दस्‌कापाङ वारिसाचि
२५
“खोन्‍किना निनाम्‍हाङ्‌होन दस्‌कापाङ वारिसाचिएनान तोङ्‌मा ऱम।
मोचिआ अ़चुओ खाउप्‍खाचि म़खात्‍तुचिकि सायाकाकाम्‍पा तुप्‍सि म़लोन्‍ता।
 मोचिएदाओ पाच्‌कापाङ खामान्‍सिन्‌चि खोन्‍कि पाच्‌कापाङ खारुकातोक्‌चि म़याआङा।
 देकिनालो खामान्‍सिन्‍चिआ अ़चुओ खाउप्‍खाचि म़खात्‍तुचि,
मेन मोचिआ अ़तेप्‍मा आक्‌वा मान्‍खात्‌चि।
 मेन खारुकातोक्‌चिआ अ़चुओ खाउप्‍खाएनान अ़क्‍नि दावाछाचिदा आक्‌वा म़खात्‍ता।
 सायाकाकाम्‍पा तामा छ़साओसाआ मोचि झारा अ़चुदुखुप्‌आ सेरुचिकि मोचि म़इम्‍सादा।
 मेन अ़दाक्‌वा खाखुत ‘खानुम,
सायाकाकाम्‍पा म़तायाङ!
खोक्‍को तुप्‍सि तानिन!’
निओ य़ङ ता।
 खोन्‍किना मो झारा वारिसाचि म़थिन्‍तालोन्‍ता,
खोन्‍कि अ़चुओ खाउप्‍खाचि म़तोङ्‌सुचि।
 खामान्‍सिन्‍चिआ खारुकातोक्‌चि म़लोचि,
‘आम्‍नुओ आक्‌वादाङ्‌का आन्‍कान्‍का अ़क्‍चिलोक प़नि,
देकिनालो आन्‍काओ खाउप्‍खाचि स़मादामा म़मुयाङ।’
 मेन खारुकातोक्‌चिआ म़लासुलोचि,
‘आन्‍कान्‍का खोन्‍कि खानानिन झारा म़लात्‍लो ब़द्‍धे आक्‌वा मात्‍द़ङ।
मेन काइन्‌एदा खारानिन्‌कि आम्‍नुओ निम्‍पाङ खिरानिन।’
१० मोचि आक्‌वा खित्‍सि म़खाराहिदा सायाकाकाम्‍पा म़तादिसा,
खोन्‍कि म़चुम्‍सान्‍चिन्‌ओचि खोक्‍कोएनान सायाकाम्‍खा खाबाचादा खिम्‍हुत्‌या म़वाङा,
खोन्‍कि लाप्‍तिखोप खोप्‍ता।
११ आदेङ मो नि वारिसाचिछाङ म़तादिसा,
खोन्‍कि य़ङ्‌मा अ़पुक्‍ता,
‘हाङ्‌पो,
हाङ्‌पो,
आन्‍काओ निम्‍पाङ लाप्‍तिखोप होत्‍निप़नि!’
