कोङ्‌क़त्‌वाओ अ़तुक्‌वादा चाप्‍चेत्‍माय़ङ
१२
मोवात्‍नि लिसाङाहिदा मोदा ब़द्‍धेकाहजाराओ मुक्‍ला म़कोवान्‍चिन्‌ओसा अ़क्‍छा निएदा नेप्‍कानेप मुमा अ़पुङ्‌सा।
येसुआ बुया अ़चुकाखेङ्‌पाचि लोमा म़पुङ्‌सुचि,
“फरिसिचिओ खमिरादाङ्‌का चाप्‍चेत्‍तानिन्‍चिन।
मोवात्‍नि च़मा मोचिओ कोङ्‌क़त्‌वा काचि ओ।
 ग़रि तायाङ् खाक्‍कोछाङ कुम्‍माय़ङ य़ङ्‌चि झारा म़दात माङ्‌लो खाक्‍कोछाङ कुम्‍माय़ङ य़ङ्‌चि झारा म़सिन।
 खोन्‌ओसा दि-दि खानानिन कुइयामादा त़य़ङिन्‌युङ्‌सिन,
मो साम्‌दा अ़एन,
खिम्‍कोङ्‌यु सोप्‌योङ्‌दा त़चेविन्‌ओ य़ङ्‌चि खिम्‌चोक्‌दुङ्‌का खाअ़लु।
साङ्‌एदाङ्‌का क़मादोत?
 अ़ङ्‌का लोनानिन,
अ़ङ्‌यावाचि ओ,
पोक ओन्‍ङा कासेत्‍चिदाङ्‌का मान्‍क़दानिन।
मोचिआ मोदाङ्‌का च़लोक देत्‍छाङ मुमा ऩऱन्‍मिन।
 मेन साङ्‌दाङ्‌का क़मादोत अ़ङ्‌का खानानिन चाप्‍चेत्‍नानिन।
साङ्‍एदा आम्‍नुओ पोक सेरुकि सित्‍म़ङ्‌चि दुखा तोक्‍खादा वेन्‍मादिमा सावा याक्‌याङ,
मोएदाङ्‌का क़मासानिन।
उवा,
अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
खोएदाङ्‌का क़सानिन।
 दि ह्‍वा फेक्‌दा पाच्‌कातात खोक्‌वाचि ऩवाङ्‌निन कि?
मोचिएदाओ अ़क्‌तात्‌छाङ निनाम्‍हाङ्‌आ ऩमान्‍तुन्‍केसुन्‍चिन।
 अ़नुछ्‍याङा,
आम्‍नुओ ताङ्‌दुओ ताङ्‌मुवाछाङ निनाम्‍हाङ्‌आ झारा अ़खिप्‍तायुङ्‌सा।
खोन्‌ओसा खानानिन मान्‍क़दानिन,
देकिनालो आम्‍नुओ लुङ ब़द्‍धे खोक्‌वाचिदाङ्‌काछाङ च़याङ।”
म़नाचिओ अ़चुबुदा येसु लोक्‍मा
 “अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
साङ्‌आ म़नाचिओ अ़चुबुदा अ़ङ्‌का अ़लोक्‍ङा,
अ़ङ्‌का म़नाओ अ़छाआछाङ निनाम्‍हाङ काफाचिओ अ़चुबुदा मो लोउङ।
 मेन साङ्‌आ अ़ङ्‌का म़नाचिओ अ़चुबुदा ऩङाअ़छित्‍ङा,
अ़ङ्‌काछाङ मो निनाम्‍हाङ काफाचिओ अ़चुबुदा ऩङाछिरुङ।
१० खोन्‍कि साङ म़नाओ अ़छाओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा चेप,
मो अ़लेत,
मेन साङ्‌आ सेङ्‌लावाओ अ़साया पेप्‍तु,
मो अ़लेत्‍निन।
११ मोचिआ खानानिन यावायोक्‍खिम्‌चि,
हाङ्‌काचि कामुचि खोन्‍कि पाङ कातोक्‌चिओ अ़चुबुदा ऩतारिन्‍लान,
मोन्‍ग़रि खानानिन देत्‍नि रात्‍मान्‍चिन खोन्‍कि दि य़ङ्‌लामा माङ्‌नालो देत्‍नि चेप्‍मा निकिना मिन्‍राक मान्‍मुदानिन,
१२ देकिनालो खानानिन दे य़ङ्‌मादोत मोन्‍ग़रिङा सेङ्‌लावाआ खानानिन ऩचिन्‍तिन।”
खामान्‍सिन म़नाओ अ़तुक्‌वादा दोय़ङ्‌ला
१३ म़ना मुक्‍लादाङ्‌का अ़क्‍छाआ येसु लो,
“काचिन्‍पो,
अ़ङ्‌बुवा लोनिप़नि खोन्‍कि मोसाआ अ़ङ्‌लोक अ़प़ङाने।”
१४ मेन येसुआ मो अ़लोवा,
“यावा,
साङ्‌आ अ़ङ्‌का खानाचिएदा छ़ङ्‌काछेन माङ्‌नालो आम्‍चुओ चासुम,
छेन्‍बि काहात प़ अ़मुवाङ?”
