इनाकि मान्‍तोक्‍कादाचि म़पुवाओदे नुवाओ!”
खोन्‍किना मोचिआ मो मेत्‍छामा चाअ़त्‍लो याअ़सान्‍ता।
 मेन येसुआ म़लोचि,
“मो देत्‍छाङ मान्‍लोदानुम!
खानानिन ओ मेत्‍छामा देकि दुखा त़प़म्‌योम?
ओसाआ ना अ़ङ्‌को निम्‍पाङ अ़क्‌तात अ़नुवाक काचि मुयुङ्‌सु।
 देकिनालो मान्‍तोक्‍कादाचि ना खानानिन्‌एनान अ़धुन म़युङ्‌युङ,
खोन्‍कि खानानिन मोचि देम्‍खा फामा त़स़न,
मोन्‍ग़रि फामा त़ऱम्‍च़म!
मेन अ़ङ्‌का ना खानानिन्‌एनान अ़धुन अ़युङ्‌ऩङ।
 ओसाआ अ़ऱमाओन मुयुङ्‌सु।
ओसाआ ओ नाम्‍नुओ सुङ्‌आ अ़ङ्‌पोक खुम्‍मा बुयाङा थोक्‍तुकि अ़ङ्‌का अ़चुम्‍ङाङाओ।
 अ़नुछ्‍या अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन झारा हेन्‍खामादा खादा-खादा ओ नुय़ङ्‌खान खालु मोदा-मोदा ओ मेत्‍छामाओ अ़काचि मोसोओ अ़मित्‍मादा मो य़ङ म़नाचिआ खाअ़लु।”
यहुदाआ येसु धान्‍तुओ
१० खोन्‍किना येसुओ बारकापाङ अ़चुकाखेङ्‌पाचिएदाङ्‌काओ अ़क्‍छा यहुदा इस्‍करियोत्‌निओ येसु लाप्‍माप़मा निम्‍पाङ मुलो काब़क्‍पाचिएदा खारा।
११ यहुदाओ अ़य़ङ अ़एनाकिना मुलो काब़क्‍पाचिओ अ़चुऩङानुवा,
खोन्‍कि छेन्‍बि प़मा निकिना खो अ़हिप्‍ता।
खोन्‌ओसा खोसाआ येसु खोचि लाप्‍माप़मा निम्‍पाङ अ़वाखाम लाम्‍मापुङ्‌सु।
येसु अ़चुकाखेङ्‌पाचिएनान आदेङ्‌ओदु चानुचा म़चाओ
१२ खोन्‍कि खमिरा मान्‍पाक्‍माय़ङ पेम्‍पाक चानुचाओ बुयाओ लेन,
काक्‍माखात्‍मा चानुचाओ थुबाछाओ हेन्‍खोक्‌वा म़धान्‍ताङा।
मो लेन्‌दा येसुओ अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ खोक्‍को अ़सेना,
“खादा आन्‍कान्‍का खारिन्‍काकि आम्‍नुओ निम्‍पाङ काक्‍माखात्‍मा चानुचा चामा चुम्‍सुम्‍कानेनि खानानिन त़मिनिन्‌येन?”
१३ खोन्‍किना येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचिएदाओ ह़वाङ ओवात्‍नि म़लोचिकि मोचि म़छुत्‍तुखाइसुचि,
“खानाचि सहरादा त़वाङ्‌चिङ्‌चिहिदा दावादा चाक्‌वा खुन्‌याङ्‍ओ अ़क्‍छा दुवाछाएनान त़तुविन,
मो म़ना खिम्‌दा वाङ्‌लोतारि मोसोओ अ़देङ-अ़देङ त़ङ्‌तावाक्‍ताचु।
१४ खोन्‍कि खानाचिआ मो खिम्‍हाङ्‌पा लोवाचु,
‘काचिन्‍पाआ अ़ङ्‌का अ़ङ्‌काखेङ्‌पाचिएनान काक्‍माखात्‍मा चानुचा चामाओ निकि युङ्‌खा खादा युङ्‌याङ?’