१२ मेन खोक्‍कोसाआ म़लासुलोचि,
‘अ़नुछ्‍या,
अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
अ़ङ्‌का खानानिन अ़सिन्‍नानिमिन।’”
१३ खोन्‌ओसा येसुआ म़लोचि,
“चाप्‍चाप्‍चाप्‌वा युङानिन,
देकिनालो मो लेन खोन्‍कि मोग़रि खानानिन त़सिन्‍तिमिन्‌येन।”
सुम्‌कापाङ हारुक्‌चिओ अ़चुदोय़ङ्‌ला
१४ येसुआ नि दोय़ङ्‌ला म़लासुलोचि,
“निनाम्‍हाङ्‌होन अ़क्‍छा म़नावाको ओ।
खो प़न्‍था खात्‌हिदा अ़हारुक्‌चि बुत्‍तुचिकि अ़चासुम्‍छेन्‍बि मोचि पाङ्‌खुन पाक्‍तुदाचि।
१५ खोसाआ झारासोओ अ़चुऱमावा अ़क्‍छा पाच्‌काबेखा हाराक्‌वाओ फेक्‌वा,
नि ह्‍वा बेखा खोन्‍कि नि अ़क बेखा प़चिकि खारालावा।
१६ खोन्‍किना पाच्‌काबेखा हाराक्‌वाओ फेक्‌वा कातोक्‌आ च़क्‍नि खाराकि मो खित्‍मा इन्‍मा काचिदा पाउ,
खोन्‍कि पाच्‌काबेखा च़लोक दुउ।
१७ मोवात्‍निङा ह्‍वा बेखा फेक्‌वा कातोक्‌आछाङ ह्‍वा बेखा च़लोक दुउ।
१८ मेन अ़क बेखा फेक्‌वा कातोक खाराकि बाखा तुकि अ़हाङ्‌पाओ अ़छेन्‍बि कुम्‍सुदो।
१९ ब़द्‍धेकालेन्‌कि मो हारुक्‌चिओ अ़चुहाङ्‌पा लासाता खोन्‍कि खोसाआ मोचिएनान अ़खिप दोरु।
२० खोन्‍किना पाच्‌काबेखा हाराक्‌वाओ फेक्‌वा कातोक हारुक्‌आ नि पाच्‌काबेखा फेक्‌वा तारुकि अ़बुदा ताकि लो,
‘हाङ्‌पो,
खानानिन्‌आ अ़ङ्‌का पाच्‌काबेखा त़प़निओ।
खानुम,
अ़ङ्‌का पाच्‌काबेखा च़लोक फेक्‌वा दुउङ्‌युङ्‌सुङ।’
२१ मोसोओ अ़हाङ्‌पाआ मो लासुलो,
‘नुलोक त़चुवा,
अ़नुवाक खोन्‍कि सोम्‍कुवामुमायु हारुक।
खाना उन्‍निदा सोम्‍कुवामुमायु त़लिसा,
हान अ़ङ्‌का खाना ब़द्‍धे य़ङ्‌चिदा पाङ प़ना।
खाना ताकि अ़ङ्‌काएनान अ़क्‍नि खाबाचादा आम्‍ऩङानुसान्‍चिन।’
२२ ह्‍वाफेक कातोक्‌आछाङ ताकिना लो,
‘हाङ्‌पो,
खानानिन्‌आ अ़ङ्‌का ह्‍वाफेक त़प़निओ।
खानुम,
अ़ङ्‌का ह्‍वाफेक च़लोक फेक्‌वा दुउङ्‌युङ्‌सुङ।’
२३ मोसोओ अ़हाङ्‌पाआ मोछाङ लासुलो,
‘नुलोक त़चुवा,
अ़नुवाक खोन्‍कि सोम्‍कुवामुमायु हारुक।
खाना उन्‍निदा सोम्‍कुवामुमायु त़लिसा,
हान अ़ङ्‌का खाना ब़द्‍धे य़ङ्‌चिदा पाङ प़ना।
खाना ताकि अ़ङ्‌काएनान अ़क्‍नि खाबाचादा आम्‍ऩङानुसान्‍चिन।’
२४ अ़क्‌फेक हाराक्‌वाओ फेक्‌वा कातोक्‌आछाङ ताकि लो,
‘हाङ्‌पो,
खानानिन मान्‍लित्‍माय़ङ्‌ओदाङ्‌का काहेक खोन्‍कि मान्‌वेत्‍माय़ङ्‌दाङ्‌का काकोप,
खानानिन अ़ऱन्‍मिन्‌ओ म़ना त़याइन्‌येन्‌ओ अ़ङ्‌का सिन्‍निङ्‌नि।
२५ खोन्‌ओसा खानानिन्‌दाङ्‌का अ़ङ्‌क़माकारा,
खोन्‍कि खाराङ्‌कि आम्‍नुओ फेक्‌वा अ़ङ्‌का बाखाहुत्‌यु कुम्‍सुङ।
खानुम,
ओदाओ आम्‍नुओ फेक्‌वा।’
२६ मोसोओ अ़हाङ्‌पाआ अ़हारुक लासुलो,
‘खाना अ़अ़त्‍पा,
कासो हारुक!
मान्‍लित्‌दोङ्‌ओदा हेक्‍ङा,
खोन्‍कि मान्‌वेत्‍माय़ङ्‌दाङ्‌का कोप्‍ङानि खाना त़सिन्‍तुङुओनालो,
२७ खाना देकि अ़ङ्‌फेक्‌वा छेन्‍बि युङ्‌खादा मान्‌युङ्‌त़दो?
