येसु सेत्‍मा थालि
२६
येसुआ ओ झारा य़ङ्‌चि म़य़ङाचिआ खोन्‍कि अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि,
 “खानानिन त़सिन्‍तुम्‌योम,
हान ह्‍वालेन्‌कि काक्‍माखात्‍मा चानुचा तायाङ,
खोन्‍किना म़नाओ अ़छा क्रुस्‌दा क़ङ्‌मासेत्‍मा निम्‍पाङ म़नाचिओ अ़चुछुक्‌दा म़प़चि।”
 मोन्‍ग़रि कैयाफा अ़ऩङ मुवाङाओ मुलो काब़क्‍पाओ अ़हाङ्‌मुखादा नि मुलो काब़क्‍पाचि खोन्‍कि म़नाचिओ अ़चुअ़धुवाचि म़कोआन्‍चिन।
 खोन्‍कि मोचिआ देत्‍नि साङ्‌आछाङ मान्‍सिन्‍माङ येसु लाप्‍मा खोन्‍कि सेत्‍मा निकिना थालि म़बाङ्‌ता।
 मेन मोचि याम़योआ,
“चानुचाओ ग़रिदा आन्‍कान अ़मुन्‍मिन्‍ने,
मोवात्‍नि लिनालो ना म़नाचिओ अ़चुरादा काचेङ्‌वा लि।”
येसु नाम्‍नुवाओ आक्‌वा पाक्‍माय़ङ
 येसु बेथानियादा सिमोन क़माधामा सारिमाआ लाउओसोओ अ़खिम्‌दा म़युङाङा।
 अ़क्‍छा मेत्‍छामा अ़क्‌तात वाचेत्‍लुङ्‌ओ दावाछादा ब़द्‍धे अ़लुङ छ़साङाओ नाम्‍नुवाङाओ सुङ खुयुकि खोक्‍कोएदा ता,
खोन्‍कि खोक्‍को चा चासि म़युङाङा।
मोन्‍ग़रि मोसाआ मो खोक्‍कोसोओ अ़चुताङ्‌दु सुङ थोक्‍तु प़।
 मो अ़खाकि अ़चुकाखेङ्‌पाचिओ अ़चुमाइसुङ काराकि मोचिआ अ़लोवा,
“दिसोओ निम्‍पाङ ओन्‍को मोहा लुक्‍मा?
 ओ नाम्‍नुओ सुङ ब़द्‍धे अ़लुङ्‌दा इनाकि मो फेक्‌वा मान्‍तोक्‍कादाचि म़पुवाओदे नुवाओ।”
१० मेन येसुआ मो अ़सिन्‍ताकि मोचि म़लोचि,
“खानानिन ओ मेत्‍छामा देकि दुखा त़प़म्‌योम?
ओसाआ ना अ़ङ्‌को निम्‍पाङ अ़क्‌तात अ़नुवाक काचि मुयुङ्‌सु।
११ देकिनालो मान्‍तोक्‍कादाचि ना खानानिन्‌एनान अ़धुन म़युङ्‌युङ,
मेन अ़ङ्‌का ना खानानिन्‌एनान अ़धुन अ़युङ्‌ऩङ!
१२ ओसाआ ओ नाम्‍नुओ सुङ अ़ङ्‌पोक्‌दा थोक्‍तुकि खुम्‍माओ निम्‍पाङ अ़ङ्‌का अ़चुम्‍ङाङाओ।
१३ अ़नुछ्‍या अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन झारा हेन्‍खामादा खादा-खादा ओ नुय़ङ्‌खान खालु,
मोदा-मोदा ओ मेत्‍छामाओ अ़काचि मोसोओ अ़मित्‍मादा मो य़ङ म़नाचिआ खाअ़लु।”
येसु लाप्‍माप़मा यहुदा काङ्‌साओ
१४ खोन्‍किना बारकापाङ्‌दा अ़क्‍छा यहुदा इस्‍करियोत मुलो काब़क्‍पाचिएदा खारा,
१५ खोन्‍कि सेनुचि,
“अ़ङ्‌का येसु खानानिन लाप्‍नाप़नानिन्‌नालो अ़ङ्‌का दि प़मानि त़मिनिन्‌येन?”
