म़ना कापोप य़ङ्‌चि
१५
मोन्‍ग़रि फरिसिचि खोन्‍कि य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचि यरुसलेम्‌दाङ्‌का येसुएदा म़ताकि अ़सेना,
 “देकि आम्‍नुओ काखेङ्‌पाचिआ आन्‍सुन्‍तुम्‌चिआ अ़मुवाताराओ अ़चुथाप्‍स़ङ ऩमुन्‌योन?
देकिनालो मोचि चा-चामा बुया अ़चुछुक वाऩस़न।”
 खोक्‍कोसाआ मोचि म़लोचि,
“खानानिन्‌छाङ देकि आम्‍नुओ थाप्‍स़ङ्‌ओ निम्‍पाङ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुलोमावा त़च़न्‍मिन्‌येन?
 देकिनालो निनाम्‍हाङ म़य़ङायुङ्‌सा,
‘आम्‍नुओ पापा खोन्‍कि मामाचि साया मेत्‍तानुम्‍च़म,’a
खोन्‍कि खोक्‍को म़य़ङ,
‘साङ अ़पा माङ्‌लो अ़माओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा अ़त्‍लो चेप,
मो सेत्‍माङादोत।’b
 मेन खानानिन त़य़ङिन,
खाक्‍को म़नाआ अ़पा माङ्‌लो अ़मा ‘खानानिन्‌आ अ़ङ्‌काएदाङ्‌का दि फामायु तोक्‍मा दोराङाओ,
मो निनाम्‍हाङ पुवाचिआयुङ्‌सा’नि लोनालो,
मोसाआ अ़पा सायामेत्‍मा अ़दोत्‍निन।
 ओवात्‍नि खानानिन्‌आ आम्‍नुओ थाप्‍स़ङ्‌ओ निम्‍पाङ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ अ़काचि मात्‍द़ङ्‌ओ त़मुम्‌युङ्‌सुम।
 खानानिन कोङ्‌क़त्‌वाचि ओ!
निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु यसैयाआ आम्‍नुओ तुक्‌वादा तोङालो खालुवायुङ्‌सा,
 ‘ओ म़नाचिआ अ़चुदोसिवाआ ओन्‍ङा अ़ङ्‌का साया ऩमेत्‍ङा,
मेन मोचिओ अ़चुसाकोङ्‌वा अ़ङ्‌कादाङ्‌का अ़थाया युङ्‌याङ।
 मोचिआ सोज्‍जे अ़ङ्‌का ऩब़क्‍ङा,
मेन मोचिओ अ़चुचिन्‍मा म़नाचिआ म़चिन्‍तुचिओ अ़चुय़ङ्‌हुप ओन्‍ङा ओ।’”c
१० येसुआ म़ना मुक्‍लाचि खोक्‍कोएदा म़बुत्‍तुचि खोन्‍कि मोचि म़लोचि,
“एनानुम खोन्‍कि तुप्‍तानुम।
११ दि म़नाओ अ़दोदाङ्‌का वाङ,
मो य़ङ्‌आ खो अ़पोप्‍तुन,
मेन दि म़नाओ अ़दोदाङ्‌का बुङ्‌खादा लोन,
मो य़ङ्‌आ खो पोप्‍तु।”
१२ खोन्‍किना अ़चुकाखेङ्‌पाचि खोक्‍कोएदा म़ताकि अ़सेना,
“दि खानानिन्‌आ त़सिन्‍तुम्‌योम,
आम्‍नुओ य़ङ अ़एनाकि फरिसिचिओ अ़चुमाइसुङ्‌कारायुङ्‌सा?”
