अङ्‌गुराखादा काचि कामुचिओ अ़तुक्‌वादाओ दोय़ङ्‌ला
१२
खोन्‍किना येसुआ मोचिएदा दोय़ङ्‌लादा चेप्‍मा अ़पुङ्‌सा।
“अ़क्‍छा म़नाआ अङ्‌गुराखा पाउ,
खोन्‍कि खोसाआ अङ्‌गुराखाओ अ़ऱङ्‌कोप्‍नि उप्‍तु,
खोन्‍कि अङ्‌गुरा खोक्‍खा अ़क्‌तात होक्‍लुम तु,
खोन्‍कि अ़क्‌तात खा-खाङ्‌का तुङ मु।
खोन्‍किना मो अङ्‌गुराखा हामाचामादा काचि कामुचि प़दोचिकि खो प़न्‍था खारा।
 अङ्‌गुरा तुमाओ ग़रि खोसाआ अ़क्‍छा अ़हारुक अङ्‌गुराओ अ़क्‍चिलोक अ़लोक लासि अ़व़क काचात्‌चिएदा छुत्‍तु।
 मेन मोचिआ खो अ़लावाकि अ़ब़ङ्‌सा खोन्‍कि खो मोहाङा अ़लासाखाइसा।
 खोन्‍किना व़क्‌ओ अ़हाङ्‌पाआ नि अ़हारुक खोचिएदा छुत्‍तु,
मेन मोछाङ खोचिआ अ़ताङ्‌दा अ़ब़ङ्‌साकि अ़साया अ़पेप्‍ता।
 खोसाआ नि अ़हारुक छुत्‍तु,
खोन्‍कि खो मोचिआ अ़सेरा।
ओवात्‍नि खोसाआ नि ब़द्‍धेकापाङ अ़हारुक्‌चि छुत्‍तुचि,
खोन्‍कि मोचिआ देम्‌कापाङ म़धात्‍तुचि खोन्‍कि निचि म़सेरुचि।
 खोन्‍कि मो अङ्‌गुराखा हाङ्‌पाओ अ़क्‍छा ओन्‍ङा सोमातुक्‍तुङुओ अ़चुछा दुवाछा युङालारा।
आदेङ्‌ओदु मोचिआ ‘अ़ङ्‌छा ना साया अ़मेत’नि म़मिनाकि खोक्‍कोसाआ मोचिएदा अ़चुछा अ़छुत्‍ता।
 मेन अ़व़क काचात्‌चिआ अ़क्‍छा निएदा म़य़ङा,
‘ओ ना व़क्‌ओ पाङ्‌कातोक ओ,
बानानिन,
आन्‍कान मो सेरुम्‍ने,
खोन्‍कि आन्‍कान पाङ्‌कातोक लिसिन!’
 खोन्‍किना मोचिआ मो अ़लावा खोन्‍कि अ़सेरा,
खोन्‍कि अ़पोक अङ्‌गुराखादाङ्‌का बुङ्‌खाया अ़वेत्‍ताखाइसा।
 खोन्‍किना मो अङ्‌गुराखाओ अ़हाङ्‌पाआ मोचि दे मुचि?
खोक्‍को म़ताकि मो व़क काचात्‌चि म़सेरुचि,
नि व़क काचात्‌चि म़प़चि।
१० साम्‍कालिन्‌दा छाप्‌याङ्‌ओ ओ य़ङ खानानिन्‌आ मान्‍खिप्‍त़युक्‍तुम?