खोन्‍कि मोचिआ खो रुपाओ तिस्‌काफेक फेक्‌वा अ़खिप्‍तापुवा।
१६ मोन्‍ग़रिदाङ्‌का यहुदाआ मोचि खोक्‍को लाप्‍माप़मा निम्‍पाङ अ़वाखाम लाम्‍मापुङ्‌सु।
आदेङ्‌ओ खाबाचा
१७ हान खमिरा मान्‍पाक्‍माय़ङ पेम्‍पाक्‌ओ चानुचाओ बुयाओ लेन,
अ़चुकाखेङ्‌पाचि येसुएदा म़ताकि खोक्‍को अ़सेना,
“आम्‍नुओ निम्‍पाङ काक्‍माखात्‍मा चानुचा चामा खादा आन्‍कान्‍का चुम्‍सुम्‍कानेनि खानानिन त़मिनिन्‌येन?”
१८ येसुआ म़लासुलोचि,
“सहरादा अ़क्‍छा म़नाएदा खारानिन,
खोन्‍कि मो लोवानुम,
‘काचिन्‍पा म़य़ङ्‌याङ,
अ़ङ्‌ग़रि च़क्‌दा तायुङ्‌सा।
अ़ङ्‌का अ़ङ्‌काखेङ्‌पाचिएनान आम्‍खिम्‌दा काक्‍माखात्‍मा चानुचा चाङा’।”
१९ खोन्‍किना येसुआ मोचि म़लोचिओवात्‍नि अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़चुवा,
खोन्‍कि मोचिआ काक्‍माखात्‍मा चानुचा अ़चुम्‍साचु।
२० अ़नाम्‍प़क येसु बारकापाङ अ़चुकाखेङ्‌पाचिएनान चासि म़युङा।
२१ खोचि म़चाङाओ ग़रि येसुआ म़लोचि,
“अ़नुछ्‍या अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
खानानिन्‌एदाओ अ़क्‍छाआ अ़ङ्‌का अ़धान्‍ङा।”
२२ खोन्‍किना अ़न्‍नुनु मोचिओ अ़चुमिन्‍मा चाअ़त्‍सा,
खोन्‍कि अ़क्‍छा-अ़क्‍छासाआ येसु सेन्‍मा अ़पुक्‍ता,
“हाङ्‌पो,
दि मो अ़ङ्‌का ओ?”
२३ खोन्‍किना येसुआ म़लोचि,
“खोसाआ अ़ङ्‌काएनान खुङ्‌दा पेम्‍पाक लुप्‍तुयुङ्‌सु,
मोसाआङा अ़ङ्‌का अ़धान्‍ङा।a
२४ म़नाओ अ़छा ना खोक्‍कोसोओ अ़तुक्‌वादा साम्‍कालिन्‌दा छाप्‍तावात्‍नि खात।
मेन अ़चाअ़त्‍मादा छुक मो म़ना,
साङ्‌आ म़नाओ अ़छा धान्‍तु।
मो म़ना ना मान्‍लिओदे खोसोओ निम्‍पाङ अ़नुवाक लिसाओ।”
२५ खोन्‍किना खोक्‍को काधान यहुदाआछाङ सेनु,
“काचिन्‍पो,
दि मो अ़ङ्‌का ओ?”
