चाप्‍चा खिम काचि काखाङ्‌पा
१६
येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि,
“अ़क्‍छा कातोक म़नाओ अ़खिम काचि काखाङ्‌पा युङाङा।
मोसाआ कातोक म़नाओ अ़चासुम्‍छेन्‍बि मोहा याङुङुओ य़ङ म़नाचिआ मो कातोक म़ना खाअ़एत्‍ता।
 खोन्‌ओसा कातोक म़नाआ अ़खिम काचि काखाङ्‌पा बुत्‍तुकि लो,
‘आम्‍तुक्‌वादा अ़ङ्‌का ओ दि एनुङ्‌योङ?
खाना त़खाङुओ काचिओ छाप्‍मायुङ्‌माय़ङ्‌चि लासाङ्‌पुवाङ।
देकिनालो हान्‌दाङ्‌का खाना अ़ङ्‌खिम्‌दा ओ काचि मुमा त़खान्‍नान।’
 खिम काचि काखाङ्‌पा आप्‍पि मिना,
‘अ़ङ्‌हाङ्‌पाआ अ़ङ्‌का काचिदाङ्‌का अ़लोन्‍ङाङा।
हान अ़ङ्‌का दे च़ङा?
व़क धोक्‍माछाङ अ़ङ्‌सावा मात्‍द़ङ,
दोत्‍माचामाछाङ अ़ङ्‌लेजो कात।
 अ़ङ्‌काचि माखात्‌नुछाङ म़नाचिआ अ़ङ्‌का अ़चुखिम्‌चिदात्‍नि ऩबुत्‍ङाने निकिना दे च़मादोत अ़ङ्‌का सिन्‍तुङ।’
 खोन्‍किना खोसाआ अ़हाङ्‌पाओ अ़नाक काचाचि अ़क्‍छा-अ़क्‍छा बुत्‍तुचि खोन्‍कि बुयाओ नाक काचा सेनु,
‘अ़ङ्‌हाङ्‌पाओ अ़नाक खाना छोन्‍मा देम याक्‌याङ?’
 मोसाआ य़ङ्‌लासु,
‘सुम्‌काहजारा लितरा जैतुन्‌ओ आक्‌वा।’
खोन्‍कि खिम काचि काखाङ्‌पाआ लो,
‘च़क्‍नि युङाकि आम्‍मित्‍माछाप्‍लाखादा पन्‍ध्रकासये छाप्‍तु।’
 खोन्‍कि नि सेनु,
‘खाना देम छोन्‍मादोत?’
मोसाआ य़ङ्‌लासु,
‘अ़क हजाराकाबोरा छोङ।’
खिम काचि काखाङ्‌पाआ लो,
‘आम्‍मित्‍माछाप्‍लाखादा आथ सयेकाबोरा छाप्‍तु।’
 काचि कातोङ्‌पा अ़त्‍लो चुवाङानुछाङ चाप्‍चा काचि मुवाङाओ खाकि अ़हाङ्‌पाआ मो मान्‍साम्‌योक्‍मि काचि कातोङ्‌पा चोन्‍तु।
ओ हेन्‍खामादाओ म़नाचिआ अ़चुरादा काचि म़मुयाङ्‌हिदा निनाम्‍हाङ कात़ङ्‌चिदाङ्‌का च़लोक चाप्‍चा म़मु।
 अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
हेन्‍खामादाओ चासुम्‍छेन्‍बिआ आप्‍पिओ निकि यावाचि मुवानुम्‍च़म।
मोवात्‍नि त़च़न्‌नालो आम्‍नुओ चासुम्‍छेन्‍बि लुक्‍खात्‌नुछाङ खानानिन निनाम्‍मादुओ खिम्‌दा अ़धुन युङ्‌मा त़तोक्‍तुम।”
१० “साङ अ़चुप्‍पो काचिदा मिन्‍माआ चालो काचि मु,
मो म़नाआ अ़धिवा काचिदाछाङ मिन्‍माआ चालो काचि मु।
खोन्‍कि साङ अ़चुप्‍पो काचिदा मिन्‍माआ अ़चान्‍लो काचि मु,
मो म़ना अ़धिवा काचिदाछाङ मिन्‍माआ अ़चान्‍लो काचि मु।
११ खोन्‌ओसा हेन्‍खामादाओ चासुम्‍छेन्‍बि त़याङुम्‌योम्‌हिदा मिन्‍माआ चालो काचि त़मुन्‍मिन्‌नालो निनाम्‍मादुओ अ़नुछ्‍याओ चासुम्‍छेन्‍बिओ पाङ्‌खुन साङ्‌आ खानानिन ऩप़न?