१५ खोन्‍कि येसुआ मोचि म़लोचि,
“चाप्‍चेत्‍तानिन्‍चिन!
झाराकापाराओ च़क्‍ख़य़दाङ्‌का रात्‍तानिन्‍चिन।
देकिनालो चासुम्‍छेन्‍बि देम च़लोक लिनुछाङ मोसाआ म़ना अ़ह़ङ्‌सुन।”
१६ येसुआ मोचि अ़क्‌तात दोय़ङ्‌ला खाम़एत्‍तुचि,
“अ़क्‍छा कातोक म़नाओ अ़व़क्‌दा च़लोक चा पुक्‍तु।
१७ खोन्‍कि मो कातोक म़नाआ अ़मिन्‍मादा मिन्‍मा पुङ्‌सु,
‘अ़ङ्‌चासुम युङ्‌खा अ़ङ्‌काएदा मात्‍द़ङ।
हान अ़ङ्‌का दे च़ङा?’
१८ खोन्‍कि मो य़ङा,
‘अ़ङ्‌का ओवात्‍नि च़ङा।
अ़ङ्‌का अ़ङ्‌स़ङ्‌कुलुधुन्‌चि भुङ्‌सुङ्‌च़ङ्‌कि अ़धिवाङ मुङ्‌च़ङ,
खोन्‍कि झारा अ़ङ्‌चासुम खोन्‍किना खाम्‍माखुयाचि मोदाङा युङ्‌सुङ्‌च़ङ।
१९ खोन्‍कि aअ़ङ्‌का आप्‍पि लोङान्‍च़ङ,
ब़द्‍धेकादोङ्‌तारि त़लात्‌ओ च़लोक चासुम,
छेन्‍बि आम्‍को निकि भुङ्‌याङ।
नुलोक युङा,
चा,
दुङा खोन्‍कि आम्‍ताकावा चुवा।’
२० मेन निनाम्‍हाङ्‌आ मो अ़लोवा,
‘खामान्‍सिन!
आय़ अ़खाखुत्‌ङा आम्‍साक्‍मा खानादाङ्‌का लारुङ खात्‍तुङ,
खोन्‍कि आम्‍को निम्‍पाङ त़भुङ्‌सुयुङ्‌सुओ आम्‍सामाचि साङ्‌को म़लि?’
२१ आप्‍पिओ निकि चासुम,
छेन्‍बि काभुङ,
मेन निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुबुदा मान्‍तोक्‍कादा म़ना ओवात्‍निङा लि।”
मिन्‍राक अ़मुन्‍मिन
२२ खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि,
“खोन्‌ओसा अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
ह़ङ्‌म़ङ्‌ओ निम्‍पाङ दि चामा माङ्‌लो पोक्‌ओ निकिना दि हुम्‍मा निम्‍पाङ मिन्‍राक मान्‍मुदानिन।
२३ देकिनालो ह़ङ्‌म़ङ चामायुदाङ्‌का खोन्‍कि पोक हुम्‍मायु तित्‌चिदाङ्‌का अ़च़वाङ माआङ।
२४ गाक्‌वाचि खानुम्‍च़म।
मोचि ना बिउ म़वेत ना चा म़हेक,
मोचिओ ना चासुम युङ्‌खा खिम ना स़ङ्‌कुलुधुन्‌ङा युङ्‌याङ,
खोन्‍नुछाङ निनाम्‍हाङ्‌आ मोचि म़चान्‍तुचि।
खोन्‍कि दि मो छोङ्‌वाचिदाङ्‌का आम्‍नुओ लुङ अ़न्‍नुनु अ़च़निनिन कि?
