دیوالئے نبشته
5
بادشاه بِلشازَرا بلاهێن داوَتے دات.
وتی هزار میر و مهتِری مهمان کرت و اِشانی دێما شرابی وارت.
‏2 وهدے بِلشازَرا شرابئے تام چشت، هُکمی دات که هما تلاه و نُگرهێن دَرپ آرگ ببنت که آییئے پیرُک نِبوکَدنِزَرا چه اورشَلیمئے مزنێن پرستشگاها، چه هُدائے لۆگا آورتگ‌اَتنت تانکه بادشاه، آییئے میر و مهتِر، آییئے جَن و سُریَت* اِشانی تها بنۆشنت.
‏3 گڑا هما تلاهێن دَرپِش آورتنت که چه اورشَلیما، چه هُدائے پرستشگاها آوار* جنگ بوتگ‌اَتنت.
بادشاه، آییئے میر و مهتِران، آییئے جَنان و سُریَتان اِشانی تها شراب وارت.
‏4 آیان شراب وارت و تلاه، نُگره، بْرنج، آسن، دار و سِنگێن هُدایانی ستا کرت.
‏5 اَناگها مردمی دستێئے لنکُک زاهر بوتنت و چِراگدانئے دومی نێمگا، شاهی کلاتئے دیوالئے دۆنئے* سرا نبشته کنگا لگّتنت.
بادشاها نبشته کنۆکێن دستئے پُشت دیست.
‏6 نون بادشاهئے دێم زرد ترِّت و آییا انچێن تُرسے دلا کپت که سْرێنئے بند و بۆگی شُل بوتنت و کۆنڈی انچۆ لرزتنت که گۆن یکدومیا لگّتنت.
‏7 بادشاها کُوکّار کرت و هُکم دات که ساهر، نجومی و اِستارزانتان بیارێت.
گۆن بابِلئے دانایان گوَشتی:
”هما کَس که اے نبشتها بوانیت و مانا بکنت، آ جمورنگێن* گُد و تلاهێن هارے گْورا دئیگَ بیت و بادشاهیئے سئیمی هُکمران کنگَ بیت*.“
‏8 گڑا بادشاهئے سجّهێن داناێن مردم آتکنت، بله کَسّا نبشته وانت و په بادشاها مانا کرت نکرت.
‏9 نون بادشاه بِلشازَر گێشتِر پرێشان بوت.
آییئے دێم گێشتر زَرد تَرِّت.
آییئے میر و مهتِر هئیران بوتنت.
‏10 شَهبانُکا* وهدے بادشاه و آییئے هاسێن مردمانی تئوار اِشکت، دیوانجاها آتک و گۆن بادشاها گوَشتی:
”او بادشاه!
مُدام زندگ باتئے.
وتا پرێشان مکن و وتی دێما زَرد مترّێن.
‏11 تئیی بادشاهیا مردے هست که آییا پاکێن هُدایانی روه مان اِنت و تئیی پیرُکئے دئورا گِندَگ بوتگ که آییا باتنی رُژنایی، سرپدی و هکمت و هُدایانی ڈئولێن داناییے گۆن.
تئیی بادشاهێن پیرُک، نِبوکَدنِزَرا اے مَرد جادوگر، ساهر، نجومی و اِستارزانتانی مستر کرتگ‌اَت،
‏12 چێا که اے دانیال، که بادشاها آییئے نام بِلْتِشازَر کرتگ، اِشیا اَجبێن روهے، زانت و سرپدیے هست‌اَت.
آ واب و چاچانی* مانا کنگ و گْرانێن جێڑهانی گیشّێنگا سکّ بلد اَت.
دانیالا لۆٹاێن، هما ترا اِشیئے مانایا گوَشتَ کنت.“
‏13 گڑا دانیال، بادشاهئے دێما آرگ بوت.
بادشاها گۆن دانیالا گوَشت:
”تئو هما دانیال ائے که چه یَهودائے دَرانڈێهان اِنت، هما که منی بادشاهێن پیرُکا چه یَهودایا آورتگ‌اَنت؟
‏14 من انّون سهیگ بوتگان که ترا هُدایانی روهے مان اِنت و ترا باتنی رُژنایی، سرپدی و اجبێن هکمتے هست.
‏15 منی دێما انّون دانا و ساهِر آرگ بوتگ‌اَنت که اے نبشتها بواننت و په من مانا بکننت، بله آیان مانا کرت نکرت.
