येसुआ अ़क्‍छा ख़न्‍माखात्‍मा सारिमाआ लाउओ म़ना अ़नुसाओ
अ़क्‍चित लेन्‌कि येसु कफर्नहुम म़लासाकिना खोक्‍को खिम्‍दाङा म़युङ्‌याङ्‌निओ य़ङ म़नाचिआ अ़एना।
 खोन्‍कि ब़द्‍धे म़नाचि म़कोवान्‍चिन,
खोन्‌ओसा मोचि मो खोप्‌दा म़छ़त्‍ता,
लाप्‍तिखोप्‌ओ बुङ्‌खालिप्‍पादाछाङ युङ्‌खा मात्‍द़ङ्‌याङ,
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ मोचि निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाम़एत्‍तुचि।
 खोन्‍कि चारकापाङ म़नाचिआ ख़न्‍माखात्‍मा सारिमाआ लाउओ अ़क्‍छा म़ना अ़इम्‍खाएनान अ़खुयातारा।
 म़ना मुक्‍लाचिओसाआ येसुएदा खोचिआ मो म़ना तात्‍मालामा मान्‍ऱअ़दा।
खोन्‌ओसा येसु म़युङाङाओ अ़छोङ्‌दुओ खिम्‍बोप्‍खा मोचिआ अ़होङ्‌साकि ख़न्‍माखात्‍मा सारिमाआ लाउओ म़ना अ़इम्‍खाएनान येसुओ अ़चुबुदा अ़धान्‍ता।
 येसुआ मोचिओ अ़चुसाकोङ्‌छ़ङ अ़खाकि ख़न्‍माखात्‍मा सारिमाआ लाउओ म़ना अ़लोवा,
“अ़ङ्‌छा ओ,
आम्‍हेवाचि लेत्‍नायुङ्‌ना।”
 मेन अ़क्‍चित्‌कापाङ मोसाओ अ़य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचि मोदा म़युङाङा,
खोन्‍कि मोचि अ़चुमिन्‍मादा मित्‍मा अ़पुङ्‌सा,
 “देकि ओ म़ना ओवात्‍नि चेप्‌याङ?
ओसाआ ना निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुसायापेप्‍तुङु!
निनाम्‍हाङ्‌दाङ्‌का नि साङ्‌आछाङ हेवाचि लेत्‍मा म़ऱनिन?”
 खोन्‍कि मोचिओ अ़चुमिन्‍मादा अ़मित्‍ताङाओ य़ङ च़क्‍नि अ़सिन्‍ताकि येसुआ मोचि म़सेनुचि,
“देकि खानानिन आम्‍नुओ साकोङ्‌वाचिदा ओवाको य़ङ्‌चि त़मित्‍तुम्‌योम्‍च़म?
 खाक्‍को नुसुम्‍पेन्‍ता मुयाङ,
ख़न्‍माखात्‍मा सारिमाआ लाउओ म़ना,
‘आम्‍हेवाचि लेत्‍नायुङ्‌ना’नि य़ङ्‌मा हे ‘पुवालोन्‍ताकि आम्‌इम्‍खा ओक्‍तुकि कोला’नि य़ङ्‌मा?
१० मेन aम़नाओ अ़छाएदा हेन्‍खामादा हेवाचि लेत्‍मा पाङ युङ्‌याङ निकिना खानानिन्‌आ सिन्‍मादोत।”
खोन्‍किना येसुआ ख़न्‍माखात्‍मा सारिमाआ लाउओ म़ना अ़लोवा,
११ “अ़ङ्‌का खाना लोना,
पुवालोन्‍ता,
खोन्‍कि आम्‍थ़ङ्‌खा ओक्‍तुकि खारा!”
१२ खोन्‍कि खो पुवालोन्‍ता,
खोन्‍कि च़क्‍नि अ़थ़ङ्‌खा ओक्‍तुकि मोचि झारासोओ अ़चुबुदाङ्‌का खारालावा,
मो य़ङ्‌आ मोचि झारा दोम्‍तुदोचि खोन्‍कि “आन्‍कान देम्‍खाछाङ ओवाको ना मान्‍खाङ्‌युक्‍तिन्‌ओ!”
नि य़ङ्‌याङ्‌सा मोचिआ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुओ ऩङ अ़चोन्‍ता।
येसुआ दाम्‍दु कालात लेबि अ़बुत्‍ताओ
१३ खोक्‍को अ़क्‍दु गालिल धियाङ्‌वामाओ अ़केम्‌दा म़लासाखारा।
खोन्‍कि झारा म़ना मुक्‍लाचि खोक्‍कोएदा म़ता,
खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ मोचि म़चिन्‍तुङुचि।
१४ खोन्‍कि खोक्‍को मोदाङ्‌का म़खाराङाहिदा खोक्‍कोसाआ अल्‍फयस्‌ओ अ़छा लेबि दाम्‍दु लात्‍खादा युङाङाओ अ़खा,
खोन्‍कि येसुआ खो अ़लोवा,
“अ़ङ्‌का त़ङ्‌ताङ।”
खोन्‍कि लेबि पुवालोन्‍ता खोन्‍कि खोक्‍को त़ङ्‌तु।
१५ खोन्‍कि येसु लेबिओ अ़खिम्‌दा चा म़चाङाहिदा ब़द्‍धे दाम्‍दु कालात्‌चि खोन्‍कि हेवामिचि खोक्‍को खोन्‍कि अ़चुकाखेङ्‌चि अ़क्‍नि म़चाङा।
देकिनालो खोक्‍को कात़ङ्‌चिदा मोवाको ब़द्‍धे दाम्‍दु कालात्‌चि खोन्‍कि हेवामिचिङा म़याआङा।
१६ खोक्‍को दाम्‍दु कालात्‌चि खोन्‍कि हेवामिचिएनान चा म़चाङाओ म़खाचिकि फरिसिचिदाओ य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचिआ येसुओ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़सेनुचि,
“देकि खोक्‍को दाम्‍दु कालात्‌चि खोन्‍कि हेवामिचिएनान चा म़चायाङ?”
