यरुसलेम्‌दा येसु साऩङ्‌वा मेत्‍माय़ङ
११
खोन्‍कि मोचि यरुसलेम्‌ओ अ़च़क्‌दा जैतुन भ़ऱओ बेथफागे खोन्‍कि बेथानियादा म़ताला।
खोन्‍कि येसुआ ह़वाङ अ़चुकाखेङ्‌पाचि ओवात्‍नि म़लोचिकि बुया म़छुत्‍तुखाइसुचि,
 “खानाचि मो ह्‍याक्‍को तेन्‌या खाराचि।
तेन्‌दा त़ताचिलाचिङ्‌चिवा खानाचिआ साङ्‌आछाङ मान्‌युक्‌युक्‍तुओ अ़क्‌तात गधा छा छुम्‍सायुङ्‌साओ त़धित्‍चु।
मो हुराचुकि ओदा बात्‍ताचु।
 खा-खाक्‍कोसाआ खानाचि ‘ओ दे त़मुचुङ्‌चुओ?’
नि त़सेन्‍चिनालो ‘हाङ्‌पा ओ दोत्‌याङ खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ च़क्‍निङा ओ ओदा ऩलासिन्‍छोक्‍तिन’नि लोवाचु।”
 खोन्‍किना खोचि खाराचि,
खोन्‍कि मो अ़क्‌तात गधा छा खिम्‌ओ अ़लाप्‍तिखोप च़क्‌दाओ लाम्‌दा छुम्‍सायुङ्‌साओ अ़धिराचु,
खोन्‍कि खोचिआ मो अ़हुराचु।
 खोन्‍कि मोदा म़एवाङाओ खा-खाक्‍को म़नाचिआ खोचि म़सेनुचि,
“खानाचिआ गधा छा देकि त़हुत्‍चुङ्‌चु?”
 येसुआ म़लोचिवात्‍निङा खोचिआ मोचि अ़लासालोवाचुचिन,
खोन्‍कि खोचि मो खात्‍मा म़प़चि।
 खोन्‍किना मोचिआ मो गधा छा येसुएदा अ़ताराचु,
खोन्‍कि मोसोओ अ़दुङ्‌दु अ़चुतित्‌चि अ़थ़क्‍तापुवा,
खोन्‍कि येसु मो दुङ्‌दा म़युङा।
 ब़द्‍धे म़नाचिआ अ़चुतित्‌चि लाम्‌दा अ़थ़क्‍तापुवा,
खोन्‍कि निचिआ व़क्‍चिदाङ्‌का स़ङ्‌खाङ्‌चि म़धेरु तारुचिकि अ़थ़क्‍तापुवा।
 खोन्‍कि येसुओ अ़चुबुदा काखात्‌चि खोन्‍कि अ़चुदेङ्‌दा कात़ङ्‌चि,
“निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङ्‌दा काता निनाम्‍हाङ्‌आ खोक्‍को आसिखा अ़प़ने!”
नि म़पारायुङ्‌सा।a
“होसन्‍ना!b
१० आन्‍सुन्‍तुम दाउद हाङ्‌ओ अ़हाङ्‌होन तायाङ्‍ओदा निनाम्‍हाङ्‌आ आसिखा अ़प़ने!
निनाम्‍मादु कायुङ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुऩङ लोङ्‌ने!”
