هلاسیئے وَهد
12
”آ وهدا میکاییل، هما مزنێن شهزادگ که تئیی مردمانی نِگهپانیا کنت، جاهَ جنت.
انچێن پرێشانیئے وهدے بیت که کئومانی بنگێجا بگر تان آ زمانگا هچبر نبوتگ.
بله آ وهدا تئیی هما سجّهێن مردم که آیانی نام کتابا نبشته اِنت، رَکّێنگَ بنت و
2 بازێنے که زمینئے هاکانی تها واب اِنت، جاهَ جنت، لهتێن په اَبدمانێن زِندا و لهتێن په پَشَلی و اَبدمانێن کَمشرپیا.
3 هما که دانا اَنت، چۆ آسمانئے کُبّهئے* رُژناییا دْرپشنت و هما که بازێنێا پهرێزکاریئے نێمگا کارنت، اَبد تان اَبد چۆ اِستاران رُژنا بنت.
4 ”بله تئو، او دانیال، اے هبران رازے بدار و کتابا تان هلاسیئے وهدئے آیگا مُهر بِجَن.
بازێنے اِدا و اۆدا رئوت و زانَگ چه گێشا گێشترَ بیت.“
5 پدا منِ دانیالا چارت و دیست که دگه دو کَس اَنت، یکّے کئورئے اے دَستا اۆشتاتگ و دومی کئورئے آ دَستا.
6 یکّێا گۆن همے لیلُمپۆشێن مردا که کئورئے آپئے سربرا اَت، گوَشت:
”اے اجبّتێن کار چینچک وهدا سَرجمَ بنت؟“
7 گڑا من هما لیلُمپۆشێن مردئے تئوار اِشکت که کئورئے آپئے سربرا اَت.
آییا وتی راستێن و چپّێن دست آسمانئے نێمگا چِست کرتنت و هماییئے سئوگندی وارت که تان اَبد زندگ اِنت.
گوَشتی:
”وهدێا، وهدان و نێم وهدا* و رَند سرجمَ بیت، هما وهدا که هُدائے پاکێن مردمانی زۆر و واکَ پرُشیت.
نون اے سجّهێن چیزّ پوره و سَرجمَ بنت.“
8 من اِشکت بله سرپد نبوتان، گڑا گوَشتُن:
”او منی واجه!
اے سجّهێن چیزّانی آسَر چے بیت؟“
9 آییا پسّئو دات:
”وتی راها برئو، دانیال!
چێا که اے هبر تان هلاسیئے وهدا راز اَنت و مُهر جنَگ بوتگاَنت.
10 بازێنے وتا ساپ و بێپۆلِنگَ* کنت و پلگارگَ بیت، بله آ که بدکار اَنت وتی بدکاریا دێما برنت.
هچّ بدکار سرپدَ نبیت بله دانا سرپدَ بنت.
11 چه هما وهدا که هر رۆچیگێن کُربانیگ بند کنگ و ’پلیت و بێران کنۆکێن بَژّناک‘ مِکّ کنگَ بیت، یکّ هزار و دو سد و نئوَد رۆچَ بیت.
12 بَهتاور هما اِنت که ودارَ کنت و تان یکّ هزار و سئے سد و سی و پنچ رۆچا رَسیت.
13 بله تئو وتی راها برئو تان هلاسیئے وهد بیئیت.
تئو آرامَ کنئے و پدا، هلاسیئے وهدا په وتی آسَر و آکِبتا جاهَ جنئے.“