‘खिम कामुचिआ ऩङाअ़छिराओ लुङ्‌ताक
मो खुचुरोङ्‌दाओ मुलो लुङ्‌ताक म़लिसायुङ्‌सा।
११ ओ हाङ्‌पाआ अ़मुवाओ,
खोन्‍कि ओ आन्‍खाङ्‌मादा म़दोम्‍दाओ मुयाङ!’”a
१२ खोन्‍किना यहुदिचिओ अ़चुबुसुवाचिआ येसु लाप्‍मा अ़लाप्‍ता,
देकिनालो मो दोय़ङ्‌ला खोचिओ अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पादा खोक्‍को म़य़ङाओ निकिना अ़सिन्‍तालावा।
मेन मोचि म़ना मुक्‍लाचिदाङ्‌का म़क़सा,
खोन्‌ओसा मोचिआ खोक्‍को अ़छिरादाकि म़खारालोन्‍ता।
दाम्‍दु छोन्‍मादोत्‌ओ अ़तुक्‌वादा सेन्‍माय़ङ
१३ खोन्‍किना यहुदि बुसुवाचिआ खा-खाक्‍को फरिसिचि खोन्‍कि हेरोद हाङ्‌ओ खा-खाक्‍को अ़म़नाचि येसु म़चेप्‌ओ य़ङ्‌दा धान्‍मा निकिना म़छुत्‍तुचि।
१४ मोचि येसुएदा म़ताकि अ़लोवा,
“काचिन्‍पो,
खानानिन अ़नुवाक त़मुन्‌येन,
अ़छ़ङ त़चेविन,
खोन्‍कि साङ्‌लिप्‍पाछाङ त़वाङिमिन,
खोन्‍कि म़ना त़खान्‌कि काचि त़मुन्‍मिन निकिना आन्‍कान्‍का सिन्‍तुम्‌योम्‍का।
मेन खानानिन निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुलाम अ़छ़ङ खात़चिन्‍तिन।
हान आन्‍कान्‍का लोनि,
आन्‍कान्‍का रोमि तोक्‍पोहाङ bकैसरएदा दाम्‍दु छोन्‍मा मोसाओ अ़य़ङ्‌हुप्‌आ अ़प़न्‍का हे अ़प़न्‍मिन्‍का?
१५ आन्‍कान दाम्‍दु छोन्‍मादोत हे अ़दोत्‍निन?”
मेन येसुआ मोचिओ अ़चुकोङ्‌क़त्‌वा मिन्‍मा अ़सिन्‍ताकि मोचि म़लोचि,
“देकि खानानिन्‌आ अ़ङ्‌का चिन्‍माखाङ्‌मा त़लाप्‍ङाङाऩङ?
अ़क्‌तात रुपाओ फेक्‌वा अ़ङ्‌काएदा बात्‍ताखानुम,
खोन्‍कि मो अ़ङ्‌का खाङ्‌ने!”
१६ खोन्‍किना मोचिआ अ़क्‌तात फेक्‌वा अ़तारा,
खोन्‍कि येसुआ मोचि म़सेनुचि,
“ओदा साङ्‌कोओ अ़लावाछाप खोन्‍कि अ़ऩङ याक्‌याङ?”
“कैसरओ”नि मोचि म़य़ङा।
१७ खोन्‍किना येसुआ मोचि म़लोचि,
“कैसरओ अ़सामाचि कैसरङा पुवानुम,
खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुसामाचि निनाम्‍हाङ्‌ङा पुवानुम।”
येसुआ म़लासुलोचिओ य़ङ्‌आ मोचि दोम्‍तुदोचि।
स़मादामादाङ्‌का खोन्‍मालोन्‍माओसो अ़तुक्‌वादा सेन्‍माय़ङ
१८ खोन्‍किना म़स़दाओचि ऩखोन्‍निन्‍लोन्‍निन्‌नि काय़ङ सदुकिचि येसुएदा म़ता,
खोन्‍कि खोक्‍को अ़सेना,
१९ “काचिन्‍पो,
निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु मोसाआ आन्‍कान म़छाप्‍तापुवायुङ्‌सा,
खाक्‍कोसोओ अ़बुवा छा मान्‍तोक्‍माङ स़दाकि अ़खिम्‍हाङ्‌मा छिरुदानालो अ़बुवाओ निकिना अ़निछाआ मेन्‍मित्‍मा सायाकाम्‍मादोत,
खोन्‍कि अ़बुवाओ निकिना छातोक्‍मा प़मादोत।c
२० अ़क्‍खिम्‌दा सात्‌कापाङ द़क्‍छाचि म़याआङा।
कुम्‍पा सायाकाम्‍सा खोन्‍कि छा मान्‍तोक्‍माङ मो सुवादा।
२१ खोन्‍कि मुक्‍सुआ मो सायाकाम्‍सु,
मेन मोछाङ छा मान्‍तोक्‍माङ सुवादा।
खोन्‍किना सुम्‍पाङ्‌ओतात अ़निछाछाङ मोवात्‍निङा लिसा।
२२ खोन्‍किना सात्‌कापाङ्‌माङ छा मान्‍तोक्‍माङ म़सुवादा।
आदेङ्‌माङ मो मेन्‍मित्‍माछाङ सुवादा।
२३ खोन्‍नालो मोचि म़लाखोन्‍लोन्‌हिदा मो मेत्‍छामा खाक्‍कोसोओ अ़खिम्‍हाङ्‌मा लि?
