यामात्‍माओ अ़तुक्‌वादा येसुआ म़चिन्‍तुचिओ
११
येसु अ़क्‍दु अ़क्‌तेप्‌दा याम़माराङा।
मोन्‍ग़रि खोक्‍को याम़माराचिआकि अ़चुकाखेङ्‌पाचिदाङ्‌का अ़क्‍छाआ खोक्‍को अ़लोवा,
“हाङ्‌पो,
युहन्‍नाआ अ़काखेङ्‌पाचि चिन्‍तुचिवात्‍नि आन्‍कान्‍काछाङ यामात्‍मा चिन्‍नि।”
 येसुआ मोचि म़लोचि,
“खानानिन यात़मारिन्‌हिदा ओवात्‍नि यामारानिन,
‘आपो,
आम्‍नुओ ऩङ सेङ्‌लो लिने,
आम्‍नुओ हाङ्‌होन ताने।
 आन्‍काओ लेन-लेन्‌ओ चामायु आन्‍कान्‍का अ़लेन्‍खिन्‍तुम खापुवानिन।
 आन्‍काओ हेवाचि लेत्‍निप़नि देत्‍नि आन्‍कान्‍काछाङ आन्‍काओ देङ्‌सालाप्‍पादा अ़त्‍लो कामुचि झाराकापाङ लेत्‍तुम्‍च़म्‍का।
खोन्‍कि आन्‍कान्‍का चिन्‍माखाङ्‌मादा छुक्‍मा मान्‍प़दानि।’”
 खोन्‍कि येसुआ मोचि म़लोचि,
“मिनानिन,
खानानिन्‌दाङ्‌का खाक्‍कोसोओ अ़क्‍छा अ़यावा युङ्‌याङ।
मो अ़दाक्‌वा खाखुत अ़यावाएदा खात्‌कि य़ङ,
‘यावा,
अ़ङ्‌का सुम्‌कातात पेम्‍पाक लोक्‍खा पुवाङ।
 देकिनालो अ़क्‍छा अ़ङ्‌यावा कोन्‍खादाङ्‌का तादिसायुङ्‌सा,
खोन्‍कि खो चामा प़मा अ़ङ्‌काएदा दित्‍छाङ मात्‍द़ङ।’
 खोन्‍किना मोसाआ खिम्‍हुत्‌याङ्‌का लो,
‘अ़ङ्‌नाप्‍मा मान्‍कान्‍दाङ।
लाप्‍तिखोप खोप्‍ताचिआयुङ्‌सा,
खोन्‍कि अ़ङ्‌छाचि अ़ङ्‌काएनान इम्‍खादा म़याक्‌याङ।
अ़ङ्‌का थिन्‍ङाकि खाना दित्‍छाङ प़मा अ़ऱनान।’
 अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
मो अ़यावाओसा ओन्‍ङा ना पुक्‍लोन्‌कि पेम्‍पाक अ़प़न ओन्‍दे,
मेन अ़यावाआ दोरुओ दोरुओसाआ खो पुक्‍लोन्‌कि दोत्‌याङ्‌ओओन मो पेम्‍पाक प़।
 अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
दोरानुम खोन्‍किना खानानिन्‌आ त़तोक्‍तुम,
लामानुम खोन्‍कि खानानिन्‌आ त़धिरुम,
मोआनुम खोन्‍कि आम्‍नुओ निम्‍पाङ होत।
१० देकिनालो साङ्‌आ दोरु,
मोसाआ तोक्‍तु,
खोन्‍कि साङ्‌आ लामु,
मोसाआ धिरु,
साङ्‌आ मोउ,
खोन्‍कि मोसोओ निम्‍पाङ लाप्‍तिखोप होत।
११ खानानिन्‌दाङ्‌का खाक्‍कोसोओ अ़पा मोवाको मुयाङ,
अ़छाआ ङा दोत्‍तुहिदा ङाओ अ़फान्‌दा प़ प़कि?
१२ माङ्‌नालो खोसाआ वादिन दोत्‍तुहिदा खो लुङ्‌छुमि प़कि?