११ खोन्‍कि येसु यरुसलेम्‌दा म़ताला,
खोन्‍कि निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‌दा म़वाङा।
खोक्‍कोसाआ अ़चुऱङ्‌कोप्‍नि झारा नुलोक अ़चोआ।
खोन्‍किना नाम्‍पुवाचिआयुङ्‌साओसा खोक्‍को बारकापाङ अ़चुकाखेङ्‌पाचिएनान बेथानिया म़खारा।
अ़सिवा मात्‍द़ङ्‌ओ वासिताङ
१२ अ़माङ्‌कोलेन खोचि बेथानियायाङ्‌का म़लासाङाहिदा येसु साम़सुवा।
१३ खोन्‍कि येसुआ अ़क्‍चित ह्‍याना अ़बाक्‌वा याआङाओ अ़क्‌ताङ वासिताङ अ़खा।
खोन्‍किना मो वासिताङ्‌दा अ़सिवा धिरुङ्‌हे निकिना खोक्‍को खाङ्‌सि म़खारा।
मेन खोक्‍को मोदा म़तालाहिदा खोक्‍कोसाआ दित्‍छाङ मान्‍धित्‌अ़दा,
मेन मोदा ना अ़बाक्‌वाचि ओन्‍ङा म़याआङा,
देकिनालो वासिओ अ़सिवा सिमा ग़रिङा मान्‍लियुक्‍ता।
१४ येसुआ मो अ़लोवा,
“हान्‌दाङ्‌का साङ्‌आछाङ आम्‍सिवा लामाचामा अ़तोक्‍तुन्‍ने!”
खोन्‍कि ओ य़ङ खोक्‍कोसोओ अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ अ़एना।
येसुआ निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‍हुत्‌दाङ्‌का काखित-काइन्‌चि म़लोइसुचिओ
१५ खोन्‍किना येसु अ़चुकाखेङ्‌चिएनान यरुसलेम म़लासाता।
खोन्‍कि खोक्‍को निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‌दा म़वाङाकि काइन-काखित्‌चि ऱमाखान्‍मा म़पुक्‍तुचि।
खोक्‍कोसाआ फेक्‌वा काबात्‍चिओ अ़चुतेबलाचि खोन्‍कि परेवा काइन्‌चिओ अ़चुयुङ्‌खाचि म़लिम्‍सुखाइसुप़चि।
१६ खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‌ओ अ़बुक्‍लुङ लियाङ्‌सा साङ्‌छाङ दिसुसामाचिछाङ खात्‍मा मान्‍प़म़दोचि।
१७ खोन्‍किना खोक्‍कोसाआ मोचि चिन्‌याङ्‌सा म़लोचि,
“साम्‍कालिन्‌दा ओवात्‍नि छाप्‍तायुङ्‌सा: ‘अ़ङ्‌खिम झारा रावाचिओ निम्‍पाङ अ़चुयामात्‍खा खिम लि।’
मेन खानानिन्‌आ ना ओ काङाप्‍खात्‌चिओ अ़चुबुक्‍ताङ त़मुम्‌युङ्‌सुम।”c
१८ ओ य़ङ मुलो काब़क्‍पाचि खोन्‍कि मोसाओ अ़य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचिआ अ़एना,
खोन्‍कि मोचिआ येसु देत्‍नि सेत्‍मा निकिना अ़लाम लाम्‍मा अ़पुक्‍ता।
मेन मोचि खोक्‍कोएदा म़क़सा,
देकिनालो खोक्‍कोसोओ अ़चुचिन्‍मादा झारा म़ना मुक्‍लाचि दोम्‍तुदोचि।
१९ खोन्‍कि अ़नाम्‍प़क लिसाकिना येसु खोन्‍कि अ़चुकाखेङ्‌पाचि यरुसलेम सहरादाङ्‌का म़लोन्‍ताखारा।
वासिताङ युलाखाराओ
२० खोचि अ़वाय़ङ म़खाराङाहिदा खोचिआ मो वासिताङ ना झारा अ़भेन्‌युतारि युलाखाराओ अ़खा।
२१ खोन्‍किना पत्रुस्‌आ मित्‍तुतोक्‍तुकि येसु लो,
“काचिन्‍पो,
खानुम!
खानानिन्‌आ माङ्‌त़हिम्‍सुम्‌ओ वासिताङ ना युलाखारा।”
२२ खोन्‍कि येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि,
“निनाम्‍हाङ्‌एदा साकोङ्‌छ़ङ मुवानिन।
२३ अ़नुछ्‍या अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
साङ अ़साकोङ्‌वादा मान्‍केङ अ़मुनिन,
मेन खो य़ङ्‌ओ य़ङ तालानि साकोङ्‌छ़ङ मुकि ‘ओ भ़ऱ आप्‍पि धेलान्‍चिन्‌कि धियाङ्‌वामादा धा!’