देकिनालो झारा सात्‌कापाङ्‌माङ्‌आङा मो मेत्‍छामा साया अ़काम्‍सा।”
२४ येसुआ मोचि म़लासुलोचि,
“खानानिन त़फेलिन्‌युङ्‌सिन,
देकिनालो खानानिन्‌आ ना साम्‍कालिन ना निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुसावा त़सिन्‍तुम।
२५ देकिनालो म़सुवादाओ म़नाचि म़लाखोन्‍लोन्‌कि ना मोचि सायाम़काम ना सायाङा म़काम्‍सुप़चि।
मेन मोचि निनाम्‍मादुओ निनाम्‍हाङ काफावात्‍नि म़लि।
२६ म़सुवादाओचिओ अ़चुलामाखोन्‍मालोन्‍माओ अ़तुक्‌वादा दि खानानिन्‌आ स़ङ्‌फोम्‍सुवादा लेराङाओ दोय़ङ्‌लाओ अ़तुक्‌वादा निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु मोसाओ अ़छाप्‍लाखादा खानानिन्‌आ मान्‍खिप्‍त़युक्‍तुम?
निनाम्‍हाङ्‌आ मोसा अ़लोवा,
‘अ़ङ्‌का अब्राहाम्‌ओ अ़निनाम्‍हाङ,
इसहाक्‌ओ अ़निनाम्‍हाङ खोन्‍कि याकुब्‌ओ अ़निनाम्‍हाङ ओ।’d
२७ खोक्‍को म़सुवादाओचिओ अ़चुनिनाम्‍हाङ माआङ,
मेन अ़ह़ङ्‌चिओ ओ!
खानानिन खान्‌अ़त्‍लो त़फिसुम्‌युङ्‌सुम।”
झारादाङ्‌का अ़धिवो लोमाय़ङ
२८ य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचिदाङ्‌का अ़क्‍छा ताकि मोचि खोचि-खोचिएदा दुम्‍म़तुसाङाओ एनुयुङ्‌सुङुचि।
येसुआ सदुकिचिएदा नुलोक य़ङ छोत्‍तुङुचिओ तुप्‍तुकि खोसाआ येसु सेनु,
“निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुलोमाय़ङ्‌चिदाङ्‌का खाक्‍को झारादाङ्‌का अ़च़वाङ मुयाङ?”
२९ येसुआ अ़लासालोवा,
“झारादाङ्‌का अ़च़वाङ लोमाय़ङ ओङा ओ: ‘एनानुम,
इस्राएलिचि ओ!
आन्‍हाङ्‌पा निनाम्‍हाङ अ़क्‌तात ओन्‍ङा हाङ्‌पा म़युङ्‌याङ।
३० खोन्‍कि आम्‍हाङ्‌पा निनाम्‍हाङ झारा आम्‍साकोङ्‌वाआ,
खोन्‍कि झारा आम्‍लावाआ,
खोन्‍कि झारा आम्‍मिन्‍माआ,
खोन्‍कि झारा आम्‍सावाआ सोमातुक्‍तु।’e
३१ खोन्‍कि ह्‍वातात्‌ओतात लोमाय़ङ ओङा ओ: ‘खाना आम्‍तेन्‍पाङ आप्‍पिवाङा सोमातुक्‍तु।’f
ओदाङ्‌का अ़च़वाङ नि खाक्‍कोछाङ लोमाय़ङ मात्‍द़ङ।”
३२ खोन्‍कि य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाआ येसु लो,
“काचिन्‍पो,
खानानिन तोङालो त़य़ङिन।
निनाम्‍हाङ अ़क्‍छा ओन्‍ङा म़युङ्‌याङ,
खोक्‍कोएदाङ्‌का नि साङ्‌छाङ मात्‍द़ङ।
३३ खोन्‍कि खोक्‍को झारा आम्‍साकोङ्‌वाआ,
झारा आम्‍खारुआ,
खोन्‍कि झारा आम्‍सावाआ सोमातुक्‍तु,
खोन्‍कि खाना आम्‍तेन्‍पाङ आप्‍पिवाङा सोमातुक्‍मानिओ ना झारा होमा हेन्‍खोक्‌वाचि खोन्‍कि हेन्‍खोक्‌वाचिदाङ्‌काछाङ अ़न्‍नुनु अ़च़वाङ ओ।”
३४ खोसाआ अ़खारुएनान लासुलोओ येसुआ अ़तुप्‍ताकिना खो अ़लोवा,
“खाना निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌दाङ्‌का अ़थाया त़युङ्‌नानान।”
खोन्‍किना साङ्‌आछाङ येसु च़लोक सेन्‍माय़ङ्‌चि लामासेन्‍मा राक मान्‍मुचि।
कालेन्‍पा ख्रिस्‍तओ अ़तुक्‌वादा सेन्‍माय़ङ
३५ खोन्‍कि येसुआ निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‌दा म़चिन्‍तुङुचिहिदा खोक्‍कोसाआ म़सेनुचि,
“देत्‍नि य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचि ख्रिस्‍त दाउद्‌ओ अ़छानि म़य़ङ्‌याङ?
