बेबिलोन्‌ओ अ़लुक्‍मा
१८
खोन्‍किना निनाम्‍हाङ काफा निनाम्‍मादुङ्‌का धाङाओ अ़ङ्‌का खाङ।
मो तोक्‍पो पाङ तोक्‍ताङा,
खोन्‍कि मोसोओ अ़साम्‌आ झारा हेन्‍खामा छेङ्‌छेङ्‌छेङ्‌वा उप्‍तुदिसु।
 खो अ़धिवा य़ङ्‌आ पारा,
लुक्‍ताखारा!
“तोक्‍पो सहरा बेबिलोन लुक्‍ताखारा!
मो हान चाकावालावाचि युङ्‌खा,
झारा म़पोप्‍ताओ लावाचि खोन्‍कि झाराकाखालाओ चिप्‍माकात्‌ओ खोन्‍कि ऩङाछित्‍मायु छोङ्‌वाचि मोदा म़याक।
 देकिनालो झारा रावाचिआ मोसोओ अ़पोप्‍मा काचिआ खाबात्‌आ सेरिन्‌वा सेरुङुचि।
हेन्‍खामादाओ हाङ्‌चिआ मोएनान ताङ्‌लान म़मुवायुङ्‌सा,
खोन्‍कि झारा हेन्‍खामादाओ काखित-काइन्‌चि कातोक म़लिसा देकिनालो मोसाआ च़लोक म़छ़साङाओ सामाचि मित्‍तुचि।”
 खोन्‍किना अ़ङ्‌का निनाम्‍मादुङ्‌का ओवात्‍नि य़ङाङाओ य़ङ एनुङ:
“अ़ङ्‌म़नाचि ओ!
मोएदादाङ्‌का लोन्‍ताबानानिन,
मोसोओ अ़हेवाचिदा खानानिन मान्‌वाङ्‌दानिन,
मोसोओ अ़दन्‍दाचि खानानिन्‌एदा अ़छुक्‍निन्‍ने।
 देकिनालो मोसोओ अ़हेवाचि निनाम्‍मा देम झोन्‌याङ खोन्‍लेङ्‌ङा म़भुङ्‌सायुङ्‌सा।
खोन्‍कि मोसोओ अ़त्‍लो अ़च़माचि निनाम्‍हाङ्‌आ अ़मित्‍तायुङ्‌सा।
 देत्‍नि नि म़नाचि मुयुङ्‌सुचि मोवात्‍निङा मो मुवानुम।
मोसाआ मुओ अ़काचिओ ह्‍वास़रो लासापुवानुम,
मोसाआ अ़लाङ्‌चोक्‍खुङ्‌दा चुम्‍सुओ दुङ्‌मायुदाङ्‌का ह्‍वास़रो च़लोक ऱक्‍खाक्‍खाक्‌वाओ दुङ्‌मायुआ भेम्‍सापुवानुम।
 मो देम साऩङ्‌वा आप्‍पि मेत्‍तान्‍चिन,
देम ऩङ्‌नुखालोक्‍ताखा मो युङा
खोन्‍ङा दुखा खोन्‍कि योक्‍मा पुवानुम।
देकिनालो मोसाआ अ़मिन्‍मादा ऱक्‍भाक मु,
‘अ़ङ्‌का तोक्‍पो हाङ्‌मा लिसाङ्‌कि युङ्‌ङाङा,
अ़ङ्‌का मेन्‍मित्‍मा माआङ,
अ़ङ्‌का देम्‍खाछाङ सोखा मुमा अ़दोत्‍निन।’
 खोन्‌ओसा अ़क लेन्‌ङा मो मेत्‍छामाएदा अ़चाअ़त्‍माचि
स़मा,
योक्‍मा खोन्‍कि स़ङ्‌साक्‌वा म़ता।
मो मिआ राङ्‌खान,
देकिनालो मोसोओ अ़छ़ङ्‌काछेन हाङ्‌पा निनाम्‍हाङ सावापोरिओ म़मुयाङ।”
 मोएनान ताङ्‌लान खोन्‍कि चासुम्‍छेन्‍बिदा ऩङ्‌नुखालोक्‍ताखा कामु हेन्‍खामादाओ हाङ्‌चि मो ह़त्‌याङ्‌ओ तुङ्‌ऱक अ़खाङ्‌कि मोसोओ निम्‍पाङ म़खाप खोन्‍कि सोखा म़मु।
१० मो दुखा प़याङ्‌ओ क़माआ अ़थाया म़एप्‌कि मोचि ओवात्‍नि म़य़ङ,
“आनि!