खोक्‍कोसाआ मो अ़लोवा,
“खानाङा खोवात्‍नि त़य़ङायुङ्‌सा।”
२६ मोचि चा म़चाङाहिदा येसुआ पेम्‍पाक अ़क़क्‍ताकि आसिखा अ़पुवा,
खोन्‍कि अ़धाङ्‌साकि अ़चुकाखेङ्‌पाचि प़याङ्‌सा म़लोचि,
“ओ लोआनुम्‌कि चानुम,
ओ अ़ङ्‌पोक ओ।”
२७ खोन्‍किना खोक्‍कोसाआ अङ्‌गुरा माङ्‌वा याआङाओ लाङ्‌चोक्‍खुङ अ़क़क्‍ताकि निनाम्‍हाङ आलाङ अ़पुवा,
खोन्‍कि मो अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़प़चिकि म़लोचि,
“झारा ओदाङ्‌का दुङानुम।
२८ ओ अ़ऩङ्‌वा य़ङ्‌छ़ङ्‌ओ अ़ङ्‌ह़ ओ,
मो ब़द्‍धेसोओ निकिना हेवा लेत्‍माओ निम्‍पाङ सोन।
२९ अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
अ़ङ्‌पापाओ अ़चुहाङ्‌होन्‌दु खानानिन्‌एनान अ़ऩङ्‌वा पाराआ मान्‍लादुङ्‌माङ अ़ङ्‌का हान मो लेन्‌तारि अङ्‌गुरा माङ्‌वा अ़लाऩङ्‌दुङ्‌ऩङ।”
३० खोन्‍किना खोचिआ अ़क्‌तात साम्‍ऱङ अ़लुवाकि जैतुन भ़ऱदुत्‍नि म़खारा।
पत्रुस्‌आ ऩङाछिरुओ अ़तुक्‌वादा येसुआ खालुसुओ
३१ खोन्‍किना येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि,
“खानानिन झारासा आय़खाखुत त़छित्‍ङादाङाऩङ,
देकिनालो ओवात्‍नि छाप्‍तायुङ्‌सा,
‘अ़ङ्‌का अ़ङ्‌भेरा काखाङ धात्‍तुङ,
खोन्‍कि भेराओ अ़लोकाचि फात्‍ताफेला म़लि।’b
३२ मेन अ़ङ्‌का लाङाखोन्‍ङालोन्‍ङाकि खानानिन्‌एदाङ्‌का बुया गालिल्‌दा खात्‍ङा।”
३३ पत्रुस्‌आ येसु अ़लासालोवा,
“आम्‍नुओ तुक्‌वाआ झारा देङ म़लानुछाङ अ़ङ्‌का देम्‍खाछाङ अ़लाऩङ।”
३४ येसुआ पत्रुस लासुलो,
“अ़नुछ्‍या,
अ़ङ्‌का खाना लोना,
आय़ अ़खाखुत्‌ङा वापापा ओक्‍मा बुया खाना अ़ङ्‌का सुम्‌कादु ऩङात़छित्‍ङा।”
३५ पत्रुस्‌आ खोक्‍को अ़लोवा,
“अ़ङ्‌का खानानिन्‌एनान स़मादोत्‌नुछाङ अ़ङ्‌का देम्‍खाछाङ खानानिन ऩङाअ़छित्‍नानिमिन।”
खोन्‍कि नि झारा अ़चुकाखेङ्‌पाचिआछाङ मोवात्‍निङा अ़लोवा।
गेतसमनि स़ङ्‌सिबात्‍बुङ्‌खादा येसुओ अ़चुयामात्‍मा
३६ खोन्‍किना येसु गेतसमनिनिओदा अ़चुकाखेङ्‌पाचिएनान म़खारा,
खोन्‍कि मोचि म़लोचि,
“खानानिन ओदाङा युङायाक्‍तानिन,
अ़ङ्‌का अ़क्‍चित ह्‍यात्‍नि खात्‍ङाकि यामात्‍ङा।”
३७ खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ पत्रुस खोन्‍कि जब्‍दियाओ ह़वाङ अ़छाचि अ़क्‍नि म़खात्‍तुचि खोन्‍कि खोक्‍को मिन्‍राक खोन्‍कि दुखाआ चाअ़त्‍लो योक्‍तुकिना अ़चुराक सुवा
३८ खोन्‍किना खोक्‍कोसाआ मोचि म़लोचि,
“अ़ङ्‌साकोङ्‌वा अ़न्‍नुनु दुखाआ स़न्‍दान ओन्‍तेका लिसायुङ्‌सा।
खानानिन ओदाङा युङानिन,
खोन्‍कि अ़ङ्‌काएनान चाप्‍चाप्‍चाप्‌वा युङानिन।”
३९ खोन्‍किना खोक्‍को अ़क्‍चित ह्‍यात्‍नि म़खाराकि बाखादा म़बोम्‍सान्‍चिन खोन्‍कि याम़मारा,
“आपो,
लिमा ऱनालो ओ दुखाओ लाङ्‌चोक्‍खुङ्‍ओ दुखा अ़ङ्‌काएदाङ्‌का माङ्‌निप़नि।
खोन्‍नुछाङ अ़ङ्‌मिन्‍मावा माआङ,
मेन आम्‍नुओ मिन्‍मावा लिने।”
४० खोन्‍किना येसु अ़चुकाखेङ्‌पाचिएदा म़लासाताहिदा मोचि म़इम्‍सादायुङ्‌साओ म़धिरुचि,
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ पत्रुस अ़सेना,
“दि खानानिन अ़ङ्‌काएनान अ़क कोम्‌छाङ चाप्‍चाप्‍चाप्‌वा युङ्‌मा मान्‍ऱत़दान?