नि खानानिन ऩसेनिन्‌येन।
१५ मोसाआ खानाचि धाउछान्‌दु चोङ्‌सायुङ्‌साओ खोन्‍कि चुम्‍सायुङ्‌साओ अ़धिवाङ खिम्‍खोप खाङ्‌त़मेत्‌चि।
मोदा आन्‍को निम्‍पाङ चुम्‍साचु।”
१६ खोन्‍किना ह़वाङ काखेङ्‌पाचि सहरादा तालाचि,
खोन्‍कि झारा सामाचि येसुआ मोचि म़लोचिओवात्‍निङा अ़धिराचु।
खोन्‍कि मोचिआ काक्‍माखात्‍मा चानुचा अ़चुम्‍साचु।
१७ खोन्‍किना अ़नाम्‍प़क येसु बारकापाङ अ़चुकाखेङ्‌पाचिएनान म़ताला।
१८ खोन्‍कि खोचि तेबलादा चा म़चाङाहिदा येसुआ म़लोचि,
“अ़नुछ्‍या अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
खानानिन्‌एदाओ अ़क्‍छा अ़ङ्‌काएनान चा काचाआ अ़ङ्‌का अ़धान्‍ङा।”
१९ मो अ़एनाकि मोचिओ अ़चुमिन्‍मा चाअ़त्‍सा,
खोन्‍कि अ़क्‍छा-अ़क्‍छासाआ येसु सेन्‍मा अ़पुक्‍ता,
“मो अ़ङ्‌का ओ?”
२० येसुआ म़लोचि,
“खो बारकापाङ्‌दा अ़क्‍छा ओ,
खोसाआ अ़ङ्‌काएनान खुङ्‌दा पेम्‍पाक लुप्‍तुयुङ्‌सु।
२१ म़नाओ अ़छा ना खोक्‍कोसोओ अ़तुक्‌वादा साम्‍कालिन्‌दा छाप्‍तावात्‍नि खात।
मेन अ़चाअ़त्‍मादा छुक मो म़ना,
साङ्‌आ म़नाओ अ़छा धान्‍तु।
मो म़ना ना मान्‍लिओदे खोसोओ निम्‍पाङ अ़नुवाक लिसाओ।”
२२ खोन्‍कि मोचि चा म़चाङाहिदा येसुआ पेम्‍पाक अ़क़क्‍ताकि आसिखा अ़पुवा,
खोन्‍कि अ़धाङ्‌साकि अ़चुकाखेङ्‌पाचि प़याङ्‌सा म़लोचि,
“ओ लोआनुम,
ओ अ़ङ्‌पोक ओ।”
२३ खोन्‍किना खोक्‍कोसाआ अङ्‌गुरा माङ्‌वा याआङाओ लाङ्‌चोक्‍खुङ अ़क़क्‍ताकि निनाम्‍हाङ आलाङ अ़पुवा,
खोन्‍कि मो अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़प़चि,
खोन्‍कि मोचि झारासा मोदाङ्‌का अ़दुङा।
२४ “ओ अ़ऩङ्‌वा य़ङ्‌छ़ङ्‌ओ अ़ङ्‌ह़ ओ,
मो ब़द्‍धेसोओ निकिना हेवा लेत्‍माओ निम्‍पाङ सोन।
२५ अ़नुछ्‍या अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
अ़ङ्‌का निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌दु अ़ऩङ्‌वा अङ्‌गुरा माङ्‌वा मान्‍दुङ्‌माङ्‌तारि अ़ङ्‌का देम्‍खाछाङ अङ्‌गुरा माङ्‌वा अ़लाऩङ्‌दुङ्‌ऩङ।”
२६ खोन्‍किना खोचिआ अ़क्‌तात साम्‍ऱङ अ़लुवाकि जैतुन भ़ऱदुत्‍नि म़खारा।
पत्रुस्‌आ ऩङाअ़छित्‌ओ येसुआ खाअ़लुसाओ
