सात्‌कातात निनाम्‍हाङ काफाचि खोन्‍कि सात्‌कातात अ़चाअ़त्‍माचि
१५
अ़ङ्‌का निनाम्‍मादु अ़धिवाङ खोन्‍कि म़दोम्‍दाओ नि बुन खाङ।
मोदा सात्‌कापाङ निनाम्‍हाङ काफाचिआ सात्‌कातात आदेङ्‌ओ अ़चाअ़त्‍माचि म़क़क्‍तुङुचि,
देकिनालो मोचिएदा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुमाइसुङ सेम्‍तायुङ्‌सा।
 मि खोन्‍कि सिसा होलाङाओ धियाङ्‌वामावाको अ़ङ्‌का खाङ।
मोचिआ मो साक्‍स़ङ,
मोसोओ अ़सेम्‍पोक खोन्‍कि अ़सेप्‍मा मान्‍पाक्‌अ़दाओ झारा म़छोसाओ म़नाचि अ़ङ्‌का खाङ्‌च़ङ।
अ़चुछुक्‌दा निनाम्‍हाङ्‌आ म़प़चिओ वाकेन अ़क़क्‍ताकि मो सिसावाओ धियाङ्‌वामाओ अ़केम्‌दा म़एवाङा।
 मोचिआ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहारुक मोसाओ अ़साम्‍ऱङ खोन्‍कि थुबाछाओ अ़चुसाम्‍ऱङ अ़लुवाङा,
“हाङ्‌पा निनाम्‍हाङ झारा सावाकातोक,
आम्‍नुओ काचिचि देम तोक्‍पो खोन्‍कि म़दोम्‍दाओ म़मुयाङ।
रावा-रावाचिओ तोक्‍पोहाङ,
आम्‍नुओ लाम्‌चि साम्‌योक्‍मि खोन्‍कि अ़छ़ङ म़मुयाङ।
 हाङ्‌पा निनाम्‍हाङ साङ्‌आ खानानिन ऩकित्‍तिमिन कि?
आम्‍नुओ ऩङ साङ्‌आ अ़लोङ्‌सुन कि?
खानानिन ओन्‍ङा त़सेङिन्‌येन।
झारा रावाचि आम्‍नुओ बुदा म़ता
खोन्‍कि खानानिन ऩब़क्‍तिन।
देकिनालो झारा म़नाचिआ खानानिन्‌आ त़मुम्‍च़म्‌ओ अ़छ़ङ य़ङ्‌चि अ़खायुङ्‌सा।”
 खोन्‍किना निनाम्‍मादु तोक्‍पो सेङ्‌माय़ङ खोप खाङ मोहुत्‌दाओ सेङ्‌याङ्‌ओ तित्‍खिम होरा।
 सात्‌कातात अ़चाअ़त्‍मा काखुन निनाम्‍हाङ काफाचि मो निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‌दाङ्‌का म़लोन्‍ता।
मोचि सेङाङाओ खोन्‍कि लेराङाओ तित म़हुम्‍साङा,
खोन्‍कि अ़चुकोङ्‌कोम्‌दा हाराक्‌वाओ अ़तुनाचि म़छ़साङा।
 खोन्‍किना चारकातात अ़ह़ङ्‌चिदा अ़क्‌तात्‌आ सात्‌कातात हाराक्‌वाओ खुङ्‌चि मो सात्‌कातात निनाम्‍हाङ काफाचि प़चि।
मोदा सात्‌कातात अ़धुन-अ़धुन्‌तारि ह़ङ्‌युङ्‌ओ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुमाइसुङ्‌आ भेप्‍तुयुङ्‌सु।
 मो तोक्‍पो सेङ्‌माय़ङ खोप निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुसाम खोन्‍कि अ़चुसावादाङ्‌का लोन्‍ताओ तुङ्‌ऱक्‌आ खोप भेप्‍ता।
मो सात्‌कातात निनाम्‍हाङ काफाचिओ सात्‌कातात अ़चाअ़त्‍माचि मान्‍लुक्‍म़युक्‍ताओन साङ्‌छाङ निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‌दा वाङ्‌मा मान्‍ऱचि।