‏16 بله من تئیی بارئوا اِشکتگ که تئو مانا کرتَ کنئے و جیڑهانی گیشّ و گیوارا بلد ائے.
اگن تئو اے نبشتها وانت و مانا کرت بکنئے، ترا جمورنگێن گُد و تلاهێن هارے گْوَرا دئیگَ بیت و تئو، بادشاهیئے سئیمی هُکمران کنگَ بئے.“
نبشتهئے مانا
‏17 گڑا دانیالا گۆن بادشاها گوَشت:
”وتی ٹێکی و تُهپهان وتی کِرّا کن و دادان په دگه کَسێا اێر کن.
من اے نبشتها چۆنَها وانان و په تئوِ بادشاها مانا کنان.
‏18 او بادشاه!
بُرزێن ارشئے هُدایا، نِبوکَدنِزَر بزان تئیی پیرُک، بادشاهی، مزنی، شان و شرَپ داتگ‌اَت.
‏19 هما مزنیئے سئوَبا که هُدایا داتگ‌اَت، سجّهێن کئوم و راج و هر زبانئے مردم چه تُرسا تئیی پیرکئے دێما لرزتنت.
کَسے که آییا کُشَگَ لۆٹت، کُشتی و کَسے که آییا کُشگَ نلۆٹت، نَکُشتی.
کَسے که آییا مزنی دئیگَ لۆٹت، مزنی‌ایَ دات و کَسے که آییا کمشَرَپ کنگَ لۆٹت، کمشَرَپیَ کرت.
‏20 بله وهدے آییئے دل پُرکِبر و ارواه چه گُروناکیا پُرّ بوت، چه بادشاهی تهتا اێر گێجگ و شان و شئوکتی پَچ گرَگ بوت.
‏21 آ، چه انسانانی درنیاما گلّێنگ بوت و آییئے دل جانوَری دلے جۆڑ کنگ بوت.
جنگلی هَرانی نیاما جَهمنند بوت، پس و گۆکانی ڈئولا کاه و بوچّ وارێنَگَ بوت و چه آسمانئے نۆدان آییئے بدَن تَرّ کنگَ بوت، تان هما وهدا که زانتی که بُرزێن ارشئے هُدا انسانی بادشاهیانی سرا هُکمران اِنت و هما مردما اِشانی سرا هُکمرانَ کنت که وتَ لۆٹیت.
‏22 ”بله او بِلشازَر، نِبوکَدنِزَرئے نماسَگ!
اے سجّهێن چیزِّت زانتنت و انگت هم گروناکی‌اِت چه وتی دلا دَر نکرت.
‏23 تئو وتارا آسمانی هُداوندئے دێما بُرز زانت و لێکِت* و هُکمِت کرت که هُدائے لۆگئے دَرپ تئیی دێما آرگ ببنت.
تئو و تئیی میر و مهتِران، تئیی جَنان و سُریَتان اے درپانی تها شراب وارت و تئو نُگره، تلاه، بْرنج، آسن، دار و سِنگێن هُدا ستا کرتنت که نه گندنت، نه اشکُننت و نه سرپدَ بنت.
بله تئو هما هُدا شان و شئوکت ندات که تئیی ساه و تئیی سجّهێن راه آییئے دستا اَنت.
‏24 پمێشکا اے دست، چه هما هُدائے نێمگا دێم دئیگ بوتگ و اے لبز نبشته کنگ بوتگ‌اَنت.
‏25 ”نبشته اِش اِنت:
’مِنے، مِنے، تِکِل، پارسین.‘
‏26 اے لبزانی مانا اِش اَنت:
’مِنے‘ بزان هُدایا تئیی بادشاهیئے رۆچ هساب کرتگ و هلاس کرتگ‌اَنت.
‏27 ’تِکِل‘ بزان تئو شاهێما* وَزن کنگ بوتگئے و اے هبر زانگ بوتگ که تئو سُبَکّ ائے.
‏28 ’پِرِس‘* بزان تئیی بادشاهی بهر کنگ و ماد و پارسان دئیگ بوتگ.“
‏29 گڑا بِلشازَرا هُکم دات و دانیالِش جمورنگێن گُد و تلاهێن هارے گوَرا دات و دانیال، بادشاهیئے سئیمی هُکمران جۆڑ کنگ بوت.
‏30 هما شپئے شپ بابلیانی بادشاه، بِلشازَر کُشگ بوت.
‏31 گڑا بادشاهی مادێن داریوشا* رَسِت.
اے وهدا داریوشئے اُمر کِساس شست و دو سال اَت.