१२ खोन्‍कि खानानिन निचिओ अ़चुचासुम्‌छेन्‍बिदा मिन्‍माआ चालो काचि त़मुन्‍मिन्‌नालो खानानिन्‌आ तोक्‍मादोत्‌याङ्‌ओ आप्‍पिओ चासुम्‍छेन्‍बि साङ्‌आ ऩप़न कि?
१३ खाक्‍कोछाङ हारुक्‌आ ह़वाङ अ़हाङ्‌पाचि ब़त्‍मा अ़ऱन्‍चिन।
देकिनालो मोसाआ अ़क्‍छा ऩङाछिरु,
खोन्‍कि नि सोमातुक्‍तु माङ्‌नालो मोसाआ अ़क्‍छा साया मेत्‍तु,
खोन्‍कि नि ऩङाछिरु।
खानानिन्‌आ निनाम्‍हाङ खोन्‍कि चासुम्‍छेन्‍बि ह्‍वातात्‍माङ ब़त्‍मा त़ऱन्‍मिन।”
मोसाओ अ़य़ङ्‌हुप खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन
१४ ओ झारा य़ङ्‌चि म़एनुचिकि फरिसिचिआ येसु अ़सुङ्‌ता।
देकिनालो मोचि छेन्‍बि च़क्‍ख़य़ कामु म़याआङा।
१५ खोन्‍कि येसुआ म़लोचि,
“खानानिन म़नाचिओ अ़चुबुदा आप्‍पि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़मिन्‍मावा काच़वात्‍नि खाङ्‌त़मुसिन्‍चिन,
मेन निनाम्‍हाङ्‌आ आम्‍नुओ साकोङ्‌वा अ़सिन्‌याङ।
म़नाचिआ दि तोक्‍पोनि अ़मित,
मो निनाम्‍हाङ्‌आ अ़चुचिप्‍मा अ़कात।
१६ बप्‍तिस्‍मा काप़ युहन्‍नाओ अ़ग़रितारि मोसाओ अ़य़ङ्‌हुप खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचिआ म़छाप्‍तुचिओ य़ङ्‌चि खाम़लुसुचि।
मेन बप्‍तिस्‍मा काप़ युहन्‍नादाङ्‌का ओह्‍यात्‍नि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌ओ नुय़ङ्‌खान खाअ़लुयुङ्‌याङ,
खोन्‍कि झाराकापाङ मो हाङ्‌होन्‌दा वाङ्‌मा अ़चुऩङानुयाङ।
१७ मेन निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ्‌हुप्‌दाङ्‌का अ़क सिवाछाङ सोप्‍माखात्‍मादाङ्‌का ना निनाम्‍मा खोन्‍कि हेन्‍खामा मामाखात्‍मा नुसुम्‍पेन्‍ता लि।
१८ साङ्‌आ अ़खिम्‍हाङ्‌मा छिरुकि निएनान सायाकाम,
मो ताङ्‌लान कामु लि।
खोन्‍कि खाक्‍को नि खिम्‍हाङ्‌पाआ छिरुओ मेत्‍छामाएनान सायाकाम,
मोछाङ ताङ्‌लान कामु लि।”
कातोक म़ना खोन्‍कि लाजरस
१९ येसुआ म़लोचि,
“अ़क्‍छा कातोक म़ना युङाङा।
मो अ़धुन अ़नुवाक तित हुम्‍साकि अ़लेन्‍खिन्‍तुम अ़ऩङानुनान्‍चिन्‍सा अ़ताकावा च़याङ्‌सा युङाङा।
२० खोन्‍कि मोसोओ अ़खिम्‌ओ अ़लाप्‍तिखोप्‌दा अ़क्‍छा लाजरस अ़ऩङ मुवाङाओ मान्‍तोक्‍कादा म़ना अ़ताराकि अ़युङ्‌सापुवाङा।
मो लाजरस्‌ओ अ़याम झारा खोवाआ भेप्‍तुखात्‍तुयुङ्‌सु।