४१ चाप्‍चाप्‍चाप्‌वा युङानिन्‌कि यामारानिन,
खोन्‌ओसा चिन्‍माखाङ्‌मादा मान्‍छुक्‍दानिन।
आम्‍नुलावा अ़नुछ्‍या छेयाङ,
मेन आम्‍नुओ पोक अ़ऱनिनिन।”
४२ येसु ह्‍वादुओदु म़लासाखाराकि याम़मारा,
“आपो,
अ़ङ्‌का ओ मान्‍दुङ्‌माङ अ़नुनिन्‌नालो आम्‍नुओ मित्‍मा तालाने।”
४३ खोक्‍को म़लासाताहिदा मोचि म़लासाइम्‍सादायुङ्‌साओ म़धिरुचि।
देकिनालो मोचिओ अ़चुदुखुप्‌आ अ़चुम़क सिप्‍ताखाराङा।
४४ खोन्‍किना खोक्‍कोसाआ मोचि म़लासुछिरुदोचि,
खोन्‍कि म़खाराकि मो य़ङ्‌चिङा लाय़ङ्‌सा सुम्‌कादुओदु याम़मारा।
४५ खोन्‍किना खोक्‍को अ़चुकाखेङ्‌पाचिएदा म़ताकि मोचि म़लोचि,
“खानानिन हान्‍छाङ त़इम्‍सिन्‌येन खोन्‍कि सावात़तोम्‍सिन्‌येन?
खानुम!
ग़रि च़क्‌दा तायुङ्‌सा।
अ़ङ्‌का म़नाओ अ़छा धान्‍माकि हेवामिचिओ अ़चुछुक्‌दा पाक्‍माप़मा ग़रि ताचिआयुङ्‌सा!
४६ थिन्‍तानिन!
खारिन्‍ने!
खानुम,
अ़ङ्‌का काधान म़ना च़क्‌दा युङ्‌याङ!”
येसु लाप्‍माय़ङ
४७ येसु म़चेवाङाहिदाङा बारकापाङ अ़चुकाखेङ्‌पाचिएदाओ अ़क्‍छा यहुदा तादिसा।
खोएनान मुलो काब़क्‍पाचिआ खोन्‍कि म़नाचिओ अ़चुअ़धुवाचिआ म़छुत्‍तुचिओ म़ना मुक्‍लाचि बान्‍छोन्‌चि खोन्‍कि रोलाचि म़खुयुचिकि म़तादिसा।
४८ खोक्‍को काधान्‍पा यहुदाआ मोचि अ़क्‌तात बुन प़युङ्‌सुचि,
“खाक्‍को म़ना अ़ङ्‌का चुप्‍मा मेत्‍तुङ,
मोङा ओ,
मो लावानुम।”
४९ च़क्‍नि यहुदा येसुएदा खाराकि लो,
“काचिन्‍पो,
सेवा!”
खोन्‍कि खोसाआ येसु चुप्‍मा मेत्‍तु।
५० येसुआ मो अ़लासालोवा,
“यावा,
खाना दे च़सि त़ता ओ,
मो मुलाउ।”
खोन्‍किना मोचि अ़चुबुदा म़ता खोन्‍कि येसु अ़क़म्‍ताकि अ़लावा।
५१ मेन येसुएनान अ़क्‍नि म़एवाङाओचिएदाओ अ़क्‍छाआ अ़बान्‍छोन लारुकि मुलो काब़क्‍पाओ अ़हारुक थिलुखात्‍तुकि अ़नाबाक पेक्‍तुखाइसुप़।
५२ खोन्‍कि येसुआ मो अ़लोवा,
“आम्‍बान्‍छोन अ़सिप्‌दा पाउ,
झारा बान्‍छोन काक़क्‍क बान्‍छोन्‌आङा म़लुक।
५३ खाना दे त़मिन्‌याङ?
