هُدائے رمگ
5
من وت که چه کِلیسائے کماشان یکّے آن و مَسیهئے سکّی و سۆریانی شاهدے آن و آییئے پَدّر بئیگیێن شان و شئوکتا شریکدار آن، شمئے نیاما هرچے کماش هست، چه آیان منی دَزبندی اِش اِنت که:
‏2 هُدائے رمگئے شپانکی و چارگا بکنێت که شمئے سپرده کنگ بوتگ.
اے کارا په نادلکَشّی مکنێت، په دل و سِتک بکنێتی هما ڈئولا که هُدا لۆٹیت.
گۆن هُبّ و هُدۆناکی بکنێتی، په وتی جندئے نپ و سوتّا مکنێتی.
‏3 اے رمگئے سرا واجهی مکنێت که شمئے دستا دئیگ بوتگ، په اِشیا شَرّێن مِسالے ببێت.
‏4 پدا وهدے مسترێن شپانکَ کئیت و پَدّرَ بیت، شما شان و شئوکتئے هما تاجا کَٹّێت که هچبر گار و زئوالَ نبیت.
‏5 او ورنایان!
اَنچش شما هم وتی مسترێنانی پرمان‌بَرداریا بکنێت و گۆن یکدومیا بێکِبر و دربێش ببێت، چیا که
«هُدا پُرکِبر و گُروناکێن* مردمانی دێما مُهرَ اۆشتیت،
بله بێکِبر و دربێشێن مردمانی سرا وتی رهمتانَ گوارێنیت.»
‏6 پمێشکا، هُدائے پُرواکێن دستئے چێرا وتا بێکِبر و دربێش بکنێت تانکه آ، وتی گیشێنتگێن وهدا شمارا بُرز و سرپراز بکنت.
‏7 وتی سجّهێن گَم و پرێشانیان هماییئے سرا یله کنێت، پرچا که آییا شمئے هئیال گوَر اِنت.
‏8 گران و سنگین و هُژّار ببێت، چیا که شمئے دژمن، شئیتان، چۆ شێرا گُرّان اِنت و شۆهازا اِنت که کجا شکارے برسیتی تان بدِرّیت و اێری ببارت.
‏9 شئیتانئے دێما بۆشتێت و وتی باورا مُهر و مُهکم بدارێت.
بزانێت که همے پئیمێن سکّی و سۆری جهانئے اے دگه جاگهان هم شمئے براتانی* سرا بئیگا اِنت.
‏10 نون هُدا، که سجّهێن رهمتانی مالک اِنت و شمارا چه مَسیهئے راها دێم په هما اَبدمانێن شئوکتا گوانکی جتگ، شمئے کمّێن سکّی و سۆرێئے سگّگا رند، شمارا نۆکسرا توانَ دنت، مُهر و مُهکمَ کنت و پایداری و زۆرَ بَکشیت.
‏11 واک و کدرت اَبد تان اَبد هماییئیگ بات.
اَنچش بات.
آمین.
گُڈّی هبر
‏12 اے گوَنڈێن کاگدُن گۆن سیلوانوسئے* کُمکا نبشتگ، که آییا وپادارێن براتے زانان، تانکه شمارا دِلبڈّی بدئیان و گواهی بدئیان که هُدائے رهمتانی هَکّێن راه همِش اِنت.
همے راها مُهر بۆشتێت.
‏13 چه هما بانُکێن گهارئے نێمگا شما سجّهێنان دْرود و دْرَهبات سر بات که بابِلئے شهرا اِنت* و گۆن شما هۆر گچێن کنگ بوتگ.
چه منی چُکّ، مَرکاسئے نێمگا هم شمارا دْرود و دْرَهبات برسات.
‏14 گۆن پُرمِهرێن چُکّگان یکدگرا درهبات بگوَشێت.
شما سجّهێنان سُهل و اێمنی سر بات که مَسیهئے اَرواه و جَبینا اێت.