बिउ कावेत्‌ओ दोय़ङ्‌ला
खोन्‍किना आदेङ्‌छाङ येसुआ धियाङ्‌वामाओ अ़केम्‌दा लामाचिन्‍मा म़पुङ्‌सुचि।
खोन्‍कि खोक्‍कोसोओ अ़चुऱङ्‌कोप्‍नि ब़द्‍धे म़ना मुक्‍लाचि म़कोवान्‍चिन,
खोन्‌ओसा खोक्‍को मो धियाङ्‌वामादाओ अ़क्‌तात नावादा म़वाङाकि मोदा म़युङा,
खोन्‍कि झारा म़नाचि धियाङ्‌वामाओ अ़केम्‌दा म़युङा।
 खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ मोचि दोय़ङ्‌लाचिदा ब़द्‍धे य़ङ्‌चि म़चिन्‍तुचि,
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ म़चिन्‍तुङुचिहिदा मोचि म़लोङुचि:
 “एनानुम!
अ़क्‍छा बिउ कावेत म़ना बिउ वेत्‍सि खारा।
 खोन्‍कि बिउ वेत्‍तुङुहिदा अ़क्‍चित बिउचि लाम्‌दात्‍नि म़छुक्‍ता,
खोन्‍कि छोङ्‌वाचि म़ताकि मो बिउ अ़चाखात्‍ता।
 अ़क्‍चित बिउचि लुङ्‌खावाचिदात्‍नि म़छुक्‍ता,
मोदा ब़द्‍धे बाखा मात्‍द़ङ्‌याङ,
मोदा ब़द्‍धे छान्‍लो बाखा मात्‍द़ङ्‌याङ्‌ओसाआ मोचि च़क्‍नि खेक्‍तुचि।
 खोन्‍कि नाम बानाहिदा मो अ़लिम्‌चि म़राङ्‌ताखारा खोन्‍कि मोचिओ अ़चुभेन ह्‍युहुत्‌युतारि खात्‍मा मान्‍ऱओसा म़युलाखारा।
 अ़क्‍चित बिउचि त़ङ्‌खोक्‌वालादा म़छुक्‍ता,
खोन्‍किना त़ङ्‌खोक्‌वा ताङ्‌चि म़पोयालोन्‍ताकि मो बिउचि म़उप्‍तुदिसुचि,
खोन्‌ओसा मोचिआ अ़चुसिवा सिमा मान्‍ऱअ़दा।
 मेन अ़क्‍चित बिउचि अ़नुवाक बाखादा म़छुक्‍ता,
खोन्‍कि म़लिमाकि म़पोया,
खोन्‍कि खा-खाक्‍कोसाआ तिसकास़रो,
साथिकास़रो,
सयेकास़रो,
च़लोक अ़चुसिवा अ़सिसा।”
 खोन्‍किना येसुआ म़लोचि,
“साङ्‌को अ़एन्‍खा नाबाक याक्‌याङ,
मोसाआ एनुने!”
१० खोक्‍को अ़चुदाप्‍म़ङ म़युङाङाहिदा बारकापाङ अ़चुकाखेङ्‌पाचि खोन्‍कि नि अ़चुऱङ्‌कोप्‍नि कायुङ्‌चिआ दोय़ङ्‌लाओ अ़तुक्‌वादा खोक्‍को अ़सेना।
११ खोन्‍कि येसुआ मोचि म़लासुलोचि,
“खानानिन निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन्‌ओ अ़कोङ्‌दुम्‌ओ अ़तुक्‌वादा तुप्‍खाताया ऩप़न्‌युङ्‌सिन,
मेन निचि झारा दोय़ङ्‌लाचिदा अ़ङ्‌का खाएत्‍तुङ्‌च़ङ।
१२ खोन्‌ओसा मोचिआ चोप्‍मा ना अ़चोप मेन ऩखान,
एन्‍मा ना अ़एन,
मेन ऩतुप्‍तुन,
माङ्‌नालोना मोचि अ़चुहेवाचिदाङ्‌का निनाम्‍हाङ्‌एह्‍यात्‍नि म़लासाओ,
खोन्‍कि मोचिओ अ़चुहेवा म़लेत्‍तुप़चिओ।”a
१३ खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ मोचि म़लोचि,
“खानानिन ओ दोय़ङ्‌ला मान्‍तुप्‍त़दोम?
खोन्‍नालो खानानिन झारा दोय़ङ्‌लाचि देत्‍नि त़तुप्‍तुम्‍च़म कि?