दि अ़ङ्‌का अ़ङ्‌पापाएदा यामात्‍मा अ़ऱऩङ,
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ च़क्‍नि काफाचि खिप्‍मा अ़ऱन्‍मिन्‍चिन्‍लो अ़ङ्‌को निम्‍पाङ ऩछुत्‍ऩङ्‌छोक्‍ऩङ कि?
५४ मेन खोन्‍नालो ओ य़ङ ओवात्‍नि लिमाङादोत निकिना साम्‍कालिन्‌दा छाप्‌याङ्‌ओ य़ङ देत्‍नि ताला?”
५५ मोन्‍ग़रि येसुआ म़ना मुक्‍लाचि म़लोचि,
“काङाप्‍खात्‌ओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा तान्‌वा अ़ङ्‌का लाप्‍सि बान्‍छोन्‌चि खोन्‍कि रोलाचिएनान खानानिन तामादोराङाओ कि?
अ़ङ्‌का अ़लेन्‍खिन्‍तुम निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‌दा चिन्‌याङ्‌सा युङाङ्‌याङ,
मेन खानानिन्‌आ अ़ङ्‌का मान्‍लाप्‍त़दाङ्‌ऩङ।
५६ मेन निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचिआ साम्‍कालिन्‍चिदा अ़छाप्‍ताओ य़ङ्‌चि म़तालाने निम्‍पाङ ओ झारा म़लिसाओ।”
खोन्‍किना झारा अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ येसु अ़छिरादाकि म़फुङ्‌सा।
धियायोक्‍खाओ अ़बुदा येसु
५७ खोन्‍किना येसु कालाप्‍पाचिआ खोक्‍को मुलो काब़क्‍पा कैयाफाएदा अ़खात्‍ता।
मोदा मोसाओ अ़य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचि खोन्‍कि अ़धुवाचि म़कोवान्‌युङ्‌सान्‍चिन।
५८ मेन पत्रुस अ़थायाङ्‌का मुलो काब़क्‍पाओ अ़बुक्‍लुङ्‌दातारि खोक्‍कोसोओ अ़चुदेङ-देङ त़ङ्‌तुखात्‍तु।
खोन्‍कि आदेङ्‌माङ दे लिओ,
मो खाङ्‌सि बुक्‍लुङ्‌दा वाङाकि रात्‍खामिचिएनान युङा।
५९ हान मुलो काब़क्‍पाचि खोन्‍कि झारा धियायोक्‍खादाओचिआ येसु स़मा दन्‍दा प़मा निम्‍पाङ खोक्‍कोसोओ अ़तुक्‌वादा सोज्‍जेओ सालुम्‍स़ङ लाम्‍मा अ़पुक्‍ता।
६० खोक्‍कोसोओ अ़तुक्‌वादा ब़द्‍धे सोज्‍जेओ सालुम्‍स़ङ काप़चि म़ता,
मेन दियाकोछाङ सेत्‍माओ दन्‍दा प़खा सालुम्‍स़ङ मोचिआ मान्‍धित्‌अ़दा।
आदेङ्‌माङ ह़वाङ म़नाचि बुदा ताचि,
६१ खोन्‍कि मोचि य़ङाचि,
“ओ म़नाआ,
‘अ़ङ्‌का निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुब़क्‍खाखिम भुङ्‌सुङ्‌कि सुम्‌कालेन्‌दा ओ लामामुमा ऱङ’नि य़ङा।”
६२ खोन्‍किना मुलो काब़क्‍पा पुवालोन्‍ताकि येसु लो,
“देकि खाना देत्‍छाङ त़य़ङ्‌नानान?
ओ म़नाचिआ आम्‍देङ्‌सालाप्‍पादा अ़प़याङ्‌ओ सालुम्‍स़ङ दि ओ?”
६३ मेन येसु वाइवेत म़युङा।
मुलो काब़क्‍पाआ खोक्‍को लो,
“अ़ह़ङ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङ्‌दा खाना लोना,
आन्‍कान्‍का लोनि,
दि खाना निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुछा ख्रिस्‍त ओ?”