३६ दाउद्‍ङा सेङ्‌लावालाम्‍पा चेवा,
‘हाङ्‌पा निनाम्‍हाङ्‌आ अ़ङ्‌हाङ्‌पा अ़लोवा,
अ़ङ्‌का आम्‍ङेङ्‌चि आम्‍लाङ्‌थेम्‍भेन्‌यु मान्‍मुयुक्‍तुङ्‌च़ङ्‌तारि
खाना अ़ङ्‌चुप्‍ताङ्‌छुक्‌लिप्‍पा युङा!’g
३७ दाउद्‌आङा खोक्‍को ‘हाङ्‌पो’नि लोनालो देत्‍नि ख्रिस्‍त दाउद्‌ओ अ़छा लिमा ऱ?”
खोन्‍कि ब़द्‍धे म़ना मुक्‍लाचिआ खोक्‍कोसोओ अ़चुय़ङ ऩङानुयाङ्‌सा अ़एनाङा।
३८ येसुआ म़चिन्‍तुङुचिहिदा खोक्‍कोसाआ म़लोचि,
“य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचिदाङ्‌का चाप्‍चेत्‍तानिन्‍चिन,
मोचि झोम्‍लोङ्‌लोङ्‌वाओ तित्‌चि म़हुम्‍सुचिकि ओह्‍यात्‍नि-मोह्‍यात्‍नि म़कोन,
खोन्‍कि हाताचिदा म़नाचिआ साऩङ्‌वाओ सेवा म़मेत्‍तुचिओ अ़चुऩङानु।
३९ खोन्‍कि यावायोक्‍खिम्‌चिदा मुलो युङ्‌खाचिदा खोन्‍कि खाबाचा चाखाचिदा सायातोक्‍खादा युङ्‌मा अ़चुऩङानु।
४० मोचिआ मेन्‍मित्‍माचिओ अ़चुखिम्‌चिदाओ चासुम्‍छेन्‍बिचि म़च़न्‍तुखात्‍तुप़चि,
खोन्‍कि खाङ्‌मुमाओ निम्‍पाङ ब़द्‍धे मेत्‍लोदा याम़मात।
ओ म़नाचिआ ब़द्‍धे चाअ़त्‍लो दन्‍दा अ़तोक।”
मेन्‍मित्‍माओ अ़छुक्‌दाम
४१ खोन्‍किना येसु छुक्‍दाम पाक्‍खाओ अ़बुदा म़युङा,
खोन्‍कि म़नाचिआ फेक्‌वा छुक्‍दाम पाक्‍खादा अ़पाआङाओ येसुआ अ़खा।
ब़द्‍धे कातोक म़नाचिआ ब़द्‍धेदा फेक्‌वा अ़पाआ।
४२ मेन अ़क्‍छा मान्‍तोक्‍कादा मेन्‍मित्‍मा ता,
खोन्‍कि ताबोओ ह्‍वातात अ़चुप्‍पा फेक्‌वाचि पाउचि।
४३ खोन्‍किना येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़बुत्‍तुचिकि खोचि म़लोचि,
“अ़ङ्‌का अ़नुछ्‍या खानानिन लोनानिन,
ओ मान्‍तोक्‍कादा मेन्‍मित्‍माआ नि झाराचिदाङ्‌का ब़द्‍धे छुक्‍दाम पाक्‍खादा पाउयुङ्‌सु।
४४ देकिनालो मोचि झारासाआ च़लोक अ़चुतोक्‍मादाङ्‌का अ़क्‍चिलोक अ़पाआ,
मेन ओ मेन्‍मित्‍माआ अ़मान्‍तोक्‍दामादाङ्‌का झारा ओएदा युङाङाओ अ़ह़ङ्‌खा लाम्‌ङा पाउयुङ्‌सु।”