नि त़लोम्‌नालो मोवात्‍निङा लि।
२४ खोन्‌ओसा अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन खानानिन यात़मारिन खोन्‍कि दि त़दोरुम,
मो तोक्‍तुङ्‌चिउङ निकिना साकोङ्‌छ़ङ मुवानिन,
खोन्‍कि मो आम्‍नुओ निम्‍पाङ लिलाप।
२५ खोन्‍कि खानानिन यामात्‍सि त़पुइन्‍लोन्‍तिन्‌हिदा खाक्‍कोसोओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा आम्‍नुओ दिदिचि म़युङ्‌याङ्‌नालो लेत्‍तापुवानुम्‍च़म,
खोन्‍किना निनाम्‍मादुओ आम्‍नुओ पापाआछाङ आम्‍नुओ हेवाचि ऩलेत्‍तिन्‍प़न।
२६ [मेन म़नाचि त़लेत्‍तिन्‍चिमिन्‌नालो निनाम्‍मादुओ आम्‍नुओ पापाआछाङ आम्‍नुओ हेवाचि ऩलेत्‍तिन्‍प़न्‍मिन।”]
येसुओ अ़चुपाङ्‌ओ अ़तुक्‌वादा सेन्‍माय़ङ
२७ येसु खोन्‍कि अ़चुकाखेङ्‌पाचि यरुसलेम्‌दा म़लासाता।
खोक्‍को निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‌दा म़कोलाङाहिदा मुलो काब़क्‍पाचि,
य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचि खोन्‍कि अ़चुअ़धुवाचि खोक्‍कोएदा म़ता,
२८ खोन्‍कि खोक्‍को अ़सेना,
“साङ्‌कोओ अ़पाङ्‌आ खानानिन ओ काचिचि त़मुम्‌योम्‍च़म?
माङ्‌लो साङ्‌आ खानानिन ओ काचिचि मुमा पाङ ऩप़न?”
२९ येसुआ मोचि म़लासुलोचि,
“अ़ङ्‌काछाङ खानानिन अ़क्‌तात य़ङ सेन्‍नानिन।
अ़ङ्‌का सेन्‍नानिन्‌ओ य़ङ त़छोत्‍ङाऩङ्‌नालो अ़ङ्‌का खाक्‍को पाङ्‌आ ओ काचिचि मुङ्‌योङ्‌च़ङ,
मो खानानिन खाएत्‍नानिन।
३० अ़ङ्‌य़ङ छोत्‍ताङ्‌ऩङ,
युहन्‍नाआ बप्‍तिस्‍मा प़मा पाङ खादाङ्‌का तोक्‍तु ओ,
निनाम्‍हाङ्‌दाङ्‌का हे म़नादाङ्‌का?”
३१ मोचि अ़क्‍छा निएदा दुम म़छ़रा,
“आन्‍कान निनाम्‍मादुङ्‌कानि य़ङिन्‌नालो ‘देकि खानानिन्‌आ खो साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुत़दोम?’
नि खोक्‍कोसाआ म़सेन।
३२ मेन ‘म़नादाङ्‌का’नि आन्‍कान य़ङिन म़ल़क?”
मोचि मोवात्‍नि य़ङ्‌मा म़ना मुक्‍लाचिदाङ्‌का म़क़सा।
देकिनालो झाराकापाङ्‌आ युहन्‍ना अ़नुछ्‍याओ निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुनि अ़मित्‌याङ।
३३ खोन्‌ओसा मोचिआ येसु अ़लासालोवा,
“आन्‍कान्‍का अ़सिन्‍तिमिन्‍का।”
खोन्‍कि येसुआ मोचि म़लोचि,
“अ़ङ्‌काछाङ खाक्‍को पाङ्‌आ ओ काचिचि मुङ्‌योङ्‌च़ङ,
मो खानानिन अ़लोनान्‍निमिन।”