खाना मोवात्‍नि त़मुओ खाङ्‌दे अ़ङ्‌का लासाङ्‌ताङ्‌हिदा अ़ङ्‌फेक्‌वा अ़तेप्‍माएनान लासुङ तोक्‍तुङ्‌ओ।’
२८ खोन्‌ओसा खोसाआ नि अ़हारुक्‌चि लोचि,
‘मोएदाङ्‌का हाराक्‌वाओ फेक्‌वा ङाप्‍तानुम,
खोन्‍कि साङ्‌एदा दस्‌काफेक युङ्‌याङ मो पुवानुम।
२९ देकिनालो साङ्‌एदा युङ्‌याङ,
मो च़लोक प़,
खोन्‍कि मोएदा ब़द्‍धे लि।
मेन साङ्‌एदा मात्‍द़ङ,
मोएदा युङ्‌याङ्‌ओछाङ मोएदाङ्‌का अ़ङाप।
३० मो अ़काचि मात्‍द़ङ्‌ओ हारुक बुङ्‌खायाओ कुन्‌यामादा वेइसालोइसानुम,
मोदा खो खाप खोन्‍कि अ़क़ङ ऱउ।’
छ़ङ्‌छेन्‍मा लेन
३१ म़नाओ अ़छा झारा निनाम्‍हाङ काफाचिएनान खोन्‍कि खोक्‍कोसोओ अ़चुसाम्‌एनान म़ताहिदा मोन्‍ग़रि खोक्‍को अ़चुसाम्‍स़रिओ अ़चुहाङ्‌युङ्‌खादा म़युङ।
३२ खोन्‍कि खोक्‍कोसोओ अ़चुबुदा झारा रावाचि म़कोप्‍नान्‍चिन,
खोन्‍कि देत्‍नि काखाङ्‌पाआ भेरा खोन्‍कि मेनेत्‌चि फेउचि,
मोवात्‍निङा खोक्‍कोसाआ म़नाचि अ़क्‍छा निएदाङ्‌का म़फेउचि।
३३ खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ भेराचि अ़चुचुप्‍ताङ्‌छुक्‍लिप्‍पा,
मेन मेनेत्‌चि अ़चुबेङ्‌साङ्‌लिप्‍पा म़युङ्‌सुचि।
३४ खोन्‍किना हाङ्‌आ अ़चुचुप्‍ताङ्‌छुक्‍लिप्‍पाओचि म़लोचि,
‘बानानिन,
अ़ङ्‌पापाओ अ़चुआसिखा कातोक्‌चि ओ!
हेन्‍खामा मुन्‍माय़ङ ग़रिदाङ्‌काङा आम्‍नुओ निम्‍पाङ चुम्‍सायुङ्‌साओ हाङ्‌होन्‌दा त़वाङिन।
३५ देकिनालो अ़ङ्‌का सासुवाङ्‌याङ्‌हिदा खानानिन्‌आ अ़ङ्‌का चामायु त़पुवाङ्‌ऩङ।
अ़ङ्‌का वामित्‍मा सुवाङ्‌याङ्‌हिदा खानानिन्‌आ अ़ङ्‌का दुङ्‌मा त़पुवाङ्‌ऩङ।
अ़ङ्‌का तावाङ मुवाङ्‌याङ्‌हिदा खानानिन्‌आ साऩङ्‌वा त़मेत्‍ताङ्‌ऩङ।
३६ अ़ङ्‌का कालाङ्‌द़क मुवाङ्‌याङ्‌हिदा तित हुम्‍त़मेत्‍ताङ्‌ऩङ।
तुआङ्‌याङ्‌हिदा अ़ङ्‌का खाङ्‌सि त़तान।
अ़ङ्‌का छेक्‍खादा याआङ्‌याङ्‌हिदा खानानिन अ़ङ्‌काएदा त़तान।’
३७ खोन्‍किना साम्‌योक्‍मिचिआ खोक्‍को अ़लालो,
‘हाङ्‌पो,
देम्‍खा आन्‍कान्‍का खानानिन सात़स़न्‌येन्‌ओ खाङ्‌नि,
खोन्‍कि चामायु प़नि,
माङ्‌लो वामित्‍मा त़स़न्‌येन्‌ओ खाङ्‌नि,
खोन्‍कि चाक्‌वा दुङ्‌मा प़नि?