१३ मोवात्‍नि खानानिन अ़अ़त्‍पा त़मुन्‌येन्‌नुछाङ आम्‍नुओ छाचि अ़नुवाक सामाचि प़मा त़लेसिन्‌येन्‌नालो आम्‍नुओ निनाम्‍मादुओ पापाआ खोक्‍कोएदा कादोत्‍चि देम च़लोक सेङ्‌लावा म़प़चि!”
येसु खोन्‍कि बालजिबुल
१४ येसुआ अ़क्‌तात चाकावालावा अ़लोइसाङा।
मो चाकावालावाआ अ़क्‍छा म़ना क़वा मुयुङ्‌सु।
चाकावालावा लोन्‍ताखारा खोन्‍कि मो क़वा म़ना चेवा खोन्‍कि म़ना मुक्‍लाचि दोम्‍तुदोचि।
१५ मेन मोचिदाङ्‌का खा-खाक्‍कोचि म़य़ङा,
“चाकावालावाचिओ अ़चुहाङ aबालजिबुल्‌ओ अ़सावालाम्‍पा खोक्‍कोसाआ चाकावालावाचि लोइसुङुचि।”
१६ निचिआ येसु चिन्‍माखाङ्‌मा निम्‍पाङ खोक्‍को निनाम्‍मादुङ्‌काओ अ़क्‌तात बुन अ़दोत्‍ता।
१७ येसुआ मोचिओ अ़चुमिन्‍मा अ़सिन्‍ताकि मोचि म़लोचि,
“खाक्‍को हाङ्‌होन आप्‍पि-आप्‍पिओ अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पादा म़फेक्‌नालो मोचि आप्‍पि म़लुक्‍खात।
खाक्‍को खिम्‍लुम्‍पादा अ़क्‍छा निओ अ़चुदेङ्‌सालाप्‍पादा म़फेक्‌नालो मो खिम्‍लुम्‍पा आप्‍पि लुक्‍खात।
१८ सैतानाछाङ आप्‍पिओ देङ्‌सालाप्‍पादा फेक्‌नालो मोसोओ अ़हाङ्‌होन देत्‍नि युङ्‌मा ऱ?
मेन खानानिन देत्‍निकि अ़ङ्‌का बालजिबुल्‌लाम्‍पा चाकावालावाचि ऱसुङ्‌योङ्‌च़ङ्‌नि त़य़ङिन्‌येन?
१९ मोवात्‍नि अ़ङ्‌का बालजिबुल्‌लाम्‍पा चाकावालावाचि लोइसुङ्‌च़ङ्‌नालो आम्‍नुओ म़नाचिआ साङ्‌लाम्‍पा मोचि म़लोइसुङुचि?
खोन्‌ओसा,
आम्‍नुओ म़नाचिआङा खानानिन छ़ङ ऩछेन्‍तिन।
२० मेन मोवात्‍नि अ़ङ्‌का bनिनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुसावाआ चाकावालावाचि लोइसुङ्‌योङ्‌च़ङ्‌नालो निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन खानानिन्‌एदा ताचिआयुङ्‌सा।
२१ काछो म़नाआ बान खुन्‍कि अ़खिम रात्‍तुनालो मोसोओ अ़खाम्‍माखुयाचि रात्‍मा ऱचि।
२२ मेन मोएदाङ्‌का काछो म़ना ताकि मो झोम्‍तुकिना मो छोनालो मोसाआ सोम्‍कुवा मुओ मोसोओ अ़बान्‌चि ङाप्‍तुचि खोन्‍कि अ़खाम्‍माखुयाचि अ़यावाचिएनान हासुचि।
२३ साङ अ़ङ्‌लिप्‍पा मात्‍द़ङ,