२५ खानानिन्‌एदाङ्‌काओ साङ मिन्‍राक मुकि अ़ह़ङ्‌म़ङ्‌दा अ़क्‍चित ग़रि तेप्‍मा ऱ?
२६ खोन्‌ओसा खानानिन ओवाको अ़चुप्‍पो काचिछाङ मुमा त़ऱन्‍मिन्‌नालो नि य़ङ्‍ओ अ़तुक्‌वादा देकि मिन्‍राक त़मुन्‌येन?
२७ लिलि बुङ्‌वाचि मित्‍ताखानुम्‍च़म,
मोचि देत्‍नि म़पोन।
मोचि ना काचि म़मु ना पिरि म़सात,
मेन अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
हाङ b सोलोमन झारा अ़साम्‌दा मो बुङ्‌वाचिदाओ अ़क्‌तात ओन्‍तेकाछाङ खान्‍नुलो मान्‍चोङ्‌दान्‍चिन।
२८ मेन आय़ युङ्‌याङ्‌ओ खोन्‍कि अ़माङ्‌कोलेन मिदा वेन्‍दिओ वक्‌दाओ बुङ्‌वाचि निनाम्‍हाङ्‌आ ओवात्‍नि अ़चोङनालो खोक्‍कोसाआ खानानिन हान देम च़लोक ऩचोङ्‌सिन?
देत्‍नि आम्‍नुओ साकोङ्‌छ़ङ उन्‍नि ओन्‍ङा?
२९ खोन्‌ओसा दि चामा दि दुङ्‌मा निकिना खानानिन मान्‍लाम्‌युङ्‌दानिन,
खोन्‍कि मो य़ङ्‌चिओ अ़चुतुक्‌वादा मिन्‍राक्‌छाङ मान्‍मुयुङ्‌दानिन।
३० देकिनालो हेन्‍खामादाओ निनाम्‍हाङ मान्‍सिन्‍कादाचिआ ओ झारा सामाचि म़लामुचि।
मेन आम्‍नुओ पापाआ खानानिन ओवाको झारा सामाचि दोत्‌याङ निकिना अ़सिन्‌याङ।
३१ खोन्‌ओसा खोक्‍कोसोओ अ़चुहाङ्‌होन लामानुम,
खोन्‍कि ओ झारा सामाचि खानानिन ऩतेप्‍तिन्‍प़न।
३२ अ़चुप्‍पा रुहुप्‌चिओ,
मान्‍क़दानिन!
देकिनालो निनाम्‍मादुओ आम्‍नुओ पापाआ खोक्‍कोसोओ अ़चुहाङ्‌होन खानानिन प़मा अ़चुऩङानुवायुङ्‌सा।
३३ आम्‍नुओ चासुम्‍छेन्‍बिचि इनानुम्‍च़म्‌कि मान्‍तोक्‍कादाचि पुवानुम्‍च़म।
मोवात्‍नि त़च़न्‌नालो आम्‍नुओ निकि अ़पेत्‍निन्‍खात्‍निन्‌ओ दोन्‍दिचि बान्‌युङ्‌सिन्‌वा लि,
खोन्‍कि देम्‍खाछाङ अ़लुक्‍निन्‍खात्‍निन्‌ओ छेन्‍बि निनाम्‍मादु भुङ्‌सिन्‌युङ्‌सिन्‌वा लि।
मोदु काख़पाछाङ अ़तानिन,
खोन्‍कि भेवाआछाङ अ़लुक्‍तुन।
३४ देकिनालो खादा आम्‍चासुम्‍छेन्‍बि युङ्‌याङ,
मोदाङा आम्‍मिन्‍माछाङ युङ।
मान्‌इम्‍माङ युङानिन
३५ हारुक्‌चि चुम्‍सिन्‌युङ्‌सिन्‍चिन्‌वा आम्‍नुओ छुमाय़क्‌दा छिप्‍माय़ङ छिआनुम खोन्‍कि आम्‍नुओ खाउप्‍खाचि लेइसायुङ्‌सानुम्‍च़म।
३६ हाङ्‌पा सायाकाम्‍माओ खाबाचादाङ्‌का लाबान्‌कि लाप्‍तिखोप तोलुहिदा च़क्‍नि लाप्‍तिखोप होत्‍माप़मा काऱ हारुक्‌चिवात्‍नि खानानिन लिसानिन।
३७ मो हारुक्‌चि आसिखा कातोक्‌चि ओ,
साङ्‌चिओ अ़चुहाङ्‌पा खिम्‌दा लाताहिदा मान्‌इम्‍दाम़युक्‌ओ म़धिरुचि।