१४ बिउ कावेत्‌आ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ वेत्‍तु।
१५ देम्‌कापाङ म़नाचि लाम्‌दा वेत्‍ताओ बिउवात्‍नि म़लि,
खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ अ़एन्‌याङ्‌वा सैताना च़क्‍नि ताकि मोचिआ अ़एनाओ य़ङ ङाप्‍तुखात्‍तुचि।
१६ खोन्‍कि लुङ्‌खावादा म़छुक्‍ताओ बिउचि ओङा ओ: निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ एनुकि अ़ऩङानुयाङ्‌सा मो च़क्‍नि लोउ।
१७ मेन मोसोओ अ़भेन अ़मेत्‍तुन्‌ओसा मो अ़क्‍चित लेन ओन्‍ङा ह़ङ,
खोन्‍कि निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ्‌दा साकोङ्‌छ़ङ मुवाओसा अ़चाअ़त्‍मा माङ्‌लो ल़क्‍मा ताहिदा निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ साकोङ्‌छ़ङ मुमादा मो च़क्‍नि देङ्‌ला।
१८ खोन्‍कि त़ङ्‌खोक्‌वालादा म़छुक्‍ताओ बिउचि ओचिङा ओ: मोसाआ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ एनु,
१९ मेन ओ हेन्‍खामादाओ मिन्‍राक्‌चि,
चासुम्‍छेन्‍बि सोम्‍तुक्‍मा खोन्‍कि नि सामाचिओ च़क्‍ख़य़ मुमाआ मो निनाम्‍हाङ य़ङ उप्‍तुदिसु,
खोन्‍कि मोसाआ अ़सिवा अ़सिसुन।
२० मोवात्‍निङा अ़नुवाक बाखादा म़छुक्‍ताओ बिउचि मोङा ओ: साङ्‌आ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ एनुकि लोउ,
खोन्‍कि तिसकास़रो,
साथिकास़रो खोन्‍कि सयेकास़रो वेत्‍ताओ बिउदाङ्‌का सिवा सिसु।”
अ़युङ्‌खादाओ कुपि
२१ खोन्‍किना येसुआ मोचि म़सेनुचि,
“साङ्‌आ खाउप्‍खा ओङ्‌सुकि खेङ्‌हुत्‌दा माङ्‌लो इम्‍खा भेन्‌यु युङ्‌सु?
दि मो खाउप्‍खा युङ्‌खाचोक्‌दु युङ्‌मा अ़दोत्‍निन?
२२ देकिनालो दि म़कुम्‍सायुङ्‌सा मो आदेङ्‌माङ दात,
खोन्‍कि दि मान्‍सिन्‌युक मो खाङ्‌अ़मु।
२३ साङ्‌को अ़एन्‍खा अ़नाबाक याक्‌याङ,
मोसाआ एनुने!”
२४ खोन्‍कि येसुआ मोचि म़लोचि,
“खानानिन त़एनुम्‌ओ य़ङ्‌ओ अ़तुक्‌वादा मिन्‍मा पाक्‍तानुम!
खाउ हाक्‍खाआ नि म़नाचि खानानिन त़हाक्‍तुम्‍च़म,
मो हाक्‍खाआङा खानानिन्‌छाङ निनाम्‍हाङ्‌आ ऩहाक्‍तिन,
खोन्‍कि मोदाङ्‌काछाङ च़लोक त़तोक्‍तुम।
२५ देकिनालो साङ्‌एदा युङ्‌याङ,
मो च़लोक प़,
खोन्‍कि मोएदा ब़द्‍धे लि।
मेन साङ्‌एदा मात्‍द़ङ,
मोएदा युङ्‌याङ्‌ओछाङ मोएदाङ्‌का अ़ङाप।”
बिउ वेत्‍माओ अ़तुक्‌वादा दोय़ङ्‌ला
२६ खोन्‍कि येसुआ म़लोचि,
“निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन ओवाको ओ,
अ़क्‍छा म़नाआ अ़व़क्‌दा बिउ वेत्‍तु।
२७ खोन्‍कि खो अ़खाखुत इम्‍सि खात,
खोन्‍कि अ़खोलेन पुक्‍लोन खोन्‍नुछाङ बिउ लिम्‌कि पोन्‌युङ,
मेन मो देत्‍नि पोन खोसाआ अ़सिन्‍तुन।
२८ बाखाआङा चा सिसु,
बुया अ़कुकुरि लोन,
खोन्‍कि अ़खाक,
खोन्‍किना आदेङ अ़खाक्‌दा अ़सिवा पाक्‍तु।
२९ मेन अ़सिवा तुम्‌याङ्‌वा मोसाआ क़च्‍चेआ हेक्‍तु,
देकिनालो अ़सिवा कोप्‍मा ग़रि लिसायुङ्‌सा।”
प़सैओ अ़ल़वा
३० खोन्‍किना येसुआ म़लोचि,
“निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुहाङ्‌होन दिएनान तोङ्‌सुम्‍खाम?