२१ मो कातोक म़नाओ अ़कोक चाखादाङ्‌का धाखाराओ अ़चेत्‌वाचि चामाकि अ़बुक भेम्‍मानि लाजरस मिनाङा।
कुतिवाचिछाङ म़ताकि अ़खोवाचि अ़लेआङा।
२२ अ़क लेन मो मान्‍तोक्‍कादा म़ना सुवादा,
खोन्‍कि निनाम्‍हाङ काफाचिआ मो अ़खुयाखात्‍ताकि अब्राहाम्‌ओ अ़च़क्‌दा अ़युङ्‌सा।
मो कातोक म़नाछाङ सुवादाकि म़नाचिआ अ़खुम्‍ता।
२३ मो कातोक म़ना सित्‍म़ङ्‌चि दुखा तोक्‍खादा खारा।
मोदा चाअ़त्‍लो दुखा तोक्‌याङ्‌सा धात्‍नि खा-खाइसुहिदा अ़थादु अब्राहाम खोन्‍कि खोसोओ अ़च़क्‌दा युङाङाओ लाजरस खा।
२४ खोन्‍किना कातोक म़ना पाराकि लो,
‘अ़ङ्‌पा अब्राहाम,
अ़ङ्‌का सोमातुक्‍निकि लाजरस छुत्‍निछोक्‍नि,
खोन्‍कि खोसाआ अ़छुक्‍कुसिप्‌ओ अ़चोम चाक्‌वादा वालुम्‍तुकि अ़ङ्‌लेम अ़केङ्‌ङाप़ङाने।
देकिनालो ओ मिराक्‌दा अ़ङ्‌का अ़न्‍नुनु चाअ़त्‍लो लिङाङा।’
२५ मेन अब्राहाम्‌आ मो लो,
‘अ़ङ्‌छाओ,
मित्‍तु।
खाना आम्‍ह़ङ्‌म़ङ्‌दा अ़नुवाक-अ़नुवाक सामाचि त़याङुचि,
मेन लाजरस्‌आ ना अ़न्‍नुनु चाअ़त्‍लो दुखा आङ्‌तु।
खोन्‌ओसा हान ओदा लाजरस अ़ऩङानुयाङ्‌सा चानुलो युङ्‌याङ खोन्‍कि खाना अ़न्‍नुनु चाअ़त्‍लो दुखा त़तोक्‌याङ।
२६ मोन ओन्‍ङा माआङ,
आन्‍चुओ काप्‌दा अ़धिवाङ होक्‍लुम याक्‌याङ।
खोन्‌ओसा ओदाङ्‌का खानाएदा बान्‍मा कालाम्‌चि साङ्‌छाङ बान्‍मा ऩऱनिन।
मोदाङ्‌का आन्‍कान्‍काएदा काक्‍माबात्‍माछाङ ऩऱन।’
२७ मो य़ङा,
‘आपो,
खोन्‍नालो अ़ङ्‌का खानानिन्‌एदा छुक फाङ्‌ङाङा,
खानानिन लाजरस अ़ङ्‌पाओ अ़खिम्‌दा छुत्‍निखान्‍निप़नि।
२८ देकिनालो अ़ङ्‌द़क्‍छाबुवाचि पाच्‌कापाङ म़याक्‌याङ।
लाजरस्‌आ मोचि चाप्‍चेत्‍तुचिनेकि मोचि ओ दुखा तोक्‍खादा ऩवाङ्‌निन्‍ने।’
२९ मेन अब्राहाम्‌आ लो,
‘मोसा खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचिओ छाप्‍लाखा मोदा युङ्‌याङ।
आम्‍निछाचिआ मो छाप्‍लाखादाओ चाप्‍चेत्‍माय़ङ अ़एन्‍ने।’
३० मो म़ना य़ङा,
‘माआङ,
अब्राहाम आपो।
मेन खाक्‍को अ़क्‍छा सुवादाओदाङ्‌का लाखोन्‍लोन्‌कि मोचिएदा खात्‍नालोना मोचि अ़चुहेवादाङ्‌का म़लानान्‍चिन।’
३१ मेन अब्राहाम्‌आ लो,
‘मोसा खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचिओ अ़चुय़ङ मो आम्‍द़क्‍छाबुवाचिआ ऩएनुन्‌नालो ना सुवादाओदाङ्‌का खाक्‍को खोन्‍लोन्‌नुछाङ मोचिआ ऩकित्‍तुन।’”
लुका १६:१-१८
लुका १६:१९-३१