मो अ़ङ्‌देङ्‌सालाप्‍पादा याक।
खोन्‍कि साङ्‌आ अ़ङ्‌काएनान अ़कोउन,
खोसाआ रिसुखाइसु।
पोप्‍ताओ लावा लासाताओ
२४ खाउग़रि पोप्‍ताओ लावा म़नाएदाङ्‌का लोन्‍खात मोन्‍ग़रि मो सावातोम्‍खा लाम्‌याङ्‌सा हाङ्‌याङ्‌ओचिदात्‍नि खात,
मेन सावातोम्‍खा अ़धिरुन।
मोन्‍ग़रि मो य़ङ,
‘अ़ङ्‌का लोन्‍ताङ्‌कि बानाङ्‌ओ अ़ङ्‌खिम्‌दाङा लाङाखात्‍ङा।’
२५ मो लाताहिदा मो खिम ब़आकि झारा तोङ्‌सायुङ्‌साओ मोसाआ धिरु।
२६ खोन्‍किना मो खात्‌कि खोएदाङ्‌का च़लोक अ़अ़त्‍पाचि नि सात्‌कातात चाकावालावाचि खोएनान तारुचि,
खोन्‍कि मोचि म़वाङ्‌कि मोदा म़युङ।
खोन्‍कि बुयाओदाङ्‌का आदेङ्‌ओ अ़लिमा मो म़नाओ च़लोक चाअ़त्‍लो लि।”
अ़नुछ्‍याओ आलाङ्‌मि
२७ येसु ओ य़ङ्‌चि म़चेवाङाहिदा म़ना मुक्‍लादाङ्‌का अ़क्‍छा मेत्‍छामा पाराकि य़ङा,
“आलाङ्‌मि ओ आम्‍नुओ मा,
खोसाआ खानानिन ऩतोक्‍तिन खोन्‍कि अ़नुवासि ऩदुङ्‌सिन।”
२८ येसुआ य़ङ्‌अ़लासा,
“मोछाङ ओ,
मेन साङ्‌चिआ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ अ़एन खोन्‍कि मोवात्‍निङा म़च़,
मोचि च़लोक आलाङ्‌मि ओ।”
योनाओ अ़बुन
२९ मुक्‍लाचि म़तेप्‍ता ताङाहिदा येसुआ म़लोचि,
“ओ दुङ अ़अ़त्‍पा दुङ ओ।
ओसाआ म़दोम्‍दाओ बुन लामु,
मेन बुयाओ निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु योनाओ अ़बुन्‌दाङ्‌का नि बुन त़तोक्‍तिमिन।
३० देकिनालो देत्‍नि योना निनवेदाओ म़नाचिओ निकि बुन लिसा,
मोवात्‍निङा अ़ङ्‌का म़नाओ अ़छाछाङ cओ दुङ्‌ओ निकि बुन लिङा।
३१ dह्‍युहोन्‌युओ तोक्‍पो हाङ्‌मा छ़ङ्‌छेन्‍माओ लेन्‌दा ओ दुङ्‌दाओ म़नाचिएनान पुक्‍लोन खोन्‍कि ओचि लाहि पाक्‍तुचि,
देकिनालो मो हेन्‍खामाओ ह्‍याक्‍को चोम्‌याङ्‌का सोलोमन हाङ्‌ओ अ़खारु एन्‍सि ता।
मेन खानुम,
सोलोमन्‌दाङ्‌का तोक्‍पो ओदा अ़क्‍छा युङ्‌याङ।
३२ निनवेदाओ म़नाचि छ़ङ्‌छेन्‍माओ लेन्‌दा म़पुक्‍लोन,
खोन्‍कि खानानिन ओ दुङ्‌दाओ म़नाचि लाहि ऩपाक्‍तिन।
देकिनालो योनाआ खालुसुङुहिदा मोचि अ़चुहेवादाङ्‌का म़लासा।
मेन खानुम,
योनादाङ्‌का तोक्‍पो ओदा अ़क्‍छा युङ्‌याङ।
 