२७ खोन्‍किना येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि,
“खानानिन झारासा त़छित्‍ङादाङाऩङ,
देकिनालो ओवात्‍नि छाप्‍तायुङ्‌सा,
‘अ़ङ्‌का अ़ङ्‌भेरा काखाङ धात्‍तुङ,
खोन्‍कि भेराचि फात्‍ताफेला म़लि।’b
२८ मेन अ़ङ्‌का लाङाखोन्‍ङालोन्‍ङाकि खानानिन्‌एदाङ्‌का बुया गालिल्‌दा खात्‍ङा।”
२९ पत्रुस्‌आ येसु लासुलो,
“झारा देङ म़लानुछाङ अ़ङ्‌का देम्‍खाछाङ अ़लाऩङ।”
३० येसुआ पत्रुस लासुलो,
“अ़नुछ्‍या अ़ङ्‌का खाना लोना,
आय़ अ़खाखुत्‌ङा,
वापापा ह्‍वादु ओक्‍मा बुया,
खाना अ़ङ्‌का सुम्‌कादु ऩङात़छित्‍ङा।”
३१ मेन पत्रुस्‌आ च़लोक क़रान्‍चिन्‌कि लो,
“अ़ङ्‌का खानानिन्‌एनान स़मादोत्‌नुछाङ अ़ङ्‌का देम्‍खाछाङ खानानिन ऩङाअ़छित्‍नानिमिन।”
खोन्‍कि नि झारा अ़चुकाखेङ्‌पाचिआछाङ मोवात्‍निङा अ़लोवा।
गेतसमनिदा येसु याम़माराओ
३२ खोन्‍किना खोचि गेतसमनिनिओदा म़खारा,
खोन्‍कि येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि,
“अ़ङ्‌का यामात्‍ङाङातारि खानानिन ओदाङा युङायाक्‍तानिन।”
३३ खोक्‍कोसाआ पत्रुस,
याकुब खोन्‍कि युहन्‍ना अ़क्‍नि म़खात्‍तुचि,
खोन्‍कि खोक्‍कोसोओ अ़चुमिन्‍मा अ़न्‍नुनु योक्‍तुकिना अ़चुराक सुवा।
३४ खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ मोचि म़लोचि,
“अ़ङ्‌साकोङ्‌वा अ़न्‍नुनु दुखाआ स़न्‍दान ओन्‍तेका लिसायुङ्‌सा।
खानानिन ओदाङा युङानिन,
खोन्‍कि अ़ङ्‌काएनान चाप्‍चाप्‍चाप्‌वा युङानिन।”
३५ खोक्‍को अ़क्‍चित ह्‍यात्‍नि म़खाराकि बाखादा म़बोम्‍सान्‍चिन।
खोन्‍कि लिमा ऱनालो तामा मुयाङ्‌ओ लाङ्‌चोक्‍खुङओ दुखा अ़ङ्‌काएदाङ्‌का माङ्‌निप़निनि य़ङ्‌सा याम़मारा।
३६ खोक्‍को म़य़ङा,
“अब्‍बा,
अ़ङ्‌पापा,
खानानिन्‌आ झारा य़ङ्‌चि मुमा त़ऱम्‍च़म।
ओ दुखाओ लाङ्‌चोक्‍खुङ अ़ङ्‌काएदाङ्‌का माङ्‌निप़नि।
खोन्‍नुछाङ अ़ङ्‌मिन्‍मावा माआङ,
मेन आम्‍नुओ मिन्‍मावा लिने।”
३७ खोन्‍किना येसु अ़चुकाखेङ्‌पाचिएदा म़लासाताहिदा मोचि म़इम्‍सादायुङ्‌साओ म़धिरुचि,
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ पत्रुस अ़सेना,
“सिमोन,
दि खाना त़इम्‌याङ?