३८ देम्‍खा आन्‍कान्‍का खानानिन तावाङ खाङ्‌नि,
खोन्‍कि खानानिन युङ्‌खा प़नि,
माङ्‌लो कालाङ्‌द़क खाङ्‌निकि तित हुम्‍मेत्‍नि?
३९ खोन्‍कि देम्‍खा आन्‍कान्‍का खानानिन त़तुइन्‌येन्‌ओ माङ्‌लो छेक्‍खादा खाङ्‌नि,
खोन्‍कि खानानिन तुप्‍सि तान्‍का?’
४० खोन्‍किना हाङ्‌आ मोचि म़लोचि,
‘अ़नुछ्‍या,
अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
खानानिन्‌आ ओ अ़ङ्‌निछाचिएदाङ्‌का झारादा अ़चुप्‍पो अ़क्‍छा देत्‍नि त़मुम,
मो खानानिन्‌आ अ़ङ्‌काङा त़मुवाङ्‌ऩङ्‌ओ।’
४१ खोन्‍किना खोक्‍कोसाआ अ़चुओ बेङ्‌साङ्‌लिप्‍पाओ म़नाचि म़लोचि,
‘माङ्‌हिम्‍माय़ङ म़नाचि ओ!
अ़ङ्‌काएदाङ्‌का माङ्‌सानिन।
सैताना खोन्‍कि मोसोओ अ़काफाचिओ निम्‍पाङ चुम्‍सायुङ्‌साओ अ़लुक्‍निन्‌ओ मिदा खारानिन।
४२ देकिनालो अ़ङ्‌का सासुवाङ्‌याङ्‌हिदा खानानिन्‌आ अ़ङ्‌का चामायु मान्‍प़त़दानि।
वामित्‍मा सुवाङ्‌याङ्‌हिदा खानानिन्‌आ अ़ङ्‌का दित्‍छाङ दुङ्‌मा मान्‍प़त़दानि।
४३ अ़ङ्‌का तावाङ मुवाङ्‌याङ्‌हिदा खानानिन्‌आ अ़ङ्‌का साऩङ्‌वा मान्‍मेत्‍त़दाङ्‌ऩङ।
अ़ङ्‌काल़ङ्‌द़क मुवाङ्‌याङ्‌हिदा खानानिन्‌आ तित हुम्‍मान्‍मेत्‍त़दाङ्‌ऩङ,
अ़ङ्‌का तुआङ्‌याङ्‌हिदा खोन्‍कि छेक्‍खादा याआङ्‌याङ,
खानानिन तुप्‍सि मान्‍तात़दान।’
४४ खोन्‍किना मोचिआछाङ अ़लालो,
‘हाङ्‌पो,
देम्‍खा आन्‍कान्‍का खानानिन सात़स़न्‌येन्‌ओ,
माङ्‌लो चाक्‌वा दुङ्‌मा त़स़न्‌येन्‌ओ खाङ्‌नि,
तावाङ माङ्‌लो कालाङ्‌द़क माङ्‌लो त़तुइन्‌येन्‌ओ खाङ्‌नि,
माङ्‌लो छेक्‍खादा खाङ्‌नि,
खोन्‍कि खानानिन मान्‍फादानि?’
४५ खोन्‍किना मोन्‍ग़रि खोक्‍कोसाआ मोचि म़लासुलोचि,
‘अ़नुछ्‍या,
अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
ओ झारादाङ्‌का अ़चुप्‍पोचिदाङ्‌का अ़क्‍छा दे मान्‍मुत़दोम,
मो खानानिन्‌आ अ़ङ्‌काङा मान्‍मुत़दाङ्‌ऩङ।’
४६ खोन्‍किना मोचि अ़धुन दन्‍दा तोक्‍खादा म़खात,
मेन साम्‌योक्‍मि म़नाचि अ़धुन ह़ङ्‌मायुङ्‌मा ह़ङ्‌म़ङ्‌दा म़वाङ।”