پولُسئے کاگد په رومیان
دْرود
1
چه ایسّا مَسیهئے هِزمتکار،* پولُسئے نێمگا که په کاسِدیا گوانک جنَگ بوتگ و زِندی په هُدائے وشّێن مستاگا وَپْک* اِنت،
‏2 هما وشّێن مستاگ که هُدایا پێسرا وتی نبیانی وَسیلها، پاکێن کتابانی تها واده داتگ‌اَت.
‏3‏-4 اے مستاگ آییئے چُکّ بزان مئے هُداوند ایسّا مَسیهئے بارئوا اِنت که جسمی هسابا، داوودئے پُشتپد و اۆبادگ اِنت.
وهدے چه مُردگانی نیاما جاهی جت، پاکێن روهئے واک و کدرتئے سئوَبا هُدائے زۆرمندێن چُکّ زانگ و جار جنَگ بوت.
‏5 مارا چه آییئے نێمگا اے رهمت و کاسِدیئے کار رَستگ که په هماییئے نامئیگی، سجّهێن درکئومانی نیاما اَنچێن پرمانبَرداریے بیارێن که چه ایمانا کئیت.
‏6 گۆن آیان شما هم هۆر اێت، شما که گوانک جنَگ بوتگێت که ایسّا مَسیهئے ببێت.
‏7 په رومئے هما سجّهێن مردمان که هُدایا دۆست اَنت و گوانک جنَگ بوتگ‌اَنت که پاک و پَلگار ببنت.
چه مئے هُداێن پت و هُداوندێن ایسّا مَسیها په شما رهمت و اێمنی سر بات.
په رومئے سپرا پولُسئے لۆٹ و واهگ
‏8 هر چیزّا پێسر، چه ایسّا مَسیهئے راها په شما سجّهێنان وتی هُدائے شُگرا گران، چیا که شمئے ایمانئے تئوار سجّهێن دنیایا شنگ بوتگ.
‏9 هما هُدا که من په جان و دل، گۆن آییئے چُکّئے وشّێن مستاگئے سر کنگا آییئے هزمتا کنان، وت شاهد اِنت که وتی دْوایانی تها مُدام شمارا یاتَ کنان.
‏10 منی دَزبندی چه هُدایا اِش اِنت که گُڈسرا، گۆن هماییئے رزایا شمئے کرّا رسگا کامیاب ببان،
‏11 چیا که شمارا گِندگَ لۆٹان، تان په شما روهانیێن ٹێکیے برسێنان که شمارا مُهر و مُهکم بکنت،
‏12 بزان که مارا چه یکدومیئے باور و ایمانا دِلبڈّی برسیت، چه منیگ و شمئے ایمانا.
‏13 او براتان!*
لۆٹان شما بزانێت باز رَندا وتی دلا شئورُن کرتگ شمئے کِرّا بیایان بله هر رَندا یک نه یک مُشکلێا منا داشتگ.
منی واهگ اَت شمئے نیاما بَر و سَمرے بکَٹّان، هما پئیما که چه آ دگه درکئومان کَٹّتگ.
‏14 من، وتا یونانی و بَربَر،* دانا و نادانانی زمّهوارَ زانان.
‏15 پمێشکا، منی دل بازَ لۆٹیت شمارا هم که روما نندۆک اێت، مستاگ و بشارت بدئیان.
‏16 پرچا که چه ایسّائے وشّێن مستاگا پَشَل و شرمندگ نه‌آن، اے په هر هما کَسئے رَکّێنگا هُدائے زۆر و توان اِنت که باورَ کنت، ائولا په یَهودیان و رندا په درکئومان.
‏17 چیا که ایسّائے وشّێن مستاگئے تها هما پاکی و پَلگاری پَدّرَ بیت که چه هُدائے نێمگا اِنت، هما پاکی و پَلگاری که چه اَزل تان اَبد ایمانئے سرا اۆشتاتگ، اَنچش که نبیسگ بوتگ:
«هما که چه ایمانئے راها پاک و پلگار اِنت، زندگَ مانیت». *
په گُنهکاران هُدائے کَهر
‏18 هُدائے کَهر و گَزب چه آسمانا زاهرَ بیت و مردمانی سجّهێن بێهُدایی و بدکاریانی سرا کپیت، که گۆن وتی رَدکاریان، راستیئے راها لَگَتمالَ کننت.