खाना अ़क कोम्‌छाङ चाप्‍चाप्‍चाप्‌वा युङ्‌मा त़ऱनान?
३८ चाप्‍चाप्‍चाप्‌वा युङानिन्‌कि यामारानिन,
खोन्‌ओसा चिन्‍माखाङ्‌मादा मान्‍छुक्‍दानिन।
आम्‍नुलावा अ़नुछ्‍या छेयाङ,
मेन आम्‍नुओ पोक अ़ऱनिनिन।”
३९ खोन्‍किना खोक्‍को म़लासाखाराकि बुयाओ य़ङ्‌दाङा याम़मारा।
४० खोक्‍को म़लासाताहिदा मोचि म़लासाइम्‍सादायुङ्‌साओ म़धिरुचि।
देकिनालो मोचिओ अ़चुदुखुप्‌आ अ़चुम़क सिप्‍ताखाराङा।
खोन्‍कि येसु दे लोमा दोराङाओ मोचिआ मान्‍सिन्‌अ़दा।
४१ खोक्‍को सुम्‌कादुओदु म़लासाता खोन्‍कि मोचि म़लोचि,
“दि खानानिन हान्‍छाङ त़इम्‍सिन्‌येन खोन्‍कि सावात़तोम्‍सिन्‌येन?
हान मोन्‍ङाने!
खानुम,
अ़ङ्‌का म़नाओ अ़छा धान्‍माकि हेवामिचिओ अ़चुछुक्‌दा पाक्‍माप़मा ग़रि ताचिआयुङ्‌सा!
४२ थिन्‍तानिन!
खारिन्‍ने!
खानुम,
अ़ङ्‌का काधान म़ना च़क्‌दा युङ्‌याङ!”
येसु अ़लावाओ
४३ येसु म़चेवाङाहिदाङा बारकापाङ अ़चुकाखेङ्‌पाचिएदाओ अ़क्‍छा,
यहुदा तादिसा।
खोएनान मुलो काब़क्‍पाचिआ,
मोसाओ य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचि खोन्‍कि म़नाचिओ अ़चुअ़धुवाचिआ म़छुत्‍तुचिओ अ़धिवा म़ना मुक्‍लाचि बान्‍छोन्‌चि खोन्‍कि रोलाचि म़खुयुचिकि म़तादिसा।
४४ मोन्‍ग़रि खोक्‍को काधान्‍पा युहुदाआ मोचि अ़क्‌तात बुन प़युङ्‌सुचि,
“खाक्‍को म़ना अ़ङ्‌का चुप्‍मा मेत्‍तुङ,
मोङा ओ,
मो लावानुम खोन्‍कि रात्‍ताखात्‍तानुम।”
४५ खोचि म़तालाङावा च़क्‍नि यहुदा येसुएदा खाराकि लो,
“काचिन्‍पो!”
खोन्‍कि खोक्‍को चुप्‍मा मेत्‍तु।
४६ मोन्‍ग़रिङा मोचिआ येसु अ़क़म्‍ताकि अ़लावा।
४७ खोन्‍किना खोक्‍कोसोओ अ़चुच़क्‌दा म़एवाङाओचिएदाओ अ़क्‍छाआ अ़बान्‍छोन लारुकि मुलो काब़क्‍पाओ अ़हारुक थिलुखात्‍तुकि अ़नाबाक पेक्‍तुखाइसुप़।
४८ येसुआ मोचि म़लोचि,
“दि अ़ङ्‌का काङाप्‍खात्‌ओकि खानानिन बान्‍छोन्‌चि खोन्‍कि रोलाचिएनान अ़ङ्‌का लाप्‍सि त़तान्‌ओ?
४९ अ़ङ्‌का अ़लेन्‍खिन्‍तुम निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‌दा चिन्‌याङ्‌सा खानानिन्‌एनान युङाङ्‌याङ,
मेन खानानिन्‌आ अ़ङ्‌का मान्‍लाप्‍त़दाङ्‌ऩङ।
मेन साम्‍कालिन्‌दाओ य़ङ तालाने!”