अ़ङ्‌का खानानिन नुछ्‍याङा लोनानिन,
हाङ्‌पाआ अ़छुमाय़क छ़सुकि मो हारुक्‌चि चा चाखादा चासि युङ्‌म़मेत्‍तुचि खोन्‍कि खो वाङ्‌कि मोचि म़ब़रुचि।
३८ अ़चुहाङ्‌पा अ़दाक्‌वा खाखुत माङ्‌लो खादात्‍मा साऱङ्‌दा तानुछाङ अ़हारुक्‌चि मान्‌इम्‍दाम़युक्‌ओ म़धिरुचिनालो मो अ़हारुक्‌चि आलाङ्‌मि ओ।
३९ मेन ओ तुप्‍तानुम,
काख़ खाउग़रि तायाङ निकिना खिम्‌ओ अ़हाङ्‌पाआ सिन्‍तुओ खाङ्‌दे,
खोसाआ काख़ अ़खिम केरुकि वाङ्‌मा मान्‍प़दोओ।
४० खानानिन्‌छाङ चुम्‍सायुङ्‌सानिन्‍चिन।
देकिनालो खानानिन्‌आ त़मित्‍तिमिन्‌येन्‌ओ ग़रिदा अ़ङ्‌का म़नाओ अ़छा ताङा।”
४१ पत्रुस्‌आ सेनु,
“हाङ्‌पो,
दि ओ दोय़ङ्‌ला आन्‍काओ निकि ओन्‍ङा खात़एत्‍निङ्‌निओ हे नि झारासोओ निकि?”
४२ खोन्‍कि हाङ्‌पाआ म़लासुलोचि,
“सोम्‍कुवा मुमाय़ङ खोन्‍कि खारु कातोक खिम काचि काखाङ साङ ओ?
खोसोओ अ़हाङ्‌पाआ नि अ़हारुक्‌चि खोसोओ अ़छुक्‌दा अ़पाक्‌कि मोचिआ चामादोत्‌ओ ग़रिदा मोचिओ अ़चुचामा,
दुङ्‌मायु काप़ अ़मु।
४३ मो आसिखा कातोक हारुक ओ,
मो अ़हाङ्‌पा लाताहिदा मोवात्‍निङा च़याङ्‌ओ धिरु।
४४ अ़नुछ्‍या,
अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
अ़हाङ्‌पाआ मो झारा अ़चासुम्‍छेन्‍बिचि काखाङ मु।
४५ मेन मो अ़हारुक अ़मिन्‍मादा ‘अ़ङ्‌हाङ्‌पा च़क्‍नि अ़तानिन’नि मिन्‌कि खोसोओ अ़यावा हारुक्‌चि खोन्‍कि हारुक्‍माचि धात्‍मा,
सेत्‍चावाचिएनान चामा खोन्‍कि दुङ्‌मा पुङ्‌सुनालो,
४६ मो हारुक्‌ओ अ़हाङ्‌पा अ़हारुक्‌आ अ़मित्‍तुन्‌योन्‌ओ लेन,
खोन्‍कि अ़सिन्‍तुन्‌योन्‌ओ ग़रिदा तादि खोन्‍कि मो चाअ़त्‍लो दन्‍दा प़,
खोन्‍कि साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुकादाचि युङ्‌खादा खो अ़युङ।
४७ खोन्‍कि अ़हाङ्‌पाओ अ़मिन्‍मा सिन्‍तुकिछाङ मान्‍चुम्‍दान्‍चिन्‌ओ माङ्‌नालो अ़हाङ्‌पाओ अ़मिन्‍मावात्‍नि मान्‍च़कादा अ़हारुक्‌आ च़लोक य़हुप धिरु।
४८ मेन अ़हाङ्‌पाओ अ़मिन्‍मा मान्‍सिन्‍माङ काचि काफि अ़हारुक्‌आ अ़क्‍चिलोक ओन्‍ङा य़हुप धिरु।
साङ-साङ ब़द्‍धे म़प़युङ्‌सुचि,
मोएदाङ्‌का ब़द्‍धेङा अ़लाम,
खोन्‍कि साङ ब़द्‍धे अ़लेत्‍ताछोक्‍तायुङ्‌सा,
मोएदाङ्‌का ब़द्‍धेङा अ़दोत।
तोङ्‌सि माआङ हासि
४९ अ़ङ्‌का हेन्‍खामादा मि पाक्‍सि ताङ्‌ओ,
मेन मो ना बुयाङा लोक्‍तायुङ्‌साओ दे नुवाओ!