आनि खाना तोक्‍पो सहरा,
खाना सावापोरिओ बेबिलोन!
अ़क्‍दुदाङा आम्‍दन्‍दा खानाएदा छुक्‍ता।”
११ हेन्‍खामादाओ झारा काखित-काइन्‌चि मोसोओ निप्‍माङ म़खाप,
खोन्‍कि सोखा म़मु,
देकिनालो साङ्‌आछाङ मोचिओ अ़चुसामाचि देम्‍खाछाङ ऩलासुन्‍खिरुन्‍चिन।
१२ साङ्‌आछाङ हाराक्‌वा,
रुपा,
अ़लुङ छ़ओ लुङ्‌चि खोन्‍कि वाचेत्‍लुङ्‌चि बाङ्‌गाय़ओ अ़नुवाक तित्‌चि,
माक़ल़ङ्‌वा तित,
भेवा य़ तित खोन्‍कि हालापाक्‌वा तित,
खोन्‍कि झाराकाखालाओ नाम्‍नुयाङ्‌ओ स़ङ,
भोम्‍साचिओ अ़चुक़ङ्‌चिदाङ्‌का मुमाय़ङ झाराकाखालाओ सामाचि खोन्‍कि झारा अ़लुङ छ़ओ स़ङ्‌ओ,
कासाओ,
काकाराओ खोन्‍कि सिङ्‌गमरमरओ सामाचि,
१३ खोन्‍कि बेला,
सुङ,
नाम्‍नुसाम,
मुर्र,
नि नाम्‍नुओ सुङ,
अङ्‌गुरा माङ्‌वा,
आक्‌वा,
बुत्‍थ़,
छुमाचा,
पित्‌चि,
भेराचि,
युक्‌वाचि,
ऱथाचि,
हारुक्‌चि खोन्‍कि म़नाचि ऩखिरुन्‍चिन।
१४ काइन-काखित्‍चिआ मोचि म़लोचि,
“बेबिलोन,
आम्‍मिन्‍माआ मित्‍तुङुओ सामाचि
झारा खानाएदाङ्‌का म़खारालोन्‍तायुङ्‌सा।
झारा चासुम्‍छेन्‍बिचि खोन्‍कि झारा त़मित्‍तुओ सामाचि खानाएदाङ्‌का म़खात्‍तायुङ्‌सा,
खोन्‍कि खाना मोचि देम्‍खाछाङ त़लासुन्‍तोक्‍तुन।”
१५ मो सहरादा म़इना म़खिराकि फेक्‌वा म़दुवाओ खाम्‍माचि काइन-काखित्‌चि अ़थाया म़एप देकिनालो मोसोओ क़माकात्‍तुओ दुखादाङ्‌का अ़चुक़माकात।
मोचि म़खाप खोन्‍कि सोखा म़मु।
१६ “देम चाअ़त्‍लो!
देम क़माकात्‍लो,
मो तोक्‍पो सहरा!
मो बाङ्‌गाओ,
माक़ल़ङ्‌वा खोन्‍कि हालापाक्‌वाओ तित हुम्‍साकि,
हाराक्‌वा चोङ्‌खान्‍चिन,
अ़लुङ छ़ओ लुङ खोन्‍कि वाचेत्‍लुङ्‌चिआ चोङ्‌सान्‌युङ्‌सान्‍चिन!
