اَرشا تهتے
4
چه اِشان و رند من چارت تَه آسمانا دروازگے پَچ اِنت و هما کَرنائے ڈئولێن تئوار که من پێسرا اِشکتگ‌اَت گۆن من هبرا اِنت.
گوَشگا اَت:
«اِدا بُرزاد بیا که من ترا پێشَ داران چه اے چیزّان و رند اَلّما چے بئیگی اِنت.»
‏2 هما دمانا هُدائے روه منی دلا پُترت و من دیست تَه اَرشا تهتے اێر اِنت و یکّے تهتئے سرا نِشتگ.
‏3 آ که تهتئے سرا نِشتگ‌اَت، گِندگا یَشْم و روبیئے سِنگئے رنگ اَت و زُمُرُّدپئیمێن سَنجێا* تهتئے چپّ و چاگرد گپتگ‌اَت.*
‏4 اے تهتئے چپّ و چاگردا بیست و چار تهت اێر اَت و بیست و چار کماش آیانی سرا نِشتگ‌اَت.
کماشان اسپێتێن پۆشاک گوَرا اَت و تلاهێن تاجِش سرا اَت.
‏5 چه تهتا گْرۆکئے شهم در آیگا اَت، گْرند و بُرزێن تئوار اتنت و تهتئے دێما آسئے هپت مَشَل رۆک اَت.
اے مَشَل هُدائے هپتێن روه اَنت.
‏6 تهتئے دێما پوره دریاے اَت که چۆ شیشّگا اَت، چۆ بلۆرا.
تهتئے چپّ و چاگردا، نیامجینا، چار سَهدار هست‌اَت که دێما و پُشتا سَرجما چمِّش پِر اَت.
‏7 ائولی سَهدار شێرئے پئیما اَت، دومی گوَسکئے* پئیما، سئیمیا مردمی دێمے پِر اَت و چارمی بالێن وَکابێئے* رنگا اَت.
‏8 چه اے چارێن سَهداران هر یکّێا شش بانزُل و هر نێمگا چمّ پِر اَت، بانزُلانی چێرا هم.
اے هچ بسَّ نکننت و شپ و رۆچ گوَشگا اَنت:
«پاک اِنت، پاک اِنت، پاک اِنت،
پُرواکێن هُداوندێن هُدا پاک اِنت،
هما که هست بوتگ، هست‌اِنت و آیَگی اِنت.»
‏9 هر وهدا که سَهدار تهتئے سرا نِشتگێنا، اَبد تان اَبد زندگێنا شان و شئوکت و شرپَ دئینت و آییئے شُگرا گرنت،
‏10 گڑا بیست و چارێن کماش تهتئے سرا نِشتگێنئے دێما کپنت و هماییا نازێننت که اَبد تان اَبد زِندگ اِنت، وتی تاجان تهتئے دێما اێرَ کننت و گوَشنت:
‏11 «مئے هُداوند و مئے هُدا!
تئو شان و شئوکت، اِزّت و زۆرَ کرزئے
چیا که تئو سجّهێن چیزّ اَڈّ کرتگ‌اَنت و
سجّهێن چیزّ چه تئیی واهگا
جۆڑ بوتگ و هست‌اَنت.»