५० खोन्‍किना झारा अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ येसु अ़छिरादाकि म़फुङ्‌सा।
५१ खारिओ तित ओन्‍ङा हुम्‍साङाओ अ़क्‍छा सावाछाआ येसु त़ङ्‌तुङु,
खोन्‍कि मोचिआ खो अ़लावा।
५२ मेन खोसाआ खारिओ अ़तित छिरुदोकि अ़काल़ङ्‌द़क्‌ङा फुङ्‌सा।
धियायोक्‍खाओ अ़बुदा येसु
५३ खोन्‍किना मोचिआ येसु मुलो काब़क्‍पाओदा अ़खात्‍ता,
खोन्‍कि मुलो काब़क्‍पाचि,
खोन्‍कि अ़धुवाचि खोन्‍कि मोसाओ अ़य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचि म़कोवान्‌युङ्‌सान्‍चिन।
५४ पत्रुस्‌आ अ़थायाङ्‌काङा मुलो काब़क्‍पाओ अ़बुक्‍लुङ्‌दातारि खोक्‍कोसोओ अ़चुदेङ-देङ त़ङ्‌तुखात्‍तु,
खोन्‍कि खो रात्‍खामिचिएनान मि च़क्‌दा काङ्‌नान्‍चिन्‍सा युङाङा।
५५ खोन्‍किना मुलो काब़क्‍पाचि खोन्‍कि झारा धियायोक्‍खादाओचिआ येसु स़मा दन्‍दा प़मा निम्‍पाङ खोक्‍कोसोओ अ़तुक्‌वादा सोज्‍जेओ सालुम्‍स़ङ लाम्‍मा अ़पुक्‍ता,
मेन मोचिआ दित्‍छाङ मान्‍धिअ़दा।
५६ ब़द्‍धेकापाङ्‌सा खोक्‍कोसोओ अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पादा सोज्‍जेओ सालुम्‍स़ङ अ़पुवा,
मेन मोचिओ अ़चुय़ङ मान्‍तोङ।
५७ खोन्‍किना खा-खाक्‍कोचि म़पुवालोन्‍ताकि खोक्‍कोसोओ अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पादा सोज्‍जेओ सालुम्‍स़ङ अ़पुवा,
५८ “ओक्‍को आन्‍कान्‍का ओवात्‍नि य़ङाओ एनुम्‍का,
‘अ़ङ्‌का म़नाओ अ़छुक्‌आ मुमाय़ङ,
ओ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुब़क्‍खाखिम भुङ्‌सुङ्‌खाइसुङ,
खोन्‍कि सुम्‌कालेन्‌दा म़नाओ अ़छुक्‌आ मान्‍मुमाय़ङ नितात निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम मुङ।’”
५९ मेन खोन्‍नुछाङ मोचिओ अ़चुसालुम्‍स़ङ मान्‍तोङ।
६० खोन्‍किना मुलो काब़क्‍पा मोचिओ अ़चुरादा पुवालोन्‍ताकि येसु सेनु,
“देकि खाना देत्‍छाङ त़य़ङ्‌नानान?
ओ म़नाचिआ आम्‍देङ्‌सालाप्‍पादा अ़प़याङ्‌ओ सालुम्‍स़ङ दि ओ?”
६१ मेन येसु वाइवेत म़युङा,
खोन्‍कि य़ङ मान्‍लाअ़दा।
मुलो काब़क्‍पाआ खोक्‍को लासुसेनु,
“दि खानानिन आन्‍कान्‍का साया मेत्‍तुम्‌योम्‍काओ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुछा ख्रिस्‍त ओ?”
६२ खोन्‍कि येसु म़य़ङा,
“अ़ङ्‌काङा ओ,
खोन्‍कि खानानिन्‌आ अ़ङ्‌का म़नाओ अ़छा सावापोरि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुचुप्‍ताङ्‌छुक्‌लिप्‍पा युङ्‌ङाङाओ,
खोन्‍कि नाम्‍छ़ऱदुओ य़वारिदा य़ङाङाओ मोचिआ ऩखाङ्‌ङा!”
