بژن و اپسۆز په هستۆمندان
5
نون شما، او زرّ و مالئے واجهان، بگرێوێت و زاری کنێت، چیا که تهارێن رۆچ دێم په شما پێداک اَنت.
2 شمئے مال و هستی زئوال بوتگ و سَڑتگ و جامگ و پۆشاک هم ورۆک و رمێزا* وارتگاَنت.
3 شمئے زرّ و سیمّ زنگ گپتگاَنت و زنگِش شمئے هلاپا گواهیَ دئینت و آسئے ڈئولا شمئے جسم و جانئے گۆشتا ورنت، پرچا که اے گُڈّی رۆچان، زرّ و مالۆ اَمبار کرتگ.
4 بچارێت، انّون هما کارنده و دِهکانانی مُزّ شمئے هلاپا کوکّارَ کنت، که آیان شمئے ڈگارانی کِشار رۆن و مۆش کرتگاَنت و شما گۆن مَندر و رپک آیانی مُزّ نداتگ.
آ رُنۆکانی اے پریات، زۆراکێن هُداوندئے گۆشا رَستگ.
5 شما زمینئے سرا په ائیش و نۆش و هئوا و هئوَسّ زِند گوازێنتگ.
وتا په کُشگئے رۆچا شَرّ ساٹتگ و پَزّۆرۆ کرتگ.
6 شما تچک و پهرێزکارێن مردم مئیاریگ کرتگ و کُشتگاَنت.
آ شمئے هلاپا نهاۆشتاتگاَنت.
سکّیانی وهدا سَبر و اۆپار
7 او براتان!
تان هُداوندئے آیگا، سَبر و اۆپار کنێت.
بچارێت که دِهکان چِه پئیما ودارَ کنت تان زمین وتی پُرارزشێن بَرا برۆدێنیت، آ په اێرَهتی* و بهاری هئوران چۆن وداریگ اِنت.
8 شما هم سَبر کنێت و دلا ڈَڈّ کنێت پرچا که هُداوندئے آیگ نزّیک اِنت.
9 او براتان!
یکدومیئے زنگا مجنێت تانکه دادرسیا مئیاریگ کنگ مبێت.
چیا که دادرس، دروازگئے دپا اۆشتاتگ.
10 براتان!
سکّیانی وهدا، سَبر و اۆپارا چه هما نبیان سَبک بگرێت که هُداوندئے ناما هبرِش کرتگ.
11 ما همایان بَهتاورَ زانێن که وتی زِندِش په سبر و اۆپار گوازێنتگ، شما اَیّوبئے سبر و تهمبُلئے بارئوا اِشکتگ و زانێت که هُداوندا آییئے آسر و آکبت چے کرت.
چیا که هُداوند وت گَموار و مهربان اِنت.
12 بله، او منی براتان!
سئوگند مئوَرێت، نه آسمانئے، نه زمینئے و نه دگه چیزّێئے.
بِلّێت که شمئے «هئو»، هئو ببیت و «نه»، نه ببیت، تان چُش مبیت که مئیاریگ کنگ ببێت.
باورمندی دْوا
13 اگن چه شما کَسے سکّی و سۆریان کپتگ، دْوا بکنت و اگن یکّے گَل و شادان اِنت، سنا و ستا بکنت.
14 اگن چه شما کَسے نادْراه اِنت، کِلیسائے کماشان تئوار بکنت تان په آییا دْوا بکننت و هُداوندئے ناما رۆگنی پِر بمُشنت.
15 باورمندی دْوا نادْراها دْراهَ کنت و هُداوند آییا پادَ کنت و اگن گناهی کرتگ، گناهی بَکشگَ بنت.
16 پمێشکا، وتی گناهان، یکدومیئے دێما بمَنّێت و په یکدومیا دْوا بلۆٹێت تان دْراه کنگ ببێت.
پهرێزکارێن مردمێئے دْوایا زۆر مان و برجاهَ بیت.
17 اِلیاس مئے پئیمێن مردمے اَت، بله په دلستکی دْوایی کرت که هئور مبیت.
گڑا تان سئے و نێم سالا زمینا هئور نرِتک.
18 پدا که دْوایی کرت چه آسمانا هئوران گوَرت و زمینا بَر و سَمر دات.