याम्‌ओ खाउप्‍खा
३३ साङ्‌आछाङ खाउप्‍खा ओङ्‌सुकि अ़कुम्‍सुन माङ्‌नालो खेङ्‌आ अ़दिप्‍तुन,
मेन खिम्‍हुत्‌या कावाङ्‌चिआ साम अ़खाङ्‌ने निकिना खाउप्‍खा युङ्‌खाचोक्‌दु युङ्‌सु।
३४ आम्‍पोक्‌ओ अ़उप्‍खा आम्‍म़क ओ।
आम्‍म़क नुयाङ्‌नालो झारा आम्‍पोक छेङ्‌छेङ्‌छेङ्‌वा मु।
मेन मो आम्‍म़क्‌चि म़अ़त्‌याङ्‌नालोना आम्‍पोक्‌छाङ कुन्‌यामा लि।
३५ चाप्‍चेत्‍तान्‍चिन,
खानाएदा याक्‌याङ्‍ओ साम कुन्‌यामा अ़लिनिन्‍ने।
३६ खोन्‌ओसा झारा आम्‌याम खादात्‍निछाङ कुन्‌यामा मान्‍लिमाङ उयाङ्‌नालो खाउप्‍खाओ अ़साम्‌आ खाना त़उप्‌वात्‍नि झारा आम्‌याम लेत।”
फरिसिचि खोन्‍कि य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचि याम़सान्‍तुचिओ
३७ येसु म़चेवाचिआकि अ़क्‍छा फरिसिआ खोक्‍को चा चासि अ़बुत्‍ता।
येसु खिम्‍हुत्‌या म़वाङाकि चा चाखादा म़युङा।
३८ मेन चा चामा बुया येसुआ अ़चुछुक वामान्‍स़दोओ खाकि मो फरिसि दोम्‍तुदो।
३९ मेन हाङ्‌पाआ मो अ़लोवा,
“खानानिन फरिसिचि फाङ्‌लान बुङ्‌खालिप्‍पा ना त़प़न्‍तुम,
मेन आम्‍नुओ कोङ्‌हुत्‌या च़क्‍ख़य़ खोन्‍कि अ़त्‍लोआ भेप्‍तुयुङ्‌सु।
४० खामान्‍सिन म़नाचि ओ!
साङ्‌आ बुङ्‌खालिप्‍पा अ़मुया,
खोक्‍कोसाआङा अ़कोङ्‌लिप्‍पाछाङ अ़मुयाओ माआङ कि?
४१ आम्‍नुओ कोङ्‌हुत्‌दाओ अ़नुछ्‍या मिन्‍माआ मान्‍तोक्‍कादाचि मोहा पुवानुम्‍च़म,
मोवात्‍नि त़च़न्‌नालो आम्‍नुओ नि झारा य़ङ्‌चि म़सेङ।
४२ अ़चाअ़त्‍मादा त़छुक्‍तिन,
खानानिन फरिसिचि ओ!
देकिनालो होप्‍छोक,
च़म्‍सुरा खोन्‍कि झारा लिम्‍खान्‍चिओ दस्‌कालोक्‌दा अ़क लोक त़प़न,
मेन खोप्‍लो छ़ङ्‌छेन्‍मा खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुसोमातुक्‍मा ऩङात़छिरुम।
मेन नि काचिचि ऩङामान्‍छित्‍माङ ओ काचिचि खानानिन्‌आ मुमा म़दोराङाओ।
४३ अ़चाअ़त्‍मादा त़छुक्‍तिन,
खानानिन फरिसिचि ओ!
देकिनालो खानानिन यावायोक्‍खिम्‌चिदा मुलो युङ्‌खाचिदा खोन्‍कि हाताचिदा म़नाचिआ साऩङ्‌वाओ सेवा ऩमेत्‍तिन्‌ओ ऩङात़नुसिन।
४४ अ़चाअ़त्‍मादा त़छुक्‍तिन!
