म़दोम्‍दाओ काचि दोत्‍मा
१६
फरिसि खोन्‍कि सदुकिचि येसुएदा म़ता,
खोन्‍कि चिन्‍माखाङ्‌मा निम्‍पाङ खोक्‍को निनाम्‍मादुङ्‌काओ अ़क्‌तात बुन खाङ्‌मेत्‍म़लुवा।
 मेन खोक्‍कोसाआ मोचि म़लासुलोचि,
“अ़नाम्‍प़क लिकि खानानिन त़य़ङिन,
‘माङ्‌कोलेन्‌ओ लेन खान्‍नु,
देकिनालो नाम्‍छ़ऱ हालापाक्‍पाक मुयाङ।’
 अ़वाय़ङ त़य़ङिन,
‘नाम्‍छ़ऱ हालापाक्‍पाक खोन्‍कि कुन्‍चियाधेक्‍धेक मुयाङ,
आय़ कुह़क्‍मा बान।’
खानानिन नाम्‍छ़ऱदुओ अ़कात्‍मा बुन्‌चि खालुमा त़लेसिन्‌येन,
मेन ओन्‍ग़रि म़लियाङ्‌ओ बुन्‌चि खानानिन खालुमा देत्‍नि त़लेसिमिन्‌येन!
 अ़अ़त्‍पा खोन्‍कि साकोङ्‌छ़ङ मान्‍मुकादा म़नाचि म़दोम्‍दाओ बुन म़लाम,
मेन खानानिन्‌आ निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालु योनाओ अ़बुन्‌दाङ्‌का नि बुन त़तोक्‍तिमिन।”
खोन्‍किना मोचि म़छिरुदोचिकि येसु म़खारालोन्‍ता।
फरिसि खोन्‍कि सदुकिचिओ अ़चुखमिरा
 अ़चुकाखेङ्‌पाचि धियाङ्‌वामाओ अ़ह्‍याउधेत्‌या म़तालाहिदा खोचिआ पेम्‍पाक बात्‍मा अ़मान्‍ताखाइसा।
 येसुआ मोचि म़लोचि,
“चाप्‍चाप्‍चाप्‌वा युङ्‌निन,
फरिसि खोन्‍कि सदुकिचिओ खमिरादाङ्‌का चाप्‍चेत्‍तानिन्‍चिन।”
 “आन्‍कान पेम्‍पाक मान्‍बात्‌दोम्‌ओसा खोक्‍को ओवात्‍नि म़य़ङ्‌याङ”नि य़ङ्‌सा खोचि अ़क्‍छा निएदा दुम्‍छ़न्‍मा अ़पुङ्‌सा।
 मेन येसुआ अ़सिन्‍ताकिना मोचि म़लोचि,
“उन्‍नि ओन्‍ङा साकोङ्‌छ़ङ कामुचि ओ!
आम्‍नुओ रादा पेम्‍पाक मात्‍द़ङ्‌ओ अ़तुक्‌वादा अ़क्‍छा निएदा देकि दुम त़छ़रिन्‌येन?
 दि खानानिन हान्‍छाङ खात़तुप्‍तिमिन्‌येन?
पाच हजाराओ निम्‍पाङ पाच्‌कातात पेम्‍पाक खोन्‍कि देम्‍का खेङ खानानिन्‌आ त़कोउम्‍च़म,
दि खानानिन त़मित्‍तिमिन्‌येन?
१० माङ्‌लो चार हजाराओ निम्‍पाङ सात्‌कातात पेम्‍पाक खोन्‍कि देम्‍का खेङ खानानिन्‌आ त़कोउम्‍च़म?
११ अ़ङ्‌का खानानिन पेम्‍पाक्‌ओ अ़तुक्‌वादा लोनानिन्‌ओ माआङ निकिना दि खानानिन त़तुप्‍तिमिन्‌येन?
मेन फरिसि खोन्‍कि सदुकिचिओ अ़चुखमिरादाङ्‌का चाप्‍चेत्‍तानिन्‍चिन।”
१२ मोन्‍ग़रिङा खोक्‍कोसाआ मोचि खमिरा अ़तुक्‌वादा म़लोङुचिओ माआङ,
मेन फरिसि खोन्‍कि सदुकिचिओ अ़चुचिन्‍माय़ङ्‌ओ अ़देङ्‌सालाप्‍पादा चाप्‍चेत्‍तानिन्‍चिन्‌नि म़य़ङाओ निकिना अ़तुप्‍ता।
येसुओ अ़तुक्‌वादा पत्रुस खालुवाओ
१३ येसु कैसरिया फिलिप्‍पि धिखाहुप्‌दा म़ताला,
मोदा खोक्‍कोसाआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़सेनुचि,
“म़नाचिआ म़नाओ अ़छा साङ्‌नि अ़लोयाङ?”
१४ मोचिआ अ़लासालोवा,
“खा-खाक्‍को य़ङ्‌याङ,
बप्‍तिस्‍मा काप़ युहन्‍ना,
खा-खाक्‍को एलियानि म़य़ङ्‌याङ खोन्‍कि मोदाङ्‌का निचिआ यर्मिया माङ्‌लो निनाम्‍हाङ्‌य़ङ खाकालुचिएदाओ खाक्‍को अ़क्‍छानि म़य़ङ्‌याङ।”
१५ खोक्‍कोसाआ मोचि म़सेनुचि,
“मेन खानानिन अ़ङ्‌का साङ्‌नि त़लोङाङाऩङ?”
