یوهَنّائے سئیمی کاگد
دْرود
1
چه کِلیسائے کماشئے نێمگا په دُردانگێن گایوسا که په دل منا سکّ دۆست اِنت.
‏2 او دُردانگ!
دْوا کنان که تئیی سجّهێن کار په شَرّی دێما برئونت و تئیی جسم و جان، هم تئیی روهئے پئیما دْراه و سلامت ببیت.
‏3 باز گَل و شادان بوتان که لهتێن سنگت آتک و گواهی‌اِش دات که تئو راستیئے وپادار ائے، بزان وتی زِندا راستیئے سرا گوازێنگا ائے.
‏4 هچ چیزّ منا چه اِشیا گێشتر شادانَ نکنت که بِشکنان منی چُکّ راستیئے سرا زِندَ گوازێننت.
براتانی مَدت کنگ
‏5 او دُردانگ!
تئو براتانی* سجّهێن کاران گۆن وپاداریا کنئے، تُرے آ بێگانگ ببنت.
‏6 آیان، باورمندانی دێما په تئیی مِهرا گواهی داتگ.
اے سکّێن شَرّێن کارے بیت که تئو آیان هما پئیما سات و سپرا رئوان بکنئے که هُدائے رزا اِنت.
‏7 چیا که آ په هما نامئیگی* سر گپتگ‌اَنت و چه ناباوران* کُمکے نگپتگِش.
‏8 گڑا ما باید اِنت چُشێن مردمان مَدت بکنێن، تان ما په راستیئے دێما برگا همکار ببێن.
‏9 چیزّے په کِلیسایا نبشتگُن، بله دیوتْریپیس که مستریئے لۆٹۆک اِنت، مئے اِهتیارا نمَنّیت.
‏10 وهدے وت بیایان، آییئے کارانی هساب و کتابا کنان، چیا که مئے هِلاپا درۆگێن بُهتام شنگ و تالان کنگا اِنت.
په اینچُکا هم بسَّ نکنت، براتان وشّ‌آتکَ نکنت و آ دگران هم که براتان وشّ‌آتک کنگَ لۆٹنت په اے کارا نئیلیت و آیان چه کِلیسایا درَ کنت و گلّێنیت.
‏11 او دُردانگ!
بدیئے رَندگیریا مکن، نێکیئے رَندگیریا بکن.
هرکَس که نێکیَ کنت چه هُدائے نێمگا اِنت، بله آ که بدیَ کنت هُدایی ندیستگ.
‏12 سجّهێنان، دیمیتْریوسئے بارئوا شَرّێن گواهی داتگ، تنتنا راستیئے جِندا هم.
ما هم همے ڈئولا گواهیَ دئیێن و وتَ زانئے که مئے گواهی راست و بَرهَکّ اِنت.
گُڈّی هبر
‏13 بازێن چیزّے هست‌اَت که په تئو بنبشتێنان، بله نلۆٹان گۆن کلم و کاگدا ببنت.
‏14 اُمێتوار آن که په همے زوتّان ترا بگندان و دێم په دێم گپّ و تْران بکنێن.
‏15 ترا سُهل و آسودگی سر بات!
دۆست ترا دْرود و درهباتَ گوَشنت.
تئو هم دۆستان یک یکّا په نام، دْرود و درهبات سر کن.