देकिनालो खानानिन eसिन्‍मा अ़ऱन्‍मिन्‌ओ एप्‍माचिवाको त़मुन्‌येन,
खोन्‍कि मो दुङ्‌दा काकोन म़नाचिआ ऩसिन्‍तुन।”
४५ य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचिदाङ्‌का अ़क्‍छाआ येसु लासुलो,
“काचिन्‍पो,
ओवात्‍नि त़युङिन्‌कि खानानिन्‌आ ना आन्‍काओछाङ साया त़पेप्‍निप़निङ्‌नि।”
४६ येसुआ म़लासुलोचि,
“अ़चाअ़त्‍मादा त़छुक्‍तिन,
खानानिन य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचिछाङ!
देकिनालो खुन्‍मा ऩऱन्‍चिन्‌ओ पाङ्‌चि म़नाचि खुन्‍त़मेत्‍तुम्‍च़म,
मेन खानानिन आप्‍पिआ मो पाङ्‌चि अ़क्‌तात छुक्‍कुसिप्‌आछाङ त़नोप्‍तिमिन्‍चिन।
४७ अ़चाअ़त्‍मादा त़छुक्‍तिन!
देकिनालो खानानिन्‌आ बुयाओ निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचिओ अ़चुएप्‍माचि त़चोङ्‌सुम्‍च़म,
मेन मो निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचि कासेत्‌चि आम्‍नुओ सुन्‍तुम्‌चिङा ओ।
४८ ओवात्‍नि खानानिन आम्‍नुओ सुन्‍तुम्‌चिओ अ़चुकाचिदा सालुम्‍स़ङ त़युङिन्‌येन खोन्‍कि मोचिएनान त़काङ्‌सिन।
देकिनालो मोचिआ बुयाओ निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचि म़सेरुचि,
खोन्‍कि खानानिन मोचिओ अ़चुएप्‍माचि आम्‍नुओ ऩङानुयाङ्‌सा त़चोङ्‌सुम्‍च़म।
४९ खोवात्‍निओसा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुखारुआ म़लोयाङ,
‘अ़ङ्‌का मोचिएदा निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचि खोन्‍कि छाम्‍माय़ङ्‌चि छुत्‍तुङ्‌च़ङ।
मोचिदाङ्‌का खा-खाक्‍कोचि म़सेरुचि खोन्‍कि खा-खाक्‍कोचि दुखा म़प़चि।’
५० मोवात्‍निङा हेन्‍खामाओ अ़पुङ्‌चिपुक्‌दाङ्‌का सोलाओ झारा निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचिओ अ़चुह़आ ओक्‍को दुङ्‌दाओ म़नाचि धिरुचिने।
५१ उवा,
अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,f
हाबिल्‌ओ अ़ह़दाङ्‌का ओह्‍यात्‍नि निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‍हुत्‌दाओ बत्‍खा खोन्‍कि सेङ्‌याङ्‌ओसो अ़चुकाप्‌दा अ़सेराओ gजकरियातारिओ अ़ह़आ ओ दुङ्‌दाओ म़नाचि धिरुचि।
५२ अ़चाअ़त्‍मादा त़छुक्‍तिन,
खानानिन य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचि ओ!
देकिनालो खानानिन्‌आ तायाओ अ़होत्‍खा त़ङाप्‍तुम्‍खात्‍तुम्‍च़म्‌कि खानानिन आप्‍पिछाङ मान्‌वाङ्‌त़दान,
खोन्‍कि नि कावाङ्‌चिछाङ त़छेक्‍तुम्‍च़म।”
५३ येसु मोदाङ्‌का म़खाराचिआ।
मो लेन्‌दाङ्‌का ह्‍यात्‍नि मोसाओ अ़य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचिकिना फरिसिचिओ ब़द्‍धे अ़चुमाइसुङ्‌कारा,
खोन्‍कि ब़द्‍धेसोओ अ़तुक्‌वादा येसु चाअ़त्‍लो सेन्‍मा अ़पुङ्‌सा।
५४ खोन्‍कि येसु चेप्‌याङ्‌हिदा फिसुनालो खोक्‍को लाप्‍मा निम्‍पाङ अ़सुक्‍ता।
लुका ११:१-२८
लुका ११:२९-३६
लुका ११:३७-५४