१६ सिमोन पत्रुस्‌आ लासुलो,
“खानानिन ख्रिस्‍तa ओ,
अ़ह़ङ निनाम्‍हाङ्‌ओ अ़चुछा ओ।”
१७ येसुआ खो अ़लासालोवा,
“योनाओ अ़छा सिमोन,
खाना आसिखा कातोक ओ!
देकिनालो म़नादाङ्‌का खाना ओ त़सिन्‍तुओ माआङ,
मेन निनाम्‍मादु कायुङ अ़ङ्‌पापाआ खाना खाङ्‌त़मेत्‍ताओ।
१८ खोन्‌ओसा अ़ङ्‌का खाना लोनाङ्‌ना,
खाना पत्रुसb ओ,
खोन्‍कि अ़ङ्‌का ओ लुङ्‌छ़ङ्‌दुङ्‌दा अ़ङ्‌साम्‍भुङ मुङ।
खोन्‍कि सित्‍म़ङ दुखा तोक्‍खादाओ लाप्‍तिखोप्‌चि ओदा ऩछोनिन।
१९ अ़ङ्‌का खाना निनाम्‍हाङ्‌होन्‌ओ अ़होत्‍खाचि प़ना।
दि खाना हेन्‍खामादा मुमा त़प़युङ्‌सुचि,
निनाम्‍मादुओ निनाम्‍हाङ्‌आ मो अ़छ़ङ अ़मुवाचिआयुङ्‌सा,
खोन्‍कि दि खाना हेन्‍खामादा मुमा मान्‍प़त़युक्‍तुचि,
मो निनाम्‍मादु अ़छ़ङ अ़मुवायुङ्‌सा।”
२० खोन्‍किना “अ़ङ्‌का ख्रिस्‍त ओ निकिना साङ्‌छाङ खामान्‌एत्‌दानुम्‍च़म!”
नि येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि चाप्‍म़चेत्‍तुचि।
येसुआ अ़चुस़मा खाअ़लुसाओ
२१ खोक्‍को देत्‍नि यरुसलेम खात्‍मादोत,
खोन्‍कि अ़धुवाचि,
मुलो काब़क्‍पाचि खोन्‍कि य़ङ्‌हुप काचिन्‍पाचिदाङ्‌का ब़द्‍धे दुखा आङ्‌मादोत खोन्‍कि अ़सेत,
मेन खो सुम्‌कालेन्‌दा स़दाओदाङ्‌का लाखोन्‍लोन निकिना येसुआ मोन्‍ग़रिदाङ्‌का अ़चुकाखेङ्‌पाचि खाएत्‍मा म़पुक्‍तुचि।
२२ पत्रुस्‌आ खोक्‍को अ़चित ह्‍यात्‍नि खात्‍तुकि यासान्‍मा पुक्‍तु,
“निनाम्‍हाङ्‌आ ओवात्‍नि ऩमुन्‍मिन्‍ने,
हाङ्‌पो!
खानानिन देम्‍खाछाङ ओवात्‍नि त़लिसिमिन्‍ने!”
२३ मेन येसु म़हुसान्‍चिन्‌कि पत्रुस अ़लोवा,
“सैताना!
अ़ङ्‌बुदाङ्‌का खारालावा।
खाना अ़ङ्‌लाम काछेक ओ।
देकिनालो आम्‍मिन्‍मा निनाम्‍हाङ्‌दाङ्‌काओ माआङ,
मेन म़नाएदाङ्‌काओ ओ।”
काखेङ्‌आ छित्‍मादोत्‌ओ
२४ खोन्‍किना येसुआ अ़चुकाखेङ्‌पाचि म़लोचि,
“साङ अ़ङ्‌का त़ङ्‌मा स़याङ्‌नालो खो आप्‍पि अ़मित्‍चिऩङ छित्‍मादोत,
खोन्‍कि अ़क्रुस खुन्‍माकि अ़ङ्‌का त़ङ्‌मादोत।c
२५ देकिनालो साङ्‌आ अ़ह़ङ्‌म़ङ लेन्‍मा लाप्‍तु,
मोसाआ मो मासु,
मेन साङ्‌आ अ़ह़ङ्‌म़ङ अ़ङ्‌को निम्‍पाङ मासु,
मोसाआ अ़नुछ्‍याओ ह़ङ्‌म़ङ तोक्‍तु।
२६ म़नाआ झारा हेन्‍खामा तोक्‍तुकिछाङ अ़ह़ङ्‌म़ङ मासुनालो खोसाआ दि तोक्‍तु कि?
माङ्‌लो म़नाआ अ़ह़ङ्‌म़ङ्‌ओ अ़फान्‌दा दि प़मा ऱ?
२७ देकिनालो म़नाओ अ़छा अ़चुपापाओ अ़चुसाम्‌दा निनाम्‍हाङ काफाचिएनान य़,
खोन्‍कि मोन्‍ग़रि खोसाआ झारा म़नाचिआ अ़मुवाओ अ़चुकाचिवाको सिरिफा म़प़चि।
२८ अ़नुछ्‍या अ़ङ्‌का खानानिन लोनानिन,
ओदा खा-खाक्‍को काएप्‌चिदाङ्‌का म़नाओ अ़छा अ़हाङ्‌होन्‌दा तायाङ्‌ओ मान्‍खाङ्‌माङ्‌तारि ऩस़निन्‍दानिन।”