६३ खोन्‍किना मुलो काब़क्‍पाआ अ़तित रेउकि य़ङा,
“आन्‍कान हान नि च़लोक दि सालुम्‍स़ङ्‌चि म़दोत कि?
६४ ओसाआ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़सायापेप्‍तुओ खानानिन्‌आ त़एनुम्‌युङ्‌सुम!
खानानिन देत़य़ङिन म़ल़क?”
खोन्‍कि मोचि झारासा सेत्‍माङा खान्‍तु निकिना खोक्‍को अ़ह़त्‍ता।
६५ खोन्‍किना खा-खाक्‍कोसाआ खोक्‍को थुक्‍मा अ़पुक्‍ता,
खोन्‍कि खोक्‍कोसोओ अ़चुम़क अ़दिप्‍तापुवाकि धात्‌याङ्‌सा अ़लोवा,
“साङ्‌आ त़धात्‌याङ,
निनाम्‍हाङ्‌य़ङ आन्‍कान्‍का खाएत्‍नि!”
खोन्‍कि रात्‍खामिचिआ खोक्‍को अ़खात्‍ताकि अ़धात्‍ता।
पत्रुस्‌आ येसु अ़सिन्‍ऩङ्‌नि य़ङाओ
६६ खोन्‍कि पत्रुस ह्‍युना बुक्‍लुङ्‌दा युङाङाहिदा मुलो काब़क्‍पाओ अ़हारुक्‍माचिएदाओ अ़क्‍छा ता।
६७ खोन्‍कि मोसाआ पत्रुस मि च़क्‌दा काङ्‌तान्‌यान्‍चिन्‌ओ खाकि खोएह्‍यात्‍नि नुलोक चोप्‌याङ्‌सा लो,
“खानाछाङ नासरत्‌ओ येसुएनान त़युङाङा।”
६८ मेन पत्रुस्‌आ खोक्‍को ओवात्‍नि य़ङ्‌याङ्‌सा अ़ऩङाछिरु,
“खाना दिसोओ अ़तुक्‌वादा त़चेप्‌याङ्‌ओ,
अ़ङ्‌का अ़सिन्‍ऩङ खोन्‍कि अ़तुप्‍ऩङ।”
खोन्‍किना खो बुङ्‌खादाओ लोन्‍खा लाम्‌दा खारा।
६९ मो हारुक्‍माआ मोदा पत्रुस खा,
खोन्‍कि खाकाखाङ्‌चि लामालोमा पुक्‍तुचि,
“ओ म़ना मोचिएदाओ अ़क्‍छा ओ!”
७० मेन पत्रुस्‌आ लासुऩङाछिरु।
अ़क्‍दुकि मोदा खाकाखाङ्‌चिआ पत्रुस अ़लासालोवा,
“अ़नुछ्‍या खाना मोचिएदाओ अ़क्‍छा ओ,
देकिनालो खाना गालिलि ओ।”
७१ खोन्‍किना पत्रुस्‌आ माङ्‌हिम्‍नान्‍चिन्‍सा मोचिएदा किरे चा,
“खानानिन त़लुम्‌योम्‌ओ ओ म़नाओ अ़तुक्‌वादा अ़ङ्‌का सिन्‍माइ-अ़सिन्‍ऩङ।”
७२ खोन्‍कि मोन्‍ग़रिङा ह्‍वादुओदु वापापा ओक्‍ता,
खोन्‍किना येसुआ अ़लोवाओ य़ङ पत्रुस्‌आ मित्‍तुतोक्‍तु,
“वापापा ह्‍वादुओदु ओक्‍मा बुया खाना अ़ङ्‌का सुम्‌कादुतारि ऩङात़छित्‍ङा।”
खोन्‍कि खो घुक्‍स़क्‍नि खावा।