هُدائے وپاداری
3
گڑا یَهودی بئیگئے پایدگ چی اِنت و سُنّتئے اَرزش چے بوتَ کنت؟
‏2 هر پئیما که بچارێن، اِشانی پایدگ باز اِنت.
ائولی گپّ اِش اِنت که هُدایا وتی هبر یَهودیانی سپرده کرتگ.
‏3 بله اگن چه آیان لهتێن وپادار نبوت، گڑا چے بیت؟
آیانی بێوپایی هُدائے وپاداریا هلاس و ناکارَ کنت؟
‏4 هچبر!
بِلّ که سجّهێن مردم درۆگبند ببنت، هُدا راستگۆ اِنت!
هما پئیما که نبیسگ بوتگ:
«پمێشکا، تئو که هبرَ کنئے برهکّ ائے و
دادرسیئے وهدا کامیاب.»*
‏5 بله اگن مئے بدکاری هُدائے پاکی و پَلگاریا پَدّرَ کنت، گڑا چے بگوَشێن؟
هُدا نااِنساپ اِنت که آییئے کَهر و گَزب مئے سرا کپیت؟
(نون من انسانی هبر کنگا آن.)
‏6 هچبر چُش نه‌اِنت.
اگن چُش بوتێن گڑا هُدایا چِه پئیما دنیائے دادرسی کرتَ کرت؟
‏7 بلکێن کَسے بگوَشیت:
«اگن گۆن منی درۆگا هُدائے راستی گێشتر زاهر و پَدّرَ بیت و آییئے شان و شئوکت مستر، گڑا چیا من اَنگت په گُنهکاریا مئیاریگ کنگَ بان؟»
‏8 چیا مگَوشێن:
«بیاێت بدی کنێن تان بَر و سَمری نێکی ببیت»؟
هما پئیما که لهتێن مردم مارا بُهتامَ جنت و گوَشیت که ما چُش گوَشگا اێن.
آیانی هَکّ اِنت که مئیاریگ کنگ ببنت.
کَسّ پهرێزکار نه‌اِنت
‏9 گڑا چے بگوَشێن؟
مئے، یَهودیانی هال چه آ دگران گهتر اِنت؟
نه، هچ پئیما گهتر نه‌اِنت!
چیا که ما اے هبر پَدّر و پکّا کرتگ که سجّهێن مردم، یَهودی و یونانی، گناهئے بندیگ اَنت.
‏10 اَنچش که نبشته اِنت:
«کَسّ پهرێزکار نه‌اِنت، هچکَس.
‏11 کَسّ سرپدَ نبیت، هچکَس هُدائے شۆهازا نه‌اِنت.
‏12 سجّهێنان وتی دێم ترێنتگ و
هۆریا ناهودگ بوتگ‌اَنت،
کَسّ شَرّێن کار کنگا نه‌اِنت، هچکَس.*
‏13 گُٹّ و گلواِش پْراهێن کَبرے،
زبانا په مکر و پرێبا کارَ بندنت،*
گرّمارئے زهرِش لُنٹانی چێرا اِنت و*
‏14 دپِش چه بددْوایی و جئور و کُچّلا پُرّ اَنت،*
‏15 په هۆنئے رێچگا اِشتاپَ کننت،
‏16 هر جاه که رئونت، بێرانی و بزّگیَ کارنت،
‏17 سُهل و اێمنیئے راهِش نزانتگ و*
‏18 آیانی چمّان هُداتُرسی نێست.»
‏19 نونَ زانێن، شَریَت هر چے که گوَشیت په هما مردمان اِنت که شَریَتئے ساهگا اَنت، تان سجّهێن دپ بند ببنت و سَرجمێن دنیا هُدائے بارگاها مئیاریگ ببیت.
‏20 پرچا که هچکَس چه شَریَتئے کار بندگا هُدائے دێما پهرێزکار زانگَ نبیت، چیا که شَریَت مردما سرپدَ کنت که گناه چیے.
چه باورمندیئے راها، پاکی و پَلگاری
‏21 بله نون چه شَریَتا ڈنّ، هُدائے بَکشتگێن پاکی و پَلگاری زاهر بوتگ که شَریَت و نبیان په آییا گواهی داتگ.
‏22 ایسّا مَسیهئے سرا باورمندی، اے پاکیئے بَکشش و ٹێکیا په سجّهێن باورمندانَ رسێنیت و په کَسّا هچ پَرک و پێرے اِلّگَ نبیت.
‏23 پرچا که سجّهێنان گناه کرتگ و چه هُدائے شان و شئوکتا دور اَنت،
‏24 بله گۆن هُدائے رهمتئے ٹێکیا و هما رَکّێنگا که چه ایسّا مَسیهئے نێمگا اِنت، پاک و پَلگار زانگَ بنت.
‏25 هُدایا آ پێش کرت تان چه باورئے راها گۆن وتی هۆنا هما کُربانیگ ببیت که گناهانَ بَکشیت.
اے کاری په وتی اَدلئے پێش دارگا کرت، پرچا که گۆن وتی هُدایی اۆپارا* چه پێسریگێن گناهان سر گوَستگ‌اَت.
‏26 هُدایا پمێشکا چُش کرت تان مرۆچیگێن وهدا پێش بداریت که آ، آدل اِنت و هما کَسا پاک و پَلگارَ کنت که ایسّائے سرا باورمندَ بیت.
‏27 گڑا چِه چیزّئے سرا پَهر ببندێن؟
په پَهرا جاگهے نێست.
کجام راه و رهبندئے سرا اِشیا زانێن؟
نێکێن کار و کردئے رهبندئے سرا؟
نه، باور و ایمانئے رهبندئے سرا.
‏28 چیا که مئے باور اِش اِنت که انسان چه باورمندیا پاک و پَلگار زانگَ بیت، چه شَریَتئے کارانی کنگا نه.
‏29 هُدا اێوکا یَهودیانی هُدا اِنت؟
درکئومانی هُدا نه‌اِنت؟
البت، آ درکئومانی هم هُدا اِنت،
‏30 پرچا که هُدا وه یکّے و سُنّت کرتگێن و سُنّت نکرتگێنان، چه یکّێن ایمان و باورئے راها پاک و پَلگارَ کنت.
‏31 گڑا چه باورئے راها ما شَریَتا پرۆشێن و هرابَ کنێن؟
هچبر!
ما شَریَتا مُهرترَ کنێن.