माङ्‌लो ओ खालुमा खाक्‍को दोय़ङ्‌ला आन्‍कान याङुम?
३१ ओ ना bप़सैओ अ़ल़वावाको ओ,
ओ बाखादा वेत।
ओ हेन्‍खामादाओ झारा बिउचिदा अ़चुप्‍पो मु,
३२ खोन्‍नुछाङ मो वेत्‌कि पोन्‌हिदा झारा लिम्‍खान्‌चिदाङ्‌का अ़धिवाङ अ़ताङ लि।
खोन्‍कि ओसाआ अ़धिवो-अ़धिवो अ़खेक्‌चि पाक्‍तुचि,
खोन्‌ओसा नाम्‍छ़ऱदुओ छोङ्‌वाचि म़ताकि मोसोओ अ़इप्‍नाम्‍माचिदा याङ म़पाक।”
३३ खोचिआ तुप्‍मा अ़रुवालो मोवाकोङा येसुआ ब़द्‍धे दोय़ङ्‌लाचिदाङ्‌का निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुय़ङ मोचि खाम़एत्‍तुचि।
३४ खोक्‍कोसाआ दोय़ङ्‌लाचि मान्‌याङ्‌माङ दित्‍छाङ मोचि मान्‍लोम़दोचि।
मेन सुकुलादा खोक्‍कोसाआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि झारा य़ङ्‌चि खाम़एत्‍तुङुचि।
येसुआ कुह़क्‍मा अ़सेम्‍ताओ
३५ मो लेन अ़नाम्‍प़क्‍साऱङ लिसाहिदा येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि “आन्‍कान धियाङ्‌वामाओ अ़ह्‍याउधेत खारिन्‍ने”नि म़लोचि।
३६ खोन्‍किना म़ना मुक्‍लाचि म़छिरुदोचि,
खोन्‍कि येसु म़युङाङाओ नावादा अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़वाङाकि खोक्‍को अ़क्‍नि अ़खात्‍ता।
नि नावाचिआछाङ खोक्‍को अ़त़ङ्‌ता।
३७ खोन्‍कि क़माकात्‍तुओ कुह़क्‍मा बाना खोन्‍कि अ़लोङ्‌वात्‌चि नावादा धुङ्‌मा अ़पुङ्‌सा,
खोन्‌ओसा चाक्‌वाआ नावा भेप्‍मा पुङ्‌सु।
३८ मेन येसु नावाओ अ़देङ्‌या ताङ्‌कोङ म़पाक्‍तान्‍चिन्‌कि म़इम्‍साङा।
खोन्‍कि अ़चुकाखेङ्‌पाचि ओवात्‍नि य़ङ्‌सा खोक्‍को अ़थिन्‍ता,
“काचिन्‍पो,
आन्‍कान वालुम्‍माखात्‍मा मुन्‌येन्‌ओ खानानिन त़खान्‍मिन्‌येन?”
३९ येसु म़थिन्‍तालोन्‍ताकि ह़क अ़रेन्‍ता,
खोन्‍कि धियाङ्‌वामा अ़लोवा,
“सेम्‍ता!
छेक्‍तालावा!”
खोन्‍किना ह़क छेक्‍ता खोन्‍कि मोदा झारा सेम्‍ताखारा।
४० खोक्‍कोसाआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि,
“देकि खानानिन ओन चाअ़त्‍लो त़क़सिन्‌येन?
दि हान्‍छाङ आम्‍नुओ साकोङ्‌छ़ङ मात्‍द़ङ?”
४१ खोन्‍कि मोचि अ़न्‍नुनु म़क़साकिना अ़क्‍छा निएदा सेन्‍कासेन म़मुवा,
“ओक्‍को साङ ओ?
मोवात्‍नि ह़क खोन्‍कि धियाङ्‌वामाआछाङ खोक्‍कोसोओ अ़चुलोमाय़ङ म़काङ्‌याङ!”