१७ ओ अ़एनाकि येसुआ मोचि म़लोचि,
“म़नुयाङ्‌ओ म़नाचि ओक्‍तोकामेत अ़दोत्‍निन,
मेन कातुक्‌चि ओन्‍ङा दोत।
अ़ङ्‌का साम्‌योक्‍मिचि माआङ,
मेन हेवामिचि बुत्‍सि ताङ्‌ओ।”
मान्‍चामाङ युङ्‌माओ अ़तुक्‌वादा सेन्‍माय़ङ
१८ युहन्‍नाओ अ़काखेङ्‌पाचि खोन्‍कि b फरिसिचि मान्‍चामाङ म़युङाङा।
खोन्‌ओसा खा-खाक्‍को म़नाचि म़ता खोन्‍कि येसु अ़सेना,
“देकि युहन्‍नाओ अ़काखेङ्‌चि खोन्‍कि फरिसिचिओ अ़चुकाखेङ्‌चि मान्‍चामाङ म़युङ,
मेन आम्‍नुओ काखेङ्‌चि मान्‍चामाङ ऩयुङ्‌निन?”
१९ खोन्‍कि येसुआ मोचि म़लासुलोचि,
“सायाकाकाम्‍पा तावाङ्‌चिएनान अ़क्‍नि युङ्‌तारि दि मोचि मान्‍चामाङ म़युङ कि?
सायाकाकाम मोचिएनान म़युङ्‌तारि मोचि मान्‍चामाङ युङ्‌मा अ़दोत्‍निन!
२० मेन मो लेन ता,
मोन्‍ग़रि सायाकाकाम्‍पा मोचिएदाङ्‌का अ़खात,
खोन्‍किना मोन्‍ग़रि मोचि मान्‍चामाङ म़युङ।
२१ साङ्‌आछाङ अ़पेत्‌वा तित्‌दा अ़ऩङ्‌वा तित्‌आ अ़भोक्‍तुन।
भोक्‍तुनालो अ़ऩङ्‌वा भोक्‍खा तित्‌आ अ़पेत्‌वा तित रेउखाइसु,
खोन्‍कि तित बुयादाङ्‌का खान्‌अ़त्‍लो रेउखाइसु।
२२ खोन्‍कि साङ्‌आछाङ बुयाओ साहोक्‌वाओ बेखादा अ़ऩङ्‌वा अङ्‌गुरा माङ्‌वा अ़पाउन।
पाउनालो मो अङ्‌गुरा माङ्‌वाआ साहोक्‌वाओ बेखा भ़ङ्‌सुभोउकि अङ्‌गुरा माङ्‌वा खोन्‍कि साहोक्‌वाओ बेखा ह्‍वातात्‍माङ लुक्‍चि।
खोन्‌ओसा अ़ऩङ्‌वा अङ्‌गुरा माङ्‌वा अ़ऩङ्‌वा साहोक्‌वाओ बेखादा युङ्‌मादोत।”
सावातोम्‍खा-लेन्‌ओ अ़तुक्‌वादा सेन्‍माय़ङ
२३ अ़क सावातोम्‍खा-लेन येसु चाखा लाम लियाङ्‌सा म़खाराङा,
खोन्‍कि म़कोलाङाहिदा खोक्‍कोसोओ अ़चुकाखेङ्‌पाचिआ चाओ अ़खाक लामा अ़पुक्‍ता।
२४ खोन्‍कि फरिसिचिआ खोक्‍को अ़लोवा,
“खानुम,
सावातोम्‍खा-लेन्‌दा देकि य़ङ्‌हुप्‌आ मुमा म़प़निन्‌ओचि मोचिआ अ़मुयाङ?”
२५ खोन्‍कि खोक्‍कोसाआ मोचि म़लासुलोचि,
“आराङ्‌ओ दाउद हाङ खोन्‍कि खोसोओ अ़यावाचि साम़सुवाङाओ ग़रि खो दे चुवा?
दि खानानिन्‌आ साम्‍कालिन्‌दा मान्‍खिप्‍त़युक्‍तुम?
२६ अबियाथार मुलो काब़क्‍पा युङाङाहिदा निनाम्‍हाङ ब़क्‍खाखिम्‌दा दाउद वाङाकि निनाम्‍हाङ प़माय़ङ पेम्‍पाक चो,
मो पेम्‍पाक काब़क्‍पाचिआ ओन्‍ङा चामा नुवाङा,
खोन्‍कि खोसाआ ना अ़यावाचिछाङ प़चि।”c
२७ खोन्‍किना येसुआ खोचि म़लोचि,
“सावातोम्‍खा-लेन म़नाचिओ निकिना मुमाय़ङ ओ,
मेन म़ना सावातोम्‍खा-लेन्‌ओ निकिना मुमाय़ङ्‌ओ माआङ।
२८ खोन्‌ओसा म़नाओ अ़छा सावातोम्‍खा-लेन्‌ओछाङ अ़हाङ्‌पा ओ।”