१७ देकिनालो अ़क ग़रिदाङा झारा अ़फेक्‌वा मोसाआ लुक्‍तु।”
झारा वाप्‍तेला कातुङ,
वाप्‍तेलादा काकोन्‌चि,
नावा कायाप्‌चि खोन्‍कि धियाङ्‌वामादा काचि कामुचाचि अ़थाया म़एवा,
१८ खोन्‍कि मो तोक्‍पो सहरा ह़त्‍ताकि लोन्‍ताओ तुङ्‌ऱक अ़खाङ्‌कि ओवात्‍नि य़ङ्‌सा म़पात,
“ओवाको तोक्‍पो सहरावा खाक्‍को सहरा युङाङा कि?”
१९ खोन्‍किना मोचिआ अ़चुताङ्‌दु बाखा थुलि अ़पाआकि खाप्‌याङ्‌सा खोन्‍कि सोखा मुयाङ्‌सा ओवात्‍नि म़पारा,
“चाअ़त्‍लो!
चाअ़त्‍लो!
मो तोक्‍पो सहरा!
मो सहराओ चासुम्‍छेन्‍बिआ वाप्‍तेलाओ अ़हाङ्‌पाचि कातोक म़लिसायुङ्‌सा।
अ़क ग़रिदाङा मो सहरा लुक्‍ताखारा।”
२० खोन्‍किना निनाम्‍मादुङ्‌का अ़क्‌तात य़ङ ता,
“निनाम्‍मादु कायुङ्‌चिओ,
आम्‍नुओ ऩङानुसानिन्‍चिन!
निनाम्‍हाङ काब़क्‌चि,
छाम्‍माय़ङ म़नाचि खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचि ओ,
ऩङानुसानिन्‍चिन!
मोसाआ खानानिन्‌एदा मुओ अ़त्‍लोओ निनाम्‍हाङ्‌आ छ़ङ्‌अ़छेन्‍तायुङ्‌सा।”
२१ खोन्‍किना अ़क्‌तात सावापोरिओ निनाम्‍हाङ काफाआ अ़धिवा चाचेम्‍खा ओन्‍को अ़क्‌तात लुङ थेन्‍तु,
खोन्‍कि ओवात्‍नि य़ङाकि मो धियाङ्‌वामादा वेइसु,
“मोवात्‍निङा तोक्‍पो सहरा बेबिलोन अ़धिवा सावाआ वेन्‍खान,
खोन्‍कि मो देम्‍खाछाङ अ़लानिन्‍तोक्‍निन।
२२ वाकेन कासाङ्‌चि,
खोन्‍कि छाम्‍कालुचि,
मुरालि कामुत्‌चि खोन्‍कि थुथुरि कामुत्‍चिओ अ़चुय़ङ खाना देम्‍खाछाङ त़एन्‍नान।
खोन्‍कि म़नाचि काचि मुसि म़वाङाओचि खानाएदा देम्‍खाछाङ ऩलानिन्‍धित्‍निन।
चाचेम्‍खाओ अ़व़न्‍मा खानाएदा देम्‍खाछाङ अ़लानिन्‍ऱङ्‌निन।
२३ उप्‍खाओ अ़साम खानाएदा देम्‍खाछाङ अ़दात्‍निन।
सायाकाकाम्‍पा,
सायाकाकाम्‍माओ अ़चुय़ङ्‌छाङ खानाएदा देम्‍खाछाङ अ़एन्‍निन।
देकिनालो आम्‍काखित काइन्‌चि हेन्‍खामादाओ अ़धिवा म़नाचि म़याआङा,
खोन्‍कि सोज्‍जेओ आम्‍म़क्‍फेङ्‌आ झारा हेन्‍खामादाओ रावाचि म़च़न्‍तायुङ्‌सा।
२४ बेबिलोन्‌आ दन्‍दा तोक्‍तुयुङ्‌सु,
देकिनालो निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचि,
निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुम़नाचि खोन्‍कि हेन्‍खामादा म़सेराओचि झारासोओ अ़चुह़ मोदा धिरा।”