१३ मेन खोक्‍कोसाआ म़लासुलोचि,
“निनाम्‍मादु कायुङ अ़ङ्‌पापाआ मान्‍लित्‌अ़दाओ झारा अ़भेन्‌एनान अ़धेन्‍खान।
१४ मोचि मान्‍नेत्‌दानुम्‍च़म।
मोचि ना दोप्‍म़क बुसुवाचि ओ।
अ़क्‍छा दोप्‍म़क्‌आ दोप्‍म़क म़ना तित्‍तुनालो खोचि ह़वाङ्‌माङ होक्‍लुम्‌दा वाङ्‌चि।”
१५ पत्रुस्‌आ खोक्‍को अ़लोवा,
“ओ दोय़ङ्‌लाओ अ़तुप्‍माय़ङ आन्‍कान्‍का खाएत्‍नि।”
१६ येसुआ मोचि म़सेनुचि,
“दि हान्‍छाङ मान्‍तुप्‍त़युक्‍तुम?
१७ दि-दि दोदाङ्‌का बुक्‌हुत्‌दा वाङ,
मो बुङ्‌खाया लोन्‍खात।
ओ खानानिन त़सिन्‍तिमिन्‌येन?
१८ मेन खाक्‍को य़ङ्‌चि दोदाङ्‌का म़लोन,
मोचि साकोङ्‌वादाङ्‌का म़लोन,
खोन्‍कि मो य़ङ्‌चिआ मो म़ना पोप्‍तु।
१९ देकिनालो साकोङ्‌वादाङ्‌काङा अ़अ़त्‍पा मित्‍माचि,
म़ना सेत्‍मा,
ताङ्‌लान,
चान्‍माचामा,
ख़मा,
सोज्‍जेओ सालुम्‍स़ङ प़मा खोन्‍कि सुङ्‌मा बुङ्‌खाया म़लोन।
२० ओ य़ङ्‌चिआ म़नाचि पोप्‍तुचि।
मेन छुक वामान्‍स़माङ चामाआ म़नाचि अ़पोप्‍तुन्‍चिन।”
अ़क्‍छा मेत्‍छामाओ अ़साकोङ्‌छ़ङ
२१ खोन्‍कि येसु मोदा अ़छिरादाकि तुरोस खोन्‍कि सिदोन धिखाहुप म़खारा।
२२ मो धिखाहुप्‌दाङ्‌का अ़क्‍छा कनानि मेत्‍छामा खोक्‍कोएदा ताकि लो,
“हाङ्‌पो,
दाउद्‌ओ अ़छा,
अ़ङ्‌का सोमायोक्‍नि!
अ़ङ्‌छा मेत्‍छाछा छा चाकावालावाआ चाअ़त्‍लो दुखा प़ङु।”
२३ येसुआ मो देत्‍छाङ मान्‍लोअ़दा।
मोन्‍ग़रि खोक्‍कोसोओ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़ताकि खोक्‍को अ़लोवा,
“मो छुत्‍ताखाइसानुम!
देकिनालो मो पात्‌याङ्‌सा आन्‍कान म़त़ङ्‌याङ।”
२४ खोक्‍को म़य़ङा,
“अ़ङ्‌का इस्राएल रावादा म़माखाराओ भेराचिओ निम्‍पाङ ओन्‍ङा छुत्‍माय़ङ ओ।”
२५ मेन मो मेत्‍छामा ताकि खोक्‍कोसोओ अ़चुबुदा अ़तुम्‍प़छ़क तोम्‍तुकि,
“हाङ्‌पो,
अ़ङ्‌का फानि!”
नि लो।
२६ खोक्‍कोसाआ अ़लोवा,
“अ़ङ्‌छाचिओ अ़चुपेम्‍पाक खात्‍माकि कुतिवाचि वेत्‍माछोक्‍मा अ़नुवाक माआङ।”
२७ मोसाआ लासुओ,
“उवा हाङ्‌पो,
मेन कुतिवाचिआछाङ अ़चुहाङ्‌पाओ अ़चाखादाङ्‌का धाखात्‌ओ अ़चेत्‌वाचि अ़चा।”
२८ खोन्‍किना येसुआ मोसोओ अ़य़ङ अ़लासा,
“मेत्‍छामा,
आम्‍साकोङ्‌छ़ङ तोक्‍पो मुयाङ!