‏19 پرچا که آ چیزّ که هُدائے بارئوا زانگَ بیت، په آیان زاهر اِنت.
هُدایا آ چیزّ په آیان تچک و زاهر کرتگ.
‏20 چه دنیائے جۆڑێنگا بگر تان انّون هُدائے چێر و اندێمێن جئوهر، بزان آییئے اَبدمانێن زۆر و هُدایی سَرِشت* چه آییئے جۆڑێنتگێن چیزّان گِندگ و زانگَ بیت، نون مردمان نامَه و نیمّۆنے نێست.
‏21 هرچُنت که هُدااِشَ زانت، بله هُدایی اِزّتِشَ ندات و شُگرِشَ نگپت.
اِشیئے بدلا، وتی ناهودگێن پِگر و هئیالانی تها گُمراه بوتنت و آیانی ناسرپدێن دل تهاریا پۆشِت.
‏22 هرچُنت که وتا دانا گوَشتِش بله هۆڈ و اَهمک بوتنت.
‏23 نمیرانێن هُدائے شان و شئوکتِش گۆن هما بُتان سئودا کرت که هاکیێن انسان، بالی مُرگ، چارپادێن هئیوان و مار و گۆجانی رنگ و دْرۆشما* اتنت.
‏24 پمێشکا هُدایا آ، آیانی دلئے سِلّ و بدێن واهگانی تها یله کرتنت تان گۆن ناپاکیا وتی جِسمان وت‌مان‌وتا سُبکّ و بےاَرزش بکننت.
‏25 آیان هُدائے هَکّ و راستی گۆن درۆگا سئودا کرت و اڈّ کنۆکێن هُدائے بدلا، اڈّ کرتگێنانی پرستش و هِزمتِشَ کرت، هما اڈّ کنۆک که تان اَبد ستا و سنا کرزیت.
اَنچش اِنت، آمین.
‏26 پمێشکا هُدایا هم آ، آیانی شَرمناکێن هئوا و هئوسانی تها یله کرتنت.
آیانی جنێنان وتی وپت و وابئے اَسلێن راه یله دات و ناراهێن کِشکا شتنت.
‏27 همے پئیما، مردێنان گۆن وتی جنێنان راه و رهبندێن نزّیکی یله دات و وت‌مان‌وتا هئوا و هئوسانی آسا کپتنت، مردێنان گۆن مردێنان شَرمناکێن کارَ کرت و اے بدراهیانی اَلّمێن سزااِش جندا رَست.
‏28 آیان هُداپجّاری پُراَرزش و اَلّمێن کارے نزانت و هُدایا هم آ، بێننگێن پِگر و هئیالانی تها یله کرتنت تان ناراهێن کارانی تها بکپنت.
‏29 آ چه هر پئیمێن بدکاری، گَندهی، تَمَه و بدێن هئیالان پُرّ و سررێچ بوتگ‌اَنت، چه هَسَدّ و کُنّت، هۆن و کۆش، جنْگ و جدال، مَندر و پرێب و بدواهیا پُرّ، مردمانی باپُشتا هبر کنۆک،
‏30 بُهتام جنۆک، هُدابێزار، بےاَدب، گُروناک، بٹاک جنۆک، بدکِردیئے جۆڑێنۆک، پت و ماتئے ناپرمان،
‏31 اَهمک، بێوپا، بےاِهساس و بێرهم اَنت.
‏32 هرچُنت آ چه هُدائے هُکما سهیگ اَنت که چُشێن کارانی کنۆک مرکئے لاهک اَنت، بله اَنگت نه تهنا وت آ کارانَ کننت، دگرانی هم چُشێن کارانی پُشتَ بنت.