५० अ़क्‌तात बप्‍तिस्‍मा युङ्‌याङ,
मो अ़ङ्‌का मुमादोत।
मो मान्‍चिन्‍माङ अ़ङ्‌मिन्‍मा चाअ़त्‌याङ!
५१ दि अ़ङ्‌का हेन्‍खामादा सेवाङ्‌नि तात्‍सि ताङ्‌ओनि खानानिन त़मिनिन्‌येन?
अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
माआङ,
मेन हासि ताङ्‌ओ।
५२ हान ओदाङ्‌का ह्‍यात्‍नि अ़क्‍खिम्‌दा ओ पाच्‌कापाङ म़हानान्‍चिन।
ह़वाङ्‌सोओ अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पादा सुम्‌कापाङ,
खोन्‍कि सुम्‌कापाङ्‍ओ अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पादा ह़वाङ।
५३ मोचि म़हानान्‍चिन।
अ़दुवाछा छाओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा अ़पा,
खोन्‍कि अ़पाओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा अ़दुवाछा छा,
अ़मेत्‍छाछा छाओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा अ़मा,
खोन्‍कि अ़माओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा अ़मेत्‍छाछा छा,
अ़नाम्‍मित्‌ओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा अ़छादिमा,
खोन्‍कि अ़छादिमाओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा अ़नाम्‍मित।”
ग़रिओ य़ङ तुप्‍मादोत
५४ खोन्‍कि येसुआ मुक्‍लाचि ओवात्‍निछाङ म़लोचि,
“खानानिन देङ्‌सुहोन्‌दाङ्‌का माक्‍मुन्‌वा लोन्‌याङ्‍ओ त़खाम्‌कि च़क्‍नि त़य़ङिन,
‘वा तामा मुयाङ।’
खोन्‍कि मोवात्‍निङा लि।
५५ खोन्‍कि ह्‍युहोन्‌युङ्‌का ह़क थाङ्‌हिदा खानानिन त़य़ङिन,
‘उक्‍लाप्‌वा लोन्‍मा मुयाङ।’
खोन्‍कि मोवात्‍निङा लि।
५६ कोङ्‌क़त्‌वाचि ओ!
खानानिन नाम्‍छ़ऱदुओ अ़कात्‍मा खोन्‍कि हेन्‍खामा त़खाम्‌कि झारा य़ङ्‌चि तुप्‍मा त़ऱम्‍च़म,
मेन ओन्‍ग़रि म़लियाङ्‌ओ ओ य़ङ्‌चि देकि खानानिन खालुमा त़लेसिमिन्‌येन?
दुम कापाक्‌एनान तोङ्‌मादोत
५७ खोन्‍कि खानानिन खाक्‍को य़ङ तोङ्‌याङ निकिना आप्‍पि देकि अ़छ़ङ त़मुन्‍मिन्‌येन?
५८ आम्‍ङेङ्‌एनान छ़ङ्‌छेन्‍खादा त़खात्‍चिङ्‌चिहिदा लाम्‌दाङा च़क्‍नि तोङालावाचि।
माङ्‌नालोना,
आम्‍ङेङ्‌आ खाना छ़ङ्‌काछेन्‌ओ अ़बुदा त़सात्‍खात,
खोन्‍कि छ़ङ्‌काछेन्‌आ खाना रात्‍खामिओ अ़छुक्‌दा त़पाक,
खोन्‍कि रात्‍खामिआ खाना छेक्‍खाखिम्‌दा त़छेक।
५९ अ़ङ्‌का खाना लोना,
खाना झारा फेक्‌वा त़छोरुन्‍चिउन्‌तारि मो छेक्‍खादाङ्‌का लोन्‍मा त़ऱनान।”
लुका १२:१-३१
लुका १२:३२-५९