खाना त़मिन्‌याङ्‌वा आम्‍को निम्‍पाङ मेत्‍प़।”
मोसोओ अ़छा मेत्‍छाछा छा मोन्‍ग़रिङा नुवालावा।
येसुआ चार हजाराकापाङ म़नाचि म़चान्‍तुचिओ
२९ येसुआ मो धिखाहुप अ़छिरादाकि गालिल धियाङ्‌वामाओ अ़केम लियाङ्‌सा म़खारा।
खोन्‍किना खोक्‍को भ़ऱदु म़लोन्‍ता,
खोन्‍कि म़युङा।
३० खोन्‍कि अ़धिवो म़ना मुक्‍लाचि खोक्‍कोएदा म़ता।
मोचिआ एक्‍सोक्‌वा,
पेसोला,
दोप्‍म़क,
क़वा खोन्‍कि नि ब़द्‍धेकापाङ खोक्‍कोएदा अ़क्‍नि म़तारुचि।
खोन्‍कि मोचिआ खोक्‍कोसोओ अ़चुबुदा अ़युक्‍ता,
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ मोचि म़नुसुचि।
३१ खोन्‌ओसा,
क़वाचि म़चेवा,
पेसोलाचि म़नुवाओ,
एक्‍सोक्‌वाचि म़कोलाओ,
खोन्‍कि दोप्‍म़क्‌चि खाम़खाओ म़खाचिकि म़नाचि दोम्‍तुदोचि।
खोन्‍कि मोचिआ इस्राएल्‌ओ अ़चुनिनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङ अ़लोङ्‌सा।
३२ खोन्‍कि येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि खोक्‍कोएदा म़बुत्‍तुचिकि मोचि म़लोचि,
“ओ म़ना मुक्‍लाचि अ़ङ्‌का सोमायोक्‍तुङ्‌च़ङ,
देकिनालो ओचि अ़ङ्‌काएनान म़युङ्‌याङ्‌ओ आय़ सुम्‌कालेन लिसायुङ्‌सा,
खोन्‍कि ओचिएदा अ़चुचामायु दित्‍छाङ मात्‍द़ङ।
ओचि मान्‍चा खान्‍माचि अ़ङ्‌का अ़स़ऩङ।
माङ्‌नालो ना लाम्‌दाङा ओचि म़फेखात।”
३३ अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ खोक्‍को अ़लासालोवा,
“ओन ब़द्‍धे म़ना मुक्‍लाचि ओ अ़कुय़ङ्‌दा चान्‍मायु ब़द्‍धे पेम्‍पाक आन्‍कान खादा तोक्‍मा?”
३४ येसुआ मोचि म़सेनुचि,
“देम्‍कातात पेम्‍पाक खानानिन्‌एदा युङ्‌याङ?”
मोचिआ अ़लोवा,
“सात्‌कातात पेम्‍पाक खोन्‍कि अ़क्‍चिलोक अ़चुप्‍पो ङाचि म़युङ्‌याङ।”
३५ खोन्‍किना येसुआ म़ना मुक्‍लाचि बाखादा युङ्‌म़मेत्‍तुचि।
३६ खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ मो सात्‌कातात पेम्‍पाक खोन्‍कि ङा अ़क़क्‍ताकि निनाम्‍हाङ आलाङ अ़पुवा,
खोन्‍कि मो पेम्‍पाक अ़धाङ्‌साकि अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़प़चि।
खोन्‍किना मोचिआ म़ना मुक्‍लाचि म़हात्‍तुचि।
३७ मोचि झारासाआ अ़चाकि अ़चुसोम्‍सुवा।
खोन्‍कि हेनाओ अ़चेत्‌वाचि मोचिआ सात्‌काखेङ भेप्‍लो अ़कोवा।
३८ मेत्‍छामाचि खोन्‍कि छाचि मान्‍खिप्‍माङ काचा दुवाछाचि आप्‍फात चार हजारालेका म़याआङा।
३९ खोन्‍कि म़ना मुक्‍लाचि म़छुत्‍तुखाइसुचिकि खोक्‍को नावादा म़वाङा,
खोन्‍कि मगादान धिखाहुप्‌दात्‍नि म़खारा।