६४ येसुआ मो अ़लासालोवा,
“उवा,
खानानिन्‌ङा त़य़ङिन्‌येन।
मेन अ़ङ्‌का खानानिन झारा लोनानिन,
हान्‌दाङ्‌का मोह्‍यात्‍नि खानानिन्‌आ म़नाओ अ़छा सावापोरि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुचुप्‍ताङ्‌छुक्‌लिप्‍पा युङ्‌याङ्‌ओ,
खोन्‍कि नाम्‍छ़ऱदुओ य़वारिदा य़याङ्‌ओ त़खाम।”
६५ खोन्‍किना मुलो काब़क्‍पाआ अ़तित रेउकि य़ङा,
“ओसाआ ना निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़सायापेप्‍तुङु।
आन्‍कान हान नि च़लोक दि सालुम्‍स़ङ्‌चि म़दोत कि?
ओसाआ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़सायापेप्‍तुओ खानानिन्‌आ त़एनुम्‌युङ्‌सुम!
६६ खानानिन दे त़य़ङिन म़ल़क?”
मोचिआ अ़लासालोवा,
“ओ सेत्‍माङा खान्‍तु।”
६७ खोन्‍किना मोचिआ खोक्‍कोसोओ अ़चुङाइवादा अ़थुक्‍ता,
खोन्‍कि खोक्‍को अ़धात्‍ता,
खोन्‍कि खा-खाक्‍कोचिआ ओवात्‍नि य़ङ्‌सा अ़फेङ्‌सा,
६८ “ख्रिस्‍त ओ,
लु,
निनाम्‍हाङ्‌य़ङ आन्‍कान्‍का खाएत्‍नि!
खाना काधात साङ ओ?”
पत्रुस्‌आ येसु ऩङाछिरुओ
६९ पत्रुस बुङ्‌खाया बुक्‍लुङ्‌दा युङाङा।
मुलो काब़क्‍पाओ अ़क्‍छा अ़हारुक्‍मा खोएदा ताकि लो,
“खानाछाङ गालिल्‌दाओ येसुएनान त़युङाङाओ।”
७० मेन पत्रुस्‌आ मोचि झारासोओ अ़चुबुदा ओवात्‍नि य़ङ्‌याङ्‌सा अ़ऩङाछिरु,
“खाना दिसोओ अ़तुक्‌वादा त़चेप्‌याङओ,
अ़ङ्‌का अ़सिन्‍ऩङ।”
७१ मो बुक्‍लुङ्‌दाओ अ़वाङ्‌खा लाम्‌दा खारा।
नि हारुक्‍माआ खा,
खोन्‍कि मोदा कायुङ म़नाचि लोचि,
“ओ म़ना नासरत्‌ओ येसुएनान युङाङाओ।”
७२ पत्रुस्‌आ किरे चोकि लासुऩङाछिरु,
“अ़ङ्‌का मो म़ना अ़सिन्‍ऩङ।”
७३ अ़क्‍दुकि मोदा खाकाखाङ्‌चिआछाङ अ़च़क्‌दा म़ताकि पत्रुस अ़लोवा,
“अ़नुछ्‍या,
खानाछाङ मोचिएदाओ अ़क्‍छा ओ,
देकिनालो आम्‌य़ङ्‌आङा खाना गालिल्‌दाओनि खाङ्‌त़मु।”
७४ खोन्‍किना पत्रुस्‌आ माङ्‌हिम्‍नान्‍चिन्‍सा मोचिएदा किरे चा,
“ओ म़ना अ़ङ्‌का सिन्‍माइ अ़सिन्‍ऩङ।”
खोन्‍किना मोन्‍ग़रिङा वापापा ओक्‍ता।
७५ खोन्‍किना येसुआ अ़लोवाओ मो य़ङ पत्रुस्‌आ मित्‍तुतोक्‍तु,
“वापापा ओक्‍मा बुया खाना अ़ङ्‌का सुम्‌कादुतारि ऩङात़छित्‍ङा।”
खोन्‍किना खो बुङ्‌खाया लोन्‍ताकि घुक्‍स़क्‍नि खावा।